logotype

22.06 - 26.06.2020

Czerwiec, tydzień 4

 

22.06.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Sport to zdrowie

Temat: Piłki w grze

 

Cele ogólne:

• określanie, co interesuje dzieci i czego chciałyby się dowiedzieć o sporcie,

• wzbogacanie wiadomości na temat wybranych dyscyplin sportowych,

• rozwijanie umiejętności prowadzenia wnikliwych obserwacji i formułowania wniosków.

 

Przebieg:

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 40.

Potrzebne: tamburyn, szarfy w dowolnych kolorach, dwa woreczki.

• Ćwiczenie uruchamiające duże grupy mięśniowe – Rzut dyskiem.

Dzieci stoją w lekkim rozkroku. Na sygnał R. pochylają się w przód, nie uginając nóg w kolanach. Naśladują ruch podnoszenia dysku z podłogi. Biorą dysk w prawą rękę, wykonują głęboki zamach do tyłu i rzucają dyskiem do przodu. Starają się, aby rzut był jak najsilniejszy.

• Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Gimnastyka artystyczna.

Dzieci maszerują po sali w rytm wygrywany przez R. na tamburynie. Na przerwę w grze zatrzymują się w miejscu, przyjmując dowolną pozę w staniu na jednej nodze.

• Zabawa ruchowa z elementem skoku – Bieg przez płotki.

R. układa na podłodze szarfy (tak, jak szczeble w drabinie, z tym, że w większych odległościach), tworząc z każdej z nich prostą linię (płotek). Wyjaśnia dzieciom, na czym polega jedna z konkurencji lekkoatletycznych – bieg przez płotki. Demonstruje wykonanie zadania. Następnie dzieci ustawiają się przed ułożonymi szarfami. Pokonują biegiem wyznaczoną trasę, przeskakując szarfy (płotki). Starają się nie nadepnąć na żadną z nich.

• Ćwiczenie uspokajające Dbamy o zdrowie.

Dzieci siadają w parach naprzeciwko siebie ( z rodzeństwem lub rodzicem). Powtarzają rymowankę: My o zdrowie dbamy, różne sporty uprawiamy, klaszcząc wzajemnie w swoje prawe i lewe dłonie.

Zajęcia 1. Budowanie siatki pytań.

 

• Tworzenie siatki pytań.

Potrzebne: aparat fotograficzny lub telefon komórkowy z funkcją nagrywania, arkusz formatu A1, czerwony flamaster, arkusz z zapisaną rano wyjściową wiedzą dzieci o sporcie.

R. mówi dzieciom zagadkę I. Fabiszewskiej.

 

Ci go uprawiają,

co o zdrowie dbają.

Mówią, że każdy ruch

to zdrowy w ciele duch. (sport)

 

Na dużym arkuszu papieru R. zapisuje wyraz Sport. Następnie zapisuje wszystko to co dzieci wiedzą o sporcie. Mówi: Tutaj zapisaliśmy wszystko to, co już wiecie o sporcie. Pomyślcie, czego jeszcze chciałybyście się o nim dowiedzieć. Wypowiadane pytania zapisuje dookoła wyrazu Sport, tworząc z dziećmi wstępną siatkę pytań (słowa, zdania + symbole).

 

• Słuchanie wiersza I. Fabiszewskiej Gimnastyka.

 

Rano wstaję,

wkładam dres.

Otwieram okno,

miło jest.

Skaczę w górę,

skaczę w bok,

i do tyłu robię skok.

Ręce w przód,

ręce w tył.

Ćwiczę, abym zdrowy był.

 

R. rozmawia z dziećmi na temat wiersza. Pyta: O czym była mowa w wierszu? Dlaczego należy wykonywać różnego rodzaju ćwiczenia ruchowe? Ile czasu powinniśmy poświęcać na gimnastykę i jak często powinniśmy ćwiczyć? Czy gimnastyka to także uprawianie sportu? Dlaczego? Następnie powtarza wiersz. Dzieci wykonują opisane w nim czynności.

 

• Zapoznanie z jedną z olimpijskich dyscyplin sportowych – gimnastyką artystyczną.

Potrzebne: rekwizyty związane z gimnastyką artystyczną (np.: kolorowe szarfy, kolorowe obręcze).

R. wyjaśnia, że jedną spośród wielu olimpijskich dyscyplin sportowych jest gimnastyka artystyczna. Opowiada dzieciom ciekawostki na ten temat. Rekwizyty, które są najczęściej wykorzystywane podczas ćwiczeń. 

 

• Samodzielne układanie zestawu ćwiczeń ruchowych.

Potrzebne: kartka, długopis, rekwizyty, które dzieci wybiorą do ćwiczeń ruchowych.

R. nawiązuje do znaczenia aktywności ruchowej dla zdrowia człowieka. Zachęca do samodzielnego ułożenia zestawu ćwiczeń ruchowych. Dzieci wybierają rekwizyty, które będą wykorzystywane podczas ćwiczeń. Następnie wymyślają różne ćwiczenia. Negocjują, dyskutują i wybierają najciekawsze propozycje, które R. zapisuje na kartce. Każdej zabawie nadają tytuł.

 

• Ćwiczenia ruchowe według wcześniej opracowanych propozycji dzieci.

Potrzebne: wybrane przez dzieci rekwizyty do ćwiczeń ruchowych.

R. wspólnie z dziećmi przygotowuje potrzebne do ćwiczeń ruchowych rekwizyty oraz organizuje przestrzeń tak, aby spełniała wymagania niezbędne do ich bezpiecznego przeprowadzenia. Następnie odczytuje tytuł zabawy. Dziecko przypomina jej przebieg, demonstrując kolejne ruchy, które należy wykonać.

R. sprawdza, czy instrukcja jest zgodna z tym, co zapisała na kartce. Jeśli tak, dzieci przystępują do ćwiczeń.

 

Zajęcia 2. Piłki w grze – zabawy badawcze.

 

• Wprowadzenie do zajęć.

R. wraz z dzieckiem szuka w Internecie zdjęć rożnego rodzaju piłek. Pyta dzieci: Jakie znacie dyscypliny sportowe z wykorzystaniem piłek? Czym różnią się piłki między sobą? Zachęca do bliższego poznawania wyglądu i budowy piłek. Prosi, aby dzieci przyniosły te piłki, które mają.

 

• Samodzielne doświadczenia z piłkami.

Potrzebne: piłki różnego rodzaju i różnej wielkości, np.: do piłki ręcznej, do piłki nożnej, do siatkówki, do koszykówki, do rugby, do ping-ponga, gumowa, z materiału, z gąbki, z wypustkami, aparat fotograficzny lub telefon komórkowy z funkcją nagrywania. Dzieci wykonują następujące czynności:

• Grupują piłki według wielkości. Wskazują wśród piłek najmniejszą piłkę i największą piłkę.

• Grupują piłki według kształtu. Wskazują piłkę, która ma inny kształt (piłka do rugby). Zastanawiają się, dlaczego piłka jest okrągła.

• Porównują kolory piłek i wzory na piłkach. Wskazują te, które są do siebie najbardziej podobne. Grupują je według własnych pomysłów.

• Układają piłki w rzędzie i wymieniają dyscypliny sportowe, w których są potrzebne np.: piłkę ręczną, piłkę nożną, piłkę siatkową, koszykówkę, rugby. Zastanawiają się, dlaczego piłki wykorzystywane w poszczególnych dyscyplinach sportowych różnią się od siebie. Uzasadniają swoje zdanie.

• Porównują fakturę i twardość piłek. Określają, jakie są one w dotyku, jaką mają powierzchnię (np. szorstkie, miłe, miękkie, twarde).

• Porównują masę piłek. Układają piłki na wadze i przy pomocy R. same zapisują wyniki. Mówią, która piłka jest najcięższa, a która najlżejsza. Zastanawiają się, czym są wypełnione piłki.

• Sprawdzają, czy wszystkie piłki odbijają się tak samo od podłogi. Wykonują doświadczenia. Wyciągają i formułują wnioski.

• Sprawdzają, którą piłką można najdalej rzucić. Wykonują doświadczenia. Wyciągają i formułują wnioski.

 

• Zabawa ruchowa z elementem skoku – Skok po medal.

Potrzebne: Skakanka (do wyznaczenia linii startu), centymetr, kartka, długopis.

R. zapoznaje dzieci z kolejną dyscypliną olimpijską – skokiem w dal. Wyjaśnia zasady obowiązujące podczas zawodów. Dzieci wykonują obunóż skok z wyznaczonej linii. Z pomocą R. mierzą długość skoku. R. zapisuje wynik na kartce. Dzieci wykonują po 5 skoków, po ich wykonaniu R. Ogłasza, który skok był najdłuższy.

 

 

 

 

Czerwiec, tydzień 4

 

23.06.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Sport to zdrowie

Temat: Letnia olimpiada sportowa

 

Cele ogólne:

• zapoznanie z tradycją organizowania letnich igrzysk sportowych oraz z wybranymi letnimi dyscyplinami sportowymi,

• zachęcanie do aktywności ruchowej i uprawiania sportu,

• rozwijanie sprawności manualnej.

 

Przebieg:

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 40.

Lub propozycja: https://www.youtube.com/watch?v=hrk7sMV38ec

1.Łączenie rekwizytów z dyscyplinami sportowymi.

Podawanie nazw dyscyplin sportowych. Obrazki przedstawiające różne letnie dyscypliny sportowe oraz rekwizyty wykorzystywane podczas ich uprawiania. R. pokazuje obrazki przedstawiające różne letnie dyscypliny sportowe oraz rekwizyty wykorzystywane podczas ich uprawiania. Dzieci łączą obrazki w pary. Uzasadniają swoje zdanie. Podają nazwę dyscypliny sportowej. Wypowiadają się na jej temat. ( zał. nr 3)

2.Wymyślanie haseł propagujących uprawianie sportu.

Dzieci wymyślają hasła zachęcające do uprawiania sportu. R. zapisuje propozycje na kartonie

i czyta je głośno. Dzieci liczą, ile słów było w wypowiedzianym przez R. zdaniu.

Zajęcia 1. Letnia olimpiada sportowa – oglądanie filmu edukacyjnego.

• Przygotowanie do projekcji filmu.

Potrzebne: kartoniki z narysowanymi na nich różnokolorowymi kołami w różnych konfiguracjach (dla dziecka), takie same kartoniki do przyklejenia na oparciach krzesełek. R. zaprasza dzieci na projekcję filmu. Wręcza dzieciom bilety (na kartonikach są narysowane różnokolorowe koła). Dzieci odszukują takie same oznaczenia na oparciach krzesełek i zajmują miejsca. R. przypomina o zasadach obowiązujących podczas projekcji filmu.

Oglądanie filmu edukacyjnego przedstawiającego letnie igrzyska olimpijskie.

Potrzebne: film (lub jego fragmenty) o letnich igrzyskach olimpijskich.

https://www.youtube.com/watch?v=V0_FeyZdbGU

https://www.youtube.com/watch?v=jWHToOHcB1c

Dzieci wspólnie z R. oglądają film (lub jego fragmenty) o letnich igrzyskach olimpijskich,

z którego dowiadują się:

• jakie są symbole olimpijskie,

• jaki jest przebieg igrzysk olimpijskich,

• jakie dyscypliny sportowe są rozgrywane podczas igrzysk (najbardziej znane).

R. zadaje dzieciom pytania dotyczące filmu, np.: Jakie poznaliście symbole olimpijskie? Jaki jest przebieg igrzysk olimpijskich? Jakie dyscypliny sportowe są rozgrywane podczas igrzysk? Która z tych dyscyplin podoba się wam najbardziej? Dlaczego? R. zapoznaje dzieci z oficjalnym mottem igrzysk: Szybciej, wyżej, mocniej. Pyta dzieci, dlaczego ich zdaniem tak ono brzmi.

 

• Zabawa ruchowa Taniec z kolorowymi wstążkami.

Potrzebne: nagranie ulubionego utworu muzyki tanecznej, kolorowe wstążki dla dziecka.

R. wręcza dziecku kolorową wstążkę. Włącza nagranie dowolnego utworu z muzyką taneczną. Dzieci wykonują własne improwizacje taneczne.

 

• Zagadki ruchowe Jaka to dyscyplina sportowa?

Potrzebne: tekturowe lub plastikowe pudełko, obrazki przedstawiające różne dyscypliny sportowe.(zał.3)

Dziecko losuje z pudełka obrazek przedstawiający jedną z dyscyplin sportowych. Przedstawia ją za pomocą ruchu, gestu i mimiki. Rodzic lub rodzeństwo odgadują nazwę dyscypliny sportowej. Nazywają osoby, które uprawiają daną dyscyplinę.

 

• Ćwiczenia słownikowe – określanie cech dobrego sportowca.

R. nawiązuje do igrzysk sportowych. Wyjaśnia, że niektórzy ludzie uprawiają sport zawodowo. Reprezentują swój kraj na olimpiadach. Biorą udział w różnego rodzaju zawodach, olimpiadach sportowych, mistrzostwach. Za zwycięstwo otrzymują nagrody, np.: medale, puchary. N. pyta: Za zajęcie którego miejsca sportowcy otrzymują nagrody? Jaki powinien być dobry sportowiec? Dzieci za pomocą określeń przymiotnikowych charakteryzują postać dobrego sportowca.  

 

 

• Karta pracy, cz. 5, nr 77 (5-latek ZAŁĄCZNIK 1), nr 93 (6-latek ZAŁĄCZNIK 2).

Dzieci:

− czytają napis z N. (5-latki), samodzielnie (6-latki),

− naklejają zielone koła na zdjęciach przedstawiających sportowców uprawiających letnie dyscypliny sportowe, a niebieskie koła na zdjęciach sportowców uprawiających zimowe dyscypliny sportowe,

− rysują swoją ulubioną dyscyplinę sportową, uzasadniają swój wybór,

− rysują po śladzie drogi kolarza do mety.

 

2. Sport to zdrowie, każdy przedszkolak ci to powie – zajęcia plastyczne.

 

• R. wyjmuje z koperty list. Czyta jego treść dzieciom.

Drogie Dzieci!

Dzisiaj w lesie, jak wieść niesie, konkurs wielki ogłaszamy. Przedszkolaków zapraszamy. Narysujcie, moi mili, tak abyście zadziwili wszystkich tych, co tu mieszkają. Zdrowych zasad zaś nie znają. Temat pracy „Sport to zdrowie”. Pani zaraz wam opowie, jak wykonać to zadanie. Jest łatwiutkie niesłychanie. Ja na prace wasze czekam. Teraz lecę, już nie zwlekam, bo tam zaraz na polanie ptaków będzie dziś zebranie. Muszę stawić się na czas. Teraz zatem żegnam Was. Wasz wróbelek.

 

Rozmowa na temat listu. Zachęcenie do wzięcia udziału w konkursie.

R. pyta dzieci: Kto jest autorem tego listu? Jak myślicie, dlaczego wróbelek proponuje wam udział w konkursie? Skąd może wiedzieć, że znacie zasady zdrowego stylu życia? Następnie pyta, czy dzieci chcą wziąć udział w konkursie. Zachęca do wyrażenia zgody.

Zapoznanie z techniką wykonywania pracy.

Potrzebne: brystol lub tektura, kredki pastelowe, tusz, pędzel, patyczek do wydrapywania.

R. omawia sposób wykonania zadania: całą powierzchnię brystolu lub tektury należy pokryć w dowolny sposób kredkami pastelowymi. Następnie całość należy zamalować tuszem. Po wyschnięciu, za pomocą patyczka należy wydrapać dowolny wzór związany z podanym tematem.

 

Samodzielne wykonywanie prac przez dzieci (etap I). Potrzebne: brystol lub tektura, kredki pastelowe, tusz, pędzel.

R. rozdaje dzieciom kartony lub tekturę. Dzieci zamalowują je kredkami pastelowymi. Następnie pokrywają tuszem. Odkładają do wyschnięcia.

Wyjaśnienie powiedzenia Ruch to zdrowie.

R. zapoznaje dzieci z powiedzeniem Ruch to zdrowie. Zapisuje je na dużym kartonie. Prosi dzieci o wyjaśnienie jego znaczenia. Wypowiedzi dzieci zapisuje wokół napisu głównego.

 

Wykonywanie prac przez dzieci (etap II). Dla każdego dziecka: patyczek do wydrapywania, zamalowany karton. Dzieci wydrapują na przygotowanym i zamalowanym kartonie lub na tekturze odpowiedni wzór, zgodny z tematem pracy.

 

Ćwiczenie Kiedy trenuję, sprawność zyskuję. Codzienne treningi biegowe.

Potrzebne: stoper.

R. wyznacza start i metę trasy, którą dzieci będą pokonywać codziennie biegiem. R. mierzy czas stoperem i zapisuje wynik. Dzieci codziennie trenują biegi – pokonują tę samą trasę raz lub kilka razy (w zależności od chęci i zaangażowania dziecka). Na koniec tygodnia sprawdzają, czy wynik się poprawił. Sprawdzają po biegu reakcję organizmu na wysiłek fizyczny – puls, bicie serca.

 

Zaprojektowanie przedszkolnego symbolu olimpijskiego.

Różne pomoce plastyczne według potrzeb dzieci. R. proponuje dzieciom wykonanie projektu przedszkolnego symbolu olimpijskiego, który będzie wykorzystywany podczas przedszkolnych olimpiad. Dzieci wykonują prace według własnych pomysłów.

 

 

 

 

Czerwiec, tydzień 4

 

24.06.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Sport to zdrowie

Temat: Wyścig

 

Cele ogólne:

• rozwijanie umiejętności uważnego słuchania tekstu literackiego,

• zapoznanie z zasadą zdrowej rywalizacji (fair play) obowiązującą w sporcie,

• kształtowanie odporności emocjonalnej, zachęcanie do godnego zachowania w sytuacjach zwycięstwa i porażki,

• rozwijanie sprawności fizycznej, rozwijanie zwinności i szybkości.

Przebieg:

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 40.

Lub propozycja: https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8

Zajęcia 1. Wyścigi – słuchanie opowiadania P. Beręsewicza Wyścigi  połączone z turniejem sportowym.

•  Słuchanie opowiadania P. Beręsewicza Wyścigi

W Dniu Sportu przed wyścigiem w workach Olek był pewny swego. Tymczasem niespodzianka! Ola jak zając wyskoczyła mu zza pleców i pierwsza wpadła na metę. Zabrzmiały brawa, a Olek nadął się i burknął: – Na pewno miała luźniejszy worek! – Następnym razem stań do wyścigu ze ślimakiem – zaproponowała mama, ale Olek wzruszył ramionami. – A co to za przyjemność wygrać ze ślimakiem? – prychnął. – Przecież ze ślimakiem nie można przegrać! – To znaczy, że przyjemność jest wtedy, kiedy można przegrać, tak? – spytała mama. – W takim razie wypadałoby chyba umieć przegrywać, co? – Jak to umieć przegrywać? – zdziwił się Olek. – Po prostu: najpierw starać się wygrać, a jeśli się nie uda, pogratulować zwycięzcy i następnym razem starać się jeszcze bardziej. – To trudne – zmartwił się Olek. Mama uśmiechnęła się czule. – Wiem, synku – powiedziała.

 

Rozmowa na temat opowiadania. https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=96

Dzieci przyglądają się ilustracjom, odpowiadają na pytania: Jak zachował się Olek po zakończeniu wyścigu? Co ty zrobiłbyś na miejscu Olka? Co poradziła Olkowi mama?

 

Omówienie znaczenia słów fair play.

R. pokazuje napis w języku angielskim fair play, odczytuje go i prosi dzieci, aby każde z nich pomyślało i powiedziało, z czym kojarzą mu się te słowa.

R. pyta dzieci:

Jak należy postępować, aby być dobrym sportowcem?

Jak nazywa się ludzi zainteresowanych daną dyscypliną sportową i przychodzących np. na stadion, aby obejrzeć mecz?

W jaki sposób powinien zachowywać się kibic?

 

Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Przekazuje ciekawostki. Zasada zdrowej rywalizacji sięga starożytnej Grecji. Fair play to (z języka angielskiego) zbiór zasad obowiązujących w grze lub walce sportowej, których przestrzeganie pozwala na uczciwe i szlachetne jej rozegranie. Następnie R. pokazuje dzieciom zapisany na kartonie napis FIFA. Krótko przybliża cele działania tej międzynarodowej organizacji piłkarskiej czuwającej nad przestrzeganiem przez drużyny przepisów gry w piłkę nożną.

R. podsumowuje zdobyte wiadomości. Wyjaśnia że, prawdziwego sportowca, a także kibica wyróżnia godne zachowanie – zarówno w sytuacji zwycięstwa, jaki i porażki. Następnie R. przybliża sylwetkę sportowca (Andrzeja Bachledy-Curusia), który wykazał się uczciwością i zgłosił sędziom, że nie zauważyli niezaliczonej przez niego bramki. Jego zachowanie zostało dostrzeżone i otrzymał on, jako pierwszy narciarz na świecie, nagrodę ,,Fair play” przyznawaną przez UNESCO.

 

Zabawa ruchowa z elementem rzutu – Celuj piłką

Dzieci pobierają od R. arkusze gazety. Formują z nich kule. Swobodnie spacerują po sali, podrzucają je i chwytają. Na sygnał rzucają kulami w wyznaczony cel, po czym zbierają kule

i zabawa się powtarza. Na koniec dzieci celują do kosza.

 

• Praca techniczno-konstrukcyjna Model boiska do piłki nożnej. Rozwijanie sprawności manualnej i wyobraźni przestrzennej.

Potrzebne: dostęp do internetu w celu wyszukania zdjęć nowoczesnych stadionów, duże pudełko w kształcie prostokąta, papier kolorowy, nożyczki, klej, farby i pędzle, kredki, figurki ludzików, zwierzątek, mała kulka.

R. pokazuje dzieciom zdjęcia nowoczesnych stadionów. Wyjaśnia znaczenie słowa stadion. Wspólnie z nimi omawia wygląd stadionu. Zwraca uwagę m.in. na znajdujące się w środku stadionu boisko do piłki nożnej oraz trybuny dla kibiców. Następnie proponuje wykonanie modelu boiska. Przynosi duże pudełko. Dzieci oklejają dno pudełka zielonym papierem, białą farbą malują linie, wyznaczając obręb boiska. Oznaczają miejsca dwóch bramek. Następnie rozkładają boki pudełka i malują na nich trybuny – miejsca siedzące dla kibiców. Na koniec dzieci ustawiają figurki sportowców (ludzików, zwierzątek – po 11 zawodników na każdą drużynę) oraz figurki sędziów. R. wprowadza piłkę do gry – małą kulkę. Dzieci poruszają figurkami i kulką, rozgrywają mecz z rodzicem.

 

 

 

 

 

Czerwiec, tydzień 4

 

25.06.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: Sport to zdrowie

Temat: Zamówienia na sprzęt sportowy

 

Cele ogólne:

• rozwijanie umiejętności matematycznych, organizowanie sytuacji wymagających liczenia,

• zapoznane z ceremoniałem olimpijskim,

• wzmacnianie odporności emocjonalnej poprzez udział w ćwiczeniach sportowych.

Przebieg:

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 40.

Lub propozycja https://www.youtube.com/watch?v=36ZNSBs7dvo

Zagadki pantomimiczne – Sportowe kalambury.

Dzieci (za parawanem) wybierają jeden przedmiot związany z jednym ze sportów olimpijskich. Następnie wychodzą przed parawan i ruchem, gestem i mimiką przedstawiają dyscyplinę sportową, w której używa się tego przedmiotu. Pozostałe osoby odgadują, o jaką dyscyplinę sportową chodzi, np. rakietka – tenis, czepek, okulary – pływanie.

 

Praca plastyczno-techniczna. Wykonanie ulotki promującej zdrowy styl życia.

Odszukiwanie różnic i podobieństw między ulotką a plakatem.

Potrzebne: różne ulotki i plakaty reklamujące zdrowy styl życia, kartony formatu B5, kolorowe flamastry, papier kolorowy, nożyczki, klej.

R. pokazuje dzieciom różne ulotki. Dzieci wypowiadają się swobodnie na ich temat: omawiają wygląd, sposób złożenia oraz zawartość: tekst i obrazki. Następnie R. układa pokazuje plakat promujący zdrowy styl życia. Zachęca dzieci do wskazania różnic i podobieństw między plakatem a ulotką. Nawiązuje do wykonanych przez dzieci plakatów. Proponuje wykonanie ulotki promującej zdrowy styl życia. Pyta dzieci, jakie informacje powinny się znaleźć w takiej ulotce. Dzieci podają propozycje. Następnie wykonują projekt ulotki.. Dzieci ozdabiają ulotki swoimi rysunkami.

 

Zajęcia 1. Zamówienia na sprzęt sportowy – zajęcia matematyczne.

 

Rozwiązanie zagadki dotykowej.

Potrzebne: pudełko z dwoma otworami, piłka, skakanka, kartki, koperta.

R. pokazuje im pudełko z dwoma otworami. Dzieci dotykają dłońmi zgromadzonych w nim przedmiotów. Na koniec R. pyta dzieci: Co jest w pudełku? Następnie R. wyjmuje zawartość pudełka. Układa na środku piłkę i skakankę. Pyta dzieci, jakie zabawy ruchowe lub ćwiczenia można zorganizować z ich wykorzystaniem. Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Bierze kopertę       i wyjmuje z niej kartki. Rodzic informuje dzieci, że przedszkola i szkoły znajdujące się w okolicy złożyły u niej zamówienia na sprzęt sportowy. Odczytuje zamówienia z kartek. Każde zamówienie opiewa na inną liczbę piłek i skakanek np.

• Przedszkole Słoneczko zamawia 7 piłek pingpongowych i tyle samo skakanek. R. pyta: Jak myślicie, ile skakanek chce kupić to przedszkole?

• Przedszkole Biedronka zamawia 6 piłek do gry w piłkę wodną i skakanki – o 1 mniej niż piłek. R. pyta: Ile skakanek chce kupić przedszkole Biedronka?

• Przedszkole Skrzacik zamawia 8 piłek tenisowych i 4 skakanki.

• Szkoła Podstawowa im. Przyjaciół Lasu zamawia 4 piłki do gry w piłkę nożną i skakanki – o 1 więcej niż piłek. R. pyta: Ile skakanek zamawia szkoła?

• Szkoła Podstawowa im. Dzikiej Kaczki zamawia tylko 5 piłek do koszykówki.

R. mówi dzieciom, że nie wie, jak się zabrać do realizacji tych zamówień. Posiada sprzęt, ale nie wie, czy wystarczy go dla wszystkich. Prosi dzieci o pomoc. Pyta dzieci, czy mają pomysł na rozwiązanie jej problemu. Dziecko losuje kartkę z zamówieniem. R. pomaga odczytać zamówienia. Mówi, że narysowane na kartce kropki oznaczają piłki, a kreski oznaczają skakanki. Dodatkowy obrazek oznacza rodzaj piłki, jaka jest potrzebna w placówce. R. jeszcze raz odczytuje zamówienia .Dzieci podają rodzaj i liczbę potrzebnych piłek oraz liczbę skakanek.

 

Zabawa ruchowa Piłki.

Dzieci biegają w rytm tamburynu. Na pauzę w grze r. pokazuje im wybraną piłkę. Dzieci naśladują ruchy wykonywane przez zawodników w poszczególnych grach.

 

• Karta pracy, cz. 5, nr 78 (5-latek ZAŁĄCZNIK 1)), nr 94 (6-latek ZAŁĄCZNIK 2)

Dzieci: 

− łączą liniami zdjęcia piłek ze zdjęciami przedstawiającymi odpowiednie dyscypliny sportowe,

− liczą piłki w pierwszym koszu, dorysowują w drugim koszu tyle piłek, aby w obu koszach było ich po równo,

− czytają z R. (5-latki), samodzielnie (6-latki) nazwy letnich dyscyplin sportowych.

 

 

Zajęcia 2. Ruch to zdrowie – zajęcia sportowe.

 

Ćwiczenia gimnastyczne

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Rozgrzewka. Dzieci wykonują rękami duże koła w przód  i w tył (na zmianę: lewą ręką, prawą ręką, obiema rękami naraz). Następnie wykonują skłon    i wyprostowaną ręką dotykają palców stopy: naprzemiennie – prawa ręka dotyka do lewej nogi, lewa ręka – do prawej nogi (kolana muszą być wyprostowane)

 

Ćwiczenia dla dzieci - prawidłowa postawa

https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8 

 

Zabawa orientacyjno-porządkowa Koszykarze.

R. gra na tamburynie. Dzieci maszerują. Kiedy usłyszą uderzenie w bębenek, podskakują wysoko – wrzucają piłkę do kosza. Kiedy usłyszą dźwięk kołatki – naśladują odbijanie piłki.

 

 

 

 

 

Czerwiec, tydzień 4

 

26.06.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Sport to zdrowie

Temat: Co wiemy o sporcie

 

Cele ogólne:

• prezentowanie zdobytych podczas realizacji projektu wiadomości na temat sportu,

• nabywanie odwagi w prezentowaniu się na forum,

• rozwijanie umiejętności budowania wielozdaniowych wypowiedzi.

Przebieg:

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 40.

Lub propozycja: https://www.youtube.com/watch?v=sSfmvbeBcVI

Wywiad na temat: Czego dowiedzieliśmy się o sporcie.

Dzieci opowiadają o tym, co wiedzą o sporcie. W razie potrzeby R. zadaje takie same pytania jak w dniu pierwszym. Jeśli dzieci będą miały problem ze spontanicznym wypowiadaniem się, R. im pomaga, zadając pytania, np.: Co to jest sport? Jakie znacie dyscypliny sportowe? Jakie dyscypliny sportowe uprawiamy latem, a jakie zimą? Dlaczego ludzie uprawiają sport? Gdzie można uprawiać sport?

 

Zabawa orientacyjno-porządkowa Raz, dwa, trzy, trener patrzy.

R. zakłada dres – jest trenerem. Staje na początku sali. Dzieci ustawiają się na jej przeciwległym końcu i przemieszczają się w kierunku R., starając się go dotknąć. R. trener odwraca się i wypowiada słowa: Raz, dwa, trzy, trener patrzy. W tym momencie wszystkie dzieci zastygają w bezruchu, kładąc się na brzuchu i podnosząc do góry wyprostowane ręce i klatkę piersiową. Jeśli ktoś się ruszy lub źle wykona ćwiczenie, wraca na koniec sali.

 

Zabawa dydaktyczna Wybierz i opowiedz. Rozwijanie wyobraźni.

R. rozkłada szeroki pasek papieru. Dzieci losują po jednym obrazku i układają na nim. Na podstawie obrazków tworzą historyjkę. Przykład: dzieci ułożyły obrazki przedstawiające: stadion, biało- - czerwoną czapkę, drużynę piłkarską, piłkę w bramce, sędziego z gwizdkiem. Dziecko formułuje zdanie na podstawie jednego obrazka tak, aby zachować ciągłość wydarzeń, np. Poszedłem na stadion. Zabrałem ze sobą biało-czerwoną czapkę. Zobaczyłem drużynę piłkarską. Piłka trafiła do bramki. Sędzia zagwizdał w gwizdek. Całą historyjkę może także opowiedzieć jedno dziecko.

 

• Rozwiązywanie zagadek słownych

R. odczytuje zadanie z koperty.

Kochane przedszkolaki!

Jaś jest leniuszkiem i w ogóle nie wychodzi na podwórko. Zamiast bawić się z innymi dziećmi na placu zabaw, woli oglądać bajki w telewizji. A przecież na placu zabaw jest bardzo dużo różnych zabawek i sprzętów, które mogą sprawić nam mnóstwo radości. Ciekawe czy je znacie…? Przekonamy się o tym, jeśli rozwiążecie zagadki, które dla Was przygotowałem.

 

1. To jest długi sznurek

z dwoma uchwytami,

który lubi skakać

razem z dziewczynkami. /skakanka/

 

2. Można wtedy

jechać na nim,

kiedy kręci się nogami. /rower/

 

3. Mała deseczka

na długim sznurze,

raz jesteś na dole,

raz jesteś w górze. /huśtawka/

 

4. Na czym jeździsz wesoło

i kręcisz się w koło? /karuzela/

 

Prawda czy fałsz?” – quiz

R. czyta kolejno zdania odnoszące się do treści zajęć. Gdy dzieci uznają, że zdanie jest prawdziwe, podnoszą ręce w górą i pokazują „słoneczka”, a gdy uznają, ze zdanie jest fałszywe, uderzają dłońmi o podłogę.

• Aby być zdrowym, trzeba się codziennie rano gimnastykować. PRAWDA

• Aby być zdrowym, trzeba oglądać bardzo dużo bajek w telewizji. FAŁSZ

• Aby być zdrowym, trzeba uprawiać różne sporty, np. grać w piłkę, pływać, czy jeździć na rowerze. PRAWDA

• Aby być zdrowym, trzeba spędzać dużo czasu przed komputerem. FAŁSZ

• Aby być zdrowym, trzeba wychodzić często na plac zabaw i przebywać na świeżym powietrzu. PRAWDA

 

Wspólne ćwiczenia z rodzicami.

Przywitanie stóp - dziecko i rodzic siedzą naprzeciw siebie, witają się stopami prawej i lewej nogi.

Przeciąganie laski - partnerzy w siadzie skrzyżnym naprzeciw siebie przeciągają laski na swoją stronę.

Dotknij laski - dziecko siedzi skrzyżnie z rękoma uniesionymi do góry i stara się dotknąć laski, którą trzyma stojący za nim rodzic; później zmiana ról.

Przejdź nad laską - rodzic siedzi na piętach i trzyma przed sobą poziomo ustawioną laskę, dziecko stara się przejść nad laską nie dotykając jej; zmiana ról.

Odklejanie od podłogi - rodzic leży przyklejony do podłogi, dziecko stara się go oderwać; zmiana ról.

Mostek - wszyscy rodzice wykonują mostek, a dzieci przechodzą pod nim na czworakach. Dzieci wymyślają zwierzęta - rodzice naśladują czynności danego zwierzęta.

Marsz na stopach dorosłego - dziecko stoi na stopach rodzica i wspólnie poruszają się do muzyki. Zabawa przy muzyce - wspólnie z rodzicami dzieci tańczą i śpiewają przy piosence https://www.youtube.com/watch?v=Vq4LxW6QX7I

15.06 - 19.06.2020

Czerwiec, tydzień 3

 

15.06.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Pożegnania nadszedł czas

 

Temat: Smaki, zapachy i odgłosy lata

 

 

Cele ogólne:

 

  • utrwalanie wiadomości na temat charakterystycznych cech lata,
  • rozwijanie logicznego myślenia, pobudzanie wrażliwości zmysłów,
  • zachęcanie do radosnego eksperymentowania, rozwijanie umiejętności manualnych.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 36.

 

 

  • Ćwiczenie z elementem skłonu – Zbieramy kwiaty.

 

Dzieci maszerują w różne strony przy dźwiękach bębenka. Na przerwę w grze wykonują skłon – na­śladują zrywanie kwiatów i układanie z nich bukietów.

 

  • Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Na rowerek z tatą.

 

Dzieci kładą się na plecach na dywanie. Unoszą nogi i wykonują nimi naprzemienne ruchy, naśladu­jąc jazdę na rowerze.

 

  • Ćwiczenie z elementem równowagi – Herbatka dla taty.

 

Dzieci ustawiają kubki na krążkach. Przechodzą z jednej strony pokoju na drugą, starając się, aby kubek nie spadł – niosą herbatkę dla taty. Rodzic moze wykonać slalom, by utrunić dziecku pokonanie trasy.

 

  • Ćwiczenie uspokajające Na spacerze.

 

Dzieci maszerują parami po obwodzie koła. Wykonują głębokie wdechy nosem i długie wydechy ustami z jednoczesnym unoszeniem i opuszczaniem ramion.

2. Zabawa badawcza Ciekawe kształty.

 

Pomoce: worek, tekturki w kształcie liter: l (z naklejonymi kolorowymi kropkami), a (z naklejonymi wacikami nasączonymi olejkiem truskawkowym), t (wycięta z tektury falistej), o (z naklejonym dzwoneczkiem).

R. wyjmuje z worka tekturki wycięte w kształcie liter: l, a, t, o, i ozdobione. Dzieci badają ich właściwości: oglądają je, dotykają ich, porównują fakturę i zapach. Następnie R. układa wszystkie tekturki na środku. Prosi o opisanie swoich wrażeń.

R. pyta dzieci, dzięki jakim głównym zmysłom poznały każdą tekturkę (literę). Przykładowe odpowiedzi:

l – jest bardzo kolorowe – zmysł wzroku,

a – pachnie – zmysł węchu,

t – ma ciekawą fakturę – zmysł dotyku,

o – wytwarza dźwięki – zmysł słuchu.

 

2. Oglądanie reprodukcji obrazów przedstawiających lato.

 

Pomoce: reprodukcje Włodzimierza Tetmajera Żniwiarki w polu, Winslowa Homera For to be a former’s boy.

 

Dzieci oglądają reprodukcje obrazów: Włodzimierza Tetmajera Żniwiarki w polu, Winslowa Homera For to be a former’s boy. Opisują ich kolorystykę i nastrój. Zastanawiają się, z jaką porą roku się kojarzą i jakie oznaki lata przedstawiają. Nadają obrazom tytuły. Porównują je z oryginalnymi tytułami, które podaje im R. Następnie R. pyta dzieci: Co dzieje się latem w przyrodzie? R. zapoznaje dzieci ze znaczeniem słowa żniwa:

 Żniwa to czas zbioru z pól roślin uprawnych, głównie zbóż, takich jak: żyto, pszenica, owies.

 

3. Utrwalanie zdobytych wiadomości na temat cech lata.

 

R. Pyta: Po czym poznajemy, że nadeszło lato? dzieci wypowiadają się. R. proponuje zabawę w zagadki.

 

4. Rozwiązywanie zagadek słuchowych – Zjawiska charakterystyczne dla lata.

 

Pomoce: nagranie z odgłosami burzy, obrazki przedstawiające krajobraz w czasie ładnej pogody oraz podczas burzy- załącznik 2.

https://www.youtube.com/watch?v=WzWvY44e5sc

R. czyta zagadki K. Wilk, a dzieci podają odpowiedzi.

Ciemno, cicho. Co to będzie?

Nagle grzmoty słychać wszędzie. (burza)

 

Następnie R. odtwarza nagranie z odgłosami burzy. Pokazuje obrazki przedstawiające krajobrazy – w czasie ładnej pogody i podczas burzy. R. pyta, czy dzieci słyszały i widziały burzę; czy wiedzą, jak należy się zachowywać podczas burzy. R. informuje, na czym polega to zjawisko.

 

Burzy towarzyszą grzmoty, błyskawice, bardzo silny porywisty wiatr oraz obfite opady deszczu. Przed nadejściem burzy często panuje spokój, jest cicho. Ludzie dostrzegli to i wymyślili powiedzenie: Cisza przed burzą. (R. wyjaśnia je dzieciom).

 

R. prosi o uwagę i czyta kolejną zagadkę I. Fabiszewskiej.

Kolorowy most na niebie,

co zachwyca dzieci.

Zjawia się, gdy deszczyk pada

i słoneczko świeci. (tęcza)

 

R. pyta, co to jest tęcza, czy dzieci pamiętają, jak powstaje tęcza, jaki ma kształt. Zapoznaje dzieci z tym zjawiskiem pogodowym. Przypomina, że tęcza pojawia się na niebie wtedy, kiedy pada deszcz i świeci słońce. Wówczas promienie słońca załamują się w kropelkach wody. R. pyta, czy dzieci pamiętają, jakie kolory ma tęcza.

 

5. Rozwiązywanie zagadek rysunkowych.

Pomoce: karton, mazak.

R. rysuje na kartonie różne kształty, np. słońce, czereśnię. Dzieci odgadują, co zostało narysowane. Próbują sformułować poprawne zdanie związane z rysunkiem. Przykłady wypowiadanych zdań: Latem mocno świeci słońce. Latem dojrzewają czereśnie.

6. Zabawa podsumowująca informacje o lecie – Prawda – fałsz.

 

R. wypowiada zdania, dzieci siedzą na dywanie. Jeśli zdanie jest prawdziwe, dzieci wstają, jeśli fałszywe, siedzą. Przykłady zdań:

  • Latem trzeba się ciepło ubierać.
  •  Latem pada z nieba kolorowy śnieg.
  • Latem zwierzęta przygotowują się do zimowego snu.

 

7. Część badawcza Letnie zabawy.

Ćwiczenia oddechowe Zapachy lata.

 

  • Wazon z różą i słonecznikiem.

R. stawia przed dziećmi wazon z kwiatami kwitnącymi wczesnym latem, np. różą i słonecznikiem. Podaje ich nazwy. Dzieci przyglądają się budowie kwiatów, wskazują różnice w wyglądzie, a następnie pochylają się nad poszczególnymi kwiatami i je wąchają: wciągają powietrze nosem, wykonując długi głęboki wdech, a wydychają ustami. Opisują swoje wrażenia.

 

  • Doświadczenia z wodą i piaskiem.

Pomoce: miskia, papierowe łódeczki, plastikowe rurki, np. do napojów, drobny piasek.

 

R. omawia sposób zabawy. Zwraca uwagę dzieci, aby uważnie obserwowały i wsłuchiwały się w dobiegające dźwięki.

  • dzieci puszczają w misce z wodą papierowe łódeczki, przesuwają je oddechem (dmuchają na nie).
  • dzieci lekko uderzają rękami o powierzchnię wody.
  • dzieci dmuchają w wodę przez plastikowe rurki (np. do napojów).
  • dzieci zanurzają dłonie w drobnym piasku.

Dzieci eksperymentują kolejno na wszystkie sposoby, tak aby przeprowadzić każdą zabawę.

 

8. Pobudzanie zmysłu smaku – Smaki lata.

Pomoce: miseczki z różnymi owocami, np. truskawkami i czereśniami.

R. stawia przed dziećmi miseczki z różnymi owocami, np. truskawkami i czereśniami. Nazywa je, zwraca uwagę na kolor i wartości odżywcze owoców. Następnie wspólnie z dziećmi myje je i zachęca do degustacji. Dzieci określają walory smakowe owoców.

 

9. Podsumowanie doświadczeń.

 

Dzieci omawiają wrażenia: opisują zapach kwiatów, smak owoców, mówią, jakie są woda i piasek, jakie dźwięki można za ich pomocą wytworzyć, np. pluskania i bulgotania, przesypywania. Określają właściwości fizyczne kwiatów, owoców, wody i piasku. Mówią ponownie, za co lubią lato.

 

10. Ćwiczenie relaksacyjne – Masaż wodny.

 

R. siada za dzieckiem. Naprzemiennie rysują palcem na plecach partnera kropki, kreski: pionowe, poziome, linie faliste, stukają opuszkami palców itp. Na koniec masażu naśladują strząsanie wody z rąk.

 

11. Wprowadzenie w tematykę zajęć plastycznych.

 

Pomoce: nagranie szumu morza.

 

R. prosi dzieci o przypomnienie, na jaki temat rozmawiają w dniu dzisiejszym. R. zaprasza do wybrania się w wyobraźni w pewne miejsce. Dzieci kładą się na dywanie, zamykają oczy. R. włącza nagranie z odgłosem szumu morza. Dzieci wsłuchują się w dobiegające dźwięki.

 

12. Wypowiadanie się na temat swoich wyobrażeń oraz sposobów wypoczywania nad morzem.

ZAŁACZNIK 3.

R. pyta:

  • Jakich dźwięków przed chwilą wysłuchaliście?
  • W jakim miejscu można je usłyszeć?

Następnie R. przedstawia zdjęcia różnych akwenów. Dzieci oglądają obrazki, nazywają to, co jest na nich przedstawione: morze, jezioro, rzeka, staw. Spośród nich wybierają ten obrazek, z którym skojarzyły dźwięk.

 

R. pyta dzieci:

  • Skąd pochodził słyszany przez was dźwięk?
  •  Jak można spędzać wolny czas latem nad morzem?

 

R. kieruje rozmową tak, by dzieci doszły do wniosku, że nad morzem można: opalać się, leżąc na plaży, pływać łodzią itp. R. wprowadza do czytania całościowego nazwy: morze, jezioro, rzeka, staw. Dzieci dobierają podpisy do odpowiednich obrazków i je odczytują. Podają liczbę sylab, z jakich składają się te nazwy.

 

13. Zabawa ruchowa Podróż samolotem.

 

Dzieci naśladują lot samolotem. Na sygnał dźwiękowy, np. klaśnięcie, zatrzymują się. R. informuje, do jakiego wakacyjnego miejsca doleciały i krótko je opisuje. Dzieci obserwują okolicę – raz przez jedno okno, raz przez drugie okno – przykładają dłoń do oczu i lekko wychylają się: raz w jedną stronę, raz w drugą stronę.

 

14. Omówienie sposobu wykonania pracy plastycznej Wodno-piaskowe czary-mary.

 

Pomoce: sztywny karton (najlepiej odpowiedni do kredek wodnych), mazaki, kredki wodne, pędzelek, pojemniki na wodę, klej, piasek, tace.

 

R. zachęca dzieci do wykonania pracy plastycznej. Omawia etapy jej wykonania. Dzieci:

  • rysują mazakiem wokół kartonu ramkę,
  • w środku ramki rysują kredkami wodnymi dowolny obrazek o tematyce związanej z latem,
  • malują pędzlem maczanym w wodzie,
  • smarują klejem ramkę obrazka,
  • szybko i dokładnie obsypują ramkę piaskiem,
  • nadmiar piasku strząsają do tacy.

 

Podczas pracy R. włącza nagranie odgłosów szumu morza.

 

15. Karty pracy:

  • 5 latki - str. 69-72,
  • 6 latki - str. 81-84.

 

 

 

16.06.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Pożegnania nadszedł czas

 

Temat: Lato w mieście

 

Cele ogólne:

 

  • rozwijanie mowy, utrwalanie nazw dni tygodnia,
  • rozwijanie umiejętności czytania,
  • rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej i orientacji przestrzennej,
  • rozwijanie sprawności ruchowej.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

2. Słuchanie wiersza G. Lech Co robią latem dni tygodnia?

 

– Co wy na to, że już lato? –

Tydzień swoje dni zapytał.

Poniedziałek zsiadł z roweru.

– Radość dla kolarzy wielu!

Wtorek książkę czytał właśnie.

Mruknął tylko: – Lubię baśnie!

Latawca puszczała Środa,

bo piękna była pogoda.

Czwartek rzekł: – Ja wciąż maluję,

jak się świetnie w lesie czuję.

Piątek tylko machnął ręką:

– Chciałbym zagrać, lecz nieprędko

znajdę gracza w tym upale.

Szachów nie otwieram wcale.

– A Sobota? – Cóż mam rzec.

Niosę piłkę, dziś gram mecz.

– Czy Niedziela coś dopowie?

Nie dopowie, bo jest w kinie

na animowanym filmie.

A czy film ten był o lecie,

w poniedziałek się dowiecie.

 

3. Rozmowa na temat wiersza.

 

R. pyta dzieci:

  • Jaka pora roku już nadeszła?
  • O co zapytał swoje dni Tydzień?
  • Co zrobił i odpowiedział poniedziałek?
  • Co zrobiły i odpowiedziały kolejne dni tygodnia?

R. pyta dzieci dalej:

  • Co wy lubicie robić latem?
  • Co robicie najczęściej w poniedziałek… w sobotę i w niedzielę?
  • Ile dni wchodzi w skład tygodnia?
  • R. zachęca dzieci do wymienienia w kolejności wszystkich dni tygodnia i jednoczesnego wysuwania palców.

 

4. Rozmowy na temat ilustracji i odczytanych zdań.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=94

Dzieci otwierają książki i oglądają ilustracje. Opowiadają o tym, co przedstawiają. R. zwraca uwagę dzieci na szczegóły. Dzieci 6-letnie czytają krótkie teksty umieszczone przy ilustracjach. Wszystkie dzieci dowiadują się, co Olek i Ada oraz ich rodzice lubią robić (mogą robić) podczas wakacji w mieście. R. wspomaga je pytaniami.

 

5. Zabawa ruchowa z piosenką Laurencja (melodia popularna).

 

Rodzic wraz z dzieckiem trzymają się za ręce, śpiewają i rytmicznie poruszają się w kole. R. podaje nazwę dnia tygodnia, a dzieci powtarzają ją, zatrzymując się i przykucając. Po każdym odśpiewaniu piosenki prowadzący wypowiada nazwy dni tygodnia wymienione wcześniej i dodaje do nich następną. Wyliczają je kolejno, za każdym razem kucając.

 

Laurencjo moja, Laurencjo ma,

ach, kiedyż znowu spotkamy się?

W poniedziałek!

Ach, żeby to już poniedziałek był

i ja przy swojej Laurencji żył,

Laurencjo ma!

Laurencjo moja, Laurencjo ma,

ach, kiedyż znowu spotkamy się?

We wtorek!

Ach, żeby to już poniedziałek, wtorek był

i ja przy swojej Laurencji żył,

Laurencjo ma!

 

6. Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 20.

Pomoce: szarfy, woreczek, tamburyn.

 

  • Zabawa orientacyjno-porządkowa Spacer do lasu.

Dzieci biegają swobodnie w różnych kierunkach. Na zawołanie: Stój, zatrzymują się i chowają za najbliższym drzewem (dowolnym meblem domu). Zabawę powtarzamy kilka razy, pamiętając o zamianie ról.

 

  • Ćwiczenia z elementem równowagi.

Dzieci spacerują swobodnie z woreczkami na głowach, następnie każde dziecko kładzie woreczek przed sobą i stara się chwycić go palcami nóg i utrzymać przez chwilę. Ćwiczenia powtarzamy kilka razy, pamiętając o zmianie stóp.

 

  • Ćwiczenie mięśni brzucha – Do góry i w dół.

Dzieci leżą tyłem, woreczki wkładają między stopy. Unoszą je stopami do góry i przekładają za głowy, a potem powracają do pozycji wyjściowej.

 

  • Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Na plaży.

Dzieci kładą woreczki na podłodze. Chodzą na czworakach dookoła swoich woreczków, naśladując szukanie na plaży muszli i bursztynów. Co jakiś czas klękają, wyciągają ręce, otwierają dłonie i pokazują, co znalazły.

 

  • Ćwiczenie tułowia Samoloty.

Dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym. Woreczki kładą na głowach. Jedną ręką tworzą daszek nad oczami, drugą trzymają na kolanach. Wykonują skręt tułowia i głowy w lewą stronę, a następnie w prawą stronę.

 

  • Ćwiczenia przeciw płaskostopiu – Sprytne stopy.

Dzieci chwytają palcami stopy woreczek leżący na podłodze i podają go sobie do rąk.

 

  • Zabawa ruchowa ożywiająca – Chronimy się przed słońcem.

Dzieci biegają po pokoju, swobodnie wymachując woreczkami. Na mocne uderzenie w tamburyn zatrzymują się, rozciągając woreczki nad głowami – chronią się przed słońcem.

 

  • Zabawa uspokajająca Marsz z woreczkiem.

Dzieci maszerują po obwodzie koła, machając woreczkami przed sobą, po czym odkładają je na wyznaczone miejsce.

 

7. Zabawa ruchowa Samochodem przez miasto.

Pomoce: 8 obręczy.

R. wyznacza miejsca: startu i mety (kładzie w tych miejscach obręcze). Dzieci są samochodami. Na podany sygnał samochody ruszają – dzieci wykonują wcześniej ustalone ruchy w coraz szybszym tempie. Następnie biegają – jadą po mieście do ustalonego miejsca (R. podaje nazwę, np.: do kina, muzeum, teatru). Po wykonaniu jednego okrążenia po sali zatrzymują się i czekają na resztę uczestników zabawy. Dzieci opowiadają o tym, co widziały podczas jazdy przez miasto. R. powtarza zabawę kilka razy.

8. Zabawa Moje wymarzone wakacje. Nagrywanie wypowiedzi dzieci.

Pomoce: dyktafon, kartka, mazak, karta pracy, cz. 5, nr 75 (5-latek) i karta pracy, cz. 5, nr 87 (6-latek).

R. proponuje dzieciom przygotowanie niespodzianki dla bliskich – nagrania, podczas którego dowiedzą się, gdzie dzieci najchętniej wybrałyby się na wakacje. Zaprasza dzieci do zabawy. Dziecko wypowiada się, prezentując wykonany wcześniej rysunek z karty pracy.

 

9. Zabawa Koncert życzeń.

Dzieci prezentują taniec/piosenkę na życzenie.

9. Karty pracy:

 

  • 5 latki - str. 73-75,
  • 6 latki - str. 84-87.

 

 

17.06.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Pożegnania nadszedł czas

 

Temat: Zabawy z porami roku

 

Cele ogólne:

 

  • porządkowanie wiadomości na temat miesięcy, pór roku oraz charakterystycznych cech poszczególnych pór roku,
  • rozwijanie spostrzegawczości oraz logicznego myślenia,
  • rozwijanie umiejętności samodzielnego układania prostych zadań z treścią i ich rozwiązywania, rozwijanie sprawności rachunkowych,
  • reagowanie na ustalone sygnały.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

 

2. Zabawa Wywiad dziennikarza. Rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat.

 

Pomoce: zdjęcia wykonane w przedszkolu na przestrzeni ostatnich miesięcy lub lat.

 

Dzieci wraz z Rodzicem oglądają zdjęcia swojej grupy wykonane na przestrzeni ostatnich miesięcy lub lat i prowadzą swobodne rozmowy na ich temat. Następnie dziecko na przemian z Rodzicem zadaje pytania do mikrofonu (wykonanego np. z połączonych klocków), np.: Co ciekawego robiłeś w przedszkolu w ciągu roku szkolnego? Co ci się najbardziej podobało? Czego się nauczyłeś?

 

3. Kolorowe zdania. Układanie zdań z rozsypanki wyrazowej i ich odczytywanie (6-latek).

 

Dla każdego dziecka: ZAŁĄCZNIK 1, nożyczki, kartka, klej.

 

Dzieci wycinają kolorowe pola z wyrazami. Rozcinają kolejno wyrazy i segregują je według kolorów. Dzieci układają z wyrazów zdania (5-latki korzystają z pomocy). Przyklejają zdania na swoich kartkach. Dzieci 6-letnie odczytują zdania, a dzieci 5-letnie dzielą wyrazy wchodzące w skład zdań na sylaby.

 

4. Ćwiczenie plastyczne Figuraki. Rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz precyzji ruchów i wyobraźni.

 

Pomoce: karton, figura geometryczna, ołówek, kredki, klej, różne elementy dekoracyjne.

 

Dzieci wybierają dowolną figurę geometryczną i odrysowują jej kształt na kartonie. Następnie przekształcają figurę. Tworzą, np. zwierzątko – dorysowują do figury odpowiednie części ciała wybranego zwierzątka, kolorują je, naklejają elementy. Opowiadają o swojej pracy.

 

5. Słuchanie wiersza P. Beręsewicza Czemu?

 

Czemu styczeń nosi ciepłe skarpety?

Bo mu nogi marzną tak, że o rety!

Czemu luty taki blady, skąd smutki?

Bo się martwi, że jest taki króciutki.

Czemu marzec tak się złości i burzy?

Bo za wolno wraca wiosna z podróży.

Czemu kwiecień taki strój ma pstrokaty?

Bo gdzie spojrzy, wszędzie kwiaty i kwiaty.

Czemu maj jest zielony i świeży?

Coś się mamom na Dzień Matki należy.

Czemu czerwiec w krótkich spodniach już gania?

Bo to lato, czas na letnie ubrania.

Czemu lipiec taki dziwnie wesoły?

Cóż, wygląda, że nie tęskni do szkoły.

Czemu sierpień tak się śmiesznie nazywa?

Kiedyś z sierpem chodził rolnik na żniwa.

Czemu wrzesień wciąż się włóczy po lesie?

Szuka grzybów, może nam też przyniesie.

A październik? Czemu drzewa rumieni?

Bo w kolorach jest do twarzy jesieni.

A listopad? Czemu smutny i bury?

Bo mu liście z drzew zdmuchują wichury.

Czemu grudzień w biały puch się owinął?

Bo mu cieplej pod śniegową pierzyną.

Czemu na tym w wierszu kończą się słowa?

Bo tu rok się zaczyna od nowa.

 

6. Rozmowa na temat wiersza.

 

R. zadaje pytania, recytując wersy nieparzyste wiersza. Dzieci udzielają odpowiedzi dotyczących każdego miesiąca. Następnie R. pyta dalej:

  • Jakie miesiące wchodzą w skład wiosny (lata, jesieni)?
  •  Jak inaczej możemy jednym słowem nazwać wszystkie miesiące?

 

7. Zabawy przy muzyce z akcesoriami.

 

Pomoce: wstążki z umocowanymi emblematami w czterech kolorach: pomarańczowym, białym, zielonym i żółtym.

 

R. ustala z dziećmi, jaki kolor jest charakterystyczny dla danej pory roku: dla jesieni – pomarańczowy, dla zimy – biały, dla wiosny – zielony, dla lata – żółty. Dzieci tworzą w ten sposób zespół danej pory roku.

R. pyta:

  • Ile mamy pór roku?
  • W jakiej porze roku rozpoczęła się przygoda dzieci w przedszkolu?
  •  Ile miesięcy dzieci były razem?
  •  Jakie to były miesiące?

 

8.Omówienie ilustracji z elementami charakterystycznymi dla poszczególnych pór roku.

9. Podsumowanie wiadomości – Prawda czy fałsz?

 

R. wypowiada zdania. Jeśli informacja jest prawdziwa – dzieci klaszczą, jeśli jest nieprawdziwa – tupią nogami o podłogę. Przykłady zdań:

  • Jesienią kwitną krokusy.
  • Zimą pada kolorowy śnieg.
  • Wiosną bociany odlatują do ciepłych krajów.
  • Latem wiewiórka zbiera orzechy.

 

10. Ćwiczenia rachunkowe z Olkiem i Adą.

 

Pomoce: dowolna zabawka pluszowa, np. miś, 10 patyczków w trzech kolorach: niebieskim, zielonym i żółtym, dla 6-latków dodatkowo koperty zawierające kartoniki z poznanymi w ciągu roku cyframi i znakami.

R. omawia zasady zabawy. Rozdaje dzieciom po 10 patyczków w trzech kolorach: niebieskim, zielonym i żółtym (6-latki dodatkowo otrzymują koperty zawierające kartoniki z poznanymi liczbami i znakami). Usadza na środku dowolną pluszową zabawkę, np. misia, i kładzie przed nią różne sylwety przedstawiające elementy kojarzące się z latem (np. charakterystyczne cechy lata (np. trzy koszyczki czereśni i dwa koszyczki truskawek). Wymyśla zadanie związane z Olkiem i Adą i z tymi sylwetami, np.:

Olek poszedł z mamą na targ i kupił trzy koszyczki czereśni i dwa koszyczki truskawek. Ile koszyczków owoców kupili?

 

Dzieci układają przed sobą w jednej linii patyczki według wybranych dowolnie dwóch kolorów, np.

3 patyczki niebieskie i 2 patyczki zielone.

Inny przykład zadania:

Mama miała 6 jabłek. 4 jabłka zjadła Ada. Ile jabłek zostało mamie?

Dzieci układają przed sobą 6 patyczków jednego koloru, 4 odsuwają. Następnie udzielają odpowiedzi jak wyżej.

R. zachęca dzieci do samodzielnego układania zadań dla wszystkich.

 

11. Zabawa ruchowa Pory roku, do mnie.

 

Pomoce: 4 krążki w kolorach: pomarańczowym, białym, zielonym i żółtym, emblematy na wstążkach (w tych samych kolorach co krążki).

R. układa w jednej linii 4 krążki w kolorach emblematów, które mają na sobie dzieci. Kiedy klaszcze, dzieci poruszają się w różnych kierunkach, zgodnie z wygrywanym rytmem. Na przerwę ustawiają się przed krążkiem w kolorze danej pory roku i wymieniają kilka jej charakterystycznych cech.

 

12. Zabawa Czy wiesz, że…? Rozwijanie umiejętności kojarzenia. Utrwalanie cech i nazw poszczególnych pór roku.

R. rozpoczyna zdania. Dzieci kończą je, podając nazwy odpowiednich pór roku, np.:

  • Czy wiesz, że kiedy zaczyna padać śnieg, to znak, że… nadchodzi zima?
  • Czy wiesz, że kiedy pojawiają się pierwsze motyle, to znak, że… nadchodzi wiosna?
  • Czy wiesz, że kiedy kończy się przedszkole/rok szkolny, to znak, że… jest lato?

 

13. Karty pracy:

 

  • 5 latki - str. 76,
  • 6 latki - str. 87-89.

 

 

18.06.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: Pożegnania nadszedł czas

 

Temat: Wakacyjne rady dla Olka i Ady

 

Cele ogólne:

 

  • poznawanie i utrwalanie zasad bezpieczeństwa obowiązujących w różnych miejscach wakacyjnego wypoczynku,
  • rozwijanie mowy, rozwijanie umiejętności czytania,
  • rozwijanie sprawności ruchowej.

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

2. Wykonywanie rysunku według instrukcji, z wykorzystaniem przyborów ze szkolnego piórnika. Rozwijanie umiejętności orientacji na kartce papieru.

Pomoce: taśma samoprzylepna, kartka, ołówek, gumka do ścierania, kredki, flamastry.

Dzieci siadają przy stoliku. R. przykleja kartkę taśmą samoprzylepną do blatu stolika. Następnie dyktuje to, co dzieci mają narysować, np.: W górnym prawym rogu narysuj słońce, pośrodku narysuj domek, w dolnym lewym rogu narysuj drzewo itd. Dzieci rysują ołówkami, w razie potrzeby używają gumek do ścierania. Na koniec kolorują wykonane kontury kredkami lub flamastrami.

3. Zabawa Magiczny worek. Rozwijanie percepcji dotykowej.

Pomoce: worek, przedmioty/zabawki związane z letnim wypoczynkiem, np.: okulary przeciwsłoneczne, łopatka, wiaderko, łódeczka.

R. kładzie na dywanie przedmioty/zabawki związane z letnim wypoczynkiem, np.: okulary przeciwsłoneczne, łopatkę, wiaderko, łódeczkę. Dzieci oglądają wszystkie przedmioty, dotykają ich, nazywają i mówią, gdzie i w jaki sposób się je wykorzystuje. Następnie R. umieszcza te przedmioty w worku. Dzieci dotykają ich i odgadują, co to za przedmiot, wypowiadają jego nazwę z podziałem na sylaby, inni uczestnicy zabawy np. domownicy, odgadują, o jaki przedmiot chodzi, podają pełną nazwę.

 

4. Zabawa rytmiczna.

Pomoce: pałeczki/łyżki drewniane.

Dzieci maszerują po obwodzie koła. Klaszcząc, naśladują rytmy wystukiwane przez R.

 

5. Zabawa– Znam swoje nazwisko i swój adres zamieszkania.

Pomoce: dowolny przedmiot.

Dziecko samodzielnie lub z pomocą Rodzica mówi swój adres zamieszkania. Opowiada o charakterystycznych budynkach, sklepach znajdujących się w okolicy. Próbują wspólnie powiedzieć jak dojść np. do najbliższego sklepu.

R. pyta: Dlaczego, zwłaszcza podczas wakacji, ważna jest znajomość swojego nazwiska i adresu zamieszkania? Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Przestrzega przed podawaniem tych danych osobom nieznanym.

6. Rozmowy na temat ilustracji i odczytanych zdań.

 https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=91

 

Książka (s. 88–89) dla każdego dziecka.

Dzieci otwierają książki na stronach 88 i 89. Oglądają ilustracje. N. zwraca uwagę na szczegóły na nich. Dzieci 6-letnie czytają umieszczone przy ilustracjach teksty. Dzieci dowiadują się, gdzie Olek, Ada i ich rodzice planują spędzić wakacje i co zamierzają robić w wybranych miejscach letniego wypoczynku. Następnie N. zwraca uwagę dzieci na strój, jaki mają na sobie Olek, Ada i ich rodzice oraz na ich twarze. Zachęca dzieci do opisania wszystkich obrazków. Dzieci formułują dłuższe zdania, poprawne pod względem gramatycznym.

 

7. Quiz Tak, nie.

R. sprawdza, co dzieci wiedzą na temat zasad bezpieczeństwa obowiązujących podczas wakacji. Jeśli zachowanie jest bezpieczne, dzieci klaszczą w dłonie, jeśli nie – tupią nogami w podłogę.

Przykłady zasad:

Po górach spacerujemy w czasie burzy.

Nie zbliżamy się do nieznanych/dzikich zwierząt.

W lesie można krzyczeć.

Podczas letnich wypraw należy osłaniać głowę przed słońcem.

Na plaży opalamy się od rana do wieczora.

W górach wędrujemy po wyznaczonych szlakach.

Kąpiemy się w miejscach niestrzeżonych.

Zawsze przebywamy blisko dorosłych.

 

8. Wykonanie plakatu Rady na wakacje. Ustalanie zasad bezpieczeństwa obowiązujących w różnych miejscach wakacyjnego wypoczynku.

Pomoce: karton, obrazki przedstawiające odpowiednio: las, góry, morze/jezioro, miasto, napis Rady na wakacje, mazak, klej.

Dzieci zastanawiają się, jak bezpiecznie spędzić wakacje w danym miejscu. Następnie R. daje duży karton podzielony na cztery kolumny. Dzieci przyklejają obrazki w wybranych kolumnach. R. pokazuje przygotowany wcześniej napis: Rady na wakacje. Prosi dzieci 6-letnie o jego odczytanie. Zawiesza napis nad kartonem.

R. pyta:

  • czym należy pamiętać podczas letnich wypraw?
  • Jak należy się zachowywać, aby pobyt w tych miejscach był udany i bezpieczny?
  • Jakich zasad bezpieczeństwa należy przestrzegać podczas wakacji?
  • Czego nie wolno robić?

Dzieci podają swoje propozycje bezpiecznych zachowań. R. zapisuje rady w odpowiedniej kolumnie.

Przykłady zapisów:

W lesie – zachowujemy się cicho, nie straszymy zwierząt, nie niszczymy roślin, nie zbliżamy się do dzikich zwierząt, nie zbieramy nieznanych grzybów, nie zrywamy nieznanych roślin.

Nad wodą (nad morzem, nad jeziorem) – kąpiemy się w miejscach wyznaczonych, w obecności dorosłych.

W górach – chodzimy po wyznaczonych szlakach, zwracamy uwagę na pogodę, która w górach jest bardzo zmienna.

W mieście – bawimy się z daleka od ulicy, nie bierzemy do rąk nieznanych przedmiotów.

R. pyta, czy są zasady obowiązujące zawsze i wszędzie. Dzieci wypowiadają się, a R. dopisuje je pod kolumnami.

Przykłady:

  • W czasie upałów nosimy okrycie chroniące głowę: czapkę/kapelusz.
  • Przed wyjściem na słońce smarujemy skórę specjalnym kremem.
  • Ubieramy się stosownie do miejsca i pogody.

9. Zabawa ruchowa Czym na wakacje?

https://chomikuj.pl/honda1987/PRZEDSZKOLAKI+-+MATERIA*c5*81Y+DLA+NAUCZYCIELI/Scenariusze+zaj*c4*99*c4*87/Zabawy+muzyczne/11+-+jade+jade,2296486047.mp3(audio)

 

10. Imię ze sznurka. Modelowanie ze sznurka. Rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej i umiejętności manualnych.

Dziecko dostaje od Rodzica kawałek sznurka, próbuje  z niego formować poznane litery lub „napisać” własne imię.

11. Karty pracy:

 

  • 5 latki - str. 77,
  • 6 latki - str. 90.

 

19.06.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Pożegnania nadszedł czas

 

Temat: Pożegnania nadszedł czas

 

Cele ogólne:

 

 

  • uświadamianie dzieciom wspólnie spędzonego czasu oraz zbliżającej się chwili rozstania,
  • rozwijanie mowy komunikatywnej oraz pamięci, rozwijanie umiejętności czytania,
  • poszerzanie doświadczeń plastycznych, rozwijanie sprawności manualnej,
  • nabywanie odwagi w prezentowaniu innym swoich umiejętności.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

2. Zabawy głoskami. Ćwiczenia słuchu fonematycznego.

Pomoce: różne owoce i warzywa, przedmioty.

Dzieci określają pierwszą głoskę (5-latki) i ostatnią głoskę (6-latki). Starają się podzielić na głoski nazwę każdego przedmiotu/owocu/warzywa wskazanego przez Rodzica.

3. Zabawa w kontynuowanie opowiadania – Pewnego dnia Olek i Ada…

R. pokazuje książkę z bohaterami: Olkiem i Adą. Zastanawia się, czy dzieci pamiętają, jakie przygody przeżywali ci bohaterowie w ciągu całego roku. Proponuje zabawę. Pokazuje ilustrację i rozpoczyna zdanie: Pewnego dnia Olek i Ada... Dziecko patrzy na ilustrację, stara się podać dalszy ciąg przygody i kończy zdanie. R. pokazuje nowe ilustracje i wypowiada nowe zdania.

4. Zabawa ruchowa w kole – Brawo dla tych, którzy...

R. wypowiada zdania. Dzieci, które samodzielnie potrafią wykonać daną czynność, szybko poskakują podczas wyklaskiwania do sześciu. Przykłady zdań:

Brawo dla tych, którzy...

  • potrafią już wycinać nożyczkami,
  • znają wszystkie pory roku,
  • samodzielnie się ubierają.

5. Powitanie zabawą Kto lubił w przedszkolu... niech...

R. mówi: Kto lubił w przedszkolu… słuchać o przygodach Olka i Ady, oglądać książki, rysować, rozwiązywać zadania, ćwiczyć z innymi, niech zaklaszcze w dłonie. ••

 

6. Zabawa Dokończ zdanie.

Pomoce: mała piłka.

R. turla do dzieci piłeczkę. Rozpoczyna zdania, a dzieci kolejno je kończą, np. W przedszkolu nie lubiłem… W przedszkolu czułem się… Do przedszkola chodziłem z…

Zdania alternatywne wypowiadane np. przez dziecko mogą dotyczyć tego, co wspólnie jako Rodzina lubicie w wakacjach, co lubicie jeść latem, co lubicie robić nad morzem itp.

 

7. Rozmowy na temat ilustracji i odczytanych zdań.

Książka (s. 96) dla każdego dziecka. https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=98

 

Dzieci otwierają książki na stronie 96. Oglądają ilustrację i opowiadają o tym, co przedstawia. Następnie dzieci 6-letnie czytają krótki tekst umieszczony na ilustracji. Wszystkie dzieci odpowiadają na pytania pomocnicze dotyczące postaci, ich ubioru i emocji. R. uświadamia dzieciom, że zbliża się chwila rozstania, nadchodzi czas wakacji, a po wakacjach dzieci 6-letnie pójdą do szkoły.

R. prosi dziecko, aby opowiedziało o swoich ulubionych zabawach, kolegach i koleżankach, aby wymieniło imiona dzieci ze swojej grupy.

8. Ćwiczenie relaksacyjne.

Pomoce: nagranie muzyki relaksacyjnej.

R. zachęca dzieci do wspomnień dotyczących przedszkola. Włącza nagranie muzyki relaksacyjnej. Dzieci kładą się na dywanie i w ciszy wspominają wspólne zabawy z koleżankami i kolegami.

 

9. Planowanie pracy Moje wspomnienie z przedszkola (techniką malowania na gazie), wykonywanie pracy.

Pomoce: sztywny karton w formacie A3 z przyczepioną zszywkami gazą, pojemniki, gęste farby plakatowe (najlepiej farby akrylowe), pędzel, mokre ściereczki.

R. zachęca dzieci do przedstawienia swojego najlepszego wspomnienia z przedszkola w pracy plastycznej. Proponuje, aby zamieniły się w malarzy i wykonały prawdziwy obraz. Przypomina o zawarciu w pracy jak największej liczby szczegółów, rozplanowaniu elementów na całej powierzchni kartki.

11. Karty pracy:

 

6 latki - str. 91-92.

01.06 - 05.06.2020

01.06.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Niby tacy sami, a jednak inni

Temat: Dzieci z różnych stron świata

 

Cele ogólne:

 

 

  • poznawanie dzieci różnych ras oraz warunków, w jakich żyją,
  • utrwalanie wiadomości na temat praw dziecka,
  • wzbogacanie wiedzy na temat innych kultur,
  • wzbogacanie doświadczeń plastycznych.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

 

Zabawa orientacyjno-porządkowa Wielkoludy i krasnoludki.      

     Rodzic wyklaskuje rytm ćwierćnut, a dzieci chodzą wyprostowane, z uniesiony­mi w górę rękami i w wysokim wspięciu na palcach – tak maszerują wielkoludy. Gdy słychać dźwięk ósemek – cichutko biegają krasnoludki.

 

Zabawa z elementem czworakowania – Zaczarowane zwierzęta.

 

Dzieci trwają nieruchomo w przysiadzie podpartym. Na sygnał – klaśnięcie – wszystkie budzą się i przemieszczają na czworakach po pokoju. Na dwa uderzenia w bębenek powoli unoszą się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzęta zostają odczarowane i stają się znów dziećmi.

 

Ćwiczenia oddechowe.

 

Dzieci leżą tyłem w dowolnych miejscach, ramiona trzymają wyprostowane za głową. Przesuwają ramiona po podłodze w dół, do bioder, i z powrotem do góry. Po kilku powtórze­niach dołączają do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

 

2. Słuchanie piosenki Wszystkie dzieci nasze są

https://www.youtube.com/watch?v=Y_kIVuTfVk4

 

3. Rozmowa na temat piosenki, połączona z oglądaniem zdjęć przedstawiających dzieci z różnych stron świata, o różnym kolorze skóry. (teledysk piosenki)

 

Wyjaśnienie znaczenia słów: kontynent, Azja, Australia, Afryka.

Określanie metrum piosenki, charakteru jej melodii, liczby zwrotek.

 

4. Zabawa wyrabiająca refleks – Kto zdąży?

 

Dzieci zajmują miejsca na krzesełkach ustawionych na obwodzie dużego koła. Czynny udział w za­bawie bierze R. Śpiewa dowolną piosenkę, dzieci wytupują jej rytm. Kiedy R. przerywa śpiew, dzieci zmieniają zajmowane miejsca. Zabawę powtarzamy kilka razy. Tupanie zastępujemy klaskaniem, pstrykaniem palcami, kląskaniem.

 

5. Zabawa ruchowa Kto dalej?

 

Pomoce: klocki drewniane, skakanki lub szarfy.

 

R. proponuje wspólną zabawę, bardzo popularną m.in. w Indiach. Wyznacza w pokoju linię za pomocą skakanek lub szarf. Dzieci biorą do rąk drewniane klocki i układają przed swoimi nogami. Następnie, skacząc na jednej nodze, starają się przesunąć klocki jak najdalej. Jeśli ktoś stanie na dwóch nogach, zatrzymuje się w miejscu. R. obserwuje, kto pokonał najdłuższy odcinek(jeśli w  zabawiebierze udział ktoś z domowników lub sam dołącza). Ogłasza zwycięzcę. Zabawę można powtórzyć kilka razy.

 

6. Kim są Adil i Dalaja? Poznawanie warunków życia dzieci w Indiach.

 

Mapa świata, zdjęcie dziewczynki – Azjatki – i chłopca – Azjaty, kartoniki z imionami: Adil, Dalaja.

 

R. układa na dywanie zdjęcia dzieci: Azjatki i Azjaty (z Indii). Obok zdjęć kładzie kartoniki z ich imio­nami: Adil, Dalaja. Dzieci 6-letnie odczytują imiona dzieci. R. wspólnie z dziećmi odnajduje na ma­pie świata Azję. Następnie pokazuje, gdzie leżą Indie. Wyjaśnia, że dzieci przedstawione na zdjęciach pochodzą właśnie z tego kraju. Opowiada dzieciom ciekawostki o warunkach życia dzieci w Indiach.

W Azji nie wszystkie dzieci beztrosko spędzają dzieciństwo. Na przykład w Indiach dzieci, zamiast uczyć się i bawić, bardzo wcześnie zaczynają pracować. Pomagają swoim rodzicom. Nie mają no­woczesnych zabawek. W szkole siedzą na podłodze. Piszą na małych tabliczkach. Do sali lekcyjnej wchodzą boso, tak jak do świątyni. Buty zostawiają przed drzwiami.

 

7. Odszukiwanie podobieństw pomiędzy dziećmi.

 

Karton formatu A2, flamaster, kalendarz ścienny, napis Dzień Dziecka.

 

R. prosi, aby dzieci wskazały między dziećmi podobieństwa, które występują bez względu na pocho­dzenie i kulturę, w jakiej one żyją (np. chęć do zabawy). Zapisuje propozycje na kartonie. Informuje, że dzieci mają swoje święto. W Polsce przypada ono 1 czerwca. Pokazuje tę datę w kalendarzu, zwraca uwagę na sposób, w jaki została ona oznaczona.

Pyta:

  • Jak jest obchodzony ten dzień w Polsce?
  • Kogo i czym obdarza się w tym dniu?

 

Rodzic pokazuje napis Dzień Dziecka. Pomaga dziecku odczytać/podzielić na sylaby/głoski.

 

8. Zabawy dzieci z różnych stron świata.

 

 

R. proponuje zabawę charakterystyczną dla dzieci innuickich. Zaprasza do zabawy Jazda po dywanie. Rozkłada na dywanie koc, na którego środku kładzie się dziecko. Rodzic chwyta koc za brzegi i delikatnie przesuwa go po dywanie.

 

R. proponuje zabawę charakterystyczną dla dzieci afrykańskich. Zaprasza do zabawy Czarujemy deszcz. Dzie­ci wygrywają na instrumentach dowolny rytm, według którego razem tańczą – czarują deszcz. Następnie wszyscy kładą się na podłodze i nasłuchują, czy słychać już odgłosy deszczu.

 

R. proponuje zabawę charakterystyczną dla dzieci europejskich i porównały je z dzieciństwem dzieci z innych stron świata, np. z Indii. Wspólnie wybierają znzną zabawę ze śpiewem i się w nią bawią.

 

9. Oglądanie krótkiego filmu przybliżającego tematykę zajęć.

 

https://www.youtube.com/watch?v=zl_dYe03Yx0\

 

10. Dziecięce marzenia – zajęcia plastyczne.

 

R. pyta: Jak nazywa się święto, które zostało ustanowione dla dzieci? Kiedy je obchodzimy? Jaką niespo­dziankę chciałybyście otrzymać tego dnia? Jak chciałybyście spędzić ten dzień?

 

  • Zapoznanie z tematem pracy.

 

R. proponuje wykonanie pracy na temat: Dziecięce marzenia. Zachęca do tego, aby dziecko podzie­liło się swoimi pragnieniami.

 

  • Wyjaśnienie sposobu wykonania pracy.

 

Pomoce: patyczki do uszu, farby, woda, kubeczek.

 

Dowolna praca wykonana techniką kropkowanie.

 

R. zapoznaje dziecko z nową techniką plastyczną – kropkowanie. Pokazuje przykładową pracę wy­konaną tą techniką. Wyjaśnia sposób wykonania pracy. Przypomina, że aby rysunek był czytelny, kropki tworzące jedną osobę, roślinę, jeden przedmiot, jedno zwierzę muszą znajdować się blisko siebie.

 

 

11. Karty pracy:

  • 5 latki - str. 54-55,
  • 6 latki - str. 56-59.

 

 

02.06.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Niby tacy sami, a jednak inni

Temat: Poznajemy inne kultury

 

Cele ogólne:

 

  • poznawanie innych kultur,
  • kształtowanie tolerancji wobec ludzi różnych ras i narodowości,
  • szanowanie odmienności innych dzieci,
  • rozwijanie sprawności ruchowej.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

 

2.  Oglądanie reprodukcji obrazu Vincenta van Gogha The Flowering Orchard.

 

ZAŁĄCZNIK 2

Wypowiadanie się na te­mat kolorytu i nastroju dzieła. Nadawanie reprodukcji własnej nazwy.

Dzieci oglądają reprodukcję obrazu Vincenta van Gogha The Flowering Orchard. Opisują kolorystykę i nastrój dzieła. Zastanawiają się, co ono przedstawia. Nadają obrazowi tytuł. Porównują go z orygi­nalnym tytułem, który podaje im Rodzic. (Kwitnący sad).

 

3. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Karim.

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=85

 

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce i słuchają opowiadania.

 

– Karim jest super! – Olek, usadowiony przy rodzinnym stole, opowiadał wujkowi Jackowi wrażenia z przedszkola. – Dzięki niemu wygraliśmy konkurs na album o Warszawie. Pokazaliśmy album tacie Mar­ty, żeby już więcej nie mówił, że Karima trzeba przenieść do młodszej grupy, bo w zerówce nie da sobie rady i będzie nam tylko przeszkadzał w nauce.

– I co, zmienił zdanie o Karimie? – spytała mama.

– Chyba tak, bo nawet mu pogratulował.

– Karim? To ten Arab, który ostatnio doszedł do waszej grupy? – upewnił się wujek.

– On nie nazywa się Arab, tylko Karim Hassan. Jego rodzice są lekarzami. Pochodzą z Egiptu i pracują w Polsce. Zostali tu po studiach medycznych. Nikt nie rysuje tak jak on – podkreślił Olek.

– Mówiłeś, że Karim nic nie umie. Stoi pod ścianą i milczy – przypomniał tata.

– Stał, bo wstydził się odezwać, ale już nie stoi.

Mama Olka położyła na stole gorące danie.

– Częstujcie się, póki ciepłe – zachęcała.

Wujek nachylił się nad półmiskiem.

– Co to takiego? Tak dziwnie pachnie.

– Kofta – arabskie kotleciki z baraniny – wyjaśniła mama.

– Arabskie... to ja dziękuję. Wystarczą mi słodycze – wujek sięgnął do talerza z ciastkami. – Kolega mówił, że te arabskie potrawy to nie dla ludzi – stwierdził.

Olek podniósł na wujka zdziwiony wzrok.

– Mówisz jak mama Franka. Zabroniła mu spróbować ciastek, które mama Karima upiekła dla naszej klasy.

– Ma rację. Ja bym nie tknął tych arabskich wynalazków – powiedział wujek z przekonaniem.

Olek uważał, że ciastka Karima to po prostu pycha. Zanim jednak on i jego grupa przekonali się, jak sma­kują, dzieci obserwowały nowego kolegę trochę nieufnie. Miał czarne włosy, czarne oczy i śniadą cerę, poza tym niczym się nie wyróżniał, ale gdy się odezwał, wywołał burzę śmiechu. Zamiast „dzień dobry” powiedział „dzobi”, a zamiast „cześć” – „ehsz”. Potem stanął pod ścianą i wcale się nie odzywał. Ściskał pod pachą misia z urwanym uchem i za nic nie chciał się z nim rozstać. Grupa uznała, że jest dziwny. W sali było tyle nowych zabawek, a on wolał starego misia. Dopiero kilka dni później, kiedy dzieci zajęły się rysowaniem, Karim odłożył misia i wziął kredki do ręki. Raz-dwa i wyczarował na kartce wyścigowe auto.

– Ładne. Narysujesz mi pociąg? – spytał Olek.

Karim uśmiechnął się i raz-dwa-trzy pociąg pędził po torach.

– Brawo! – pochwaliła go pani.

Do Karima ustawiła się kolejka dzieciaków, a on rysował im samochody, pociągi, samoloty i nawet psy i koty. Potem była zabawa w pociąg i nikogo już nie śmieszyło, że nowy kolega nie mówi poprawnie po polsku. Zresztą, żeby bawić się w pociąg, wystarczy powtarzać: tu-tu, tu-tu, tu-tu. Karim „tututał” tak samo jak wszyscy. Jego miś też się przydał, bo kiedy pociąg się wykoleił, miś odegrał rolę rannego pasaże­ra. Gdy po paru dniach Karim zachorował, wszyscy w grupie okropnie się martwili. Niecierpliwie czekali, aż wróci, żeby razem z nim tworzyć album o Warszawie. To właśnie po powrocie z choroby przyniósł ciast­ka, których Franek nie chciał skosztować.

– Gdyby mama Franka ich spróbowała, na pewno zmieniłaby zdanie. Są pyszne, prawda, wujku? – zapy­tał chytrze Olek.

Wujek przełknął ciastko, odchrząknął i zrobił niezbyt mądrą minę. – To te? – spytał, wskazując talerz z ciastkami, który prawie już opróżnił.

Olek uśmiechnął się od ucha do ucha. – Dostałem je od Karima dla Ady. Masz szczęście, że nie zdążyła wszystkich zjeść.

Wujek Jacek zaśmiał się w głos. – Zawstydziłeś mnie, mądralo. Są przepyszne. Chyba spróbuję też kotleci­ków, bo jak widzę, zaraz się skończą. Tylko nie mówcie cioci, że zjadłem tyle słodyczy.

Rodzina obiecała zachować tajemnicę. Olek z radością przyglądał się, jak wujek pałaszuje „arabskie wy­nalazki”. Mamę Franka też uda się przekonać. Przecież to, co obce i nieznane, nie musi być gorsze. Grupa wymyśliła Dzień Kuchni Arabskiej w przedszkolu. Wszyscy rodzice dostaną zaproszenia ozdobione przez Karima. Pani już się zgodziła.

 

4. Rozmowa na temat opowiadania. Wyjaśnienie pojęcia tolerancja.

 

Książka (s. 82–83) dla każdego dziecka, kartonik z napisem tolerancja.

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=85

 

Dzieci czytają tekst umieszczony pod obrazkiem w książce, na stronie 82 (6-latki). R. pokazuje karto­nik z napisem tolerancja. Prosi, aby dzieci 6-letnie go odczytały i znalazły dla niego inną nazwę. Dzieci odpowiadają na pytanie: Co to jest tolerancja? R. prosi, aby dzieci przyjrzały się ponownie ilustracji i odpowiedziały na pytanie: Czy wujek Jacek jest tolerancyjny? Dzieci uzasadniają swoje odpowiedzi.

 

5. Rozmowa na temat opowiadania. Wyjaśnienie pojęcia akceptacja.

 

Pomoce:  kartonik z napisem akceptacja.

 

R. układa na dywanie kartonik z napisem akceptacja. Dzieci 6-letnie odczytują napis. R. prosi, aby dzie­ci wyjaśniły znaczenie tego pojęcia i znalazły dla niego inną nazwę. Następnie prosi, aby dzieci przeczytały tekst w książce na stronie 83 i opowie­działy, co się w nim zdarzyło. Dzieci dokonują oceny zachowania kolegów i koleżanek Karima.

 

6. Analizowanie treści opowiadania. Wskazywanie w opowiadaniu sytuacji przedstawiających zacho­wania tolerancyjne i takie, które świadczą o braku tolerancji.

 

R. prosi, aby dzieci przypomniały sobie opowiadanie i wybrały z niego sytuacje świadczące o toleran­cji i takie o jej braku. Dzieci uzasadniają swoje zdanie.

 

7. Zabawa ruchowa Powitania.

 

https://www.youtube.com/watch?v=TOWdT6DrvwkHYPERLINK "https://www.youtube.com/watch?v=TOWdT6Drvwk&t=9s"&HYPERLINK "https://www.youtube.com/watch?v=TOWdT6Drvwk&t=9s"t=9s

 

Dzieci spacerują po domu. Na przerwę w nagraniu muzyki zatrzymują się i podają rękę jak największej liczbie domowników, wypowiadając słowa: Witaj. Miło cię widzieć (witają się).

 

8. Wprawki dramowe.

 

R. przedstawia dziecku różne sytuacje, które mogą się zdarzyć w przedszkolu. Prosi, aby dziecko odegrało scenki i pokazało, w jaki sposób powinien zachowywać się człowiek tolerancyj­ny, akceptujący inność innych ludzi.

 

Przykłady scenek do odegrania:

  • do przedszkola przychodzi dziecko, które nie umie mówić po polsku,
  • twój kolega mówi, że bajka, którą uwielbiasz, jemu się nie podoba,
  • w grupie jest dziecko, które nie obchodzi świąt Bożego Narodzenia, bo jest innego wyznania,
  • kolega jest grubszy od innych; kiedy biegacie, on najczęściej jest ostatni na mecie i jest mu wtedy przykro,
  • chcesz zagrać z koleżanką w warcaby, ale ona woli grać w chińczyka.

 

9. Inne może być ciekawe – poznawanie kultury arabskiej.

 

ZAŁĄCZNIK 3

R. opowiada ciekawostki na temat kultury arabskiej. Pokazuje na mapie miejsca, gdzie mieszkają Arabowie. Zachęca dzieci do rozmów na ten temat ze swoimi rodzicami. Wyjaśnia, że ludzie wycho­wani w różnych kulturach często są bliskimi przyjaciółmi i żyją w zgodzie.

 

Najwięcej Arabów mieszka m.in. w Tunezji, Egipcie, Iraku oraz w Arabii Saudyjskiej, która jest centrum kultury arabskiej. To tutaj znajduje się jedno z najnowocześniejszych miast świata – Dubaj. Święte miasto Mekka jest bardzo ważne dla wyznawanej na tym obszarze religii – islamu. Kobiety często ubrane są tak, że mają zakrytą twarz, a widać im tylko oczy. Mężczyźni nie zakładają krótkich spode­nek nawet wtedy, kiedy jest bardzo gorąco. Dzieci mogą ubierać się dowolnie. Arabowie czytają od strony prawej do lewej, odwrotnie niż u nas. Nie jedzą mięsa wieprzowego. Są bardzo religijni. Modlą się pięć razy dziennie, a przed każdą modlitwą się myją.

 

10. Wysłuchanie piosenki "Piosenka o prawach dziecka".

 

https://www.youtube.com/watch?v=Mudintn3BM4

 

Omówienie treści utworu. Rodzic zadaje pytanie:

  • Jakie według piosenki Dzieci mają prawa?
  • Jak uważasz, które prawo jest najwazniejsze?

 

 

 

03.06.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Niby tacy sami, a jednak inni

Temat: W krainie osób niepełnosprawnych

 

Cele ogólne:

 

  • rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego,
  • ocenianie własnego zachowania względem innych i innych względem siebie,
  • kształtowanie pozytywnej postawy wobec osób niepełnosprawnych,
  • utrwalanie budowy i brzmienia instrumentów perkusyjnych oraz umiejętności grania na nich,
  • rozwijanie umiejętność muzykowania pod kierunkiem dyrygenta.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

 

2. Rozwiązujemy kalambury – wyrażanie za pomocą gestów i mowy ciała informacji przekazanej przez Rodzica.

 

R. przekazuje po cichu dowolną informację, np. Siedzisz i oglądasz książkę. Dziecko za pomocą gestów i mowy ciała stara się przekazać tę informację pozostałym domownikom. Zabawa kończy się, gdy zagadka zostanie poprawnie rozwiązana.

 

3.Wprowadzenie do tematu. Zabawa Przewodnik.

 

Dzieci z rodzicem tworzą parę. Jedno z nich zamyka oczy – jest niewidome. Druga osoba jest prze­wodnikiem, który stara się wskazać swojemu partnerowi odpowiednią drogę i dba o jego bezpie­czeństwo, czyli o to, aby podczas spaceru nie zderzył się z czymś. Póżniej następuje zamiana przeowników.

 

4. Kto stoi przed tobą? – rozpoznawanie innych osób za pomocą dotyku.

 

Zaproście do zabawy domowników lub lalki, pluszaki. Zadaniem dziecka jest z zamkniętymi oczami od­gadnięcie za pomocą dotyku, kto/co przed nim jest.

 

 

5. Dzielenie się wrażeniami z przeprowadzonych zabaw. Rozmowa na temat trudności, jakie napotyka­ją osoby niewidome.

 

R. pyta:

  • Jak się czułeś/aś w roli osoby niewidomej?
  • Jak się czułeś/aś w roli przewodnika?
  • Jakie trudności napotykają niewidomi podczas codziennych czynności?
  • Jak się czują np. na ulicy? Jak możemy pomóc takim osobom?

 

6. Kiedy wokół panuje cisza – rozmowa na temat osób niedosłyszących i niesłyszących.

 

R. prosi, aby dziecko odwróciło się tyłem i zakryło uszy. Mówi, że będą mogły odsłonić je wtedy, gdy poczują na głowie dotyk ręki. Wypowiada cicho dowolne polecenie, np. Podejdź do okna. Następnie dotyka głowy dziecka, które odwracają się przodem do środka koła i układają ręce na kolanach. Pyta, dlaczego nie wykonały jej polecenia. Inicjuje rozmowę na temat osób niedosłyszących i niesłyszących. Zwraca uwagę na trudności, jakie napotykają w życiu.

 

7. Wyjaśnienie pojęcia niepełnosprawność.

 

Pomoce: koło i prostokąty wycięte z papieru, w kolorze żółtym.

 

R. układa na środku sali żółte koło. Pyta: Co znaczy słowo: niepełnosprawność? Zapisuje odpowiedzi dziecka na żółtych prostokątach (promykach), które dzieci dokładają do żółtego koła. Tworzą w ten sposób słoneczko przyjaźni z osobami niepełnosprawnymi. R. przypomina, że wśród osób niepełno­sprawnych jest bardzo wiele dzieci, które pragną bawić się i śmiać tak samo jak zdrowe dzieci.

 

8. Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Niewidomy na drodze.

 

Pomoce: laska, kij.

 

Rodzic wyznacza drogę do przejścia dla dziecka z punktu A do punktu B. Na niej umiejscawia przeszkody. Dziecko musi pokonac wyznaczoną trasę omijajjąc przy pomocy lski przeszkody.

 

 

9. Zabawa w kręgu – Dokończ zdanie.

 

Dzieci siedzą w kręgu. N. prosi, aby po kolei dokończyły zdanie: Kiedy widzę osobę niepełnosprawną…

 

11. Karty pracy:

  • 5 latki - str. 56-58,
  • 6 latki - str. 60-65.

 

04.06.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: Niby tacy sami, a jednak inni

Temat: Przyjaciel dobry na wszystko

 

Cele ogólne:

 

  • kształtowanie prawidłowych postaw społecznych,
  • rozwijanie kontaktu społecznego, jakim jest przyjaźń,
  • rozwijanie wyobraźni twórczej,
  • rozwijanie sprawności ruchowej.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

 

2. Iskierka przyjaźni – zabawa na powitanie.

 

Dziecko zaprasza do zabawy wszystkich domowników. Puszcza iskierkę przyjaźni (uścisk dłoni) osobie siedzącej po prawej stronie. Zabawa kończy się, gdy iskierka wróci do dziecka.

 

3. Zabawa ruchowa Znajdź swojego przyjaciela.

 

R. rozkłada na podłodze kartoniki ze zdjęciami wiosennych kwiatów (do wykorzystania załączniki z poprzednich tygodni, mogą również być np. kolorowe kółka itp.). Włącza nagranie muzyki o zmien­nym tempie. Dziecko porusza się w rytm muzyki. Na przerwę w mu­zyce ma za zadanie odszukać jak najwięcej par kwiatów. Zabawę powtarzamy do momentu, az dziecko odnajdzie wszstkie pary.

4. Czy przyjaciel może być tylko jeden? – rozmowa na temat liczby przyjaciół. Wyróżnianie cech dobrego przyjaciela.

 

R. pyta: Ilu przyjaciół według ciebie można mieć? Prosi o uzasadnienie swojego zdania. Jaki powinien być dobry przyjaciel? Zapisuje odpowiedzi na kartce.

 

5. Improwizowanie scenki przedstawionej przez N. Wymyślanie jej zakończenia.

 

 Zadaniem dziecka i rodzica będzie przedstawienie nastę­pującej scenki: Przyjaciel jest bardzo smutny. Jeden z kolegów z waszej przedszkolnej grupy zburzył mu budowlę z klocków. Przyjaciel chciał ją po południu pokazać mamie. Postanowiłeś pomóc przyjacielowi i… Wymyślcie też własne scenariusze. Podzielcie między siebie role, ustalcie przebieg scenki.

 

6. Improwizacje na temat: Jak postąpić?

 

R. mówi: Wyobraź sobie, że masz do rozwiązania zadanie matematyczne. Jest ono dla ciebie bardzo trudne. Nie wiesz jak je wykonać. Wtedy podchodzi do stolika twój przyjaciel. Dzieci odgrywają scenki, przedstawiając proponowany przez siebie sposób postępowania.

 

7. Zabawa orientacyjno-porządkowa W kręgu przyjaciół.

 

Dzieci poruszają się po sali w rytm nagrania muzyki o zmiennym tempie. Na przerwę w nagraniu muzyki. R. podnosi do góry kartonik z dowolną liczbą figur geometrycznych. Dziecipodskakują, klaszczą, obracają się określoną ilość razy.

 

8. Znani przyjaciele - rozmowa na temat postaci fikcyjnych.

 

Rodzic pyta dziecko, czy zna ono jakichś bajkowych/literackich przyjaciół. Za przykład może podać Kubusia Puchatka i Krzysia, Maszę i Niedźwiedzia itp.

 

9. Zabawa wyrabiająca reakcję na zmiany tempa – Jazda na rowerze.

 

Dzieci  przechodzą do leżenia na plecach. Naśladują nogami jazdę na rowerze. R. gra na "instrumencie" (może uderzać łyżką o szklankę, klaskać, tupać...) : bardzo wolno, coraz szybciej, coraz wolniej. Dzieci poruszają nogami zgodnie z rytmem "instrumentu".

10. Karty pracy:

  • 5 latki - str. 59-61,
  • 6 latki - str. 66-69.

11. Przyjaciele - odwzorowywanie na szybie konturów obrazka.

ZAŁĄCZNIK kolorowanka

 

05.06.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Niby tacy sami, a jednak inni

Temat: Wspólne zabawy

 

Cele ogólne:

 

 

  • mierzenie odległości za pomocą wspólnej miary,
  • utrwalanie stron: prawej, lewej,
  • rozwijanie umiejętności zgodnego współdziałania w zespole,
  • rozwijanie sprawności manualnej, wyobraźni i pomysłowości.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

 

2. Zabawa naśladowcza Lusterko.

 

Dzieci wraz z rodzicem stają naprzeciwko siebie. Jedno z nich jest lustrem, a drugie przegląda się w nim. Osoba, która jest lustrem, wykonuje takie same ruchy jak osoba stojąca przed nią. R. przypomina o odbiciu lustrzanym, czyli odbiciu odwróconym. Dzieci starają się pamiętać o tym w zabawie podczas naśladowania ruchów drugiej osoby.

3. Omówienie przebiegu zabaw sportowych.

 

R. proponuje dzieciom zabawy sportowe:

  • dmuchanie na piłeczki do ping-ponga,
  • skoku w dal,
  • stawia­nie najdłuższych kroków.

 

 

4. Poznawanie narzędzi służących do pomiaru długości.

 

Pomoce: narzędzia służące do pomiaru długości: linijka, tasiemka, tekturka (każde o długości 50 cm).

 

R. rozdaje narzędzia służące do pomiaru długości. Dziecko przykłada do siebie narzędzia pomiarowe i porównuje, czy mają one taką samą długość.

 

5. Zabawy sportowe. Mierzenie odległości za pomocą narzędzi pomiarowych.

 

Mierzenie polega na sprawdzeniu ile razy dało się ułożyć na danym odcinku całe narzędzie pomiarowe.

 

Pomoce: piłeczka do ping-ponga, linijka o długości 50 cm, skakanka.

 

  • Dziecko dmucha na piłeczkę tak, aby pi­łeczka poturlała się jak najdalej do przodu. Póżniej wraz z rodzicem mierzą odległość za pomocą linijki, jaką pokonała piłeczka.

 

Pomoce: tasiemka o długości 50 cm, skakanka.

 

  • R. za pomocą skakanki wyznacza start. Dziecko wykonuje z tego miejsca skok w dal. Później mierzą odległość, jaką udało się poko­nać dziecku za pomocą tasiemki.

 

Pomoce: tekturka o długości 50 cm, skakanka.

 

  • Dziecko stawia jak najdłuższy krok. Wraz z rodzicem mierzy jego długość (za pomocą tekturki.

 

 

6. Zabawa "Latający dywan".

 

R. zaprasza w podróż latającym dywanem. Dzieci siadają w siadzie skrzyżnym, ręce opierają na podłodze, po obu stronach ciała, i rozpoczynają lot. Wznoszą się w górę, wymawiając na wyde­chu głoskę szszszsz. Podczas lotu przechylają ciało raz w prawą, raz w lewą stronę. Lądują w krainie, w której wszyscy żyją w przyjaźni. Rodzic ciągnie koc po mieszkaniu.

 

7. Słuchanie wiersza A. Widzowskiej Dzieci na Ziemi.

 

Na kuli ziemskiej bawią się dzieci,

cieplutkie słonko dla nich wciąż świeci,

a księżyc mruga oczkiem na niebie

do wszystkich ludzi, również do ciebie.

Zulu z Afryki chodzi po drzewach,

a Chinka Inka jak ptaszek śpiewa.

Eskimos Bubu gra w piłkę z foką,

na słoniu jeździ Hindus Namoko.

Dzieci się różnią kolorem skóry,

jednak są dumne ze swej kultury

i choć w dziwacznych mówią językach,

pragną się bawić, tańczyć i brykać!

Inka i Zulu, Bubu, Namoko

chcą być kochane, śmiać się szeroko,

jeść smakołyki, dbać o zwierzęta,

a zamiast wojen mieć tylko święta!

– Niech wam się spełnią wszystkie marzenia –

tak, robiąc obrót, powiada Ziemia.

8. Rozmowa na temat wiersza.

 

ZAŁĄCZNIKI przedstawiajace dzieci różnych ras.

 

R. pyta: O jakich dzieciach była mowa w wierszu? Na jakim kontynencie mieszka: Zulu z Afryki, Chinka Inka, Innuita Bubu, Hindus Namoko? Czym różnią się między sobą dzieci? Co mają ze sobą wspólnego?

 

9. Wskazujemy i liczymy głoski – ćwiczenia słuchu fonematycznego.

 

 

Rodzic pomaga dziecku wymienić kontynenty. Nazwę każdego z nich dzielą a sylaby, a nastepnie na głoski. Wspólnie określają pierwszą głoskę w każdej nazwie (5-latki). Liczą głoski w poszczególnych nazwach.

 

10. Karty pracy:

  • 5 latki - str. 62-65,
  • 6 latki - str. 70-73.

 

08.06.2020 - 12.06.2020

Czerwiec, tydzień 2

 

08.06.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Wakacyjne podróże

Temat: Wakacje tuż  -  tuż

 

Cele ogólne:

 

• wnioskowanie na temat wakacyjnych podróży na podstawie przedstawionych elementów,

• kształtowanie logicznego myślenia,

• utrwalanie poznanych liter,

• rozwijanie sprawności manualnej i inwencji twórczej, wyrażanie w pracy plastycznej własnych spostrzeżeń i wyobrażeń związanych z latem i wakacjami.

 

 

Przebieg:

 

Karta pracy, nr 73 ( 6-LATKI, ZAŁĄCZNIK 2 )

 

Dzieci:

− rozwiązują krzyżówkę,

− odszukują wśród naklejek litery tworzące nazwy obrazków,

− odczytują hasło.

 

• Ćwiczenia poranne – zestaw nr 38.

 

Potrzebne: Dwa krążki w kolorach zielonym i czerwonym, odtwarzacz CD, nagranie skocznej muzyki, bębenek, kółka ringo

 

• Zabawa orientacyjno-porządkowa. Podróż samochodem.

Dzieci są samochodami. Gdy R. uniesie zielony krążek, samochody jadą (dzieci poruszają się na palcach i wibrują wargami), gdy R. uniesie czerwony krążek, samochody wjeżdżają do garaży (dzieci zatrzymują się i milkną).

• Zabawa bieżna Samolot.

R. włącza nagranie skocznej muzyki. Gdy muzyka gra, dzieci biegają z rozpostartymi ramionami, naśladując lot samolotu. Na pauzę w nagraniu muzyki dzieci zatrzymują się i kucają – lądują.

 

• Ćwiczenia mięśni brzucha – Rowerek.

Dzieci kładą się na plecach i unoszą nogi. Poruszają nimi w górze, naśladując pedałowanie na rowerze.

• Ćwiczenia tułowia – Spływ kajakiem.

Dzieci dobierają się w pary ( z rodzeństwem lub rodzicem) i siadają naprzeciwko siebie tak, aby ich stopy się stykały. Trzymają razem kółka ringo i przechylają się: raz do przodu, raz do tyłu.

• Ćwiczenia relaksujące – Na szlaku.

Dzieci maszerują, cicho stawiając stopy. Wdychają powietrze nosem, jednocześnie unosząc ramiona. Wydychają powietrze ustami, opuszczając ramiona.

 

Zajęcia 1. Wakacyjne plany – rozmowa inspirowana wierszem L. Łącz Letnie wakacje.

 

• Słuchanie wiersza L. Łącz Letnie wakacje. 

 

Kiedy są wakacje I nie pada deszcz,

Możesz gdzieś wyjechać,

Jeśli tylko chcesz.

Kiedy są wakacje – 

Morze, góry, las,

Gdzie tylko się znajdziesz,

Miło spędzisz czas.

Latem 

Złociste promienie

Słońca

Padają na ziemię,

Popatrz –

Rozwiały się chmury,

Baw się I nie bądź ponury!

Morze –

Muszelki i piasek,

Góry

Lub łąka za lasem,

Warmia –

Czekają jeziora,

Lato –

Już wyjechać pora!

http://www.epodreczniki.pl/reader/c/236925/v/2/t/student-canon/m/KL1_ORE_V9_JESIEN _1_1_1_2_p3

• Rozmowa na temat wiersza.

R. pyta dzieci: O jakiej porze roku wyjeżdża się na wakacje? Co można robić, kiedy są wakacje? 

• Tworzenie mapy skojarzeń do słowa wakacje.

Potrzebne: Duży karton, rozsypanka literowa dla dzieci 6-letnich, klej, mazak, mała karteczka i ołówek. R. układa przed sobą duży karton. Prosi dzieci, aby w ciszy zastanowiły się, co dla nich znaczy słowo wakacje. Następnie dzieci 6-letnie wybierają z rozsypanki literowej odpowiednie litery składające się na wyraz wakacje i naklejają je na środku kartonu. N. wręcza wszystkim dzieciom małe karteczki i ołówki i prosi o narysowanie obrazka – skojarzenia ze słowem wakacje. Przykłady skojarzeń: plecak, las, jagody, grzyby, kajak, Bałtyk, muszla, palma, maliny, ryby, plaża, Tatry, ciupaga, wioska. Następnie R. prosi dzieci o podawanie skojarzeń do słowa wakacje. Każde dziecko pokazuje karteczkę i nazywa swój obrazek, dzieli słowo na sylaby (dodatkowo dzieci 6-letnie dzielą słowo na głoski), opowiada o swoim skojarzeniu, a następnie nakleja karteczkę wokół napisu.

 

Karta pracy, nr 74 ( 6-LATKI, ZAŁĄCZNIK 2 )

Dzieci:

− odczytują tekst,

− wskazują na mapie miasta, do których jadą dzieci.

− rysują szlaczki po śladach, a potem – samodzielnie.

 

• Praca z mapą Polski.

Potrzebne: Mapa Polski.

R. pokazuje mapę Polski. Przypomina dzieciom, że jest to mapa naszego kraju. Pokazuje miejscowość, w której znajduje się przedszkole. Następnie informuje dzieci, że na mapie oprócz miejscowości odnaleźć można także inne informacje, np. za pomocą różnych kolorów przedstawia się ukształtowanie terenu. Kolorem niebieskim zaznaczone są rzeki, jeziora i morze, zielonym – niziny, a żółtym – wyżyny. (R. wyjaśnia dzieciom te pojęcia). Najwyższe góry są zaznaczone na brązowo.

R. prosi dzieci, aby przyjrzały się mapie i powiedziały, jakiego koloru jest na niej najwięcej. Wyjaśnia, co to oznacza (w krajobrazie naszego kraju dominują niziny).

 

• Gdzie chciałabym się wybrać? – zagadki obrazkowe, układanie puzzli.

Potrzebne: Mapa Polski, 6 kopert, 6 pocztówek pociętych na 10 elementów.

Dzieci losują 1 kopertę i wyjmują z nich pocztówki rozcięte na kilka elementów (od

 6 do 10). Po kolei otwiera wszystkie kartki. Na pocztówkach są przedstawione: park, jezioro, las, wieś, góry, morze. Dzieci układają puzzle. Dowiadują się, że R. chciałaby spędzić wakacje w parku, nad jeziorem, w lesie, na wsi, nad morzem i w górach. R. mówi nazwy konkretnych miejscowości (sama je ustala) i wskazuje je palcem na mapie Polski.

 

• Zagadki słuchowe Czym będę podróżowała?

Nagrania odgłosów pojazdów: https://www.youtube.com/watch?v=kShLSH-J81A

Dzieci odgadują, jakim środkiem lokomocji R. wybierze się w poszczególne miejsca. R. włącza dźwięki pojazdów .

• Karta pracy, nr 66 ( 5-LATKI, ZAŁĄCZNIK 1 )

Dzieci:

− rysują po śladzie drogi, jaką pojedzie rodzina Olka i Ady do domu cioci Krysi – siostry mamy Olka,

− rysują po śladach rysunku, nie odrywając kredki od kartki.

 

• Karta pracy, nr 66 ( 5-LATKI, ZAŁĄCZNIK 1 )

Dzieci:

− odczytują, obok jakich miast przebiega trasa do Nysy, 

− poruszają się i zaznaczają drogę strzałkami według podanej instrukcji,

 

Zajęcia 2. Wakacyjna wyprawa – zajęcia plastyczne.

 

• R. wraz z dziećmi śpiewa dowolną piosenkę związaną z latem lub wakacjami. Dzieci maszerują w takt melodii.

• Rozmowa na temat aktualnej pory roku i barw przeważających w letnim krajobrazie. R. prowadzi z dziećmi rozmowę na temat zbliżającej się nowej pory roku i barw przeważających w letnim krajobrazie.

• Zabawa ruchowa Kolorowe kulki.

Potrzebne: Kolorowe waciki kosmetyczne w kształcie kulek, np.: białych, różowych, niebieskich i żółtych (dla każdego dziecka jeden kolor wacików), odtwarzacz CD, nagranie dowolnej muzyki. R. rozdaje dzieciom kolorowe waciki kosmetyczne w kształcie kulek (np.: białych, różowych, niebieskich i żółtych). Zwraca uwagę na pastelowy odcień wacików. Następnie R. proponuje zabawę, włącza nagranie muzyki. Dzieci swobodnie poruszają się przy akompaniamencie wybranej muzyki i podrzucają kulki. Na przerwę w nagraniu muzyki wykonują polecenia R., np: zdmuchują kulki waty z ręki i obserwują, jak opadają; siadają, zamykają oczy, dotykają wacikami policzków i wyobrażają sobie letnią kolorową łąkę. R. prosi o zastanowienie się, co namalują na swoich kartonach.

 

• Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy techniką malowania farbami akwarelowymi.

Potrzebne: Farby akwarelowe: wilgotne (w tubkach) i suche (w krążkach), pędzel, karton.

R. informuje dzieci, że będą malować na kartonie swoje wyobrażenia dotyczące letnich wypraw. Poznają środek plastyczny, jakiego użyją do wykonania pracy, rozwiązując zagadkę I. Fabiszewskiej.

 

Kolorowe, w słoiczkach mieszkają.

Gdy zamoczysz w nich pędzelek,

piękne obrazy powstają. (farby)

 

R. zapoznaje dzieci z dwoma rodzajami farb akwarelowych: wilgotnych (w tubkach) i suchych (w krążkach). Demonstruje oddzielnie sposób malowania każdym rodzajem farb. Dzieli karton pionową linią. Rozrabia farby na palecie do mieszania farb. Na jednej połowie kartonu maluje farbą z tubki, a na drugiej połowie – farbą z suchego krążka, uprzednio rozrobioną. R. informuje, że cechą farb akwarelowych jest to, że im bardziej się je rozcieńczy wodą, tym są jaśniejsze. 

• Wykonywanie prac.

Dla każdego dziecka: karteczka z imieniem, klej, karton, pędzel, pojemniki z wodą, farby akwarelowe: wilgotne (w tubkach), suche (w krążkach). Dzieci wykonują pracę na temat: Wakacyjna wyprawa dowolnymi rodzajami farb akwarelowych

• Malują – wyrażają w pracy własne spostrzeżenia i wyobrażenia związane z latem i wakacjami. Podczas pracy R. rozmawia z dziećmi o tym, co właśnie malują, zachęca je do rozplanowania na papierze wybranych przez siebie elementów krajobrazu i wykorzystania całej powierzchni kartki.

• Sprzątanie stanowiska pracy.

 

• Zabawa ruchowa z elementem celowania – Mistrzowie rzutów do celu.

Potrzebne: Obręcz hula-hoop, woreczek, lub mała piłka.

R. układa obręcz hula-hoop w niewielkiej odległości od dzieci. Dzieci ustawiają się i rzucają woreczkiem z wyznaczonej linii, starając się trafić do obręczy. Dzieci, którym uda się trafić, stają ponownie. R. przesuwa obręcz dalej i zabawa zaczyna się od początku.

 

• Ćwiczenia oddechowe  – Pojazdy. Rozwijanie pojemności płuc, wydłużanie fazy wydechowej.

Potrzebne: Sylwety różnych pojazdów (wycięte z bibuły).

Dzieci dmuchają, przesuwają po stole sylwety różnych pojazdów wycięte z bibuły (chwytają je, aby nie spadły). Liczą, ile mają sylwet. Nazywają wakacyjne pojazdy, a następnie wyodrębniają w każdej nazwie sylaby i określają ich liczbę.

 

 

 

09.06.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Wakacyjne podróże

Temat: Skarb Bałtyku

 

Cele ogólne:

• rozwijanie umiejętności uważnego słuchania tekstu literackiego,

• poznawanie historii powstania bursztynu oraz sposobów jego wykorzystania,

• wzbogacanie wiadomości przyrodniczych,

• rozwijanie sprawności ruchowej.

 

 

Przebieg:

 

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 38

Lub propozycja: https://www.youtube.com/watch?v=vklQnxEO1T8

 

Zajęcia 1. Wakacje nad morzem – słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Bursztynek.

• Muszle. Wprowadzenie w tematykę zajęć.

Potrzebne: Muszle (różnego kształtu i różnej wielkości).

R. przekazuje dziecku siedzącemu po swojej prawej stronie muszle różnego kształtu i różnej wielkości. Prosi dzieci, aby przekazywały je sobie kolejno, uważnie oglądały, przykładały do ucha i nasłuchiwały dobiegających z nich odgłosów. Dzieci oglądają muszle. Wsłuchują się w dobiegające odgłosy. Następnie opisują i porównują wygląd wszystkich muszli. R. pyta dzieci, czy wiedzą, dlaczego w muszlach słychać szum i czy rzeczywiście jest to szum morza. Uzupełnia wypowiedzi dzieci.

Przykładając muszlę do ucha, w rzeczywistości słyszymy dźwięki dobiegające z otoczenia (podobny efekt otrzymamy, gdy przyłożymy do ucha filiżankę lub dłoń). Muszla przyłożona do ucha działa jak rezonator – dźwięki odbijają się od ścianek i ulegają wzmocnieniu. Efekt dźwiękowy zależy od kształtu i wielkości muszli.

R. pyta dzieci: Gdzie można znaleźć muszle? Co jeszcze można znaleźć nad morzem podczas letniego wypoczynku? Zaprasza dzieci do wysłuchania opowiadania.

Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Bursztynek.

Książka (s. 84–87)

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6

Dzieci otwierają książki i słuchają opowiadania czytanego przez R. Oglądają ilustracje.

 

Kiedy zbliżają się wakacje, wszyscy się cieszą, a najbardziej słońce. Każdego ranka budzi się coraz wcześniej i świeci radośniej. Ledwie wstanie, zagląda w okna i zachęca do zabawy. Niewątpliwie z tego właśnie powodu dzieci w przedszkolu Olka i Ady bardzo nieuważnie słuchały bajki, którą czytała im pani.

– Widzę, że nie możecie się doczekać wakacji – powiedziała pani, zamykając książkę.

– Nie możemy! – przyznał Marek. – Tata obiecał, że w tym roku pojedziemy w góry, bo rok temu byliśmy nad morzem i spiekłem się na słońcu. Wyglądałem jak spalony naleśnik. Ledwie przeżyłem – dodał z dumą.

Marek oczywiście przesadził. Dzieci pamiętały, że przywiózł z wakacji ładną opaleniznę. Na pewno nie przypominał spalonego naleśnika.

– Ja przywiozłam znad morza muszlę, w której coś szumi – przypomniała Jola.

– Co szumi? Wiatraczek? – zainteresował się Olek.

– Nie wiem, nie sprawdzałam.

Pani wyjaśniła, że w muszli szumi morze, ale nie wszyscy w to uwierzyli. Przecież niemożliwe, żeby morze zmieściło się w jednej muszelce.

– A ja znalazłam na plaży bursztyn z zatopionym komarem. Noszę go ze sobą od powrotu z wakacji – powiedziała Ola i pokazała dzieciom żółty, przezroczysty bursztynek z nieruchomym komarem w środku. Wydawało się, że śpi w lśniącej, bursztynowej bańce jak śpiąca królewna w królewskim łożu.

„Jak on wszedł do środka?” – zastanawiał się Olek. Przypomniał sobie o komarze zatopionym w bursztynie dopiero po powrocie do domu. W przedszkolu tyle się działo, że nie zdążył porozmawiać o nim z Olą.

– Pytasz, jak komar znalazł się w środku? – tata przerwał pracę nad projektem hali dworca kolejowego.

– To wyjątkowo ciekawa historia. Brzmi jak bajka, ale jest najprawdziwszą prawdą.

Do pokoju przybiegła Ada.

– Ja też chcę posłuchać bajki – Ada położyła się na kanapie.

– Tata mówi, że to prawda, nie bajka – sprostował Olek.

– To chcę posłuchać nie bajki – upierała się Ada.

– Drogie dzieci, proszę o głos – przerwał spór tata. – Było to bardzo dawno temu, przed milionami lat. Nad Morzem Bałtyckim szumiały gęste lasy. Szuuu, szuuu, szuuu... Wiatr od morza kołysał gałęziami pradawnych sosen i wysokich paproci. Pewnego słonecznego dnia mały komar usiadł na pniu drzewa. Sądzę, że chciał chwilę odpocząć i lecieć dalej. Niestety, wpadł w pułapkę. Z pęknięcia na pniu wypłynęła gęsta, lepka żywica. Ciężka kropla spłynęła na naszego komarka i oblepiła go dookoła. Dostał się w sam środek kleistej kropli, która zastygła i stwardniała. Pewnego razu sztorm powalił nadbrzeżne drzewa. Kropla, chlup!, wpadła do Bałtyku. Morska woda chłodziła ją i obmywała, aż któregoś dnia wyrzuciła na plażę. Znalazła ją Ola z przedszkola i zawołała: „Hura! Znalazłam bursztyn!”. Zabrała go do domu, żeby pokazać w przedszkolu. W środku jej bursztynu mały komar śpi głębokim snem i cieszy oczy.

Do pracowni zajrzała mama. To, co zobaczyła, nie ucieszyło jej oczu. Ada smacznie spała, zwinięta w kłębek.

– Dlaczego uśpiliście Adę? Wyśpi się w dzień, a potem w nocy będzie rozrabiała.

Jakoś nie mogła uwierzyć w to, że nikt Ady nie usypiał, ani w to, że zaraziła się snem od komara sprzed milionów lat.

 

• Rozmowa na temat opowiadania.

Książka (s. 84–87) https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce, 6-latki czytają wyrazy i teksty umieszczone na ilustracjach. R. pyta dzieci: O czym rozmawiały dzieci w grupie? Co zdarzyło się rok temu na wakacjach? 

 

• Zabawa ruchowa Szum morskich fal.

Potrzebne: Folia malarska.

R. układa przed dziećmi folię malarską. Dzieci chwytają ją za końce. Poruszając folią w różnym tempie, wywołują dźwięk przypominający szum morskich fal. Nasłuchują dobiegających dźwięków. R. pyta dzieci, czy wiedzą, od czego zależy siła dźwięku. Uzupełnia wypowiedzi, informuje, że siła dźwięku jest zależna od siły wiatru.

 

• Opowiadanie historyjki obrazkowej.

Książka (s. 87) https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6

R. zadaje dodatkowe pytania związane z treścią opowiadania, np. O czym tata opowiadał Olkowi? Następnie prosi dzieci, aby patrząc na małe obrazki w książce na stronie 87, opowiedziały historyjkę o zatopieniu komara w żywicy i powstaniu bursztynu.

 

• Rozmowa na temat bursztynu. Poznawanie sposobów wykorzystania bursztynu.

Potrzebne: Przedmioty i/lub obrazki przedstawiające różne ozdoby wykonane z bursztynu, książka, s. 87, mapa Polski. https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6

R. pyta dzieci: Gdzie w Polsce można znaleźć bursztyn? Pokazuje na mapie miejscowości, w których na plażach po sztormach można znaleźć bursztyn. Pyta: Co to jest bursztyn? Do czego wykorzystuje się bursztyn? Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Następnie układa przed dziećmi przedmioty lub umieszcza na tablicy obrazki przedstawiające różne ozdoby wykonane z bursztynu. Prosi dzieci o ich krótkie opisanie.

 

 

 

• Część badawcza – samodzielne doświadczenia dzieci.

Potrzebne: Różne przedmioty, w tym przedmioty wykonane z bursztynu, małe kawałki papieru, bawełniana lub wełniana tkanina.

R. układa przed dziećmi różne przedmioty. Dzieci oglądają je, wyszukują i odkładają te, które są bursztynami. R. pyta, w jaki sposób można sprawdzić, czy dokonały właściwego wyboru. Układa przed małe kawałki papieru oraz bawełnianą lub wełnianą tkaninę. Dzieci pocierają wybrane przedmioty o tkaninę i obserwują, czy kawałki papieru przykleją się do nich. Jeśli tak, to oznacza, że dokonały poprawnego wyboru. R. krótko opisuje zjawisko elektryzowania się. Następnie pyta: Jaki jest bursztyn? Dzieci opisują bursztyn za pomocą określeń przymiotnikowych. N. informuje dzieci, że istnieją inne określenia bursztynu – jantar, złoto Północy, skarb Bałtyku. Krótko wyjaśnia znaczenie tych nazw.

 

• Poznawanie innych skarbów morza.

Potrzebne: Zdjęcia przedstawiające rafę koralową i perły. ZAŁĄCZNIK 3

R. pyta: Jakie skarby, oprócz bursztynu, można znaleźć w Bałtyku oraz na polskiej plaży? Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Wyjaśnia, skąd się wzięły muszle w morzu. Przekazuje także informacje o innych morzach i innych morskich skarbach, np. rafach koralowych i perłach w muszlach. Umieszcza na tablicy zdjęcia przedstawiające rafę koralową i perły w muszlach. Informuje, że koral i perły, podobnie jak bursztyn, są wykorzystywane do produkcji biżuterii. Przypomina o konieczności ochrony wód morskich przed zanieczyszczeniami.

 

• Karta pracy, nr 67 ( 5-LATKI, ZAŁĄCZNIK 1 )

Dzieci:

− oglądają obrazki,

− kończą rysunki i je kolorują.

 

• Karta pracy, nr 76 ( 6-LATKI, ZAŁĄCZNIK 2 )

Dzieci:

− oglądają zdjęcia,

− skreślają co drugą literę obok każdego zdjęcia,

− odczytują wyrazy powstałe z pozostałych liter,

 

Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 19

 

Potrzebne: Krążki

• Zabawa orientacyjno-porządkowa i wyprostna – Z krążkiem na głowie.

Dzieci maszerują po obwodzie koła. Otrzymują krążki od R. Kładą je na głowach i idą ostrożnie, aby nie zgubić krążków. 

 

 

 

• Zabawa bieżna Samochody.

Dzieci trzymają krążki jak kierownicę samochodu. Kiedy R. podniesie do góry zieloną kartkę, poruszają się w różnych kierunkach sali z wymijaniem się; kiedy trzyma kartkę czerwoną – zatrzymują się.

 

• Skłony w przód – Zamieniamy się krążkami.

Dzieci dobierają się parami ( z rodzicem lub rodzeństwem), stają tyłem, w rozkroku, w niewielkiej odległości do siebie. Zamieniają się krążkami, podając je sobie w skłonie, między nogami, potem podają sobie krążki nad głowami. Podczas wykonywania ćwiczenia dzieci starają się nie uginać nóg w kolanach. 

 

• Ćwiczenie zręczności i szybkości – Odwracamy krążki.

Dzieci rozkładają krążki na trawie, w pewnych odstępach od siebie. Spacerują pomiędzy krążkami. Na hasło: Odwracamy krążki jak najszybciej starają się odwrócić na drugą stronę jak największą liczbę krążków. Klaśnięcie lub gwizdnięcie jest sygnałem do ponownego marszu. 

 

• Ćwiczenie z elementem toczenia – Uciekający krążek.

Dzieci toczą krążki przed sobą w różnych kierunkach. Na klaśnięcie lub gwizdnięcie zatrzymują krążki i siadają na nich skrzyżnie, z prostymi plecami i rękami opartymi na kolanach. 

 

• Ćwiczenie równowagi – Na jednej nodze.

Dzieci stają na jednej nodze, drugą uginają i kładą na niej krążek. Wytrzymują, licząc do czterech. To samo ćwiczenie wykonują na drugiej nodze. 

 

• Ćwiczenie rytmu – Wystukujemy rytm kroków.

Dzieci maszerują po obwodzie koła, rytmicznie wystukują rytm swoich kroków, uderzając piąstką w krążek..

 

 

 

 10.06.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Wakacyjne podróże

Temat: Miejsca letniego wypoczynku

 

Cele ogólne:

• poznawanie miejsc letniego wypoczynku (z wykorzystaniem mapy Polski), wprowadzanie wyrazów do czytania całościowego,

• poznawanie sposobów spędzania czasu wolnego latem,

• rozwijanie wyobraźni twórczej,

• opanowanie melodii i tekstu piosenki,

• wyrabianie zdolności swobodnej improwizacji ruchowej przy muzyce.

 

Przebieg:

 

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 38

Lub propozycja https://www.youtube.com/watch?v=sSfmvbeBcVI

 

• Ćwiczenie na kartce – Podróże z plecakiem po Polsce.

Zabawy z mapą Polski. Rozwijanie orientacji przestrzennej. ZAŁĄCZNIK 3

Potrzebne: kartka z narysowanym konturem mapy Polski, papierowa sylweta plecaka.

R. układa na stołach kartki. Zaprasza dzieci w podróż z plecakiem po Polsce. Dziecko umieszcza na mapie wyciętą wcześniej z papieru sylwetę plecaka zgodnie z poleceniem R., np. z prawej strony mapy, nad morzem (na górze mapy), w górach (na dole mapy), z lewej strony mapy, w stolicy (na środku mapy).

 

• Karta pracy, nr 77 ( 6-LATKI, ZAŁĄCZNIK 2 )

Dzieci:

− odszyfrowują ukryte wyrazy,

− naklejają pod liczbami odpowiednie litery odszukane wśród naklejek,

− rysują to, czego nazwa powstała,

− rysują po śladzie rysunku, nie odrywając kredki od kartki.

 

 

Zajęcia 1. Jedziemy na wakacje – zabawa inscenizacyjna na podstawie utworu E. Stadtmüller Wakacyjny pociąg. 

 

• Wprowadzenie w tematykę zajęć.

R. informuje dzieci, że Olek i Ada, także wyjeżdżają na wakacje. Zaprasza dzieci do zapoznania się z miejscami, do których jadą, prosi o otworzenie kart pracy na odpowiedniej stronie.

 

• Karta pracy, nr 67 ( 6-LATKI, ZAŁĄCZNIK 1 )

Dzieci:

− oglądają obrazki/zdjęcia, 

− mówią, gdzie wybierają się na wakacje Ada i Olek,

− słuchają nazw czytanych przez R.,

− łączą obrazki z odpowiednimi zdjęciami.

 

 

• Karta pracy, nr 76 ( 6-LATKI, ZAŁĄCZNIK 2 )

Dzieci:

− oglądają obrazki/zdjęcia, 

− mówią, gdzie wybierają się na wakacje Ada i Olek,

− czytają jeszcze raz powstałe wyrazy, po skreśleniu liter,

− łączą nazwy z odpowiednimi zdjęciami.

 

R. pyta dzieci, czy znają jeszcze inne miejsca letniego wypoczynku. Dzieci wypowiadają się. R. zaprasza je do wysłuchania wiersza, a następnie do zabawy, podczas której poznają różne miejsca wakacyjnego wypoczynku i sposoby spędzania tam wolnego czasu.

 

• Słuchanie wiersza E. Stadtmüller Wakacyjny pociąg.

 

Jedzie pociąg wakacyjny,  

pociąg kolorowy.  

Już wjeżdżają wagoniki  

na peron bajkowy!

 

Ref.: Stuku-puk, stuku-puk,  

mkną koła po szynach.  

Już się nowa, kolorowa  

przygoda zaczyna.

 

Pierwsza stacja – wieś wesoła:  

łąki, lasy, pole.  

Zaraz tutaj urządzimy  

zielone przedszkole. 

 

 

Nauczymy kota liczyć,  

a tańczyć konika.  

Niech zobaczy każdy cielak, 

jak przedszkolak bryka.

 

Ref: Stuku-puk...

 

Druga stacja to Podhale, 

piękne górskie szczyty,  

a ze szczytów, jak wiadomo,  

widok znakomity. 

 

Bajki będą opowiadać  

potoki i skały,  

bo w nich mieszka duch starego  

bajarza Sabały.

 

Ref: Stuku-puk... 

Trzecia stacja to jezioro,  

widać je z daleka.  

Żabi chórek już z koncertem  

niecierpliwie czeka.  

 

Już po falach się ścigają  

żaglówki, kajaki  

i dmuchany hipopotam  

malowany w maki.

 

Ref: Stuku-puk... 

 

Czwarta stacja to już morze, 

szerokie, głębokie,  

i wspaniała piaskownica,  

większa niż przed blokiem.  

 

Na tej wielkiej piaskownicy  

czy, jak mówią, plaży  

może skarby bursztynowe  

znaleźć nam się zdarzy? 

 

Ref: Stuku-puk...

Oglądanie filmów edukacyjnych jak można spędzać wakacje.

 

https://www.youtube.com/watch?v=Ui-ndYWcThA

https://www.youtube.com/watch?v=wS4SRvkvLio

 

Rozmowa jak i gdzie można spędzać wakacje.

 

• Karta pracy, nr 68 ( 6-LATKI, ZAŁĄCZNIK 1 )

Dzieci:

− mówią gdzie wybierają się na wakacje dzieci z grupy Olka,

− nazywają obrazki,

− słuchają nazw czytanych przez R.,

− łączą obrazki dzieci z odpowiednimi zdjęciami

− rysują po śladzie rysunku, nie odrywając kredki od kartki.

 

• Karta pracy, nr 78 ( 6-LATKI, ZAŁĄCZNIK 2 )

Dzieci:

− mówią gdzie wybierają się na wakacje dzieci z grupy Olka,

− słuchają wypowiedzi 5-latków

− odczytują wyrazy umieszczone obok obrazków

− rysują po śladzie rysunku, nie odrywając kredki od kartki.

 

Zajęcia 2. Zajęcia umuzykalniające. Nauka piosenki Lato w kawiarence.

 

• Nauka kolejnych zwrotek piosenki Lato w kawiarence.

Śpiew indywidualny, kolejnych fragmentów piosenki

Odtwarzacz CD, nagranie piosenki Lato w kawiarence.

https://www.youtube.com/watch?v=3jqBO3x6Kxs

 

• Ćwiczenie oddechowe – Drzemka na łące.

Dzieci przechodzą do leżenia na plecach. Na brzuchach delikatnie kładą swoje dłonie. Wykonują powolny wdech – równocześnie nosem i ustami – tak aby poczuć unoszące się dłonie. Następnie wykonują powolny wydech, starając się wyczuć, jak dłonie się obniżają.

 

• Ćwiczenie umiejętności zmiany natężenia głosu – Zabawa w echo.

Dzieci powtarzają za R. zdania z odpowiednim natężeniem głosu (cicho, umiarkowanym głosem, głośno).

 Nadeszły wakacje. Wędrujemy górskim szlakiem. Kąpiemy się w morzu. Pływamy kajakiem

 

• Ćwiczenie spostrzegawczości – Której pocztówki brakuje?

Pocztówki przedstawiające różne miejsca letniego wypoczynku. R. układa przed dziećmi cztery pocztówki przedstawiające różne miejsca letniego wypoczynku, np.: morze, góry, jezioro i las. Dzieci zapamiętują ich ułożenie. Odwracają się w drugą stronę. R. chowa jedną z pocztówek. Dzieci odgadują, której pocztówki brakuje.

 

• Karta pracy, nr 79 ( 6-LATKI, ZAŁĄCZNIK 2 )

Dzieci:

− liczą kratki, obok liter zapisują ich liczbę,

− wpisują do odpowiednich tabel liczby z okienek

– od najmniejszej do największej,

− naklejają pod nimi odpowiednie litery odszukane wśród naklejek i odczytują hasło.

 

 

 

 12.06.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Wakacyjne podróże

Temat: Lato i letnie zabawy

 

Cele ogólne:

• poznawanie charakterystycznych cech lata, utrwalanie nazw letnich zabaw,

• rozwijanie spostrzegawczości i logicznego myślenia,

• zwracanie uwagi na konieczność doboru części garderoby i różnych przedmiotów do miejsca letniego wypoczynku,

• rozwijanie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej.

 

Przebieg:

 

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 38

Lub propozycja https://www.youtube.com/watch?v=Xw7aNr4vTbc

 

Zajęcia 1. Lato i letnie zabawy – rozwiązywanie zagadek

 

• Wprowadzenie.

Potrzebne: Sylweta jaskółki przymocowana do długiego sztywnego drutu. ZAŁĄCZNIK 3

R. manipuluje sylwetą jaskółki przymocowaną do długiego sztywnego drutu i wypowiada rymowankę K. Wilk:

Jaskółeczka w locie kreśli duże koła.

Czy już przyszło lato?

– ciągle z góry woła.

 

Rozwiązywanie zagadek.

Potrzebne: Sylweta jaskółki przymocowana do długiego sztywnego drutu, pudełko w żółtym kolorze, zawierające koperty z zagadkami, worek z różnymi ubraniami i przedmiotami, płyta CD, zdjęcia przedstawiające krokusa, różę, mak polny, rumianek, przebiśnieg, chaber, gila, wilgę, skowronka. ZAŁĄCZNIK 3

R. przedstawia gościa – jaskółkę. Opowiada o zmartwieniu jaskółki, która chciałaby zbudować swoje gniazdko, ale nie jest pewna, czy przyszło już lato. R. pyta dzieci, czy wiedzą, po czym poznać, że nadeszło lato. Dzieci wypowiadają się. R. mówi, że przygotowała w żółtym pudełku różne zagadki, których rozwiązywanie pomoże jaskółce przekonać się o nadejściu lata. Pyta dzieci, czy jej pomogą.

 

• Zagadki słowne.

Potrzebne: Napis lato, rozsypanka obrazkowa, w tym obrazki przedstawiające foremki do piasku, latawiec, kartki z zagadkami (listy), pudełko. ZAŁĄCZNIK 3

 

Co to za pora roku,

gdy słonko mocno świeci,

a na wakacje w różne strony

wyjeżdżają dzieci? (lato)

 

R. wprowadza do czytania całościowego wyraz lato. Przyczepia napis wysoko na tablicy. Dzieci dzielą słowo na sylaby i wyróżniają głoskę w nagłosie. 6-latki podają nazwy głosek w tym słowie, liczą na palcach głoski i wskazują litery w napisie, określają głoskę w wygłosie. Następnie wszystkie dzieci wymieniają inne słowa rozpoczynające się głoską l. R. odczytuje dalsze zagadki.

 

Plastikowe, kolorowe, rybki,

gwiazdki, kaczki, misie.

W piaskownicy jest ich dużo,

każda przydać może ci się. (foremki do piasku)

 

Gdy wiatr jest na dworze,

on unosi się w górze.

Biegniesz z nim po trawie

i trzymasz na sznurze. (latawiec)

 

Dzieci wybierają z rozsypanki obrazkowej obrazki będące rozwiązaniami zagadek i przyczepiają je pod napisem lato.

 

• Zagadki dotykowe.

Potrzebne: Żółte pudełko, worek, ubrania, które nosi się zimą i latem, w tym kostium kąpielowy i okulary przeciwsłoneczne.

R. wyjmuje z żółtego pudełka worek z ubraniami, które nosi się zimą i latem, w tym kostium kąpielowy, a także okulary przeciwsłoneczne. Dzieci wkładają rękę do worka, opisują, czego dotknęły. Dzieci odgadują, o jaki przedmiot chodzi. Na potwierdzenie podania prawidłowego rozwiązania dziecko wyjmuje ubranie z worka

 

 

 

• Zagadka słuchowa.

Potrzebne: Żółte pudełko, nagrania: skrzypienia śniegu, letniej burzy obrazek przedstawiający burzę. ZAŁĄCZNIK 3

Skrzypienie śniegu https://www.youtube.com/results?search_query=skrzypienie+%C5%9Bniegu

Letnia burza https://www.youtube.com/watch?v=d-FFl2LkL9o

 

R. odtwarza odgłosy charakterystyczne dla zimy i dla lata (skrzypienie śniegu, letniej burzy ). Pyta dzieci: Które odgłosy są charakterystyczne dla lata? Co one oznaczają? Dzieci wybierają z żółtego pudełka obrazek przedstawiający burzę i zawieszają go pod napisem lato.

 

• Zabawa ruchowa Przyszło lato.

Potrzebne: nagranie skocznej muzyki. https://www.youtube.com/watch?v=9rfdFGvCxkw

R. umawia się z dziećmi, że podczas skocznej muzyki będą naśladowały lot jaskółki. Na pauzę w muzyce będą poruszały się według instrukcji R. i recytowały jednocześnie rymowankę, dzieląc słowa na sylaby.

 

Jas-kó-łecz-ka w lo-cie 

kreś-li du-że ko-ła. 

Gniaz-do swe szy-ku-je.

– Przy-szło la-to! – wo-ła.

 

Dzieci spacerują po łące – maszerują do przodu, recytując i jednocześnie wyklaskując pierwszą część rymowanki. Następnie maszerują do tyłu, recytując i wyklaskując pozostałą część rymowanki. Zabawę powtarzamy. Podczas kolejnych pauz dzieci recytują rymowankę: raz głośno, raz cicho, i wykonują ruchy: raz w szybkim tempie, raz w wolnym tempie.

 

• Karta pracy, nr 80 ( 6-LATKI, ZAŁĄCZNIK 2 )

Dzieci:

− łączą luki w wyrazach z odpowiednimi literami i układają zdanie z wybranym wyrazem,

− czytają teksty, 

− kolorują te pola, w których są wyrazy mówiące o tym, co będą robić na wakacjach,

− piszą po śladach poznanych liter, czytają tekst.

 

Zajęcia 2. Podróżnicy i ich bagaż – zajęcia techniczne.   

 

• Wprowadzenie.

R. pyta dzieci, kto to jest podróżnik, co robi podczas swoich podróży, co przydaje mu się podczas jego podróży. Dzieci wypowiadają się. R. pyta, czy znają nazwiska znanych podróżników. Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Podaje ciekawostki na temat znanych polskich podróżników.

 

Podróżnik to osoba, która odbywa częste i z reguły dalekie wyprawy drogą lądową, morską lub  powietrzną do znanych, ale i nieznanych miejsc na świecie. Dawniej znanym podróżnikiem był Krzysztof Kolumb. W Polsce znanymi podróżnikami byli np.: Arkady Fiedler, Czesław Centkiewicz, Tony Halik. Współcześnie do podróżników zaliczyć można, np. Beatę Pawlikowską, Wojciecha Cejrowskiego.

 

• Zabawa Bagaż podróżnika.

Potrzebne: Różne torby, w tym podróżne, plecaki, plażowe, walizka, plecak ze stelażem.

R. ustawia przed dziećmi różne torby podróżne. Prosi dzieci o ich nazwanie i opisanie wyglądu. Wprowadza pojęcie bagaż. Następnie dzieci zastanawiają się, który bagaż przyda się w którym miejscu letniego wypoczynku. Dzieci wybierają bagaż odpowiedni dla swojego miejsca wypoczynku i uzasadniają swój wybór.

 

• Zabawa Co się gdzie przyda.

Dobieranie ubrań i przedmiotów do miejsc letniego wypoczynku.

Potrzebne: Tkanina, różne przedmioty (kilka egzemplarzy tego samego), np.: piłka, latarka, płetwy, kompas, mapa, siatka do łapania motyli, wędka, dziecięce buty górskie, foremki, łopatki, wiaderko, okulary przeciwsłoneczne, kocyk, opakowanie po kremie do opalania, książka, kreda do rysowania na chodniku, płaszcz przeciwdeszczowy, torba plażowa, walizka, plecak ze stelażem.

R. rozkłada na podłodze tkaninę, na której umieszcza przyniesione przez siebie rzeczy. Mówi, że prawdziwy podróżnik, wybierając się na wyprawę, pakuje do torby, plecaka, walizki tylko to, co jest niezbędne podczas podróży. R. prosi o zastanowienie się, co z tych przedmiotów przyda się podczas spędzania wakacji w różnych miejscach wypoczynku. Dzieci podchodzą i wybierają przydatne według nich części garderoby i przedmioty i pakują je do swojego bagażu. Następnie prezentują zawartość swoich bagaży, nazywają wybrane rzeczy i uzasadniają swój wybór. R. pyta, co jeszcze można zabrać w miejsca letniego wypoczynku. Dzieci odpowiadają.

 

• Wykonanie wakacyjnej walizki.

Potrzebne: rysunek walizki, klej, nożyczki, kredki, papier kolorowy, pudełko po butach. ZAŁACZNIK 3

R. informuje dzieci, że częstym bagażem podróżników jest walizka. Zachęca dzieci do wykonania walizki prawdziwego podróżnika. Omawia sposób wykonania pracy.

Dzieci:

− wycinają kształt walizki,

− naklejają walizkę na kartonowe pudełko np. po butach  

− dekorują walizkę według własnego pomysłu, tak aby wyglądała jak walizka prawdziwego podróżnika.

25.05.2020-29.05.2020

Maj, tydzień 4

 

25.05.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Święto rodziców

 

Temat: Jaka jest moja mama, jaki jest mój tata

 

Cele ogólne:

 

 

  • uświadamianie ważnej roli rodziców w życiu dziecka, wzbogacanie informacji na temat ich świąt,
  • ćwiczenie pamięci poprzez odtwarzanie fragmentów wiersza,
  • rozwijanie umiejętności opisywania osób za pomocą określeń przymiotnikowych.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 36.

 

 

  • Ćwiczenie z elementem skłonu – Zbieramy kwiaty.

 

Dzieci maszerują w różne strony przy dźwiękach bębenka. Na przerwę w grze wykonują skłon – na­śladują zrywanie kwiatów i układanie z nich bukietów.

 

  • Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Na rowerek z tatą.

 

Dzieci kładą się na plecach na dywanie. Unoszą nogi i wykonują nimi naprzemienne ruchy, naśladu­jąc jazdę na rowerze.

 

  • Ćwiczenie z elementem równowagi – Herbatka dla taty.

 

Dzieci ustawiają kubki na krążkach. Przechodzą z jednej strony pokoju na drugą, starając się, aby kubek nie spadł – niosą herbatkę dla taty. Rodzic moze wykonać slalom, by utrunić dziecku pokonanie trasy.

 

  • Ćwiczenie uspokajające Na spacerze.

 

Dzieci maszerują parami po obwodzie koła. Wykonują głębokie wdechy nosem i długie wydechy ustami z jednoczesnym unoszeniem i opuszczaniem ramion.

2. Wspólne oglądanie rodzinnych fotografii.

 

Wypowiadanie się na temat swojej rodziny oraz okoliczności wykonania zdjęć. Używanie nazw określających stopień pokrewieństwa.

 

Dzieci wypowiadają się na temat swoich rodzin. Używają nazw określających stopień pokrewień­stwa, np.: siostra, brat, babcia, dziadek, wujek, ciocia. Swobodnie wypowiadają się na temat okolicz­ności wykonania zdjęć. Opisują wygląd członków rodziny. Przeglądając się w lustrze, próbują odpo­wiedzieć na pytanie: Do kogo jestem podobny?

 

3. Ćwiczenia oddechowe Wyścig serduszek. Wydłużanie fazy wydechowej.

 

Pomoce: taśma samoprzylepna, marker, czerwone serduszka w trzech wielkościach, igła, nitka.

Rodzic nakleja na stole dwa paski taśmy samoprzylepnej w niewielkiej odległości od siebie. Oznacza paski, zapisując markerem wyrazy: start i meta. Na linii startu układa czerwone serduszka różnej wielkości: małe, większe i największe. Dzieci za pomocą wydychanego strumienia powietrza przesu­wają serduszka z linii startu za linię mety. Następnie dzieci chwytają serduszka i je liczą. Mówią, któremu członkowi rodziny ofiarowałyby dane serduszko. Na koniec dzieci wykonują girlandy z serdu­szek, (za pomocą igły i nitki) nawlekają je od największego do najmniejszego.

 

4. Rozmowa na temat: Jaka jest moja rodzina? W jaki sposób spędzam czas z najbliższymi?

 

5. Osłuchanie z piosenką "Dziekuję mamo, dziękuję tato"

https://www.youtube.com/watch?v=j09kDRPi3tE

 

1. Uczyliście mnie chodzić,

uczyliście mnie mówić,

jak się zachowywać

jak zwracać się do ludzi.

Ja mogę na Was liczyć,

wiem że mi pomożecie

najlepszych mam rodziców

na całym wielkim świecie.

 

Ref: Dziękuje mamo, dziękuje tato

za każdą zimę, za każde lato

dziękuje mamo, dziękuje tato

za to że macie dla mnie czas

bardzo kocham Was!

 

2. A najpiękniejsze chwilę

są kiedy mnie tulicie

dajecie mi buziaki

idziemy tak przez życie

co mogę dla Was zrobić?

jak mogę się odwdzięczyć?

jesteście w moim sercu

będziecie w mej pamięci

 

Ref: Dziękuje mamo, dziękuje tato….

 

 

6. Rozmowa na temat tekstu piosenki.

 

Nauka pierwszej zwrotki i refrenu fragmentami, metodą ze słuchu.

 

.

7. Ćwiczenie kształcące poczucie rytmu – Maszerujemy i klaszczemy.

 

Dzieci maszerują po okręgu w rytmie naprzemiennym: dwumiarowym,trójmiarowym, czteromiaro­wym. R .zaznacza mocniejszym uderzeniem pierwszą miarę taktu, dzieci w tym samym  czasie klasz­czą.

Dzieci w pozycji stojącej, zwrócone twarzami do N., maszerują w rytmie ćwierćnut. Równocześnie recytują tekst piosenki, wypowiadając głośniej sylaby przypadające na pierwszą miarę taktu.

 

8. Wprowadzenie do zajęć właściwych.

 

Pomoce: dwa kartonowe serca, rozsypanka literowa, mazak.

 

Rodzic pokazuje dwa kartonowe serca. Wyjaśnia, że należą one do osób bardzo ważnych dla dzieci. Dzieci dowiedzą się, kim są te osoby, rozwiązując zagadki I. Fabiszewskiej.

 

Jest jedyna na świecie –

nigdzie lepszej nie znajdziecie.

Z nią można bawić się, uczyć i śmiać,

przy niej nic złego nie może się stać. (mama)

 

Wszystko zrobić potrafi w domu.

O tajemnicach nie powie nikomu.

Często z nim w piłkę nożną gramy

i bardzo, bardzo go kochamy. (tata)

 

R. pyta dzieci: Kim są dla dzieci mama i tata? Jak można nazwać jednym słowem te osoby? Dzieci wypo­wiadają się. Następnie R. nakłada część serca na drugie serce. Dzieci 6-letnie wybierają z rozsypanki literowej odpowiednie litery, z których składają się wyrazy mama i tata, a następnie przypinają je na osobnych częściach każdego serca. W części wspólnej serc R. mazakiem umieszcza wyraz rodzice. Dzieci wybrzmiewają głoski w nagłosie słów: mama, tata, rodzice, i dzielą słowa na sylaby.

9. Wysłuchanie wiersza A. Widzowskiej Dla Mamy i Taty.

Z okazji święta Taty i Mamy

dziś uroczyście wam obiecamy:

codziennie sprzątać swoje zabawki,

nigdy nie spadać z wielkiej huśtawki,

od mamy nigdzie się nie oddalać,

groźnych zapałek szust! nie zapalać.

Więcej nie zjemy kwaśnych jabłuszek,

bo wtedy zawsze boli nas brzuszek.

Gdy zobaczymy gdzieś muchomora,

to go nie zerwie żaden przedszkolak!

Będziemy grzeczni i przyrzekamy

słuchać uważnie taty i mamy.

Wyszorujemy ząbki starannie

i nie będziemy wariować w wannie.

Mama nas uczy drogowych znaków,

tata trenuje małych pływaków.

Lecz nikt przez pasy sam nie przechodzi

ani do wody w morzu nie wchodzi!

Od taty wiemy dużo o świecie:

że trzeba czapkę zakładać w lecie,

że się obcego pieska nie głaszcze,

bo czasem groźnie otwiera paszczę.

I na kontakty uważać mamy,

więc się od prądu z dala trzymamy!

Czytacie bajki, gdy księżyc świeci,

rano buziaczkiem budzicie dzieci,

a choć psocimy czasem troszeczkę,

to wciąż jesteśmy waszym Słoneczkiem.

Bo z rodzicami jest zawsze lato,

kochana Mamo, kochany Tato!

 

  • Rozmowa na temat wiersza.
  •  Co dzieci z wiersza obiecują z okazji święta mama i taty?

 

10. Poznawanie znaczenia słowa święto. Odnajdywanie w kalendarzu Dnia Matki i Dnia Ojca.

 

Pomoce: kalendarze różnego typu, np.: ścienne, biurkowe, kieszonkowe.

 

R. pyta, co według dzieci znaczy słowo święto. Dzieci swobodnie wypowiadają się na temat znaczenia tego słowa. Następnie R. pokazuje dzieciom różnego rodzaju kalendarze, np.: ścienne, biurkowe, kieszonkowe itd. Dzieli dzieci na małe grupki i wręcza każdej grupce po jednym kalen­darzu. Dzieci przeglądają kalendarze, odnajdują daty oznaczone czerwonym kolorem. R. odczytuje nazwy świąt. Zwraca uwagę na występujące w ciągu roku święta członków rodziny, które nie są ozna­czone na czerwono. Wyszukuje dni urodzin członków rodziny. Następnie pyta, jakie święto się zbliża. Wskazuje daty ustalone na święto mamy i święto taty. Pyta, w jaki sposób dzieci mogą podziękować rodzicom za ich miłość i opiekę. Rodzic zachęca do nauczenia się pozna­nego dzisiaj wiersza.

 

11. Praca na podstawie obrazków. Poznawanie i wyjaśnianie znaczenia wybranych cech charakteru. Do­bieranie przeciwieństw do cech charakteru.

 

ZAŁĄCZNIK 1, 2

 

R. wraz z dzieckiem omawiają ilustracje. Następnie R. pokazuje na zasadzie pantonimy  różne czynności, np. sprzątanie. Podaje nazwę cechy charakteru: pracowity. Pyta dzieci, jak rozumieją to słowo, jak jednym słowem nazwie­my osobę, która nie jest pracowita. Dzieci odpowiadają na pytanie, próbują dobrać słowo o znacze­niu przeciwnym.

 

Przykłady cech:

 

pracowita – leniwa,

odważna – tchórzliwa,

wesoła – smutna,

silna – słaba,

dobra – zła.

12. Jaka jest moja mama, jaki jest mój tata?Romozwa z dzieckiem.

 

13. Zabawa ruchowa Od młodego do starego.

 

N. snuje opowieść. Dzieci spacerują po sali i zgodnie z poleceniami N. wykonują ruchy charaktery­styczne dla niemowlaka, starszego dziecka, mamy, taty i osoby starszej.

 

14. Karty pracy:

  • 5 latki - str. 43,
  • 6 latki - str. 43.

 

 

 

26.05.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Święto rodziców

 

Temat: Kwiaty dla mamy

 

Cele ogólne:

 

  • zapoznanie z rolą matki w rodzinie,
  • rozwijanie mowy,
  • rozwijanie spostrzegawczości słuchowej i sprawności rachunkowej,
  • rozwijanie sprawności ruchowej.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

2. Oglądanie albumu przyrodniczego z kwiatami. Poznawanie nazw wybranych kwiatów.

 

Jeśli w domu nie macie albumu, zachęcam do obejrzenia poniższych filmów.

 

https://www.youtube.com/watch?v=bgYeAZm8mqk

https://www.youtube.com/watch?v=HKbblzMIIEo

 

3. Wprowadzenie do tematu zajęć. Słuchanie wierszyka K. Datkun-Czerniak Mama.

Rozwiązanie zagadki.

Kto pogłaszcze i przytuli,

łzy ukoi, baśń opowie –

i kto kocha nas

nad życie?

No, kochani… Kto odpowie? (mama)

 

4. Rozmowa na temat roli matki w rodzinie.

 

R. pyta:

  • Czy łatwo jest być mamą?
  • Dlaczego mama jest taka ważna dla dzieci?

 

Dzieci opisują wygląd swoich mam; mówią, jakie zawody wykonują, czym się zajmują w domu itd.

 

5. Zabawy językowe ze słowem mama.

 

  • Tworzenie zdrobnień.

 

Dzieci wymieniają zdrobnienia od słowa mama, rodzina, np.: mamusia, mateńka, mamulka.

 

  • Poszukiwanie określeń przymiotnikowych.

 

R. pyta: Jaka jest mama? Dzieci opisują mamy za pomocą określeń przymiotnikowych, np.: czuła, troskliwa, cierpliwa, serdeczna.

 

  • Układanie zdań.

 

R. prosi, aby dzieci ułożyły zdania, w których znajdzie się słowo mama.

 

  • Dzielenie zdań (wypowiedzeń) na słowa.

 

R. podaje kilka powiedzeń i przysłów dotyczących matki i omawia z dziećmi ich znaczenie. Następnie dzieci, klaszcząc, wyodrębniają słowa w zdaniach (wypowiedzeniach) i je liczą.

 

Dla każdej matki miłe jej dziatki. (R. wyjaśnia znaczenie słowa dziatki).

U swej matki każdy gładki.

Dobre dziatki to skarb matki.

 

6. Ćwiczenia intonacyjne.

 

R. prosi dzieci, aby wypowiedziały wcześniej wymienione przysłowia z różną intonacją, np. cicho, głośno, z radością, ze smutkiem, wolno, szybko.

 

7. Ćwiczenia matematyczne.

 

 

R. prosi przyglądnięcie się obrazowi Johna Lesliego Brecka Ogród w Giverny. Przekazuje dzieciom informacje na temat autora i tytułu dzieła oraz techniki wykonania. Prosi dzieci o opisanie obrazu. Zwraca uwagę na kwiaty przedstawione na pierwszym planie. Prosi dzieci o opisanie kwia­tów, podanie ich nazw i kolorów.

 

8. Rozwiązywanie zadań z treścią – Kwiatowe łamigłówki.

 

Pomoce: sylwety kwiatów: czerwonych tulipanów, białych róż, pomarańczowych gerber i fioletowych irysów (po 3 kwiaty każdego gatunku dla każdego uczestnika zabawy), karton formatu A3 dla każdego uczestnika, 4 po­jemniki: 2 w zielonym kolorze i 2 w czerwonym kolorze, kartoniki z różną liczbą kropek (od 1 do 6), kartoniki z liczbami od 1 do 6 oraz znakami: +, =, klej dla każdego dziecka.

 

Dzieci przed soba mają karton formatu A3 oraz klej. R. ustawia przed dzieckiem zielony pojemnik. W pojemniku znajdują się: dla 5-latków – karto­niki z różną liczbą kropek (od 1 do 6), dla 6-latków – kartoniki z liczbami od 1 do 6 oraz znakami: +, =. Obok zielonego pojemnika w każdym kole R. ustawia przed dzieckiem pojemnik z dodatkowymi sylwetami kwiatów.

 

R. mówi zadanie:

 

  • Tata ściął z grządki 3 czerwone tulipany i 3 białe róże. Ile kwiatów razem ściął z grządki tata?

 

Przykłady innych zadań:

  • Zosia wręczyła mamie bukiet złożony z 3 róż i 2 gerber. Z ilu kwiatów składał się bukiet dla mamy?
  • Mama włożyła do wazonu 2 irysy i 1 gerberę. Ile kwiatów włożyła do wazonu mama?

 

Po wykonaniu każdego zadania dzieci liczą kwiaty każdego gatunku i porównują ich liczbę. Ustalają, których kwiatów jest więcej, których mniej, a których tyle samo.

R. omawia zadania wykonane przez dzieci.

 

9. Zabawa ruchowa Ruchome bukiety.

 

Dzieci maszerują po sali przy dźwiękach muzyki do marszu. Na przerwę w muzyce R. powoli uderza w bębenek lub klaszcze. Dzieci liczą uderzenia i tworzą bukiety złożone z odpowiedniej liczby kwiatów – podskakują, np. o jednen raz mniej niż liczba uderzeń w bębenek/klaśnięć. Zabawa się powtarza. Za każdym razem R. uderza w bębenek/klaszcze różną liczbę razy i ustala inne zasady ustawienia się.

 

10. Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Podwieczorek dla rodziców.

 

Pomoce: nagranie spokojnej muzyki, krążek, papierowy talerzyk oraz plastikowy kubeczek jednorazowy.

 

Dzieci poruszają się po pomieszczeniu przy nagraniu spokojnej muzyki. Dzieckko trzyma krążek, a na nim pa­pierowy talerzyk i kubeczek jednorazowy. Osoby, którym przewróci się kubeczek wracają na metę.

 

11. Zabawa rytmiczna Koncert dla mamy, z wykorzystaniem niekonwencjonalnych instrumentów.

 

Pomoce: garnki, pokrywki, drewniane łyżki i metalowe łyżki.

 

Dzieci wybierają np. po dwa przedmioty (garnki, pokrywki, drewniane łyżki i metalowe łyżki). Dzieci grają koncert dla mamy.

12. Utrwalanie pierwszej zwrotki i refrenu piosenki  "Dziekuję mamo, dziękuję tato"

 

https://www.youtube.com/watch?v=j09kDRPi3tE

 

1. Uczyliście mnie chodzić,

uczyliście mnie mówić,

jak się zachowywać

jak zwracać się do ludzi.

Ja mogę na Was liczyć,

wiem że mi pomożecie

najlepszych mam rodziców

na całym wielkim świecie.

 

Ref: Dziękuje mamo, dziękuje tato

za każdą zimę, za każde lato

dziękuje mamo, dziękuje tato

za to że macie dla mnie czas

bardzo kocham Was!

 

 

 

27.05.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Święto rodziców

 

Temat: Mój kochany tatuś

 

Cele ogólne:

 

 

  • wyjaśnienie roli ojca w rodzinie, kształtowanie uczucia przywiązania do swojego ojca,
  • wzbogacanie słownictwa o określenia związane z wyglądem postaci,
  • zachęcanie do pomagania tacie w prostych pracach domowych,
  • rozwijanie mowy oraz spostrzegawczości wzrokowej,
  • wyrabianie poczucia rytmu i koncentracji uwagi,
  • rozwijanie umiejętności wokalnych.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

 

2. Zabawa ze światłem i cieniem – Galeria dziecięcych profili. Ćwiczenie umiejętności pozowania.

 

Rozróżnianie lewego profilu i prawego profilu.

 

Pomoce: kartony, lampka, mazak, klej, wizytówki z imionami dzieci, kredka w ciemnym kolorze.

 

R. umieszcza na ścianie karton i włącza lampkę. Dziecko zajmuje miejsce przy ścianie tak, aby jego głowa znajdowała się na wysokości kartonu (nie spogląda na źródło światła!). Następnie R. ma­zakiem zaznacza na kartonie lewy profil dziecka lub prawy profil dziecka, wykorzystując cień rzucany na arkusz papieru. Zamalowują kontur swojego profilu ciemnym kolorem. R. wyjaśnia znaczenie słowa profil.  Następnie dziecko obrysowuje profil rodzica.

 

3. Rozwiązanie zagadki obrazkowej.

 

ZAŁĄCZNIK 3

 

R. odsłania obrazek przedstawiający postać mężczyzny. Pyta: Kto jest przedstawiony na obraz­ku? Następnie prosi dzieci o opisanie wyglądu mężczyzny. Pyta, czy w ich rodzinach są mężczyźni. Dzieci swobodnie wypowiadają się na zadany temat. R. zaprasza do wysłuchania wiersza.

 

4. Inscenizowanie wiersza B. Kosmowskiej Dzień Taty.

 

Pomoce: kukiełka (pacynka) mamy oraz kukiełki (pacynki) chłopca i dziewczynki.

 

R. recytuje wiersz, przedstawia inscenizację utworu, wykorzystując kukiełkę mamy oraz kukiełki chłopca i dziewczynki.

 

Dziś Dzień Taty – mówi mama.

– Czy pomysły jakieś macie?

Nie wypada, abym sama

wyprawiała święto tacie…

Krzyś uśmiecha się do mamy.

– Mamy z Anią świetne plany!

Po śniadaniu, na trzepaku,

będzie popis akrobatów.

Potem – wyścig rowerami!

My, niestety, go przegramy.

Dla zwycięzcy są nagrody

– choćby Ani pokaz mody.

No i zanim tata zaśnie,

poczytamy tacie baśnie…

Krzyś i Ania są szczęśliwi.

– To się dzisiaj tatuś zdziwi!

Tylko mama zamyślona,

trochę smutna, jak nie ona…

Wreszcie wzdycha głośno na to:

– Też bym chciała dziś być… tatą!

5. Rozmowa na temat wiersza.

 

R. pyta:

  • O jakim święcie mówiła mama z wiersza?
  • O co prosiła mama swoje dzieci?
  • Jakie pomysły na wyprawienie święta tacie miał Krzyś?
  • Co dzieci chciały zrobić wspólnie?
  • Dlaczego na koniec mama posmutniała i zamyśliła się?

 

R. pyta dzieci dalej: Kiedy obchodzimy święto taty?

 

6.Rozpoznawanie osób przedstawionych na obrazkach. Rozmowa na temat roli ojca w rodzinie.

 

ZAŁĄCZNIK 4

 

R. pyta dzieci, jak nazywamy mężczyzn w różnym wieku, którzy wchodzą w skład naszych rodzin. Dzieci określają pokrewieństwo pomiędzy członkami rodziny. W razie potrzeby R., wyklaskując, wy­mienia poszczególne sylaby: syn, ta-ta, wu-jek, dzia-dek, pra-dzia-dek. Dzieci łączą sylaby w słowa.

 

Następnie R. pokazuje obrazki przedstawiające mężczyzn w różnym wieku i prosi dzieci o ich ułożenie w kolejności od najmłodszego do najstarszego. Dzieci wykonują zadanie, a następnie porównują i opisują wygląd wszystkich postaci. R. prosi o wskazanie postaci, która jest w wieku ich taty i pyta:

  • Za co kochamy tatę?
  • Jak możemy okazać tacie swoją miłość?
  • Co tata robi w domu?
  • W czym możemy pomóc tacie?
  • Jak wyglądają wasi tatusiowie?
  • Czy każdy tatuś musi być taki sam?
  • Czy ważny jest wygląd tatusia, czy to, że jest dla was dobry i was kocha?

 

 Dzieci wypowiadają się swobodnie. R. zachęca je do pomagania tacie w wykonywaniu różnych prac domowych.

 

7. Zabawa lusterkami – Jak wyglądam?

 

Pomoce: małe lusterko, duże lustro.

 

Dzieci trzymają w dłoniach małe lusterka. Patrzą na siebie i wskazują części ciała wymieniane przez R., np.: głowę, szyję, prawe ucho. Przyglądają się swoim oczom, określają ich kolor (piwne, niebieskie, zielone). Zwracają uwagę na kolor i długość swoich włosów. Wymieniają, ile mają danych części ciała. Następnie podchodzą do dużego lustra, określają i porównują swój wzrost ze wzrostem R.

 

8. Zabawa w przeciwieństwa. Wzbogacanie słownictwa.

 

R. zadaje dzieciom szczegółowe pytania na temat zewnętrznego wyglądu człowieka, np:

 

Jakiego wzrostu może być człowiek? (Niskiego, średniego, wysokiego).

Jak nazywamy ludzi mających dany kolor włosów? (Blondyn, brunet, szatyn, rudy).

Jakiej długości mogą być włosy? (Długie, krótkie; można nie mieć włosów – być łysym).

Jaką można mieć fryzurę? (Włosy proste, kręcone).

 

Następnie R. proponuje zabawę w dobieranie słów o przeciwnym znaczeniu do słów przez nią wy­powiadanych, np.:

 

wysoki niski

długi krótki

proste kręcone.

 

9. Układanie obrazka w całość. Wymienianie nazw czynności, w wykonywaniu których dzieci mogą po­magać tacie.

 

ZAŁĄCZNIK 5

 

Dzieci układają z części obrazki przedstawiające dzieci i ich ojców w różnych sytuacjach. Następnie biorą kartki i przyklejają na nich elementy obrazków. Wypowiadają się na temat obrazków. Wymieniają nazwy czynności, w wykonywaniu których mogą pomagać tacie.

 

10. Układanie zdań do obrazków. Opisywanie wyglądu postaci.

 

ZAŁĄCZNIK 5

 

R. prosi wybrane dzieci, aby kolejno opisały wygląd taty znajdującego się na ich obrazkach. Dzieci formułują dłuższe zdania na temat wzrostu, fryzury, a także ubioru mężczyzny i dziecka, łącząc przy­miotnik z rzeczownikiem. Wskazują to, o czym mówią, np. Tata jest wysoki. Ma jasne kręcone włosy. Ubrany jest w niebieskie spodnie i czarne buty.

 

11. Burza mózgów na temat: Najlepszy tata na świecie to ten, który...

 

12. Praca plastyczna.

ZAŁĄCZNIK 6

 

Karton, czerwona kredka, mazak.

13. Karty pracy:

  • 5 latki - str. 44-49,
  • 6 latki - str. 44-49.

 

 

 

28.05.2020r. (CZWARTEK)

Temat kompleksowy: Święto rodziców

 

Temat: Nasze ulubione zabawy i sporty

 

Cele ogólne:

 

 

  • zachęcanie do aktywnego spędzania czasu wolnego z rodzicami,
  • rozwijanie mowy,
  • uświadamianie konieczności zachowywania bezpieczeństwa podczas wspólnych zabaw,
  • rozwijanie ogólnej sprawności ruchowej.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

2. Wprowadzenie.

 

R. trzyma koniec wełny, toczy kłębek do dziecka. Wypowiada początek zdania: Najbar­dziej lubię w domu...

 

R. informuje, że dzisiaj będą rozmawiać o tym, co dzieci i rodzice najbardziej lubią robić w wol­nym czasie. Najpierw jednak zaprasza do wysłuchania wiersza.

 

3. Słuchanie wiersza J. Koczanowskiej Mama i Tata.

 

Mama i Tata to świat nasz cały,

ciepły, bezpieczny, barwny, wspaniały,

to dobre, czułe, pomocne ręce

i kochające najmocniej serce.

To są wyprawy do kraju baśni,

wakacje w górach, nad morzem, na wsi,

loty huśtawką, prawie do słońca,

oraz cierpliwość, co nie ma końca.

Kochana Mamo, Kochany Tato,

dzisiaj dziękować chcemy Wam za to,

że nas kochacie, że o nas dbacie

i wszystkie psoty nam wybaczacie.

 

4. Rozmowa na temat wiersza.

 

R. pyta dzieci:

  • O jakich osobach była mowa w wierszu?
  • Kim dla dzieci są mama i tata?
  • Za co kochamy mamę i tatę?
  • Co robimy z rodzicami?
  • Za co dzieci dziękują rodzicom?

 

 

5. Rozwiązywanie zagadek połączone z zabawami słownikowymi.

 

• Składanie obrazka w całość. ZAŁĄCZNIK 6

 

Dzieci Składają obrazek w całość. Wypowiadają się na temat obrazka. R. zwraca uwagę, aby 5-latki wypowiadały się pełnym zdaniem, a 6-latki budowały wielozdaniowe wypowiedzi.

 

6. Zagadki pantomimiczne Co możemy robić wspólnie?

 

ZAŁĄCZNIK 7

 

Dzieci losują obrazki. Ruchem demonstrują czynności, które można wykonywać, wykorzystując przedstawione na obrazkach przedmioty. Rodzic odgaduje, o jaką czynność chodzi.

 

książka wspólne czytanie

klocek – wspólne budowanie

kredka wspólne rysowanie

 

7. Zagadki dotykowe. Rozpoznawanie przedmiotów za pomocą dotyku.

 

Pomoce: pudełko z dwoma otworami na dłonie, lotka do badmintona, piłeczka do ping-ponga, foremka do ciasta, kostka do gry.

 

Dzieci wkładają dłonie do pudełka. Wybierają jeden przedmiot, słowami określają jego ce­chy. Następnie odgadują nazwę przedmiotu. Wyjmują przedmiot, a pozostałe osoby uczestniczące w zabawie (członkowie rodziny) podają nazwę zabawy (lub zajęcia), w której (w którym) wykorzystuje się ten przedmiot. Dzieci mówią, czy bawią się z rodzicami w daną zabawę (uczestniczą w danym zajęciu) i jak często.

 

but sportowy – bieganie

lotka do badmintona – granie w badmintona

piłeczka do ping ponga – granie w ping-ponga

foremka do ciasta – pieczenie w kuchni

kostka do gry – granie w grę planszową

 

8. Zagadki rysunkowe. Tworzenie nazw sportowców i sportów od nazw przedmiotów używanych w da­nym sporcie.

 

Pomoce: duży karton, czarny mazak.

 

R. wykonuje czarnym mazakiem schematyczny rysunek ludzi­ka uprawiającego dany sport, np. sztangisty podnoszącego sztangę. Prosi o podanie nazwy przedmiotu, którego używa sportowiec, a następnie nazwy sportowca i sportu, jaki uprawia. Po każ­dej zagadce dzieci mówią, czy ich rodzice uprawiają dany sport lub czy np. interesują się nim i oglądają go w telewizji. Przykłady:

 

sztanga sztangista podnoszenie ciężarów

piłka – piłkarz piłka nożna

piłka do koszykówki koszykarz koszykówka

narty narciarz – narciarstwo

rower kolarz kolarstwo

 

9. Zagadki słuchowe. Podawanie nazw zajęć relaksujących.

 

https://www.youtube.com/watch?v=jtTeFZMHPOk nagranie śpiewu ptaków,

https://www.youtube.com/watch?v=ORhFh1rCqRI szumu morza,

https://www.youtube.com/watch?v=qaZ0oAh4evU popularnej piosenki,

https://www.youtube.com/watch?v=EFJ7kDva7JE muzyki poważnej.

 

Dzieci słuchają nagrań i je rozpoznają. Mówią, w jaki sposób można wypoczywać i relaksować się. Następnie informują, który sposób odpoczynku lubią, a który preferują ich rodzice.

 

śpiew ptaka – spacerowanie po lesie, parku

szum morza – wypoczywanie na plaży

popularna piosenka – tańczenie

muzyka poważna – słuchanie muzyki

 

10. Zabawa językowa w kole – Co lubię robić z mamą, a co z tatą. Łączenie czasowników z rzeczownikami.

 

Pomoce: mała miękka piłeczka.

 

Dziecko wraz z rodzicem podają sobie piłkę. Osoba, która ma piłeczkę mówi, co najbardziej lubią robić z mamą. Formułują pełne zdania, łącząc czasownik z rzeczownikiem, np. Lubię ze swoją mamą oglą­dać książki, chodzić na spacery, jeździć na rowerze.

 

Na koniec zabawy R. prosi dzieci o przypomnienie, jakich zasad należy przestrzegać, aby wspólne zabawy były udane i bezpieczne. Dzieci wypowiadają się swobodnie. R. uzupełnia informacje.

 

11. Zabawa ruchowa Zrób tyle samo.

 

Pomoce: kartoniki z kropkami.

 

R. wypowiada nazwy czynności i pokazuje kartoniki z kropkami. Dzieci wykonują tyle czynności, ile jest kropek. Przykładowe czynności: pływanie, bieganie, podnoszenie ciężarów, jazda na rowerze (w leżeniu na plecach z uniesionymi nogami), poranna gimnastyka – podskoki, przysiady, skłony, pompki… itd.

 

12. Karty pracy:

  • 5 latki - str. 49-51,
  • 6 latki - str. 49-51.

 

 

 

29.05.2020r. (PIĄTEK)

Temat kompleksowy: Święto rodziców

 

Temat: Niespodzianki dla naszych rodziców

 

Cele ogólne:

 

 

  • wzmacnianie i zacieśnianie więzi emocjonalnej ze swoimi rodzicami,
  • obmyślanie niespodzianek dla najbliższych, zachęcanie do pomagania rodzicom w pracach domo­wych,
  • rozwijanie sprawności manualnych oraz wyobraźni przestrzennej.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzedniego dnia.

2. Wprowadzenie.

 

Pomoce: kartonowe czerwone serduszko.

 

R. pokazuje kartonowe czerwone serduszko. Pyta, co to jest i co symbolizuje serce. Dzieci wypowiadają się swobodnie. R. zaprasza dzieci do wysłuchania opowiadania.

 

3. Słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego Pychotka dla mamy.

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=81 _str. 18-81

 

Dzieci otwierają książki i słuchają opowiadania czytanego przez R. Oglądają ilustracje.

– Zróbmy coś słodkiego dla mamy! – zaproponował Olek.

– Pychotkę-smakotkę! – klasnęła w ręce Ada. – A co zrobimy?

– Myślałem o upieczeniu ciasta... ale to trochę za trudne. Najpierw trzeba przygotować wszystkie składni­ki... ale nie wiem jakie! Mąkę, cukier, jajka... ale nie wiem ile. Potem wszystko trzeba długo mieszać, doda­wać rodzynki, migdały, proszek do pieczenia, drożdże i jeszcze nie wiem co. Potem ciasto musi rosnąć, ale nie wiem jak długo. Potem trzeba nagrzać piekarnik – ale nie wiem, do jakiej temperatury. A potem trzeba piec, ale nie wiem, ile czasu. I nigdy nie wiadomo, czy się nie spali, czy nie zrobi się zakalec, i czy ogóle się uda. Nie, ciasto nie dla nas.

– Jaka szkoda… – westchnęła Ada.

– Ale wiesz co? Można pychotkę-smakotkę upiec w lodówce!

– W lodówce? Upiec? Raczej zamrozić!

– Pamiętasz, jak ciocia na święta piekła sernik w lodówce?

– Sernik? Tak! Był pyszny!

– Nie trzeba mąki, nie trzeba jajek, nie trzeba drożdży, nie trzeba proszku!

– A co trzeba?

– Kilka paczek biszkoptów na spód, kilka waniliowych serków z dodatkami na środek, a na wierzch – ga­laretka!

– Pychotka-smakotka! Upiekła ją ciotka! – zawołała Ada.

– No to zabierajmy się do roboty!

Olek wyciągnął okrągłą blaszaną formę do tortu, postawił na stole.

– Najpierw biszkopty! Wszedł na taboret, sięgnął do szafki po biszkopty.

– Ja ci pomogę ułożyć! Ada zajęła się układaniem biszkoptów na blaszce.

– Ada, nie zjadaj! Ada, to nie wypada! – zawołał Olek, gdy jego siostrzyczka zaczęła chrupać biszkopty.

– Od tego ciastowania zgłodniałam! – powiedziała Ada. – I co?

– Może być! – ocenił wspólną pracę Olek. – A teraz musimy przygotować galaretkę owocową! A potem ją ostudzić! Gdy będziemy galaretkę lać na sernik, nie może być za gorąca! Olek podgrzał wodę w czajniku, wlał do salaterki, wsypał galaretkę w proszku i wymieszał. Proszek zamienił się w kolorowy płyn.

– Wygląda całkiem nieźle – ocenił Olek. – Jak w akademii pana Kleksa! Ale przydałyby się jakieś dodatki! Wyciągnął z szafki puszkę z ananasami w kompocie i otworzył ją, plastry ananasów z kompotem wlał do galaretki. Jeden krążek został na dnie puszki. Ada wyciągnęła go i zajadała ze smakiem.

– Ada, nie wyjadaj! Ada to nie wypada!

– Ale ja jestem głodna!

– Jesteś łakomczuszek! Rozboli cię brzuszek! Poczekaj aż wszystko będzie gotowe!

– Kiedy będziemy robić ser? – spytała Ada.

– Ser znikł, a będzie sernik! – zażartował Olek, wyjmując serki waniliowe z lodówki.

– Jeszcze rodzynki! – wyciągnął paczkę rodzynek z szafki.

– Ja wyjmę serek z kubeczków, a ty wymieszaj go z rodzynkami – zaproponowała Ada. Przekładała serek metodą: jedna łyżeczka serka do miski, jedna do buzi.

– Ada, nie wyjadaj! Ada, to nie wypada!

– Kiedy strasznie zgłodniałam! Kiedy Olek odwrócił głowę, chwyciła kilka rodzynek i wsadziła do buzi.

– Ada, widziałem! Ada, to nie wypada!

– Ałe ja jechtem chłodna! – powiedziała Ada z pełną buzią.

– Ty zawsze jesteś... nie głodna, ale łakoma! Zwykły obżartuch! Jak będziesz tyle wyjadać, to... to będziesz gruba jak beczka!

Ada wzruszyła ramionami.

Serek wymieszany z rodzynkami dzieci przełożyły do tortownicy, na podkład z herbatników.

– Galaretka już ostygła, chyba można wylewać – ocenił Olek.

– Trochę rzadka! – powiedziała Ada.

– To nic, w lodówce zastygnie!

Wylał na serek płynną galaretkę wymieszaną z kompotem ananasowym.

– A teraz do lodówki, niech się piecze! Olek włożył sernik do lodówki i zamknął drzwi.

– Jak myślisz, Olku, czy już upiekł się sernik? – spytała Ada po kilku godzinach.

– Chyba tak. Przełożymy go na tacę!

Olek wyjął sernik, postawił na tacy i zdjął boki tortownicy. Niestety, sernik zamiast trząść się jak galareta, rozlał się na wszystkie strony jak rzadki kisiel, a na wierzchu, jak meduzy, pływały plastry ananasa. Her­batniki całkiem rozmiękły, zamieniając się w papkę, i całość nie była sernikiem, tylko kolorową słodką breją.

– I co teraz? – załamała ręce Ada.

– Zadzwonimy po pomoc! – krzyknął Olek. – A ty, jeśli chcesz, możesz to wszystko zjeść!

– Nie mogę, powiedziała Ada – bo mnie mdli!

Olek chwycił komórkę i zadzwonił do babci.

– Witaj, Olku, miło, że dzwonisz! – usłyszał głos babci, a w tle głos dziadka.

– Ja też witam! – zawołał dziadek.

– Babciu, dziadku, pomóżcie! – zajęczał Olek. – Katastrofa!

– Co się stało? – spytali dziadkowie.

– Sernik nam się rozpłynął!

– Jaki sernik?

– Pieczony w lodówce! Na Dzień Matki!

– Nic się nie martw! Przyjedziemy, pomożemy! I tak byliśmy umówieni na dzisiaj z waszymi rodzicami!

Dziadkowie przyjechali z ogromnym tortem, który postawili na stole, tuż przed przyjściem rodziców.

Gdy przyszli rodzice, Olek i Ada złożyli mamie życzenia z okazji Dnia Matki. Rodzice złożyli życzenia babci, która przecież też jest mamą, ale mamą taty. A potem wszyscy siedli do stołu i zjedli pyszny tort przygo­towany przez dziadków.

– A co to takiego? – spytała mama, odkrywszy w kuchni nieudaną pychotkę-smakotkę.

– Och, chcieliśmy upiec sernik w lodówce...

– Ale się nie udało? – uśmiechnęła się mama. – Nie szkodzi, następnym razem się uda!

 

4. Rozmowa na temat opowiadania.

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=81 _str. 18-81

 

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce, opowiadają historyjkę. 6-latki czytają tekst umieszczony pod ilustracjami. R. pyta dzieci: Jak skończyło się przygotowanie sernika? Dlaczego?

 

5. Zabawa rozwijająca spostrzegawczość wzrokową oraz umiejętności językowe – Prezenty dla mamy, prezenty dla taty.

 

Pomoce: nieprzezroczysta torba, różne przedmioty odpowiednie na prezent dla mamy i dla taty, np.: pojem­nik po kremie, lusterko, korale, wazon, bransoletka, spinka do krawata, pasek do spodni, męskie skar­petki.

 

  • R. przynosi torbę, w której znajduje się kilka przedmiotów. Dziecko wybiera jeden z nich, spo­gląda na przedmiot i decyduje, dla kogo będzie on odpowiedni na prezent dla mamy czy dla taty. Następnie formułuje pełne zdanie zawierające określenia dotyczące tego przedmiotu, np.: Wybrałem dla mamy małe okrągłe lusterko.

 

  • Dzieci dzielą nazwy prezentów na sylaby, następnie 5-latki wyróżniają pierwszą głoskę, a 6-latki ostatnią głoskę w podanych słowach.

 

  • R. pyta dzieci, z jakich jeszcze innych niespodzianek ucieszyliby się rodzice. Nakierowuje rozmowę na uzyskanie odpowiedzi, że dużą radość sprawia rodzicom okazywana przez dzieci pomoc w wyko­nywaniu różnych prac domowych. Dzieci wypowiadają nazwy tych prac i opowiadają, jak pomagają rodzicom w domu.

 

 

6. Burza mózgów: Z czego ucieszy się mama, a z czego – tata?

 

Pomoce: karton podzielony na 2 kolumny, mazak, klej, kartonowe czerwone serduszko.

 

R. kładzie przed sobą karton podzielony na 2 kolumny. Dzieci wymieniają niespodzianki, z jakich ucieszyliby się ich tatusiowie. R. zapisuje wypowiedzi dzieci na kartonie w odpowiedniej kolumnie. Nad kolumnami pisze: niespodzianki dla rodziców. Na koniec dziecko przykleja papierowe serduszko na kartonie wokół kolumn.

 

7. Zabawa ruchowo-naśladowcza Taniec z mamą, taniec z tatą.

 

https://www.youtube.com/watch?v=QxHkLdQy5f0

 

Pomoce: kolorowa wstążka.

 

Swobodna interpretacja muzyki.

 

8. Zabawa ruchowa Bukiety wielokwiatowe.

 

Pomoce: tamburyn/bębenek, kartoniki z różną liczbą narysowanych kół (do 6).

 

R. zaprasza dziecko do zabawy. Gra na tamburynie. Dziecko porusza się po pokoju zgodnie z wy­grywanym rytmem. Na przerwę w grze R. podnosi kartonik z kołami. Dzieci liczą koła na kartoniku, a następnie tworzą bukiety koła, w których znajduje się o jedno dziecko (jeden kwiat) mniej niż liczba kół na kartonikach. N. powtarza zabawę. Za każdym razem zmienia zasady, według których dzieci tworzą bukiety, np. o jedno dziecko więcej, o dwoje dzieci mniej.

 

9. Karty pracy:

 

  • 5 latki - str. 52-54,
  • 6 latki - str. 52-55.

10. Dalsza nauka piosenki "Dziekuję mamo, dziękuję tato".

 

https://www.youtube.com/watch?v=j09kDRPi3tE

Strefa rodzica