logotype

11.05 - 15.05.2020

Maj, tydzień 2

 

11.05.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Moja miejscowość, mój region

Temat: Miejscowość, w której mieszkam

 

Cele ogólne:

 

  • rozwijanie zainteresowań miejscem zamieszkania (architekturą, zabytkami, ważniejszymi instytucja­mi, pięknem krajobrazu),

•     przestrzeganie zasad bezpiecznego poruszania się po drodze i właściwego zachowania się w miej­scach publicznych,

•     zapoznanie z położeniem swojej miejscowości i swojego regionu na mapie Polski,

•     rozwijanie mowy i spostrzegawczości wzrokowej.

 

 

Przebieg:

 

 

1.  Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=W8c6k4FGgHM

 

 

2. Rozbudzanie zainteresowań miejscem zamieszkania. Zachęcanie do gromadzenia pocztówek, zdjęć i obrazków z kalendarzy przedstawiających widok własnej miejscowości oraz wytworów sztuki regionalnej.

 

Dzieci przeglądają zgromadzone albumy, przewodniki dla podróżnych i mapy najbliższej okolicy/najbliższego regionu. R. zwraca uwagę na symbole znajdujące się na mapie (szlaki, ozna­czenia terenów zielonych, zabudowy). Wyszukuje w miejscowości/regionie najciekawsze miejsca, które warto odwiedzić. Zachęca dzieci do gromadzenia pocztówek, zdjęć, prasy lokalnej i ilustracji z kalendarzy przedstawiających widok własnej miejscowości, a także wytworów sztuki regionalnej.

 

3. Zabawa dydaktyczna Do kogo ta przesyłka? Utrwalanie swojego nazwiska i adresu zamieszkania. Przestrzeganie przed podawaniem adresu obcym osobom. Wykonanie wystawki pocztówek.

 

Pomoce: worek, pocztówki przedstawiające charakterystyczne budynki w miejscu/regionie zamieszkania dzieci (z zapisanymi różnymi adresami, w tym adresem dziecka).

 

R. informuje, że rano listonosz przyniósł worek z pocztówkami. (Pocztówki powinny przedstawiać charakterystyczne budynki znajdujące się w miejscowości/regionie zamieszkania dzieci).

N. losuje pocztówki z worka i odczytuje adresy: podaje nazwę miejscowości, nazwę ulicy, numer domu i mieszkania. Dziecko, które rozpozna swój adres, otrzymuje brawa. Rodzic przestrzega przed podawaniem adresu obcym osobom.

4. Słuchanie piosenki Mój dom.

 

https://www.youtube.com/watch?v=fuCnZ4iHmmM

 

Mój dom, to dom rodzinny,

Gdzie wszyscy bliscy są,

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom,

Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom x2

 

Mój drugi dom przedszkole,

Gdzie dzieci razem są,

Tu bawię się wesoło,

Tu jest mój drugi dom.

Tu bawię się wesoło,

Tu jest mój drugi dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom...x2

 

3. Mój dom to cała Polska,

Tam góry, rzeki są,

Tysiące miast i wiosek,

Tu Polskich dzieci dom.

Tysiące miast i wiosek,

Tu Polskich dzieci dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom...x2

 

5. Rozmowa na temat tekstu piosenki.

 

•     Nauka refrenu na zasadzie echa muzycznego. Określenie liczby zwrotek. Zaznaczenie klaśnięciem refrenu piosenki.

•     Ćwiczenia emisyjne na sylabach do, da, du.

•     Wyklaskiwanie rytmu wybranych fragmentów piosenki.

 

6. Poznajemy naszą miejscowość - wycieczka/spacer lub rozmowa nt ciekawych miejsc okolicy

 

•     Wprowadzenie.

Pomoce: mapa Polski, kolorowa pinezka.

Rodzic wskazuje na mapie Polski miejscowość, w której się znajdują (zaznacza ją kolorową pinezką). Ru­chem ręki zatacza obszar, wskazując region, w którym ta miejscowość się znajduje.

 

•     Omówienie trasy zwiedzania.

R. proponuje bliższe poznanie swojej miejscowości. Przeglądając wraz z dziećmi przewodnik i mapę okolicy, wytycza szlak wycieczki. Ustala, którymi ulicami przejdą (lub przejadą samochodem) i na co będą zwracać uwagę.

 

•     Zwiedzanie swojej miejscowości (swojego osiedla). Zwrócenie uwagi na architekturę, ruch uliczny, ciekawe obiekty, rośliny.

 

7. Film o Krakowie:

 

https://www.youtube.com/watch?v=kmut90425WI

 

W trakcie oglądania spróbujcie wymienić nazwy obiektów pokazanych na filmie, czy znacie je wszystkie?

 

8. Wysłuchanie wiersza I. R. Salach Dom.

 

Wiele wiosek, wiele miast

rozrzuconych w Polsce jest.

Takich małych, takich wielkich

bardzo pięknych miejsc.

Czy mieszkanie masz w Warszawie,

czy też domem twoim wioska,

wszyscy dobrze o tym wiedzą,

że to właśnie nasza Polska.

Każde dziecko bardzo kocha

zamieszkania swego miejsce:

domy, sklepy, parki, szkoły

i ulice – te najmniejsze.

Marzę, aby kraj swój poznać

od Bałtyku aż do Tatr,

a gdy zwiedzę Polskę całą,

to do domu wrócę.

 

•     Rozmowa na temat wiersza.

Rodzic pyta :

•     Jakie miejscowości leżą w Polsce?

•     Co najczęściej znajduje się w miejscowościach zamiesz­kania?

•     Gdzie najchętniej wracamy, gdy skończymy zwiedzać swój kraj?

•   Poznawanie nazw regionów w Polsce oraz nazwy swojej miejscowości. Oglądanie herbu miejscowo­ści/regionu, z której/z którego pochodzą dzieci.

 

Pomoce: mapa Polski, załącznik 1.

 

Rodzic prosi dziecko o przypomnienie, gdzie na mapie znajduje się miejscowość, w której miesz­kają, oraz jaki obszar stanowi region, w którym ta miejscowość leży. Podaje ich nazwy. Dzieci po­wtarzają nazwy miejscowości i regionu, dzielą je na sylaby, wyróżniają głoski w nagłosie. Dowiadują się, że miejsce ich zamieszkania to dla nich tak zwana mała ojczyzna. Poznają znaczenie tych słów. Rodzic pokazuje zdjęcie przedstawiające ich miejscowość, a następnie kartonik z jej nazwą. Następnie wyjaśnia, czym jest herb. Zwraca uwagę na to, z jakich elementów składa się herb. Pokazuje zdję­cie herbu miejscowości, w której mieszkają dzieci. Przekazuje ciekawostki na temat jego powstania i znaczenia przedstawionych na nim symboli.

 

9. Zabawa słownikowa Dokończ po mnie.

 

Dzieci kończą zdania rozpoczęte przez Rodzica:

Miejscowość, w której mieszkam, to…

Mieszkam w… przy ulicy…

Lubię swoją miejscowość, bo…

Moje przedszkole znajduje się w… przy ulicy…

 

10. Zabawa ruchowa Zwiedzamy nasz region i naszą miejscowość.

 

Rodzic opowiada o zwiedzaniu regionu i miejscowości zamieszkania (podaje na­zwy) różnymi środkami lokomocji – razem zwie­dzają okolicę samochodem, tramwajem, autobusem, rowerem – naśladują odpowiednie ruchy, wy­dają ustalone odgłosy pojazdów.

 

11. Praca plastyczna Album naszej miejscowości.

 

Pomoce: pocztówki i wycinki z czasopism i gazet, zdjęcia z kalendarzy przedstawiające ważne i ciekawe obiek­ty znajdujące się w miejscowości zamieszkania dzieci i w najbliższym regionie, kartki formatu A3, klej, kartonik z nazwą miejscowości, zdjęcie herbu.

 

Dzieci dokonują selekcji zgromadzonych materiałów. Następnie przyklejają je na kartkach formatu A3. Wykonują okładkę do albumu i ją ozdabiają – przyklejają kartonik z nazwą miejscowości oraz zdjęcie herbu.

 

 

 

12.05.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Moja miejscowość, mój region

Temat: Miasta, miasteczka

Cele ogólne:

 

 

  • poznawanie zalet życia w małych miejscowościach i w dużych miejscowościach,
  • nabywanie umiejętności skupiania uwagi na przekazie literackim,
  • rozwijanie ogólnej sprawności ruchowej.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=W8c6k4FGgHM

 

2. Wprowadzenie do tematu zajęć. Rozwiązanie zagadki słuchowej.

 

https://www.youtube.com/watch?v=A4lfbiDT8C8

 

Rodzic odtwarza nagranie odgłosów ulicy. Pyta dzieci: Dla jakiej miejscowości są charakterystyczne te od­głosy? Dzieci odgadują, że chodzi o duże miasto. R. pyta dalej: Jakie pojazdy spotykamy w dużym mie­ście? Następnie R. pyta: W jakich miejscowościach nie ma np. tramwajów? Dzieci odgadują, że chodzi o małe miejscowości, takie jak małe miasteczka czy wsie. R. zaprasza dzieci do wysłuchania opowiadania, w którym będzie mowa o dwóch takich miejscach.

 

3. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby A u nas...

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=70 (str. 68-71)

 

Olek mieszka w Warszawie od urodzenia i kocha to miasto. Lubi przyglądać się samochodom mknącym po szerokich ulicach, słuchać warkotu silników, zachwycają go wysokie budynki, z dumą myśli o Stadionie Narodowym. Przepada za wizytami w Centrum Nauki Kopernik, w pizzerii na Starym Mieście, w lodziarni na Saskiej Kępie. Lubi hałas, gwar, tłum. Jest przekonany, że Warszawa to najlepsze miejsce na świecie.

– Dlaczego? – spytał Felek, nowy kolega z klasy, który przeprowadził się z małej, cichej miejscowości.

– Co za pytanie? Bo jest duża – odpowiedział Olek.

– Co w tym takiego dobrego? U nas miałem blisko do szkoły, do kolegów i do sklepu, a tu wszędzie daleko – zauważył Felek.

– Za to do kina miałeś dalej. Było u was chociaż jedno multikino albo park rozrywki i kręgielnia? Na pewno nie. – Olek starał się przekonać Felka, że mieszkanie w stolicy ma same dobre strony. Mówił o placach za­baw, fontannach nad Wisłą, o teatrach dla dzieci, występach klaunów na placu Zamkowym, o muzeach, zabytkach, o pięknych pawiach w Łazienkach, na koniec wspomniał nawet o operze. Mimo to Felek nie był przekonany. „A u nas sami robimy teatr, amatorski”, marudził, „A u nas wszędzie jest zielono, nie tylko w parku”, „A u nas ptaki śpiewają jak w operze”, „A u nas wszyscy się znają”, „A u nas bażanty i zające przychodzą pod sam dom”.

Olek musiał przyznać, że Felek ma trochę racji. Mimo to uważał, że Warszawa nawet bez bażantów i za­jęcy pod oknem jest przepiękna. Wieczorem, gdy patrzył na oświetlone ulice i mosty, czuł się jak w zacza­rowanym świecie. Przed jego oczami rozgrywał się niezwykły pokaz świateł i cieni. Któregoś dnia zaprosił Felka do siebie, żeby mu pokazać najładniejsze zdjęcia nocnej Warszawy zrobione przez mamę i tatę.

– Wezmę piłkę, pogramy potem na podwórku – ucieszył się Felek.

Olek się zawahał. – U nas jest zakaz gry na podwórku – powiedział niechętnie.

– Naprawdę? – Felek szeroko otworzył oczy. Dopiero gdy zobaczył tabliczkę z zakazem na ścianie bloku kolegi, uwierzył, że to nie żart. – Rowerami też zakazują wam jeździć? – spytał ze współczuciem.

– Można jeździć po ścieżkach rowerowych – bąknął Olek. Zrozumiał, że nie będzie łatwo przekonać Felka do zachwytów nad Warszawą, więc zwrócił się o pomoc do rodziców. Po długiej naradzie wspólnie ułożyli pewien plan.

W sobotę cała rodzina Olka i zaproszony przez nią Felek pojechali do zoo. Felek nie mógł oderwać oczu od egzotycznych zwierząt, które dotąd widział tylko w telewizji. Ani razu nie powiedział „A u nas...”. Brzuchate słonie, pręgowane tygrysy, pękate hipopotamy i długoszyje żyrafy wprawiały go w zachwyt.

– Czytałem, że żyrafy śpią tylko dwie godziny na dobę – powiedział tata.

– Ciekawe, co robią po obudzeniu? – zastanawiał się Felek.

– Myją szyje – włączyła się do rozmowy Ada.

– To możliwe – zgodził się z nią Felek, zadzierając głowę, żeby spojrzeć żyrafie w oczy.

Olek był zadowolony z wrażenia, jakie zrobił na Felku ogród zoologiczny. Być może przekonał go, że mieszkanie w stolicy jest bardzo przyjemne. Spojrzał pytająco na kolegę.

– Podobało mi się – przyznał Felek. Jednak po namyśle dodał z figlarnym uśmiechem: – A u nas widziałem krowę w okularach.

 

4. Rozmowa na temat opowiadania.

 

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce i opowiadają o Warszawie. Odczytują, co mówi o Warsza­wie Olek. Następnie opowiadają o małych miejscowościach. Odczytują, co o małym mieście mówi Felek (6-latki). Wymieniają zwierzęta, jakie spotykamy w zoo. Odczytują tekst (6-latki). Nazywają zwierzęta spotkane w zoo. R. kontynuuje rozmowę na temat opowiadania. Pyta dzieci, co jeszcze możemy powiedzieć o Warszawie i o małej miejscowości. Uzupełnia informacje.

 

5. Praca z mapą Polski. Zabawy słownikowe – tworzenie nazw mieszkańców od nazw miejscowości.

 

Pomoce: mapa fizyczna Polski.

 

Rodzic pokazuje dzieciom, jakimi symbolami są oznaczone na mapie małe miasteczka i aglomeracje miej­skie (wyjaśnia pojęcie aglomeracja). Wskazuje, gdzie leży Warszawa – miasto, o którym m.in. była mowa w opowiadaniu. Następnie R. prosi dziecko o wskazanie na mapie Polski położenia miejscowości ich zamieszkania, a także miejscowości położonych najbliżej. Proponuje zabawę. Dziecko wskazuje palcem na mapie duże miasto. R. (lub dziecko 6-letnie) odczytuje nazwę tego miasta, a pozostałe dzieci tworzą nazwy mieszkańców od tej nazwy, np.: Wrocław – wrocławianin, Zakopane – zakopianin. Na koniec dzieci określają, czego na mapie jest więcej: małych miasteczek czy dużych miast.

 

6. Wypowiedzi na temat: Za co lubię swoje miasto (swoją miejscowość).

 

Pocztówka/obrazek przedstawiająca miejscowość zamieszkania dzieci.

Dzieci przyglądają się pocztówce, wypowiada­ją się o tym, za co lubią swoje miasto (swoją miejscowość).

 

7. Zabawa ruchowa Na wycieczce.

 

https://www.youtube.com/watch?v=gbWNQvhQe8E

 

Pomoce: klocki.

 

Rodzic rozrzuca na dywanie kilka lub kilkanaście klocków. Następnie włącza nagranie muzyki. Dziecko rytmicznie spaceruje mię­dzy klockami. Co pewien czas R. zatrzymuje muzykę, a dziecko musi wymienić charakterystyczny element swojej miejscowości lub swojego regionu zamieszka­nia (np.: pomnik przyrody, nazwę ulicy, budynku, zakładu pracy), po czym może wziąć jeden klocek. Zabawa może skończyć się po kilku razach lub kiedy skończy się muzyka. Po zakończonej zabawie policzcie wspólnie ile klocków udało się dziecku zebrać, ile zostało nadal na dywanie. Porównajcie, których jest więcej.

 

8. Karty pracy:

 

  • 5 latki: str. 3-6,

 

  • 6 latki: str. 3-6.

 

9. Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 17.

 

Pomoce: szarfa lub kawałek sznurka,

 

  • Zabawa orientacyjno-porządkowa Wiosenne kwiaty.

Dzieci spacerują swobodnie po pokoju, rozglądają się za słońcem, pierwszymi kwiatami. Na jedno ude­rzenie w bębenek (lub klaśnięcie) przykucają i naśladują zbieranie wiosennych kwiatów. Dwa uderzenia w bębenek są sygnałem do ponownego spaceru.

 

  • Zabawa ruchowa z elementem podskoku – Zajączki.

Dzieci swobodnie podskakują. Na hasło R.: Odpoczynek, wykonują przysiad, ręce unoszą w górę, dło­nie trzymają przy uszach.

 

  • Ćwiczenia mięśni grzbietu – Myjemy plecy.

Dzieci stają w rozkroku, lekko pochylając się w przód. Trzymając szarfę lub kawałek sznurka, oburącz za końce, przekładają ją za plecy – jedną rękę mają nad ramieniem, a drugą – pod ramieniem, przesuwają szarfę w górę i w dół. Ćwiczenie powtarzamy 3 razy.

 

  • Ćwiczenie wieloznaczne – Kto szybciej?

Dziecko otrzymuje szarfę i organizuje sobie dużo miejsca wokół siebie. Układa szarfę w kółecz­ko, wchodzi w nią i przyjmuje pozycję wyprostowaną. Na znak R. dzieci przewlekają szarfy pospiesz­nie od dołu do góry i ponownie układają je w kółko. Ćwiczenie powtarzamy 4 razy.

 

  • Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Chora noga.

Dzieci składają szarfę i wkładają pod kolano. Przemieszczają się, przesuwając się na rękach i podska­kując na jednej nodze. Na sygnał R. podnoszą nogę do góry.

  • Ćwiczenie z elementem rzutu – Napełniamy kosze.

Przed dzieckiem w odpowiedniej odległości znaj­duje się kosz. Na sygnał R. dzieci biorą woreczki i wrzucają je do koszy.

 

 

 

10. Kolorowanie rysunku konturowego przedstawiającego zoo.

 

Dzieci kolorują rysunek przedstawiający zoo.    ZAŁĄCZNIK 3

 

11. Lepienie z plasteliny figurki egzotycznego zwierzęcia.

 

Utrwalenie wiadomości na temat zwierząt spotykanych w zoo. Rozwijanie sprawności manualnej oraz umiejętności wypowiadania się.

 

Albumy przyrodnicze, dla każdego dziecka: podkładka, plastelina.

Rodzic prosi dziecko o wybranie sobie jednego egzotycznego zwierzęcia i przypomnienie sobie informacji na jego temat (dzieci mogą przejrzeć albumy przyrodnicze). Następnie R. proponuje ule­pienie zwierzątka z plasteliny z zachowaniem jego cech charakterystycznych, np. pasków na ciele. Po wykonaniu figurek dzieci prezentują zwierzęta np. poprzez wysłanie zdjęcia na grupę.

 

12. Nauka pierwszej zwrotki i refrenu piosenki Mój dom.

 

https://www.youtube.com/watch?v=fuCnZ4iHmmM

 

Mój dom, to dom rodzinny,

Gdzie wszyscy bliscy są,

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom,

Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom x2

 

 

 

13.05.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Moja miejscowość, mój region

Temat: Z wizytą w skansenie

Cele ogólne:

  • rozbudzanie zainteresowań historią i sztuką ludową swojej miejscowości i swojego regionu,
  • rozwijanie umiejętności słuchania i poprawnego wypowiadania się,
  • wykorzystanie naturalnych efektów perkusyjnych podczas śpiewu,
  • utrwalanie brzmienia i sposobu wydobywania dźwięków z instrumentów.

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=W8c6k4FGgHM

 

 

2. Oglądanie film edukacyjnego. Rozmowa na temat życia na wsi.

 

Rodzic wprowadza dziecko w tematykę filmów. Wyjaśnia pojęcie skansen (potoczne określenie muzeum na wolnym powietrzu, którego celem jest zaprezentowanie kultury ludowej danego regionu lub też ekspozycja obiektów zabytkowych). Następnie prosi, aby dziecko uważnie oglądało film i spróbowało odpowiedzieć na pytania:

  • czy obecnie życie na wsi wygląda tak samo, jak na filmie?
  • czym różnią się budynki i pomieszczenia w dawnych wiejskich domach od tych współczesnych?
  • czym zajmowali się dawniej ludzie na wsi?

 

https://www.youtube.com/watch?v=XYW2m5K315I

https://www.youtube.com/watch?v=T57BZ-Fcq8s

 

3. Karty pracy:

 

  • 5 latki: str. 7,

 

  • 6 latki: str. 7.

 

4. Utrwalanie pierwszej zwrotki i refrenu piosenki Mój dom.

 

Nauka kolejnych zwrotek na zasadzie echa muzycznego. Próby śpiewania piosenki.

 

5. Wesoła zabawa – łączenie śpiewu z różnymi źródłami dźwięku.

 

Dzieci tworzą własny układ do piosenki Mój dom” wykorzystując elementy tupania, klaskania, uderzenia o kolana.

 

Mój dom, to dom rodzinny,

Gdzie wszyscy bliscy są,

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom,

Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom x2

 

 

Mój dom, to dom rodzinny,

Gdzie wszyscy bliscy są,

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom,

Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom x2

 

 

 

6. Powiał wietrzyk – ćwiczenie oddechowe.

 

Dzieci zajmują dowolne miejsca w sali. N. zwraca się do nich, a one powtarzają prezentowany przez niego tekst B. Formy:

 

Psotny wietrzyk wpadł do sali.         R. śpiewa tekst na dowolnej linii melodycznej,

Szu, szu, szu, sza, sza, sza.                 dzieci recytują,

Zdmuchnął z biurka pracę Ali,         R. śpiewa tekst na dowolnej linii melodycznej,

fru, fru, fru, fra, fra, fra.                  dzieci recytują,

Wszystkie książki poprzewracał,      R.,

tralala, tralala,                                 dzieci,

taka to już jego praca,                     R.,

bla, bla, bla, bla, bla, bla.                dzieci,

Zdmuchnął obrus, trzasnął drzwiami, R. śpiewa tekst na dowolnej linii melodycznej,

bum, bum, bum, bum, bum, bum,    dzieci,

i już nie ma wiatru z nami,               R. śpiewa tekst na dowolnej linii melodycznej,

rum, rum, rum, rum, rum, rum.       dzieci.

 

Po zakończeniu dzieci wciągają powietrze nosem, wypuszczają ustami.

 

7. Zabawa bieżna połączona z ćwiczeniami artykulacyjnymi i ortofonicznymi – Pojazdy.

 

Pomoce: obręcz/koło.

 

Rodzic wyklaskuje rytm (lub włącza dowolną muzykę) i wy­powiada nazwy pojazdów spotykanych w miejscu zamieszkania dzieci. Dzieci, kierując obręczami, naśladują dźwięk wydawany przez podany pojazd, np.: karetkę pogotowia: eo, eo, eo; pociąg: puf, puf; rower: dzyń, dzyń; motor: brm, brm.

 

Na przerwę w grze zatrzymują się i wykonują przysiad.

 

8. Zabawa dydaktyczna Miasto, wieś. Utrwalanie wiadomości na temat charakterystycznych cech mia­sta i wsi.

 

Dwie obręcze, napisy: miasto, wieś, obrazki przedstawiające elementy charakterystyczne dla wsi i dla miasta. ZAŁĄCZNIK 4

 

Rodzic układa na dywanie dwie obręcze. Eksponuje napisy do czytania całościowego: miasto, wieś, i umieszcza je nad obręczami. Dzieci dzielą nazwy na sylaby (z wyklaskiwaniem). Następnie losują z rozsypanki obrazkowej po dwa obrazki przedstawiające elementy charakterystyczne dla wsi i dla miasta. Nazywają je i wkładają do odpowiednich obręczy. Uzasadniają swój wybór.

 

9. "Jak bawiły się dzieci na wsi sto lat temu?"

https://www.youtube.com/watch?v=fsQmVJLZcqM

 

Rodzic po obejrzeniu filmu prosi dziecko, aby opowiedziało o dawnych zabawach dzieci. Pyta, która z zabaw podoba się dziecku najbardziej?

 

Ćwiczenia w wycinaniu – Serwetki. Rozwijanie sprawności manualnej.

Wykonywanie serwety łowickiej.

 

Dla każdego dziecka: kartka w kształcie koła lub kwadratu, kredki, nożyczki.

 

Dzieci rysują wzory na kartce w kształcie koła lub kwadratu, począwszy od środka. R. zaznacza na ser­wetce linie przerywane. Następnie dzieci z pomocą R. składają kartkę wzdłuż linii przerywanych i wy­cinają otwory w miejscach złożenia.

Alternatywny pomysł na zabawkę ludową:

https://www.youtube.com/watch?v=MWyHfoMQFTU

 

 

 

14.05.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: Moja miejscowość, mój region

Temat: Zawody w mojej miejscowości

 

Cele ogólne:

 

  • poznawanie zawodów charakterystycznych dla miejscowości zamieszkania; dostrzeganie korzyści dla mieszkańców z ich wykonywania,
  • rozwijanie umiejętności ważenia, porównywanie masy różnych przedmiotów,
  • rozwijanie ogólnej sprawności ruchowej.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

https://www.youtube.com/watch?v=vkwzFVN2Bds

2. Oglądanie zdjęć przedstawiających krajobrazy: miejski i wiejski.

 

Porównywanie wyglą­du obu krajobrazów, wskazywanie różnic. Wypowiadanie się na temat miejsca, które najbardziej po­doba się dzieciom, uzasadnianie dlaczego.

 

 

Dzieci oglądają zdjęcia przedstawiające krajobrazy: miejski i wiejski. Porównują wygląd tych krajobrazów, wskazują różnice. Następnie wypowiadają się na temat miejsca, które najbardziej im się podoba. Uzasadniają swoje zdanie.

 

3. Zabawa rozwijająca spostrzegawczość – Czy to miasto, czy to wieś? Rozpoznawanie i nazywanie figur geometrycznych.

 

Pomoce: obrazki przedstawiające krajobrazy: miasta i wsi (dowolnie wybrane z zadania powyżej), kolorowe kartki z wyciętym otworem w kształcie figury geometrycznej, kartki z imieniem dziecka, mazaki.

 

R. układa przed dziećmi obrazki przedstawiające widoki: miasta i wsi. Każdy obrazek jest zakryty ko­lorową kartką z naciętym (do otwierania) otworem w kształcie figury geometrycznej. Dziecko nazywa kolor figury, którą chciałoby, aby R. odsłonił, i stara się określić, czy na obrazku przedstawio­ne jest miasto, czy wieś.

 

Jeśli uda się dziecku odgadnąć, otrzymuje punkt. Dzieci oznaczają punkty kreskami na kartkach przy swoich imionach. Na koniec zliczają zdobyte punkty i ustalają, kto wygrał.

4. Słuchanie wiersza M. Strękowskiej-Zaremby Małe miasteczko.

 

W małym miasteczku nie ma wieżowców,

schodów ruchomych ni zoo,

lecz drzew tu więcej, kwiatów i ptaków,

które śpiewają wesoło.

Dokoła rynku stoi rząd domów

w siedmiu kolorach tęczy;

ruch jest nieduży, spokojnie, miło,

czasami pszczoła zabrzęczy.

Czyste powietrze pachnie zielenią,

na niebie świeci słoneczko,

wszędzie jest blisko, ludzie się znają,

dbają o swoje miasteczko.

 

 

5. Rozmowa na temat wiersza.

 

N. pyta dzieci: Czego nie ma w małym miasteczku? Czego w małym miasteczku jest więcej? Co to znaczy: dbać o swoje miasteczko?

 

Rodzic kontynuuje rozmowę. Odwołuje się do kiedyś odwiedzonych punktów usłu­chowych, ludzi wykonujących różne zawody. Pyta: Czym zajmują się dorośli w naszej miejscowości? Ja­kie wykonują zawody?

 

6. Zagadki obrazkowe Kto tu pracuje?

 

ZAŁĄCZNIK 5.

 

Rodzic stopniowo odsłaniania kartki, pod którymi zawiesiła wcześniejznajdują się zdjęcia. Dzieci nazywają obiekt przedstawiony na zdjęciu i podają nazwy zawodów, biorąc pod uwagę przed­stawione miejsce pracy, np.: sklep – sprzedawca, szkoła – nauczyciel, przychodnia – lekarz.

 

7. Zagadki dotykowe Komu to jest potrzebne?

 

Pomoce: pudełko, przedmioty związane z zawodami np. gwizdek, garnek, puste opakowanie po mące, szczotka, nożyczki, bandaż.

 

Dziecko wkłada rękę do pudełka, rozpoznaje za pomocą dotyku znajdujący się tam przed­miot i wymienia nazwę zawodu, w którym jest on niezbędny, np.: gwizdek – policjant, garnek – ku­charz, puste opakowanie po mące – piekarz.

 

8. "Kto tego potrzebuje?" Nazywanie atrybutów poszczególnych zawodów.

 

ZALĄCZNIK 6

 

Omówienie ilustracji, nazywanie poszczególnych atrybutów niezbędnych do wykonywania okrelśonej pracy.

 

9.  Co jest cięższe?

 

Dzieci swobodnie wypowiadają się na temat swoich obserwacji i doświad­czeń w dokonywaniu zakupów z rodzicami w sklepie. Rodzic informuje je, że różne towary w sklepie mają różną masę. Robiąc zakupy, nie możemy wybrać samych najcięższych produktów, gdyż moglibyśmy ich nie unieść. Pyta dzieci, po czym poznałyby, który produkt jest cięższy od innych. Dzieci wypowia­dają się swobodnie. Następnie R. zaprasza je do zabawy.

 

10. Odgadywanie masy dwóch przedmiotów.

 

Pomoce: pluszowa maskotka, gumowa zabawka.

 

Rodzic pokazuje dziecku pluszową maskotkę oraz gumową zabawkę. Dziecko dotyka je z każdej strony, po czym na oko szacuje ich masę; zastanawia się, który przedmiot jest cięższy. Następnie R. proponuje dziecku sprawdzenie masy w inny sposób.

 

11. Ważenie za pomocą samodzielnie skonstruowanej wagi.

 

Pomoce: wieszak na ubrania/patyk, dwie przezroczyste torebki, sznurek, pluszowa maskotka, klocki, kartka z obrazkami przedsta­wiającymi zabawkę pluszową i zabawkę gumową, mazak.

 

Rodzic wraz z dzieckiem konstruuje wagę za pomocą wieszaka/patyka, dwóch przezroczystych torebek oraz sznurka. Torebki za­wiesza na końcach patyka, na jego środku mocuje uchwyt. Do jednej torebki wkłada np. pluszową maskotkę, a do drugiej – po jednym klocku. Dokłada klocki dotąd, aż ramiona wagi się wyrównają. Na kartce, przy obrazku przedstawiającym pluszową zabawkę, R. rysuje odpowiednią liczbę kresek oznaczającą liczbę klocków użytych do zważenia. Podobnie R. waży gumową zabawkę. Na koniec prosi dziecko o przeliczenie kresek postawionych przy poszczególnych obrazkach i poda­nie ich liczby. Dzieci liczą kreski i dochodzą do wniosku, że cięższy przedmiot to ten, do którego zważenia użyto większej liczby klocków.

 

12. Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Po drodze do sklepu.

 

Pomoce: długa, szeroka wstążka, pojemnik, klocki.

 

Rodzic układa z wstążki ścieżkę. Dzieci ustawiają się na jej początku. Stawiając stopę za stopą, idą po wyzna­czonej ścieżce. Na jej końcu (w sklepie) kupują, np. pieczywo (biorą z pojemnika klocki), a następnie wracają na koniec kolejki. Zabawa się powtarza. R. określa, ile pieczywa mają kupić dzieci za danym razem.

 

13. Karty pracy:

 

  • 5 latki: str. 8-9,

 

  • 6 latki: str. 8-9.

 

 

 

15.05.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Moja miejscowość, mój region

Temat: Listy, pocztówki, adresy

Cele ogólne:

 

  • utrwalanie wiadomości na temat charakterystycznych cech różnych miejscowości,
  • wyjaśnianie pojęć adresat, nadawca; poznawanie znaczenia słowa petycja,
  • rozwijanie kompetencji matematycznych, w tym umiejętności klasyfikowania i przeliczania,
  • kształtowanie wyobraźni i inwencji twórczej, rozwijanie sprawności manualnej.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=W8c6k4FGgHM

 

2. Zabawa Znam to miejsce i tę ulicę.

 

Pomoce: różne rośliny, np.: kwiaty, warzywa, owoce.

 

Poznawanie nazw wybranych ulic w miejscowości/regionie za­mieszkania dzieci i znajdujących się przy nich ważnych instytucji i ciekawych miejsc. Tworzenie nazw ulic od nazw przedmiotów.

Rodzic wymienia nazwy wybranych ulic leżących w miejscowości/regionie zamieszkania dzieci. Informu­je o znajdujących się przy nich ważnych instytucjach, ciekawych miejscach, np.: policja, szpital, dworzec, park. Następnie proponuje zabawę. Dziecko wybiera przedmiot, nazywa go i tworzy od jego nazwy nazwę ulicy, np. konwalia – Konwaliowa, groch – Grochowa, śliwka - Śliwkowa. Jednocześnie wspólnie próbują sobie przypomnieć czy w ich miejscowości/regionie jest taka ulica, a jeśli tak, to co się przy niej znajduje.

 

3. Zabawa Prawda – nieprawda. Utrwalanie wiadomości na temat swojej miejscowości.

 

Rodzic rozdaje dziecku przygotowane wcześniej karteczki z wesołą i smutną miną. Po usłyszeniu prawdziwej informacji dzieci podnoszą obrazek przedstawiający wesołą minę, przy nieprawdziwej – smutną. Przykłady zdań:

  • W miejscowości, w której mieszkam, są wieżowce.
  • W mojej miejscowości nie ma parku.
  • W mojej miejscowości jeździ dużo traktorów.
  • W mojej miejscowości jest metro.
  • W mojej miejscowości można pływać statkiem.
  • W mojej miejscowości nie ma świateł ulicznych.
  • W mojej miejscowości jest muzeum.
  • W mojej miejscowości nie ma parku wodnego, itd.

 

4. Rozwiązanie zagadek.

 

Prostokąt mamy,

w niego listy przed wysłaniem wkładamy. (koperta)

 

Od listonosza dostajesz,

widoki rozpoznajesz.

Mało jest do czytania,

więcej do oglądania. (pocztówka)

 

Rodzic pokazuje dziecku zaadresowaną kopertę, zwraca uwagę na umieszczone na kopertach adresy, znaczki pocztowe, stemple. Następnie prosi dziecko o wyjaśnienie znaczenia słów adresat i nadawca. R. informuje dzieci, że w niektórych bardzo małych miejscowościach nie ma ulic. Chcąc wysłać list do osoby mieszkającej na wsi, na kopercie pisze się tylko jej imię i nazwisko, nazwę miejscowości i numer domu.

 

5. Rozmowa na temat sposobów komunikowania się na odległość (pisanie listów, e-maili, esemesów, wysyłanie pocztówek, ememesów).

 

R. kontynuuje rozmowę. Pyta: Po co piszemy listy? Dlaczego wysyłamy pocztówki? Dzieci udzie­lają odpowiedzi. R. pyta dalej: W jaki jeszcze inny sposób możemy się komunikować z kimś, kto mieszka w innej miejscowości? Dzieci udzielają odpowiedzi. R. je uzupełnia. Informuje, że dzięki postępowi technicznemu obecnie coraz częściej stosowanymi formami komunikowania się są: dzwonienie do siebie, pisanie e-maili, wysyłanie krótkich wiadomości tekstowych zwanych esemesami, a także wy­syłanie zdjęć w formie ememesów.

6. Omówienie ilustracji. Próba odczytania napisów.

ZAŁĄCZNIK 7

7. Karty pracy:

 

  • 5 latki: str. 10-11,
  • 6 latki: str. 10-11.

 

8. Zabawa pobudzająco-hamująca Idziemy, stoimy.

 

Dzieci biegają ostrożnie w różnych kierunkach. Na hasło: Idziemy!, zatrzymują się, a potem spacerują. Na hasło: Stoimy!, zatrzymują się i stają w bezruchu. Dziecko, które się poruszy, kuca i pozostaje w ta­kiej pozycji do podania przez R. kolejnego hasła.

 

9. Masażyk List do babci.

 

Kochana babciu (Piszemy palcem na plecach dziecka).

KROPKA (naciskamy plecy w jednym miejscu)

Piszę Ci, że mamy w domu kotka (kontynuujemy pisanie).

KROPKA.

Kotek chodzi (kroczymy palcami).

kotek skacze („skaczemy”, opierając dłoń na przemian na przegubie i palcach),

kotek drapie (delikatnie drapiemy dziecko po plecach),

kotek chrapie (opieramy na nich głowę i udajemy chrapanie).

I choć straszny z niego psotek (łaskoczemy dziecko po plecach)

bardzo fajny ten mój kotek (przytulamy dziecko).

 

10. Karty pracy z ZAŁĄCZNIKA 8.

 

11. Nauka dalszych zwrotek piosenki "Mój dom".

 

12. Praca plastyczna podsumowująca tematykę minionego tygodnia.

 

Obejrzyjcie film poniżej. Zastanówcie się wspólnie, który strój podoba Wam się najbardziej.

https://www.youtube.com/watch?v=UgUs7-Yaj04

 

NastĘpnie w oparciu o poniższy link wykonajcie pracę plastyczną - "Strój ludowy".

 

https://www.youtube.com/watch?v=vJAcCqM8zig

Strefa rodzica