logotype

18.05 - 22.05.2020

Maj, tydzień 3

 

18.05.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Łąka w maju

Temat: Wycieczka na łąkę

 

Cele ogólne:

•     wielozmysłowe poznawanie łąki wiosną,

•     rozpoznawanie kwiatów, ziół i zwierząt – mieszkańców łąki,

•     ogólnej budowy kwiatu.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

 

•     Zabawa orientacyjno-porządkowa Wielkoludy i krasnoludki.

•         

•          Rodzic wyklaskuje rytm ćwierćnut, a dzieci chodzą wyprostowane, z uniesiony­mi w górę rękami i w wysokim wspięciu na palcach – tak maszerują wielkoludy. Gdy słychać dźwięk ósemek – cichutko biegają krasnoludki.

•    

•     Zabawa z elementem czworakowania – Zaczarowane zwierzęta.

•    

•            Dzieci trwają nieruchomo w przysiadzie podpartym. Na sygnał – klaśnięcie – wszystkie budzą się i przemieszczają na czworakach po pokoju. Na dwa uderzenia w bębenek powoli unoszą się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzęta zostają odczarowane i stają się znów dziećmi.

•           

•     Ćwiczenia oddechowe.

 

Dzieci leżą tyłem w dowolnych miejscach, ramiona trzymają wyprostowane za głową. Przesuwają ramiona po podłodze w dół, do bioder, i z powrotem do góry. Po kilku powtórze­niach dołączają do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

 

2. Osłuchanie z piosenką „Bal na łące”

 

I. Kiedy świeci słoneczko,

to na łące nad rzeczką

świerszcze stroją skrzypeczki

do wiosennej poleczki.

II. Dylu – dylu już grają,

grube bąki śpiewają,

myszki tańczą poleczkę,

sapią przy tym troszeczkę.

III. A trzy małe biedronki

nie chcą tańczyć tej polki

i czekają na walca,

aby tańczyć na palcach.

3.  Rozmowa na temat piosenki. Zwracanie uwagi na elementy baśniowe.

 

•     O czym jest ta piosenka?

•     Wymień mieszkańców łąki.

•     Jakie rośliny rosną na łące?

•     Czy mieszkańcy łąki tak ,jak w piosence mogą jeździć na karuzegrać na instrumentach?

 

Określanie nastroju piosenki, zwrócenie uwagi na budowę zwrotkową. Powtarzanie trudniejszych fragmentów piosenki.

 

4. Ćwiczenie fonacyjne – Różne dźwięki.

 

 

Dzieci swobodnie maszerują w dowolnych kierunkach. Podczas przerwy w muzyce Rodzic wypowiada dowolną samogłoskę. Dzieci starają się zaśpiewać ją od tonów niskich do wysokich.

 

5. Zabawa kształcąca płynność ruchów w przestrzeni – Motyle.

 

https://www.youtube.com/watch?v=GC7PycSBILc

 

Muzyka o pogodnym charakterze zaprasza dzieci do dowolnych improwizacji ruchowych obrazu­jących ruchy motyla (obroty, powolne przejście do przysiadu, pozostanie przez chwilę w bezruchu, bieg na palcach, wykonanie obrotu na ugiętych kolanach).

6. Wycieczka na łąkę.

 

 

  • Obserwowanie kwiatów na łące. Rozpoznawanie i nazywanie znanych dzieciom gatunków/lub ZAŁĄCZNIK 1.

 

Dzieci spacerują po łące. Obserwują przez lupy i szkła powiększające rosnące na niej kwiaty. Nazy­wają znane gatunki roślin (np.: stokrotka, koniczyna, groszek wiosenny, pierwiosnek lekarski, nieza­pominajka). Wąchają je. Opisują swoje wrażenia. Jeśli nie potrafią rozpoznać kwiatów, wspólnie z R. szukają odpowiedniego zdjęcia w albumie/internecie. R. podaje nazwę rośliny i czyta ciekawostki na jej temat. Wykonuje zdjęcia. Dzieci zbierają rośliny, aby zrobić z nich zielnik.

 

  • Poszukiwanie ziół na łące. ZAŁĄCZNIK 1.

 

R. pokazuje zdjęcie babki lancetowatej, dziurawca zwyczajnego, rumianku i mniszka pospolitego. Dzieci szukają na łące ziół. Zbierają okazy do zielnika. Słuchają ciekawostek na ich temat.

 

Babka lancetowata ma bardzo cenne liście. Można je zasuszyć lub stosować świeże, zaraz po zerwa­niu. Liście ucina się przy ogonku, tuż nad ziemią. Można je przykładać na oparzenia, stłuczenia czy trudno gojące się rany. Najlepszym czasem na zbiory babki lancetowatej jest okres jej kwitnienia, czyli od maja do sierpnia.

Dziurawiec pospolity nazywany jest również zielem świętego Jana. Ma bar­dzo szerokie zastosowanie. Poprawia samopoczucie i działa przeciwbólowo. Ścina się górne części rośliny, wiąże w pęczki i suszy w ciepłym, przewiewnym, ale ciemnym miejscu. Zbiera się go od po­łowy czerwca.

Rumianek jest bardzo popularnym ziołem, często stosowanym w leczeniu dzieci, np. wtedy, gdy boli gardło, bolą dziąsła lub gdy została podrażniona skóra. Koszyczki rumianku zbiera się od maja do sierpnia. Suszy się je rozłożone w cieniu.

Mniszek pospolity pomaga np. gdy boli nas brzuch lub gdy nie mamy apetytu. Młode liście zbiera się na wiosnę. Można z nich zrobić sałatkę lub dodawać do innych sałatek.

Jeśli nie macie możliwości pójść na spacer na łąkę, obejrzycije proszę ten film:

 

https://www.youtube.com/watch?v=LKLf5EN1Ff4

 

SPRÓBUJCIE WYKONAĆ PRACĘ PLASTYCZNĄ ZAPROPONOWANĄ NA KOŃCU FILMU.

 

7. Poznawanie budowy kwiatu. Wskazywanie odpowiednich części.

 

Pomoce: lupy lub szkła powiększające.

 

Dzieci obserwują przez lupy i szkła powiększające np. kwiat mniszka pospolitego. Wymieniają i wska­zują poszczególne części rośliny. Sprawdzają, czy inne kwiaty mają taką samą budowę.

 

8. Obserwowanie życia zwierząt na łące.

 

Dzieci obserwują za pomocą lup lub szkieł powiększających zwierzęta, które żyją na łące (np.: żuka, mrówkę, biedronkę, motyla, pająka). Opisują ich wygląd i zauważone cechy, np.: sposób poruszania się, liczbę kropek na pancerzyku biedronki, kolory motyli. Zastanawiają się, które kwiaty są ulubień­cami owadów lub po co ptaki przylatują na łąkę. Odnajdują w albumie odpowiednie zdjęcie zwierzę­cia i porównują je z naturalnym okazem. Słuchają ciekawostek o wybranym zwierzęciu.

 

Swoje obserwacje odnotujcie na karcie z ZAŁĄCZNIKA 3 lub swtórzcie własną na jej wzór.

 

9. Słuchanie odgłosów dochodzących z łąki.

 

https://www.youtube.com/watch?v=IoC7WCfx6Z0

 

Dzieci kładą się, zamykają oczy i słuchają odgłosów łąki. Rozpoznają i nazywają dźwięki. Oddychają głęboko. Opisują swoje wrażenia słuchowe. Jeśli jesteście na prawdziwej łące, spróbujcie również poczuć wrażenia węchowe.

 

10. Rozwiązywanie zagadek o łące.

 

https://www.youtube.com/watch?v=LIsNWZUA8X4

 

11. Zabawa ruchowa z elementami ćwiczeń ortofonicznych – Rozmowy na łące.

 

ZAŁĄCZNIK 2

 

R. pokazuje zdjęcia: pszczoły, konika polnego, muchy. Wspólnie z dziećmi ustala, jakie dźwięki wydają przedstawione na zdjęciach zwierzęta, np.: pszczoła – bzzz, bzzz, konik polny – cyk, cyk, mu­cha – zzz, zzz. R. podnosi do góry wybrane zdjęcie. Dzieci naśladują ruchy i głos charakterystyczny dla przedstawionego na nim owada.

 

 

19.05.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Łąka w maju

Temat: Kwiaty na łące

 

Cele ogólne:

 

  • rozpoznawanie i nazywanie roślin występujących na łące,
  • poznawanie sposobów wykorzystywania łąki przez rolników,
  • rozwijanie sprawności fizycznej.

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

 

•     Zabawa orientacyjno-porządkowa Wielkoludy i krasnoludki.

•         

•          Rodzic wyklaskuje rytm ćwierćnut, a dzieci chodzą wyprostowane, z uniesiony­mi w górę rękami i w wysokim wspięciu na palcach – tak maszerują wielkoludy. Gdy słychać dźwięk ósemek – cichutko biegają krasnoludki.

•    

•     Zabawa z elementem czworakowania – Zaczarowane zwierzęta.

•    

•            Dzieci trwają nieruchomo w przysiadzie podpartym. Na sygnał – klaśnięcie – wszystkie budzą się i przemieszczają na czworakach po pokoju. Na dwa uderzenia w bębenek powoli unoszą się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzęta zostają odczarowane i stają się znów dziećmi.

•           

•     Ćwiczenia oddechowe.

 

Dzieci leżą tyłem w dowolnych miejscach, ramiona trzymają wyprostowane za głową. Przesuwają ramiona po podłodze w dół, do bioder, i z powrotem do góry. Po kilku powtórze­niach dołączają do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

 

2. Wprowadzenie do tematu.

 

https://www.youtube.com/watch?v=IoC7WCfx6Z0

 

R. włącza nagranie z odgłosami dochodzącymi z łąki. Pyta dzieci, gdzie można usłyszeć podobne głosy. Jeśli dzieci nie odgadną, że chodzi o łąkę, mówi zagadkę I. Fabiszewskiej.

 

Wiosną kolorowa, pełno kwiatów w koło.

Wiele tu owadów, wszystkim jest wesoło.

Trawa się zieleni, pszczoła nektar spija.

Dzieci grają w piłkę, czas tu szybko mija. (łąka)

 

3. Słuchanie wiersza B. Formy Łąka.

 

Powiał letni wietrzyk,

łąka zapachniała,

świeżą koniczyną

pokryła się cała.

Brzęczą głośno pszczoły,

pracują wytrwale.

Zapylają kwiaty,

nie nudzą się wcale.

Słońce ciepłe blaski

na ziemię wysyła.

Mienią się w nich skrzydła

pięknego motyla.

Na łące tej chciałbym

znaleźć się przez chwilę

i stać się prześlicznym,

barwnym motylem.

 

4. Rozmowa na temat wiersza.

 

R. pyta:

  • Jak wyglądała łąka?
  • Co robiły pszczoły na łące?
  • O czym marzyła osoba z wiersza?
  • Co można robić na łące?

 

5. Opowieść ruchowa Wycieczka na łąkę.

 

ZAŁĄCZNIKI 4

https://www.youtube.com/watch?v=hoWw2TMOlrA

 

R. zaprasza dzieci na kolejną majową wycieczkę. Włącza nagranie muzyki w rytmie marsza. Dzieci idą krokiem marszowym, przedzierają się przez zarośla (pochylają się i naśladują odgarnianie gałęzi), idą po wysokiej trawie (wysoko podnoszą nogi), siadają na trawie. Następnie R. pokazuje sylwety najbardziej znanych kwiatów ro­snących na łące, zakrywając wcześniej napisy z nazwami kwiatów. Obok układa kartoniki z nazwami kwiatów. Dzieci rozpoznają i nazywają kwiaty (5-latki), odszukują ich nazwy i umieszczają pod sylwetami kwiatów (6-latki). Liczą litery w poszczególnych nazwach. Wskazują wyraz, który ma najwięcej liter. R. przekazuje dzieciom podstawowe informacje na temat kwiatów, zwraca­jąc uwagę na ich znaczenie w przyrodzie i w życiu człowieka.

 

6. Zabawa ruchowa Kwiaty.

 

https://www.youtube.com/watch?v=rrVDATvUitA

 

Dzieci siedzą w siadzie klęcznym na podłodze. Schylają głowy i kładą ręce na kolanach – są kwiatami, które zwinęły swoje płatki w oczekiwaniu na słońce, śpią. R. włącza nagranie spokojnej muzyki. Pod­chodzi do dzieci, dotyka ich ramienia – kwiat budzi się do życia. Dzieci powoli podnoszą się do klęku, wyciągają ręce (płatki) do słońca. Kołyszą nimi w rytm muzyki. Na przerwę w nagraniu muzyki znowu zwijają swoje płatki. Ponownie układają głowę i ręce na kolanach.

7. Karty pracy

  • 5 latki str. 28-33
  • 6 latki str. 27-33.

8. Czarujemy kwiaty – ćwiczenia dłoni.

 

Chustki szyfonowe (jeśli nie ma, można zastosować do tego ćwiczenia bibułę lub gazety) dla każde­go dziecka.

R. rozdaje dzieciom po jednej szyfonowej chustce. Dzieci zwijają chustki i trzymają je w prawej, zaci­śniętej dłoni. Następnie bardzo powoli rozluźniają ucisk – kwiat się rozwija. Dzieci przekładają chust­kę do lewej dloni i powtarzają ćwiczenie. Zabawę powinno się kilkakrotnie powtórzyć.

9. Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 18 (metodą R. Labana).

 

https://www.youtube.com/watch?v=8cpw6rqzQTA

 

  • Zgodnie z muzyką.

Dzieci maszerują po obwodzie koła na palcach, kiedy nagranie muzyki jest głośne, a w przysiadzie, kiedy nagranie muzyki jest ciche. W czasie marszu R. rozdaje dzieciom złożone paski bibuły lub wstążki.

 

  • Tańczące bibułki.

 

Przy nagraniu dowolnej muzyki dzieci swobodnie tańczą i poruszają paskami bibułki trzymanymi najpierw w prawej, a potem w lewej ręce. Podczas przerwy w grze przykucają i układają na podłodze z bibułki dowolne kształty.

 

  • Po kole.

 

Dzieci układają na podłodze koła z bibułki i skaczą dookoła nich obunóż, w jedną i w drugą stronę.

 

  • Powitania bibułką.

 

Dzieci dotykają bibułką różnych części ciała wymienianych przez R.

 

  • Jak najwyżej.

 

Dzieci wyrzucają bibułkę do góry, obserwują jej opadanie i łapią ją tuż nad podłogą.

 

  • Sprytne palce.

 

Dzieci chwytają palcami stopy bibułkę leżącą na podłodze i podają ją sobie do rąk.

 

  • Rysujemy ósemkę.

 

Dzieci przekładają bibułki z ręki do ręki na kształt ósemki pomiędzy rozstawionymi nogami.

 

  • Lustro.

 

Rodzic tworzy z dzieckiem parę. Jedno z pary jest lustrem, które odbija ruchy partnera, naśladując je.

 

  • Wiatr i wiaterek.

 

Dzieci dmuchają na paski bibuły z większym i z mniejszym natężeniem.

 

  • Latające owady.

 

Dzieci zgniatają bibułki w kulki, rzucają przed siebie i podążają ich śladem. Na koniec wrzucają kulki do obręczy, którą przygotował R.

 

  • Marsz z muzyką.

 

Dzieci rytmicznie maszerują dookoła sali przy nagraniu marszowej melodii. Podczas przerwy w grze przykucają i wyskakują w górę.

 

10. Zabawa ruchowa z elementem pełzania – Ślimaki.

 

Pomoce: bębenek.

 

Dzieci stoją w rozsypce. R. zamienia je w ślimaki. Dzieci poruszają się w różnych kierunkach (pełzają po podłodze). Na sygnał R., np. uderzenie w bębenek lub klasnięcie, chowają się w swoich muszlach (zwijają się w kłębek).

11. Zabawy na łące – ćwiczenie orientacji na kartce papieru.

 

Pomoce: kartka w kolorze zielonym, mały kwiat wycięty z papieru kolorowego.

 

R. układa przed dziećmi kartki w kolorze zielonym i małe kwiaty wycięte z papieru kolorowego. Wy­daje polecenia, np.: Połóż zółty kwiatek w lewym górnym rogu, pośrodku krótszego boku kartki itp. Następnie polecenia wydaje dziecko, a R. układa kwiaty według jego wskazówek.

 

 

20.05.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Łąka w maju

Temat: Mieszkańcy łąki

 

Cele ogólne:

 

  • rozwijanie umiejętności dostrzegania symetrii w przyrodzie,
  • utrwalanie pojęcia owady oraz nazw owadów, mieszkańców łąki,
  • utrwalanie wiadomości na temat znaczenia barwy ochronnej w życiu zwierząt,
  • rozwijanie mowy,
  • opanowanie melodii i tekstu piosenki Bal na łące.

 

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzednich dni.

 

2. Wiosenne kwiaty – wykonywanie kwiatów z papieru. Przygotowanie pomocy do zajęć.

 

Pomoce: kolorowa kartka z bloku technicznego, ołówek, nożyczki, szablon kwiatka.

 

Dzieci odrysowują na kolorowych kartkach szablon kwiatka i go wycinają. Zaginają płatki do środ­ka. Wykorzystają kwiaty podczas jutrzejszych zajęć.

 

3. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Barwy ochronne.

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=77 str. 74-77.

 

Mała, zielona żabka siedziała na skraju wiosennej łąki i z zachwytem przypatrywała się bajecznie koloro­wym motylkom, które z trudem można było odróżnić od kwiatów rosnących w zielonej trawie.

– Jakie one piękne, kolorowe, cudne! – wzdychała raz po raz.

Postanowiła podejść bliżej, żeby się nacieszyć widokiem motyli. Zanim weszła w trawę, rozejrzała się trwożnie. Jak wszystkie żaby bała się długonogiego bociana, który na pewno chciałby ją zjeść. Nigdzie nie zobaczyła ani czerwonych nóg, ani czerwonego dzioba, ani białych skrzydeł. Śmiało więc ruszyła przez łąkę, aż doszła między barwne kwiaty i równie barwne motyle. Zadarła zielony łepek, żeby się im przyj­rzeć. Iskierki słonecznego światła tańczyły na płatkach kwiatów i na skrzydełkach motyli. To był przepięk­ny widok. Wtem na łąkę padł cień. Jeden, drugi, dziesiąty. „Bociany!” – przestraszyła się żabka. Zadarła

zieloną głowę jeszcze wyżej i odetchnęła z ulgą. Ptaki, które przyleciały nad łąkę, miały czarne pióra i były mniejsze od bocianów. Żabka mogła nadal podziwiać kolorowe motyle.

Ale gdzie się one podziały? Przed chwilą fruwały przed zielonym noskiem żabki, a teraz zniknęły. Jak to możliwe?

– Uważaj, nadepniesz na mnie. Co tu robisz? – spytał zielony pasikonik.

– Przepraszam. Szukam motyli – wyjaśniła żabka. – Dlaczego ukryłeś się pod liściem? Czy w pobliżu jest bocian? – zaniepokoiła się.

– Bociana na szczęście nie widziałem, za to widzę mnóstwo motyli. Udają kwiaty, żeby zmylić ptaki, które na nie polują.

– Naprawdę? – żabka nie mogła się nadziwić.

Rzeczywiście, pośród kwitnących kwiatów siedziały kolorowe motylki. Były tak barwne jak kwiaty, więc trudno je było zauważyć. Gdy tylko czarne ptaki odleciały, motyle poderwały się do lotu. Ich skrzydełka znów migotały w słońcu najpiękniejszymi barwami.

– Są kolorowe jak kwiaty, żeby oszukać tych, którzy na nie polują – zrozumiała żabka. – Też chciałabym być taka kolorowa – westchnęła z rozmarzeniem.

– Lepiej nie. Motyle mają swoje barwy ochronne, a ty i ja swoje. Chodźmy tam, gdzie jest bardziej zielono, tak będzie bezpieczniej.

– Naprawdę? – żabka nie mogła uwierzyć, że jest zielona nie bez powodu. Dopiero gdy zielony pasikonik usiadł między zielonymi źdźbłami trawy i całkiem przepadł żabce z oczu, uwierzyła, że sama też może się ukryć przed wzrokiem bociana.

– Teraz żaden bocian mnie nie zobaczy – szepnęła, wskakując w gęstą trawę.

– Nie zobaczy, chociaż na twoim miejscu nie bałbym się bociana aż tak bardzo. On woli myszy, dżdżow­nice, ryby i, niestety, pasikoniki. Żaby nie bardzo mu smakują.

– Naprawdę? – żabka aż otworzyła zielony pyszczek. Była malutka, więc to naturalne, że wciąż się dziwiła.

 

4. Rozmowa na temat opowiadania.

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=77 (s. 74–77)

 

Dzieci przyglądają się obrazkom w książce i opowiadają o łące w maju. Wymieniają nazwy kwiatów i zwierząt, które występują na łące. Odpowiadają na pytanie: Dlaczego motyle są kolorowe, a żaby i pasikoniki zielone? Jakie znacie jeszcze inne zwierzęta, które mają swój wygląd zewnętrzny (barwy) do­stosowany (dostosowane) do środowiska, w którym żyją? Czytają tekst umieszczony pod obrazkami (6-latki).

 

5. Utrwalanie pojęcia owady.

 

ZAŁĄCZNIK 2

 

Rodzic pyta: Jak można jednym słowem nazwać przed­stawione na zdjęciach zwierzęta? Pokazuje kartonik, na którym widnieje nazwa owady. Dzieci odczy­tują wyraz (6-latki). R. umieszcza kartonik z nazwą pod zdjęciami zwierząt. Podaje dzieciom najważ­niejsze informacje o owadach. Pokazuje zdjęcia innych, ciekawych owadów.

Owady to najliczniejsza grupa zwierząt. Bardzo różnią się od siebie wyglądem i wielkością, ale mają także cechy wspólne. Prawie wszystkie posiadają dwie pary skrzydeł. Jedynym wyjątkiem jest mu­cha, która ma jedną parę skrzydeł. Owady odgrywają w przyrodzie istotną rolę. Zapylają rośliny, oczyszczają glebę z różnych martwych organizmów, produkują np. miód. Wśród owadów są także szkodniki, które niszczą lasy, uprawy, zapasy zgromadzone przez ludzi. Często są także nosicielami różnych chorób.

 

6. Zabawa ruchowa Mieszkańcy łąki.

 

Dzieci stoją. R. wymawia kolejno nazwy owadów: pszczoły, żaby, ślimaka. Dzieci poruszają się w różnych kierunkach w sposób charakterystyczny dla zwierzęcia znajdującego się na zdjęciu.

 

7. Układanie zdań.

 

Zdjęcia dowolnych owadów. Mogą być z ZAŁĄCZNIKA 2

 

R. prosi, aby dzieci wybrały sobie zdjęcie jednego owada, który wydaje się im najbardziej interesu­jący. Dzieci układają krótkie zdania z nazwą wybranego owada. Przeliczają słowa w zdaniach i poka­zują ich liczbę na palcach.

 

8. Rozpoznawanie mieszkańców łąki.

 

Pomoce: zdjęcia dowolnych owadów, mogą być z ZAŁĄCZNIKA 2, białe kartki papieru do zasłonięcia jednej części zdjęć owadów, cienkie czarne paski krepiny.

 

Rodzic pokazuje kolejno zdjęcia owadów, np.: pszczoły, motyla, ważki, biedronki, mrówki, konika polnego. Jedna połowa zdjęcia jest zasłonięta. Dzieci od­gadują nazwę owada. R. odkrywa raz jedną, raz drugą połowę owada. Dzieci dochodzą do wniosku, że są one takie same. R. umieszcza pośrodku owada cienki czarny pasek symbolizujący oś symetrii. Wyjaśnia dzieciom, że pasek ten dzieli owada na dwie takie same połowy.

 

9. Dostrzeganie symetrii.

 

Zdjęcia przedstawiające wybrane owady, np.: pszczołę, motyla, ważkę, biedronkę, mrówkę, konika polnego,  lusterko,  biała kartka.

 

Dzieci oglądają zdjęcia przedstawiające owady (np.: pszczołę, motyla, ważkę, biedronkę, mrówkę, konika polnego, pająka). Wykorzystując lusterka, poszukują symetrii (przykładają lusterko w takim miejscu, aby zobaczyć w nim drugą połowę owada). Jeśli sprawia im to trudność, zasłaniają drugą połowę owada białą kartką, przykładają lusterko i wtedy obserwują odbicie.

 

 

10. Dalsze utrwalanie piosenki Bal na łące.

 

https://www.youtube.com/watch?v=VL-IW-Xy0Jo

 

11. Ćwiczenie wyrabiające prawidłową dykcję – Na łące.

 

Dzieci rytmicznie powtarzają trudne słowa i zdania proponowane przez R. Zwracają uwagę na dyk­cję oraz poprawne akcentowanie.

 

  • Żaby, chrabąszcze mieszkają na łące.
  • Mrówki i trzmiele mają na łące pracy bardzo wiele.
  • Chrabąszcze fruwają i spacerują. Nisko, wysoko żaby podskakują.
  • Żuki, żuczki spacerują, pożywienia poszukują.
  • Szumi trawa na łące, szur, szur wieje wietrzyk i grzeje słońce.

 

12. Zabawa w formie opowieści ruchowej przy muzyce – Pszczoły.

 

Dzieci są pszczołami. Zajmują dowolne miejsca na środku pokoju. R. rozpoczyna opowieść, podczas któ­rej dzieci obrazują treść ruchem.

 

Nastał ranek. Zaświeciło słoneczko. Pszczoły jak zwykle opuszczają ul i fruną na łąkę, do sadu i ogrodu (dzieci naśladują lot pszczół).

O! Ile kwiatów mała pszczółka siada na pachnącym dzwoneczku i rozpoczyna zbieranie nektaru (dzie­ci powoli poruszają rękami (skrzydłami), wykonują kilka kroków w miejscu, przysiad, układają ręce w kształcie koszyczka, naśladują zbieranie do niego nektaru, następnie ponowne naśladują lot).

Nagle pojawia się niedźwiadek (naśladują ruchy niedźwiadka, przenoszą ciężar z lewej nogi na prawą).

Niechcący potrąca dzwoneczek. Przerażona pszczółka unosi się wysoko ponad łąkę. Strasznie się dener­wuje i woła głośno do niedźwiadka: – Przeszkadzasz mi w pracy. Uciekaj stąd, bo pożałujesz (energicznie poruszają zaciśniętymi pięściami, biegną w miejscu i powtarzają: bz, bz).

Niedźwiadek odchodzi z opuszczoną głową. – Przepraszam (naśladują ruchy niedźwiadka).

Pszczoła wraca do ula i przez chwilę odpoczywa (biegną drobnymi krokami, poruszają skrzydłami; na zakończenie przechodzą do leżenia na dywanie, pozostają przez chwilę w bezruchu).

 

13. Malowanie muzyki – rozwijanie umiejętności oddawania nastroju muzycznego w pracy malarskiej.

 

https://www.youtube.com/watch?v=rrVDATvUitA

https://www.youtube.com/watch?v=jdLlJHuQeNI

 

Pomoce: duży arkusz szarego papieru, farby plakatowe lub pastele, pędzelek, kubeczek, fartuszek.

 

Dzieci słuchają nagrania muzyki klasycznej o wyrazistym charakterze. R. zadaje pytania dotyczące nastroju, instrumentów, na których jest wykonywany utwór, skojarzeń związanych z muzyką. Dzieci zajmują miejsca przed dużym arkuszaem szarego papieru. Farbami plakatowymi lub pastelami sta­rają się zobrazować muzykę na papierze.

 

 

 

21.05.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: Łąka w maju

Temat: Zabawy na łące

 

Cele ogólne:

 

 

  • rozwijanie sprawności rachunkowych,
  • utrwalanie liczb i znaków matematycznych oraz umiejętności dokonywania obliczeń,
  • rozwijanie orientacji przestrzennej,
  • rozwijanie umiejętności logicznego myślenia,
  • rozwijanie sprawności ruchowej.

 

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzednich dni.

 

2. Ćwiczenia oddechowe połączone z ćwiczeniami graficznymi – Dmuchawce.

 

Wydłużanie fazy wyde­chowej, wzmacnianie drobnych mięśni dłoni.

 

Pomoce: kawałki waty, kartka, kredki.

 

Dzieci otrzymują kawałki waty. Palcami rozrywają watę na strzępy. Następnie kładą na otwartej dło­ni, zdmuchują i obserwują powolne spadanie dmuchawców na podłogę. Po zabawie siadają przy stolikach i przedstawiają dmuchawce na papierze: stawiają na kartce dużą kropkę i rysują od niej we wszystkich kierunkach linie proste. Na koniec dorysowują łodyżkę i liście.

 

3. Poznawanie najczęściej występujących w Polsce motyli.

 

https://www.youtube.com/watch?v=zC7lJUB62YcN

Po obejrzeniu filmu Rodzic pyta czym różnią się motyle. Podaje jeszcze raz ich nazwy.

4. Omówienei budowy motyla na podstawie karty z ZAŁĄCZNIKA 5.

5. Zaproszenie do wiosennych zabaw na łące.

 

Pomoce: kwiaty z papieru wykonane wcześniej, zielona tkanina ze stojącymi na niej kę­pami traw wyciętymi z zielonej krepiny i przyklejonymi na kartkach z bloku technicznego oraz staw uformowany z niebieskiej tkaniny lub wycięty z niebieskiego papieru, płaskie sylwety papierowych kwiatów z różną liczbą płatków (od 1 do 10). (można je wykonać wycinając koła w dwóch kolorach np. żółtym i białym, do żółtych środków podoklejać odpowiednią liczbę płatków)

 

R. zaprasza dzieci do zabaw na łące. Prosi, aby dzieci wzięły wykonane wcześniej kwiaty. Rozkłada na dywanie zieloną tkaninę. Ustawia na niej wykonane z pa­pieru kępy zielonych traw. Obok łąki umieszcza niebieską sylwetę stawu. Następnie układa płaskie sylwety papierowych kwiatów – od zielonej tkaniny do miejsca, gdzie siedzą dzieci (kwiaty mają różną liczbę płatków). Jest to droga na łąkę.

 

6. Pokonywanie drogi na łąkę według wyznaczonych zasad.

 

Pomoce: kwiaty wycięte z papieru (płaskie, z różną liczbą płatków – od 1 do 10).

 

R. wyjaśnia, że droga na łąkę jest zaczarowana. Aby do niej dojść, należy tak przejść po kwiatach, aby w każdym kolejnym kwiatku, na którym staną dzieci, liczba płatków była o jeden większa niż w poprzednim (5-latki wybierają kwiaty z płatkami od 1 do 6, a 6-latki – z płatkami od 1 do 10).

 

7. Projektowanie łąki – układanie kwiatów, odszukiwanie biedronki. Utrwalanie liczebników porząd­kowych.

 

Kwiaty wykonane przez dzieci, 10 kolorowych, wyciętych z papieru płaskich kwiatów, sylweta bie­dronki.

 

R. prosi, aby dzieci, które pokonały zaczarowaną drogę, usiadły na podłodze przed zieloną tkaniną. Pyta: Czego brakuje na łące? Dzieci układają wykonane przez siebie kwiaty w dowolnym miejscu na tkaninie. R. przyłącza się do zabawy. Układa 10 kolorowych kwiatów na dole łąki, jeden obok dru­giego. Prosi, aby dzieci się odwróciły. Chowa pod wybranym kwiatkiem biedronkę. Informuje dzieci, że biedronka ukryła się np. pod piątym kwiatkiem z lewej strony. Dziecko wskazuje odpowiedni kwiat i odszukuje biedronkę. Liczy, ile biedronka ma kropek. Po zakończeniu zabawy dzieci układają sylwetę biedronki na łące.

 

8. Zaproszenie owadów do wspólnych zabaw.

 

Sylwety owadów (np.: ważki, pszczoły, pasikonika, motyla, mrówki – każdego gatunku po 10 - wydrukowany ZALĄCZNIK 2), sylwe­ty kwiatów wycięte z kolorowego papieru (średniej wielkości), koperty, kartoniki z liczbami od 1 do 10 i znakami matematycznymi: =, +, –.

 

R. układa obok łąki sylwety owadów (np.: ważki, pszczoły, pasikonika, motyla, mrówki). Mówi: Biedronce było smutno samej na łące. Zaprosiła inne owady. Układa na tkaninie cztery sylwety pasikoników. Pyta: Ile pasikoników zaprosiła? Dzieci liczą i układają odpowiednią liczbę sylwet kwiatów (5-latki) lub odpowiedni kartonik z liczbą (6-latki) R. prosi dzieci, aby zamknęły oczy. Dokłada dwie sylwety pasikoników (w małym odstępie od pozostałych). Mówi: Inne pasikoniki usłyszały odgłosy zabawy. Postanowiły przyłączyć się do niej. Ile pasikoników przybyło? Ile teraz jest pasikoników na łące? 5-latki odpowiadają na pytania, a następnie układają odpowiednią liczbę kwiatów, a 6-latki układają działanie matematyczne: 4 + 2 = 6, i odczytują je głośno. W ten sam sposób dzieci samodzielnie zapraszają inne owady i układają zadania.

 

9. Określanie położenia owadów.

 

Sylwety owadów (np.: ważki, pszczoły, pasikonika, motyla, mrówki).

 

R. informuje, że owady wybierają się na zwiedzanie najbliższej okolicy. Prosi, aby dziecko ułożyło owady w dowolnym miejscu w pokoju. Następnie dzieci określają położenie swojego owada, budując poprawne pod względem gramatycznym zdania, np.: Pszczoła usiadła za kwiatkiem. Motyl usiadł na półce. Mrówka weszła między książki.

 

10. Karty pracy.

  • 5 latki str. 34-37.
  • 6 latki dtr. 34 - 37.

 

11. Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Żuczki.

 

R. zamienia dzieci w żuczki. Wyznacza linie: startu i mety. Dzieci przemieszczając się na czworakach, toczą piłkę do mety, odpychając ją głową.

12. Zabawa wyrabiająca umiejętność modulowania głosem – Różne zdania.

 

Dzieci powtarzają różne zdania proponowane przez R.: zdanie pytające, zdanie oznajmujące, rozka­zujące, wykrzyknikowe.

Przykładowe zdania:

  • Na łące mieszka biedronka.
  • Wydaje mi się, że nad łąką gromadzą się deszczowe chmury.
  • Czy chrabąszcz potrafi fruwać?
  • Uwaga, osy! Uciekaj!

 

 

 

22.05.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Łąka w maju

Temat: Kolory wiosny 

 

Cele ogólne:

 

  • wzbogacanie wiadomości na temat zjawisk atmosferycznych charakterystycznych dla wiosny,
  • utrwalanie nazw wybranych roślin zielnych,
  • zachęcanie do samodzielnych doświadczeń i wyciągania wniosków,
  • rozwijanie umiejętności tworzenia kompozycji przestrzennych.

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzednich dni.

 

2. Słuchanie wiersza I. R. Salach Tęcza.

 

Pomoce: kartka, pędzel, duży arkusz białego brystolu, farby w kolorach: czerwonym, niebieskim, żółtym, pomarańczowym, fioletowym, zielonym, granatowym.

 

R. recytując wiersz, maluje jednocześnie farbami akwarelowymi barwne łuki, zaczynając od dołu.

 

Tęcza ma siedem kolorów,

kolorów siedem ma.

Wymienił je Karolek,

wymienię je i ja.

Kolor fioletowy

pierwszy przyszedł mi do głowy.

Granatowy kolor ciemny

dla oka jest przyjemny.

Za nim będzie błękit

jak błękitne niebo.

Potem zieleń traw.

Nie pytaj mnie, dlaczego.

Barwa żółta jak słoneczko

i pomarańczowa,

na końcu czerwona –

i tęcza gotowa.

3. Rozmowa na temat wiersza.

 

R. pyta:

  • Ile kolorów ma tęcza?
  • Jakie kolory występują w tęczy?
  • Obok jakiego koloru znajduje się np. kolor pomarańczowy?

 

Pyta również o położenie innych kolorów.

 

4. Wyjaśnienie zjawiska powstawania tęczy.

 

Pomoce: zdjęcia z widoczną tęczą.

 

R. pyta: Co to jest tęcza? Jak powstaje tęcza? Jaki kształt ma tęcza? Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Poka­zuje zdjęcia, na których jest widoczna tęcza.

Tęcza to zjawisko optyczne i meteorologiczne. Powstaje na niebie wtedy, kiedy pada deszcz i świeci słońce. Dzieje się tak dlatego, że promienie słońca, kierując się w stronę ziemi, napotykają na swo­jej drodze krople wody. Przechodzą przez nie, w wyniku czego białe światło słoneczne zmienia się w wielobarwne widmo. Tworzy na niebie kolorowy most.

 

5. Poszukiwanie kolorów tęczy. Utrwalanie barw podstawowych i barw pochodnych.

 

Pomoce: trzy koła wycięte z bibuły, w kolorach podstawowych: żółtym, czerwonym i niebieskim.

 

R. wręcza dziecku trzy koła wycięte z bibuły, w kolorach podstawowych: żółtym, czerwo­nym i niebieskim. Dzieci nakładają je na siebie. Obserwują pod światło powstałe kolory pochodne i je nazywają: fioletowy, zielony, pomarańczowy. Przypominają, jakie kolory należało ze sobą połączyć, aby je otrzymać.

 

6. Przeprowadzanie doświadczeń Czarujemy tęczę.

 

Pomoce: paski krepiny w kolorach tęczy, płyta CD, biała kartka, klej, płaskie naczynie wypełnione niewielką ilością wody, małe lusterko i lusterko średniej wielkości, biała kartka, latarka, szklanka.

 

R. proponuje dziecku samodzielne wyczarowanie tęczy. Dzieci w zespołach manipulują przedmiotami tak, aby uzyskać tęczę.

 

  • Kolejno zanurzają lusterko w płaskim naczyniu wypełnionym niewielką ilością wody, tak aby było ono z jednej strony oparte o ściankę naczynia. Na zanurzoną powierzchnię lusterka kierują światło latarki. Przed lusterkiem trzymają białą kartkę tak, aby padało na nią odbite światło. Obserwują, jaki będzie efekt, wyciągają wnioski.
  • Biorą do rąk płytę CD i ustawiają ją tak, aby odbijało się od niej światło słoneczne. Obserwują, jaki będzie miało ono kolor. Wyciągają wnioski.
  • Przyklejają na kartce kolorowe paski krepiny tak, aby powstała tęcza. Zwracają uwagę na kolejność kolorów.
  • Wkładają do szklanki małe lusterko, ustawiając je tak, aby z jednej strony było oparte o dno, a z dru­giej strony – o ściankę (musi być pochylone). Wypełniają szklankę wodą do ¾ pojemności i ustawiają ją tak, aby promienie słońca padały bezpośrednio na powierzchnię lusterka. (Jeśli nie ma słońca, można do tego celu użyć latarki). Obserwują kolory odbijanego światła (najprawdopodobniej poka­że się ono na suficie).
  • Wyciągają wnioski.

 

7. Ćwiczenie mięśni dłoni – Ja i gałązka mięty.

 

Pomoce: łodygi mięty.

 

Dzieci toczą łodygi mięty czubkami palców prawej dłoni, a następnie lewej dłoni. Dzieci toczą dwie łodygi mięty palcami obu dłoni jednocześnie, w tym samym tempie. Po zakończeniu zadania wącha­ją swoje dłonie. Opisują wrażenia.

 

8. Wykonanie motyla z plastikowych kubeczków. Utrwalanie zjawiska symetrii.

 

Pomoce: kubeczki jednorazowe w różnych kolorach.

 

Dzieci układają na dywanie z plastikowych, kolorowych kubeczków jednorazowych sylwetę motyla. Zaczynają np. od czarnej linii, która stanowi oś symetrii. (R. przypomina, że ciało motyla jest podzie­lone na dwie identyczne części). Następnie po obu stronach czarnej linii (ta linia może mieć także inny kolor) ustawiają kubeczki w takich samych kolorach i w takiej samej konfiguracji.

 

9. Karty pracy:

  • 5 latki str. 38 - 41.
  • 6 latki str. 38 - 41.

 

10. Propozycja eksperymentów do wykonania:

https://www.youtube.com/watch?v=PReQua1cvjo

https://www.youtube.com/watch?v=SfVVFCAmSmY

https://www.youtube.com/watch?v=stg9EYDGn4g

Strefa rodzica