logotype

14.04.2020 - 17.04.2020

WTOREK 14.04.2020

Temat  kompleksowy: Wiosna na wsi
Temat dnia: Gramy w zielone

Cele ogólne
wzbogacanie wiedzy o środowisku przyrodniczym,
rozwijanie mowy,
rozwijanie słuchu fonematycznego,
poznawanie i nazywanie małych liter i wielkich liter, rozwijanie umiejętności czytania ze zrozumie­niem prostych tekstów,
rozwijanie sprawności manualnej i wyobraźni twórczej.

Przebieg:

1. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 31.

Pomoce:  Bębenek, odtwarzacz CD, nagranie dowolnej muzyki.

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Ogon pawia.

Dzieci stoją w rozsypce. Unoszą w górę wyprostowane ręce. Ich dłonie stykają się wewnętrz­ną stroną. Na klaśnięcie bardzo powoli opuszczają wyprostowane ręce: paw rozkłada ogon.

Ćwiczenie z elementem równowagi – Przestraszona kurka.

Dzieci stają na jednej nodze i machają ramionami (skrzydłami) – kurka przestraszyła się szczekającego pieska.

Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Konie w stajni.

Dzieci (konie) ustawiają się pod ścianą (w stajni) w szeregu, jedno obok drugiego. Na hasło: Konie, na łąkę – wychodzą i spacerują po łące, skubiąc trawę. Na hasło: Konie, do stajni – wracają do stajni i ustawiają się w szeregu.

Ćwiczenie uspokajające.

Dzieci maszerują przy piosence "Gdacze kura ko-ko-ko."

https://www.youtube.com/watch?v=QPqALIknKwY


2. Wyszukiwanie w książkach i czasopismach obrazków lub zdjęć przedstawiających zwierzęta z wiej­skiego podwórka. Swobodne wypowiedzi na temat pobytu na wsi. Dzielenie się wrażeniami.

Pomoce: Książki i czasopisma dla dzieci.

Rodzic wraz z dzieckiem wyszukują w książkach obrazki lub zdjęcia przedstawiające zwierzęta z wiejskiego podwórka. Podają ich nazwy, wyróżniają w nazwach pierw­szą głoskę, dzielą nazwy na głoski. Wypowiadają się na temat wrażeń i doświadczeń z pobytu na wsi.

3. Gdzie ukrył się kot? – rozwijanie sprawności manualnej i orientacji przestrzennej.

Pomoce: Maskotka lub kukiełka kota, karteczki z zadaniami do wykonania np. Podskocz pięć razy. Zrób siedem przysiadów. Zaklaszcz cztery razy, kłębek wełny/sznurek.

Rodzic chowa w dowolnym miejscu maskotkę lub kukiełkę kota, do której jest przyczepiona kartecz­ka z zadaniem do wykonania dla dziecka (np. Podskocz pięć razy. Zrób siedem przysiadów. Zaklaszcz cztery razy). Od miejsca ukrycia do środka pokoju jest rozciągnięta wełna. Dziecko odnajduje kota, nawijając wełnę na kłębek i podążając jej śladem. Przy pomocy Rodzica odczytuje napisane na kartce zadanie i je wykonuje. Rodzic prosi, aby dziecko zamknęło oczy. Umieszcza maskotkę, kolejne zadanie w innym miejscu i od niego ponownie rozwija kłębek.

4. Rozmowa na temat mieszkańców wiejskiego podwórka na podstawie zdjęć prezentowanych w filmie.

Film:
https://www.youtube.com/watch?v=efqoaJvBjWU
5. Prezentacja piosenki.

https://www.youtube.com/watch?v=QPqALIknKwY

„Gdacze kura Ko-Ko-Ko”

1. Pewna kura na podwórzu ciągle gdacze,
Ciągle gdacze,
A gdy gdacze to wysoko w górę skacze,
W górę skacze,
Bardzo głośno i bez przerwy hałasuje,
Hałasuje,
I się niczym, ani nikim nie przejmuje,
Nie przejmuje.

Ref. Z rana ko, ko, ko, ko,
W nocy ko, ko, ko, ko,
Przez dzień cały ko, ko, ko,
Ciągle ko, ko, ko, ko,
Tylko ko, ko, ko, ko,
Na okrągło ko, ko, ko!
2. Na podwórzu kura dzioba nie zamyka,
Nie zamyka,
Chociaż przy niej każdy uszy swe zatyka,
Swe zatyka,
Tym hałasem wszystkich wkoło denerwuje,
Denerwuje,
Więc na karę kura za to zasługuje,
Zasługuje.
Ref. Z rana ko, ko, ko, ko…

6. Rozmowa na temat piosenki.

Z ilu zwrotek składa się piosenka?
O co złoszczą się na kurę zwierzęta w piosence?
O jakich zwierzętach jest mowa w kolejnych zwrotkach?
Jak nazywamy mamę, tatę i dziecko w rodzinach zwierząt (ptaków) przedstawionych w piosence?

7. Ponowne słuchanie piosenki. Nauka refrenu na zasadzie echa muzycznego.


8. Zabawa "Gram w zielone".

Rodzic pyta: Grasz w zielone? Dziecko odpowiada: Gram. R. pyta: Masz zielone? Dziecko odpowiada: Mam, po czym pokazuje na swoim ubraniu kolor zielony. (Jeśli ktoś nie ma na ubraniu koloru zielonego, wskazuje go na ubraniu innej osoby). W następnej ko­lejności dzieci poszukują koloru zielonego w domu, np. ww kuchni, łazience itd.

9. Wskazywanie w otoczeniu przyrodniczym wszystkiego, co ma kolor zielony.

Pomoce: ZAŁĄCZNIK 1

Rodzic prosi, aby dziecko zamknęło oczy i przypomniało sobie rzeczy, rośliny, zwierzęta, które są całe zie­lone. Po wysłuchaniu wszystkich przykładów pyta: W jakiej porze roku jest najwięcej koloru zielonego? Prosi o uzasadnienie odpowiedzi. W jakim miejscu wiosną możemy najczęściej zobaczyć kolor zielony? Pokazuje dziecku zdjęcia lasu i łąki w porze wiosennej. Dziecko wypowiada się na temat zdjęć. 6-latki czytają zdania: Trawa jest zielona. Las jest zielony. Umieszczają je pod odpowiednimi zdję­ciami.

10. Rozpoznawanie na mapie świata terenów zielonych. Wskazywanie miejsc, gdzie jest ich najwięcej.

Pomoce: mapa świata.

Rodzic pokazuje mapę świata. Pyta: Jakim kolorem na mapie oznaczone są np. lasy, łąki, pola? W których miejscach świata jest najwięcej zielonych terenów? Dzieci pokazują te miejsca na mapie, a Rodzic podaje nazwy państw lub krain geograficznych, gdzie one występują. Zwraca uwagę na konieczność dbania o przyrodę.

11. Rozwiązywanie zagadek – Gra w zielone.

Pomoce: ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci losują z pojemnika obrazki, na których jest przedstawione coś zielonego. Układają o tym zagadkę. Rodzic próbuje ją odgadnąć. Następuje zmiana.

12. Karty pracy:

•    Dzieci młodsze (5 latki): załącznik nr 3
•    Dzieci starsze (6latki): załącznik nr 4

13. Zabawa Gdzie ukryła się żabka?

Pomoce: sylwety kwiatów wycięte z kolorowego papieru/koła (10 sztuk), sylweta żabki.

Rodzic układa na dywanie 10 sylwet kwiatów/kół wyciętych z kolorowego papieru. Dzieci odwracają się w drugą stronę. R. chowa pod wybranym kwiatem sylwetę żabki. Informuje, że żabka ukryła się np. pod piątym kwiatem z lewej strony. Dziecko wskazuje odpowiedni kwiat i odszukuje żabkę (R. różnicuje stopień trudności: dzieci 5-letnie otrzymują łatwiejsze zadania).

14. Poznawanie roli barwy ochronnej w życiu zwierząt.

Pomoce: ZAŁĄCZNIK 5

Rodzic pyta:
Jak myślisz dlaczego żabka ma kolor zielony? Jakie znasz jeszcze inne zwierzęta w kolorze zielonym? Co by było, gdyby żabka miała kolor czerwony?

Następnie pokazuje zdjęcia zwierząt, które barwą i wzorem na ciele upodobniły się do środowiska, w którym żyją (np. pasikonika, kameleona, rzekotki drzewnej).

Barwa ochronna ma na celu upodobnienie się zwierząt do środowiska, w jakim żyją. Czasem jest jedyną obroną przed wrogami. Pasikonik, mieszkaniec traw, jest cały zielony. Podobnie jak rzekotka drzewna, która żyje wśród liści. Gąsienicy zielony kolor pozwala z powodzeniem ukryć się na po­wierzchni liścia. Niedźwiedź polarny ma przez cały rok białą sierść. Wszystko, co go otacza, a więc śnieg i lód, jest także białe. Mistrzem kamuflażu jest gekon liścioogonowy, który ukrywa się przed drapieżnikami np. w Parku Narodowym na Madagaskarze.

15. Analiza i synteza słuchowa słowa żaba.

Dzieci dzielą słowo żaba na głoski. Liczą, ile jest w słowie żaba sylab, a ile głosek. Wymieniają kolejno wszystkie głoski. Następnie wymieniają inne słowa, w których głoskę ż słychać na po­czątku, na końcu oraz w środku słowa. R. zwraca uwagę, że głoska ż na końcu wyrazu często jest słyszana jak głoska sz, np. w słowie garaż. Aby się przekonać, czy wybraliśmy dobre słowo, warto powiedzieć: jeden garaż, dwa garaże.
16. Praca plastyczna.
ZAŁĄCZNIK 15

 

 


ŚRODA 15.04.2020

Temat  kompleksowy: Wiosna na wsi
Temat dnia: Mieszkańcy wiejskiego podwórka

Cele ogólne:

wzbogacanie wiedzy na temat zwierząt hodowanych na wsi,
usprawnianie aparatu artykulacyjnego,
rozwijanie umiejętności czytania,
utrwalanie zasad zachowania obowiązujących podczas oglądania przedstawienia,
rozwijanie sprawności ruchowej.

Przebieg:
1. Ćwiczenia poranne:
https://www.youtube.com/watch?v=CEyba0BvBUE

2. Zaproszenie do teatru.

Pomoce: ZAŁĄCZNIK 6

Inscenizacja wiersza A. Widzowskiej Kogutek.

Wykorzystując sylwety zwierząt, Rodzic wraz z dzieckiem przedstawia teatrzyk cieni na podstawie tekstu wiersza.
Obudziło się słoneczko,
zaświeciło tuż nad rzeczką
i promyczkiem pac! kogutka.
– Wstawaj, śpiochu! Piej! Pobudka!
Dzieci wołają: – Wstawaj!
Lecz kogucik oczy mruży,
chciałby pospać trochę dłużej…
– Niech zwierzęta zbudzi kotek,
który słodko śpi za płotem.
Kot przeciąga się na ganku.
– Lubię miauczeć o poranku…
Jak nie piśnie: – Miauuu! Pobudka!
Na to przybiegł pies z ogródka.
Warknął: – Słyszę kocie piski!
Aż mi kość uciekła z miski!
Hau! Hau! To najlepszy budzik,
nawet świnki śpiochy zbudzi!
Świnki wyszły na podwórze.
– My też chcemy śpiewać w chórze!
Miauczki, szczeki, kukuryki
zamieniamy w śliczne kwiki!
Wtem pojawił się kogucik.
– Proszę więcej się nie kłócić!
Kto jest mistrzem przebudzanek?
Niech rozstrzygnie pan baranek!
Baran rzekł:
– Przestańcie skrzeczeć!
Budzik może tylko beczeć!
Beeee! I beeee! Każdego ranka,
więc głosujcie na baranka!
Przydreptała krówka w łaty.
– Ja zamuczę!
Kto jest za tym?
Muuuu tak miłe jest dla uszka,
że obudzi w mig leniuszka!
Przyczłapały żółte kaczki,
białe gąski i kurczaczki.
Wszyscy chcą od rana gdakać,
piszczeć, gęgać albo kwakać!
Dość miał kogut tego krzyku.
Zapiał głośno: – Kukuryyykuuu!
Wiecie, kto nas będzie budzić?
Zwykły elektryczny budzik.

3. Rozmowa na temat przedstawienia. Nazywanie domów poszczególnych zwierząt.

ZAŁĄCZNIK 7


Rodzic pyta:
Jakie zwierzęta występowały w przedstawieniu?
Jaki problem miały zwierzęta?
Jakie zdanie mia­ły zwierzęta na temat porannej pobudki?
Jak zakończyła się ta historia?

Następnie dzieci wymieniają nazwy zwierząt występujących w przedstawieniu. R. pyta np.: Gdzie mieszka krowa? Dzieci odpowiadają. W ten sposób nazywają domy wszystkich zwierząt wystę­pujących w przedstawieniu.

4. Zabawa ruchowa Odgłosy z wiejskiego podwórza.

Rodzic wraz z dzieckiem przypominają sobie, jakie zwierzęta mieszkają na wiejskim podwórzu. Następnie dziecko zamienia się w jedno ze zwierząt, pokazuje jego ruchy oraz naśladuje odgłosy, Rodzic zgaduje.

5. Wspólne wysłuchanie piosenki, omówienie tego, co zaobserwowaliście na wiejskim podwórku z filmu.

https://www.youtube.com/watch?v=9KdueuWIu3g

Co można robić na wsi?
Jakie prace można wykonywać na wsi?
Jak można opiekować się zwierzętami na wiejskim podwórku?

6. Karty pracy:

Dzieci młodsze (5 latki): załącznik nr 9
Dzieci starsze (6latki): załącznik nr 8

7. Zabawa ruchowa z elementem pełzania – Sprytny kotek.

Pomoce: Kolorowy sznurek.

Rodzic umieszcza w pokoju sznurek (mniej więcej na wysokości kolan dziecka). Dzieci (koty) mają przejść pod sznurkiem (płotkiem) tak, aby go nie dotknąć. Jeśli dziecko dotknie sznurka, próbuje przejść kolejny raz. Można również zawiązać sznurek do kilku elementów tworząc pajęczynę.

8. Zagubione jajko – ćwiczenia oddechowe.

Pomoce: talerze, piłeczka do ping-ponga, słomka.

Rodzic układa na stole dwa talerze, jeden to trawa, drugi kurnik. Na zielonym kartonie (trawie) kładzie piłeczkę do ping-ponga (jajko). Dziecko za pomocą słomki przenosi jajko z trawy do kurnika (podczas głębokiego wdechu piłeczka będzie trzymała się słomki).

9. Zabawy teatralne z użyciem sylwet zwierząt. Samodzielne odgrywanie scenek i prowadzenie dialo­gów.

ZAŁĄCZNIK 6

Rodzic proponuje samodzielne odgrywanie scenek teatralnych z wykorzystaniem sylwet zwie­rząt. Dzieci przygotowują przedstawienie Tajemnice wiejskiego podwórka. Ustalają dialogi, wymyślają piosenki, które mogą śpiewać zwierzęta, uzgadniają między sobą role, zwracają uwagę na odpo­wiednią modulację głosu i poprawną budowę zdań.

10. Ćwiczenia emisyjne na sylabach: chrum, chrum, ko, ko, kwa, kwa, hau, hau, gę, gę.

ZAŁĄCZNIK 11

11. Słuchanie piosenki Gdacze kura.

Utrwalanie pierwszej zwrotki i refrenu piosenki. Nauka drugiej zwrotki piosenki na zasadzie echa muzycznego.

 

 



CZWARTEK 16.04.2020

Temat  kompleksowy: Wiosna na wsi
Temat dnia: Zwierzęta z wiejskiego podwórka i ich dzieci

Cele ogólne:

utrwalanie nazw i wyglądu zwierząt z wiejskiego podwórka (dorosłych i młodych),
rozwijanie umiejętności poprawnej odmiany rzeczowników i układania zdrobnień oraz umiejętności układania rymów,
rozwijanie umiejętności opisywania wyglądu zwierząt za pomocą przymiotników,
pamięciowe opanowanie piosenki.

Przebieg:
1. Ćwiczenia poranne:
https://www.youtube.com/watch?v=Ip4tmGx6FSg


2. Utrwalanie wiadomości o domach wybranych zwierząt.

Dwie kostki: jedna oklejona z wszystkich stron zdjęciami zwierząt (np.: krowy, konia, kury, psa, bo­ciana, myszy), a druga – nazwami ich domów (np.: obora, stajnia, kurnik, buda, gniazdo, norka).

Rodzic pokazuje dwie kostki: jedna jest oklejona z wszystkich stron zdjęciami zwierząt, a druga – nazwa­mi ich domów. Dzieci rzucają kostką (5-latki rzucają kostką ze zdjęciami zwie­rząt, a 6-latki – kostką z nazwami ich domów). Nazywają wylosowane zwierzę, jego dom oraz naśla­dują głos (5-latki) lub odczytują nazwę domu; zgadują, kto w nim mieszka, naśladują głos zwierzęcia.

3. Poznawanie różnych przysłów związanych ze zwierzętami hodowanymi na wsi. Wyjaśnianie ich sen­su logicznego i znaczenia.

Zapoznanie dzieci z przysłowiami np.:
Nie dla psa kiełbasa.
Wierny jak pies.
Skrobie jak kura pazurem.
Zamienił byka na indyka.
I w sto koni nie dogoni.

Następnie wspólnie starają się odgadnąć sens logiczny i znaczenie przysłowia.
4. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Kaczęta, prosięta… konięta?

Książka (s. 62–65).

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=64

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce i słuchają opowiadania czytanego przez Rodzica.
Olek, Ada i dziadkowie odwiedzili ciocię Anielę. Ciocia mieszka na wsi, daleko od miasta. Ma tam wła­sne gospodarstwo. Olek był kiedyś u cioci i zaprzyjaźnił się ze źrebakiem. Nie mógł się doczekać, kiedy zobaczy go ponownie. Ada jechała tam po raz pierwszy. Cieszyła się, że będzie mogła głaskać i karmić zwierzęta, które hoduje ciocia. Kiedy tylko stanęła na podwórku, wykrzyknęła:
– Mogę pogłaskać owieczkę?
Ciocia zatrzymała ją w ostatniej chwili. – Lepiej nie, to baran z twardymi rogami, nie lubi głaskania.
Ada zrobiła krok w tył, ale już po chwili biegła przez podwórko.
– Olek! Ciocia ma łabędzie! – piszczała zachwycona.
– Oj, Ado, Ado, to nie łabędzie! To gęsi!
Olek aż za brzuch się złapał. Gęsi rozbiegły się w cztery strony świata, za to gąsior wyciągnął długą szyję, zasyczał groźnie i złapał dziobem za sznurowadło u buta Ady.
– Ty łobuzie, nie strasz mi gości – skarciła go ciocia. Wzięła Adę za rękę. – Chodźmy do kurnika. Zobaczysz kury i malutkie kurczęta. Jest też gęś z gąsiętami i kaczka z kaczętami. Będziesz mogła je głaskać bez problemów.
Olek skrzywił się. Wolałby od razu pobiec do źrebaka. Dziadek musiał się tego domyślić, bo powiedział:
– Ada pójdzie z ciocią, babcia odpocznie w domu po podróży, a my zajrzymy do stajni. Do koni i źrebaków.
Kiedy po godzinie wszyscy wrócili do domu, dzieci zasypały babcię opowieściami o swoich przygodach.
– Źrebak się do mnie uśmiechnął! Poznał mnie! Pokazał wszystkie zęby w uśmiechu i zawołał „I-haa!”. To na pewno znaczyło „dzień dobry”! – mówił uradowany Olek.
– A mnie pocałowało prosię – chwaliła się Ada.
Ciocia potwierdziła. Gdy Ada pogłaskała wszystkie dwadzieścia kurcząt, dziesięć gąsiąt i pięć kacząt, po­szły do chlewni. „Tutaj są świnie z prosiętami”, uprzedziła ją ciocia. Wzięła jedno różowe prosię na ręce i podsunęła Adzie do pogłaskania. Prosię, niewiele myśląc, trąciło Adę noskiem w policzek i chrząknęło. Ada była zachwycona. Potem odwiedziła owce z owieczkami i barankami. Nie odważyła się jednak na ich pogłaskanie, chociaż ciocia zapewniała, że owcze dzieci, nawet te z małymi różkami, nie są groźne. Później, już razem z dziadkiem i Olkiem, poszli do obory, do krów i cieląt. Co się tam wydarzyło, tego dzieci nie opowiedziały. Zdradzę wam w tajemnicy, że jedna z krów pacnęła Adę ogonem w nos.
– Nic nie mówicie o krowach? – zdziwiła się babcia.
– Bo krowie ogony brzydko pachną – wyjaśniła Ada, krzywiąc się przy tym okropnie. – A wiesz, czego się dziś nauczyłam? – pospiesznie zmieniła temat. – Posłuchaj: dziecko kury to kurczątko, gęsi – gąsiątko, kaczki – kaczątko, świnki – prosiątko, konia – koniątko, a krowy – krowiątko – wyliczyła.
Ciekawe, dlaczego ciocia, dziadkowie i Olek śmiali się długo i głośno.

5. Rozmowa na temat opowiadania.

Książka (s. 62–65).

Dzieci przyglądają się obrazkom w książce i opowiadają o wizycie Olka i Ady na wsi. Czytają tekst umieszczony pod obrazkami (6-latki).

6. Zabawa ruchowa Koniki.

Dzieci (koniki), w zależności od rytmu wyklaskiwanego przez Rodzica, idą stępa (powoli, wy­soko unosząc nogi), poruszają się kłusem (biegną na palcach, ale jeszcze nie za szybko), galopem (biegną szybko, na całych stopach). Podczas poruszania się kląskają językiem – naśladują odgłos uderzania końskich kopyt o ziemię.

7. Dobieranie zdjęć zwierząt w pary. Układanie zdrobnień do nazw młodych zwierząt.

ZAŁĄCZNIK 12

Rodzic układa na dywanie/stole zdjęcia dorosłych zwierząt oraz ich dzieci. Prosi, aby dzieci dobrały zwierzęta w pary: mama i jej dziecko. Dzieci podają nazwę dorosłego zwierzęcia i jego potomstwa. R. prosi dzieci o ułożenie zdrobnień do nazw młodych zwie­rząt, np.: prosię, prosiątko, prosiaczek.

8. Wymyślanie przez dzieci krótkich rymowanek do podanych zdrobnień nazw młodych zwierząt.

Dzieci wymyślają krótkie rymowanki do podanych przez R. nazw młodych zwierząt, np.
Prosiątko bardzo polubiło żółte kurczątko.
Cielątko to bardzo miłe zwierzątko.
Kaczątko wygląda jak niewiniąt­ko.
Cielaczek nosi biało-czarny kubraczek.

(Pierwszą, przykładową rymowankę wypowiada R. Zdania nie muszą być poprawne pod względem logicznym, mogą być śmieszne). Jeśli dzieci mają problem z układaniem krótkich rymowanek, układają rymy tylko do zdrobnień, np. jagniątko – słoniątko.

9. Opisywanie młodych zwierząt za pomocą określeń przymiotnikowych.

Pomoce: pudełko lub pojemnik, ZAŁĄCZNIK 12.

Dzieci losują z pudełka zdjęcia młodych zwierząt. Opisują je, używając określeń przymiotnikowych, np. prosię jest różowe, gładkie, niewinne, śmieszne.

10. Karty pracy:

Dzieci młodsze (5 latki): załącznik nr 13
Dzieci starsze (6latki): załącznik nr 14

11. Praca plastyczna, do wyboru. ZAŁĄCZNIK 16
12. Nauka kolejnych zwrotek piosenki Gdacze kura.

13. Zabawa ruchowa z elementem skoku i podskoku – Kury na grządkach.

Pomoce: paski papieru/sznurki.

Rodzic układa paski w rzędzie, jedna pod drugą. Są to grządki. Pod grządkami ustawiają się dzieci (kury). Skaczą obunóż pomiędzy grządkami.

14. Zaginione zwierzątko – rozwijanie spostrzegawczości słuchowej.

Pomoce: zabawka dźwiękowa (dowolne zwierzę)- może to być telefon z filmem z odgłosami zwierząt.

Dziecko odwraca się od Rodzica, zmyka oczy. Rodzic chowa w dowolnym miejscu domu/pokoju zabawkę dźwiękową – dowolne zwierzę. Dziecko odnajduje zabawkę, kierując się wyda­wanymi przez nią odgłosami.

15. Rozwiązywanie zagadek o zwierzętach z wiejskiego podwórka.

https://miastodzieci.pl/zagadki/zagadki-dla-dzieci-o-zwierzetach-gospodarskich/

 

 

 


PIĄTEK 17.04.2020

Temat  kompleksowy: Wiosna na wsi
Temat dnia: Zwierzęta z wiejskiego podwórka i ich dzieci

Cele ogólne:

utrwalanie nazw liczebników w aspektach kardynalnym i porządkowym,
rozwiązywanie prostych zadań matematycznych,
układanie i rozwiązywanie działań matematycznych, utrwalanie liczb i znaków: +, –, =, >, <,
rozwijanie umiejętności tworzenia kompozycji przestrzennych.

Przebieg:
1. Ćwiczenia poranne:
https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8&t=106s

2. Słuchanie wiersza E. Stadtmüller Śniadanie.

Rodzic czyta wiersz:

Jedźmy na wieś – daję słowo,
że tam można podjeść zdrowo.
Już od rana białą rzeką
wyśmienite płynie mleko.
Płynie do nas wprost od krowy,
serek z niego będzie zdrowy.
Kura chwali się od rana:
– Zniosłam jajko, proszę pana!
Proszę spojrzeć – to nie bajka.
Wprost od kury są te jajka!
Jeszcze tylko kromka chleba
i do szczęścia nic nie trzeba.

3. Rozmowa na temat wiersza.

Zdjęcia zwierząt z wiejskiego podwórka (ZAŁĄCZNIK 12), kartoniki ze zdaniami: Krowa daje mleko. Kura znosi jajka.

Rodzic pyta:
Dlaczego autor wiersza zachęca do wyjazdu na wieś?
Czym chwaliła się kura?
Jakie jeszcze inne zwierzęta można spotkać na wiejskim podwórku?

Następnie układa na dywanie zdjęcia zwierząt, które można spotkać na wsi. Prosi o wybranie tych, o których jest mowa w wierszu (5-latki), i ułożenie ich obok pozostałych, jedno pod drugim. Potem układa kartoniki, na których znajdują się zdania: Krowa daje mleko. Kura znosi jajka. Dzieci (6-letnie) odczytują je i układają pod odpowiednimi obrazkami.

4. Odnajdywanie ukrytych sylwet kaczek.

Pomoce: kartka brązowa i niebieska, wycięte z papieru sylwety: czterech krzewów, ślimaka, kół(posłużą jako taczki), sześciu kaczek.

Rodzic czyta wiersz:
Były sobie kaczki,
kaczki przedszkolaczki.
Pierwsza zobaczyła
na krzaczkach ślimaczki.
Weszła między krzaczki –
i szukajcie kaczki.
Druga chciała złowić
na wędkę szczupaczka.
Chlupnęło! Plusnęło! –
i gdzie jest ta kaczka?
Trzecia kaczka wiozła
na taczce kabaczki.
Kabaczki – bęc! – z taczki –
i nie widać kaczki.
Teraz głośno kwaczą
kaczki przedszkolaczki:
– Ten, kto nas odnalazł,
dostanie buziaczki!


Dzieci odwracają się tyłem do R. i zamykają oczy. R. układa na brązowej kartce, np. po jej prawej stronie, sylwety czterech dowolnych krzewów (pod każdym z nich umieszcza sylwetę kaczki, a na jednym – dodatkowo sylwetę ślimaka), po lewej stronie formuje z niebieskiej kartki staw (ukrywa pod nim sylwetę kaczki), a pośrodku umieszcza sylwetę koła (pod nią również ukry­wa sylwetę kaczki). Dzieci przypominają sobie tekst wiersza i odnajdują ukryte kaczki. Układają je jedna obok drugiej. R. pyta:
Gdzie schowała się pierwsza kaczka?
Co chciała zrobić druga kaczka?
Co wiozła na taczce trzecia kaczka?

Następnie prosi, aby pokazały, która kaczka jest np. trzecia, pierwsza, druga.

4. Odnajdywanie sylwet kaczek. Utrwalanie nazw liczebników porządkowych.

Pomoce: kartka brązowa i niebieska, wycięte z papieru sylwety: czterech krzewów, ślimaka, taczek z kabacz­kami, sześciu kaczek, kartoniki z liczbami od 0 do 10 i znakami matematyczny­mi: +, –, =, >, < (dla dziecka 6-letniego).

R. daje dziecku kartoniki z liczbami od 0 do 10 oraz znakami matematycznymi: +, –, =, >, <.

Dzieci wyjmują zawartość kopert i układają przed sobą. R. informuje, że pod krzaczkami (krzewami) ukryły się kaczki. Dziecko odnajduje je i układa obok tych, które znalazły wcześniej. Liczą, ile jest ra­zem kaczek (5-latki), układają działanie matematyczne do przedstawionej sytuacji: 3 + 3 = 6 (6-latki). Następnie R. prosi, aby dziecko wskazało piątą kaczkę, czwartą kaczkę itp.

5. Rozwiązywanie zadań matematycznych. Obliczanie wyników.

Pomoce: sześć sylwet kur, trzy sylwety gęsi (można wykorzystać ZAŁACZNIK 12), kartki i kredki w dwóch kolorach dla każdego dziecka 5-let­niego, kartoniki z liczbami od 0 do 10 i znakami matematycznymi: +, –, =, >, < (dla każdego dziecka 6-letniego).

R. układa obok sylwet kur trzy sylwety gęsi

5 latki: Dzieci liczą, ile jest kur i ile jest gęsi. Rysu­ją na kartkach kredką w jednym kolorze tyle kropek, ile jest kaczek, a kredką w drugim kolo­rze tyle kropek, ile jest gęsi. Określają, których zwierząt jest więcej i o ile.

6 latki: Dzieci liczą, ile jest kur i ile jest gęsi. Ukła­dają pod sylwetami zwierząt kartoniki z od­powiednimi liczbami oraz ze znakiem > lub <. Odczytują zapis: 6 jest mniej niż 9 lub 9 jest więcej niż 6.

Rodzic daje dziecku dwa wycięte z papieru prostokąty i sylwety zwierząt, wykorzystywane już wczesniej. Dzieci układają przed sobą zwierzeta. R. prosi, aby tak rozłożyły na prosto­kątach (zagrodach) sylwety zwierząt, aby w każdym było ich tyle samo. Po zakończeniu zadania dzieci pokazują na palcach, ile jest zwierząt w pierwszej zagro­dzie, a ile – w drugiej zagrodzie.

R. mówi zadanie: Z pierwszej zagrody uciekło dwoje zwierząt. Ile zwierząt jest teraz w obu zagrodach? Dzieci odkładają na bok dwie sylwety zwierząt i liczą. Rysują tyle kropek, ile zwierząt jest w obu za­grodach. Układają do zadania działanie matematyczne: np. 5 – 2 = 3. Odczytują zapis.

6. Karty pracy:

Dzieci młodsze (5 latki): załącznik nr 17
Dzieci starsze (6latki): załącznik nr 18

7. Zajęcia taneczne.

https://www.youtube.com/watch?v=MYNKeZ03FT4


8. Taniec z piórkami – obserwowanie i naśladowanie gestów (werbalizacja spostrzeżeń).

Przykład:

https://www.youtube.com/watch?v=6EzQ0Bz1eYk


Włączamy nagranie do­wolnej muzyki w rytmie walca. Trzymając w każdej dłoni kolorowe piórko, pokazujemy dzieciom różne taneczne ruchy. Dzieci je naśladują. Na zakończenie tańca głaszczemy wzajemnie piórkiem swoje przedramiona, dłonie, policzki i nos.

06.04.2020 - 10.04.2020

Kwiecień, tydzień 2

 

06.04.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Wielkanoc

Temat: Wielkanocne malowanie

 

Cele ogólne:

 

• utrwalanie wiadomości na temat tradycji wielkanocnych,

• poszerzanie doświadczeń i wiadomości dotyczących tworzenia barw pochodnych,

• rozwijanie słuchu fonematycznego,

• poznawanie i nazywanie małych liter i wielkich liter,

• wzbogacanie doświadczeń plastycznych.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 30.

 

 Potrzebne będzie: skakanka, nagranie muzyki do biegu, szarfy ( sznurek) i małe piłki, dwie łyżki.

 

Zabawa orientacyjno-porządkowa Kurczaki w koszyczku.

R. układa na środku sali ze skakanki kształt dużego koszyka wielkanocnego. Dziecko (kurczak) biega po sali, dookoła koszyka, przy dźwiękach nagrania muzyki. Na przerwę w nagraniu muzyki wchodzi do środka koszyka wielkanocnego, przyjmując różne pozycje (według własnego pomysłu) i stoi nieruchomo.

 

• Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Zabawy z jajkiem.

Dziecko układa z szarfY ( sznurka) małe koło i staje przed nimi. R. wręcza dziecku małą piłeczkę (jajko). Na sygnał R. dziecko podnosi piłeczkę oburącz do góry, unosi głowę i patrzy na piłeczkę. Następnie układa ją ostrożnie w środku koła ułożonego z szarfy (sznurka). Stara się, aby nogi przez cały czas wykonywania ćwiczenia były proste (nie ugięte w kolanach).

 

Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Kurczaki i jajka.

Piłki (jajka) leżą w środku kółka ułożonego z szarfy. Dzieck (kurczak) porusza się ostrożnie na czworakach po całej sali, uważając, aby żadne jajko się nie zbiło, czyli nie zmieniło swojej pozycji. Jeśli tak się stanie, R. odkłada jajko (piłkę) na bok. Po zakończonej zabawie wspólnie z dzieckiem liczymy, ile jajek zostało rozbitych.

 

Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Wyścigi z jajkiem.

Dziecko ustawia się w miejscu wyznaczonym przez R., który wręcza dziecku łyżkę, na której układa piłkę (jajko). Dziecko pokonuje wyznaczoną przez R. drogę ( start-meta). Wygrywa jeżeli piłka ( jajk) nie upadnie.

 

 • Ćwiczenie uspokajające.

Dziecko kładzie się na podłodze. Umieszcza piłkę na swoim brzuchu. Oddycha głęboko i obserwuje, jak piłka unosi się i opada. Jeśli piłka zsunie się z brzucha, podnosi ją i kontynuuje ćwiczenie.

 

Zajęcia 1. Zabawy kolorami – zabawy badawcze. 

 

• Zabawa na powitanie.

Dziecko witają się z R., mówiąc rymowankę I. Fabiszewskiej i wykonując odpowiednie ruchy.

Na raz nogą tupiemy – dziecko tupie,

na dwa w ręce klaszczemy – klaszcze, 

na trzy się kłaniamy – kłania się,

na cztery ręką machamy – macha ręką.

 

Karta pracy, cz. 4, nr 50 ( 5 latki) ZAŁĄCZNIK 1

- opowiadają, co dzieje się na obrazku, 

- czytają z N. tekst pod obrazkiem, uzupełniając go nazwami obrazków,

- rysują szlaczki po śladzie

 

 Karta pracy, cz. 4, nr 60 ( 6 latki) ZAŁĄCZNIK 2

- opowiadają, co dzieje się na obrazku, 

- czytają tekst umieszczony pod obrazkiem.

 

Rozmowa na temat przeczytanego tekstu.

R. pyta: Czym Olek malował jajka? Jakiego koloru farby miał Olek? Wyjaśnia, że kolory można podzielić na dwie grupy: ciepłe i zimne. Kolory ciepłe to takie, które kierują nasze myśli ku słońcu i ciepłu. Kolory zimne zaś przypominają nam wodę, chłód i niebo. Pyta: O których kolorach używanych przez Olka możemy powiedzieć, że są ciepłe, a o których, że są zimne? Co mógł zrobić Olek, aby jego jajka były pomalowane na więcej niż cztery kolory? Zaprasza do zabaw w mieszanie kolorów.

 

Poszukiwanie kolorów, z których powstanie kolor zielony.

Potrzebne będzie: podstawka do mieszania barw, pędzel, farby w kolorach: żółtym, czerwonym, niebieskim (najlepiej, aby były to farby w tubkach, bo łatwo je mieszać ze sobą). R. przygotowuje na stole pomoce plastyczne, w tym tylko trzy kolory farb: czerwony, niebieski, żółty. Informuje dzieci, że są to tak zwane kolory podstawowe, które można ze sobą mieszać. Prosi o zastanowienie się, z jakich kolorów może powstać kolor zielony. Dzieci mieszają ze sobą farby, a następnie informują R., z jakich kolorów udało im się go uzyskać.

 

• Zabawa ruchowa W poszukiwaniu kolorów.

Potrzebny będzie tamburyn lub jakikolwiek instrument.

 Dzieci poruszają się po sali w rytmie wygrywanym przez R. na tamburynie. Na przerwę w grze poszukują w sali przedmiotów, na których znajduje się wymieniony przez R. kolor, i stają obok nich.

 

• Samodzielne doświadczenia dzieci. Mieszanie barw.

Potrzebne będzie: kartka, podstawka do mieszania barw, pędzel, farby w kolorach: żółtym, czerwonym, niebieskim (najlepiej, aby były to farby w tubkach, bo łatwo je mieszać ze sobą, ale mogą być inne), kartoniki z liczbami od 1 do 10 (6-latki), kredki.

R. zachęca dzieci do samodzielnego poszukiwania sposobów uzyskiwania innych kolorów. Dzieci mieszają farby na kartce. Jeśli uda się uzyskać inny kolor to zapisuje przepis na kartonie. Informuje, czy jest to barwa ciepła, czy barwa zimna. Po zakończeniu pracy dzieci liczą, ile kolorów na ich kartce powstało ze zmieszania barw podstawowych. Układają kartonik z odpowiednią liczbą lub rysują w prawym dolnym rogu odpowiednią ilość kropek. 

 

Zajęcia 2. Pisanka wielkanocna – zajęcia plastyczne.

 

Potrzebne będą: farby w kolorach podstawowych: żółtym, czerwonym, niebieskim, pędzelek, wycięta z kartonu sylweta jajka.

Dzieci malują farbami sylwetę jajka według własnych pomysłów, wykorzystując wiedzę zdobytą na poprzednich zajęciach. Sprawdzają na kartonie, jakich kolorów należy użyć, aby uzyskać nowe barwy.

 

Zajęcia 2. Odkrywanie litery f: małej, wielkiej, drukowanej, pisanej. ( 6 latki)

 

• Wyodrębnienie wyrazu podstawowego – farby.

R. pyta: Co było potrzebne Olkowi do malowania jajek?

• Analiza i synteza słuchowa słowa farby.

Dzieci dzielą słowo farby na głoski. Liczą, ile jest w słowie sylab, a ile głosek. Wymieniają kolejno wszystkie głoski. Następnie wymieniają inne  słowa, w których głoskę f słychać na początku oraz w środku słowa.

• Budowanie schematu słowa farby.

Będą potrzebne białe kartoniki.

Dzieci układają tyle kartoników, ile sylab słyszą w słowie farby – rozsuwają kartoniki i wymawiają głośno sylaby. Następnie układają tyle kartoników, ile głosek słychać w słowie; wymawiają głoski głośno, dotykając kolejno kartoników.

 • Budowanie schematu słowa Franek.

Będą potrzebne białe kartoniki .

R. wymawia, głoskując, imię chłopca: F-r-a- n-e-k. Informuje, że jest to kolega z grupy przedszkolnej Olka. Dzieci dokonują syntezy i wymawiają słowo głośno. Następnie samodzielnie dzielą słowo na sylaby oraz na głoski. Układają z kartoników schemat imienia.

• Budowanie modeli słów farby, Franek.

Będą potrzebne: czerwone kartoniki i niebieskie

Dzieci głośno wymieniają kolejne głoski w słowach farby, Franek. Określają, czy głoska f jest spółgłoską czy samogłoską. Pod schematami słów zaznaczają miejsca samogłosek czerwonymi kartonikami. Wskazują kolejną samogłoskę. Porównują liczbę samogłosek i spółgłosek w słowach. 

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 60 ( 6 latki). ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

- zwracają uwagę na podział słowa na sylaby, na głoski oraz na samogłoski i spółgłoski.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 61.( 6 latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

− dzielą nazwy zdjęć na głoski, liczą głoski,

− wpisują pod zdjęciami liczbę głosek w ich nazwach,

− czytają sylaby,

− rozwiązują rebusy,

− czytają wyrazy i zaznaczają w nich na niebiesko litery f, F.

 

 • Karta pracy, cz. 4, nr 62 ( 6 latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

− czytają tekst, odpowiadają na pytania związane z tekstem,

− wpisują do okienek odpowiednie liczby,

− kreślą kształty liter pisanych f, F w powietrzu, na dywanie, na plecach siostry, brata/mamy, taty, 

− piszą litery f, F po śladzie, a następnie samodzielnie.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 51(5 latki) ZAŁĄCZNIK 1

Dzieci:

− łączą liniami rysunki, których nazwy rozpoczynają się tak samo, 

− kolorują trzy wybrane rysunki,

− czytają z R. wyraz farby

 

 

 

07.04.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Wielkanoc

Temat: Koszyczek wielkanocny

 

Cele ogólne:

 

• wzbogacanie wiadomości na temat zwyczajów wielkanocnych,

• rozwijanie mowy,

• rozwijanie umiejętności wykonywania ćwiczeń według instrukcji słownej.

 

Przebieg:

 

Karta pracy, cz. 4, nr 63 ( 6 latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

− rozwiązują krzyżówkę

– z pomocą R. wpisują litery tworzące nazwy obrazków,

− odczytują hasło,

− piszą litery f, F po śladach, a potem samodzielnie.

 

1. Ćwiczenia poramme - zestaw nr 30 lub propozyja Poczuj BLUesa z Olą - taniec dla dzieci online - odcinek 4

https://www.youtube.com/watch?v=dFC_qJKM0lc

 

Zajęcia 1. Co słychać w koszyku wielkanocnym? – słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego Wielkanocny koszyczek.

 

• Słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego Wielkanocny koszyczek.

Książka (s. 60–61)

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce, słuchają opowiadania czytanego przez R.

Święta wielkanocne tego roku Olek i Ada wraz z rodzicami i dziadkami spędzali na wsi, w domu pradziadków. Stał tam pod lasem dom murowany. Dom miał strych i piwnice. A w domu tym był duży pokój z piecem kaflowym. A w pokoju stał stół okrągły, dębowy. A na stole obrus biały, haftowany cały. Na stole dębowym stał koszyczek wiklinowy. A w koszyczku wiklinowym, na serwetce leżały pisanki-kraszanki, wielkanocne malowanki. Obok pisanek-kraszanek stał cukrowy baranek, stał żółty kurczaczek, obok babka łaciata, gruba jak beczka, i sól w solniczce w kształcie jajeczka. Rosła rzeżucha zielona, wędzonka dobrze uwędzona nęciła psa i kota, myszkę i kunę zza płota.

Zawitał ksiądz do dzieci, koszyk z wikliny poświęcił. Kropidło w miseczce utopił, święconą wodą pokropił:

pisanki-kraszanki,

cukrowego baranka,

kurczaczka z chorągiewką,

babkę z lukrową polewą,

chlebek pokrojony,

przy soli ułożony,

rzeżuchę zieloną,

wędzonkę uwędzoną –

wszystko pokropił wodą święconą!

Mieszkańcy koszyka, pokropieni wodą święconą, poczuli się jakby byli świętymi. Jakby aureola wyrosła nad nimi i uczyniła wszystkich świętymi! A potem zaczęli krzyczeć jeden na drugiego. Czy dla święconego nie ma nic świętego?

 – My jesteśmy najważniejsze! – chełpiły się pisanki-kraszanki. – Przy wielkanocnym stole świąteczni goście dzielą się nami i składają życzenia! Bez pisanek nie byłoby świąt wielkanocnych!

– Beeee, to ja jestem najważniejszy! – zabeczał cukrowy baranek. – Jestem biały i słodki, jestem symbolem poświęcenia, ofiary za innych, dobroci i czystości! Beze mnie nie byłoby świąt wielkanocnych!

– Pi, pi, pi, to ja jestem najważniejszy! – pisnął kurczaczek. – Jestem symbolem nowego życia, które po mrocznej zimie odradza się na nowo! Jak małe pisklęta, które wiosną wykluwają się z jaj!

– Wszyscy jesteście w błędzie! – huknęła babka. – Ja jestem najważniejsza, bo właśnie po mnie wyciągają się ręce stołowników! Beze mnie nie byłoby świąt wielkanocnych!

– Nieprawda, to my jesteśmy najważniejsi! – krzyknęli chleb i sól. – Gości zawsze wita się chlebem i solą. Bez nas nikt nie zapraszałby gości i nie byłoby prawdziwych świąt wielkanocnych!

– Co też wygadujecie! – zaperzyła się rzeżucha. – Z moich ziarenek wyrastają zielone łodyżki, pełne witamin. Daję przykład innym roślinom, aby jak najszybciej zazieleniły się na polach, szybko rosły, dojrzewały i dawały obfity plon! Bez szybko budzącej się przyrody, bez rzeżuchy nie byłoby świąt wielkanocnych!

– Wszyscy mówicie nieprawdę! – ryknęła wędzonka. – Czy mogą być święta bez wędzonki? Beze mnie nie ma świąt wielkanocnych, nie ma żadnych świąt!

 – Jak to, a Wigilia? – spytał baranek. Wędzonka obraziła się i nie powiedziała nic więcej. To, co później się działo, nie miało nic wspólnego ze świętami ani nastrojem świątecznym. W koszyczku wiklinowym rozgorzała prawdziwa bitwa: nie tylko na słowa, ale na co się tylko dało. Milczeniem pomińmy kto, co, czym i jak. Po zażartej kłótni nikt nie wyszedł z tej awantury cało. Gdy dzieci weszły do pokoju, zobaczyły w koszyczku istne pobojowisko.

– Co tu się mogło stać?

– Kto to zrobił? Pierwsze podejrzenie padło na kota. Ale kot siedział grzecznie na kanapie i lizał różowym języczkiem futerko. Nie wyglądał na sprawcę spustoszenia w koszyku. Następnym podejrzanym był pies. Ale pies grzecznie spał w budzie i nie wchodził do domu. Dzieci podejrzewały mysz, ale mysz zostawiłaby ślady ząbków na wędzonce. Dzieci pomyślały o kunie, ale okna i drzwi były zamknięte. Jak mogłaby się dostać do pokoju?

– Musimy naprawić zniszczenia! – postanowiły dzieci. Potłuczoną pisankę-kraszankę skleiły przezroczystym plasterkiem. Odłamany róg cukrowego baranka przykleiły scukrzonym miodem. Wyprostowały pogniecioną rzeżuchę. Pozbierały wysypaną sól i dokleiły kurczaczkowi urwany dziób. Przewróciły na drugą stronę wędzonkę, żeby nie było widać szkody. Poukładały równo porozrzucane kromki chleba. Jeszcze poprawiły koronkową serwetkę. Gdy świąteczni goście zasiedli przy stole, wszystko było w należytym porządku i ani śladu po niedawnej kłótni.

 

• Rozmowa na temat opowiadania.

Książka (s. 60–61) 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6

 

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce, opowiadają historyjkę.

6-latki czytają tekst umieszczony pod obrazkami. R. pyta: Jak oceniacie zachowanie mieszkańców wielkanocnego koszyczka? Kto z nich miał rację? Dzieci uzasadniają swoją odpowiedź. 

 

• Zabawa ruchowa Taniec kurcząt.

R. włącza nagranie utworu M. Musorgskiego Taniec kurcząt w skorupkach. Dzieci wykonują własne improwizacje taneczne.

https://www.youtube.com/watch?v=pjXHbFcA3Ok

 

• Sprawdzanie zawartości koszyczka wielkanocnego.

Nazywanie brakujących elementów. Sylweta koszyczka wielkanocnego, pudełko, obrazki, na których znajdują się: pisanka, kurcza itd ZAŁĄCZNIK 3.

R. umieszcza na dywanie sylwetę koszyczka wielkanocnego. Dziecko losuje z pudełka obrazki, na których znajdują się: pisanka, kurczaczek, itd. Podaje ich nazwe, a następnie umieszcza w koszyczku, tylko te które faktycznie powinny znależć sie w koszyczku wielkanocnym. Następnie dziecko zamyka oczuy a R. zabiera 1, 2 obrazki, zadaniem dziecka jest odgadnąć, czego brakuje. . może przeprowadzić zabawę kilka razy, za każdym razem zmieniając brakujące elementy.

 

• Zapoznanie ze sposobem ozdabiania jajek wielkanocnych.

https://www.youtube.com/watch?v=EAV9uRZyDNc

 

Dziecko ogłada filmik, następnie R. rozmawia z dzieckiem pyta jak nazywają się jajka pomalowane w różne wzory? Jak nazywają się jajka pomalowane na jeden kolor? Pokazuje dzieciom na mapie świata lub na globusie miejsce, gdzie narodził się zwyczaj malowania jaj.

 

Najbardziej popularnym symbolem Wielkanocy jest jajko, oznaka rodzącego się życia. Jajka są nie tylko składnikiem wielu świątecznych potraw, ale także stanowią element dekoracyjny. Ozdabiane są różnymi technikami. Zwyczaj ten znany jest od starożytności. Narodził się w Persji. W zależności od techniki zdobienia malowane jajka mają różne nazwy. Kraszanki to jajka zabarwione na jeden kolor. Są gotowane w różnych barwnikach, np.: w łupinach cebuli (barwią jajko na kolor brązowy), w soku z buraka (barwią jajko na kolor różowy). Pisanki mają różnobarwne ozdoby. Na skorupce rysuje się wzory roztopionym woskiem za pomocą np. igły lub szpilki, a następnie zanurza się jajko w barwniku. Oklejanki to jajka ozdobione np. przyklejonym papierem lub materiałem.

 

Zabawa w skojarzenia – Z czym kojarzy się Wielkanoc?

Potrzebne będzie :Kartka, flamaster, zeszyt Wymyślanki-nazywanki.

R. prosi, aby dziecko  wymieniło wszystkie skojarzenia, jakie ma z Wielkanocą. Zapisuje je na kartce. Następnie prosi, aby wymyśliło inne nazwy dla tych świąt. Zapisuje je w zeszycie Wymyślanki-nazywanki.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 52 ( 5 latki) ZAŁĄCZNIK 1

Dzieci:

− czytają nazwy z N.,

− wskazują odpowiednie obrazki,

− kończą rysować kurczątka według wzoru, kolorują je.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 53 ( 5 latki) ZAŁĄCZNIK 1

Dzieci:

− kolorują rysunek, 

− ozdabiają jajka według własnych pomysłów,

− kończą rysować koguciki według wzoru, kolorują je.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 64 ( 6 latki) ZAŁĄCZNIK 2

 Dzieci:

− czytają nazwy,

− liczą, ile jest kropek w każdej kolumnie; skreślają nieprawidłowy wynik wraz z towarzyszącą mu literą, z pozostałych liter odczytują wyraz,

− łączą obrazki z ich nazwami,

− kończą rysować kurczątka według wzoru, kolorują je.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 65 ( 6 latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

− kolorują rysunek, 

− ozdabiają jajka według własnych pomysłów,

− piszą po śladach poznanych liter, czytają tekst i dopowiadają.

 

Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne

 

https://www.facebook.com/ZdroweSprawneDzieci/videos/1351936881658686/

 

 

 

 

08.04.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Wielkanoc

Temat: Kurczaki i jajka

 

Cele ogólne:

 

• rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego,

• wzbogacanie wiedzy przyrodniczej,

• kształtowanie poczucia rytmu,

• wyrabianie reakcji na określone sygnały.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 30 lub ZUMBA KIDS - Electronic Song - Minions

 

https://www.youtube.com/watch?v=FP0wgVhUC9w

 

Zajęcia 1. Gdy skorupka jajka pęka – historyjka obrazkowa z elementami ćwiczeń słownikowych.

 

• Rozwiązywanie zagadki I. Fabiszewskiej.

 R. mówi zagadkę.

 

Gdy skorupka pęka,

wychodzi z jajeczka.

Wygląda jak żółta

puszysta kuleczka. (kurczak)

 

• Opisywanie różnic w wyglądzie kury i kurczaka

Dzieci ogłądają film, następnie opisują wygląd kury i kurczaka, wymienią różnice w ich  wyglądzie. Porównują też wygląd kury i koguta, naśladują ich odgłosy.

https://www.youtube.com/watch?v=eRXhIPlBwuI

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 54 ( 5 latki) ZAŁĄCZNIK 1

Dzieci:

 − oglądają obrazki, numerują je za pomocą kropek według kolejności,

− opowiadają historyjkę,

− nadają tytuł obrazkom oraz całej historyjce,

− kończą ozdabiać jajka według wzoru, kolorują rysunki.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 66 ( 6 latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

 − oglądają obrazki, numerują je według kolejności,

− opowiadają historyjkę,

− nadają tytuł obrazkom oraz całej historyjce,

− kończą ozdabiać jajka według wzoru, kolorują rysunki.

 

Zajęcia 2. Zajęcia umuzykalniające

https://www.youtube.com/watch?v=xAhMOdXuujg&t=7s

 

Nauka piosenki ,,Święta z jajkiem i zającem"

 

Najpierw R, puszcza nagranie piosenki, dziecko słucha, następnie czytamy I zwrotkę a dziecko powtarza za nami. Włączamy nagranie i śpiewamy wspólnie z dzieckiem. Potem powtarzamy refren i śpiewamy i tak samo zwrotkę 2.

 

Skacze drogą zając, skacze pomalutku.

Przykucnął za płotem, hop i już w ogródku.

Kic, kic, kic cichutko, skrada się do domu.

Każdemu zostawia prezent po kryjomu.

 

REF.: Święta Wielkanocne z jajkiem i zającem,

Słoneczne i pachnące Święta Wielkanocne.

 

II

Idą chłopcy drogą, idą pomalutku.

Przykucnęli cicho, hop i już w ogródku.

Naraz śmiech i wrzawa, śmigus – dyngus krzyczą

i dziewczynki łapią i wodą je chlapią.

 

REF.:

 

• Ćwiczenie oddechowe – Wiosenne kolory.

Będzie potrzebne: tacka, skrawki kolorowego papieru. Na środku stolika leżą przygotowane wcześniej kawałeczki kolorowego papieru. Dzieci starają się zdmuchnąć papierki na tacki znajdujące się poniżej krawędzi stolika. Należy zwracać uwagę na powolny wydech (zgodny z możliwościami dziecka). 

 

 

• Zabawa wyrabiająca reakcję na ustalone sygnały – Idziemy w świat.

Bedzie potrzebny:  tamburyn, bębenek. Dzieci maszerują po pokoju w rytmie tamburynu, maszerują w parze z rodzeństwem lub rodzicem recytując tekst B. Formy.

 

Jesteś ty, jestem ja,

w świat idziemy raz i dwa.

Tup, tup, tup, tralala,

niech ta podróż wiecznie trwa.

 

Na sygnał – jedno klaśnięcie – dzieci zatrzymują sie w bezruchu

Na sygnał – dwa klaśnięcia – dzieci skaczą jak zające.

Na sygnał – trzy klaśnięcia – dzieci przechodzą do leżenia na plecach.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 55 ( 5 latki) ZAŁĄCZNIK 1

Dzieci:

− rysują po śladach pierwszego rysunku, kolorują rysunek,

− rysują po śladach drugiego rysunku,

− ozdabiają rysunki jajek po prawej stronie tak, jak są ozdobione jajka po lewej stronie.

 

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 67 ( 6 latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

− rysują po śladach pierwszego rysunku, kolorują rysunek,

− czytają wyrazy

− ozdabiają rysunki jajek po prawej stronie tak, jak są ozdobione jajka po lewej stronie.

 

 

 

08.04.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: Wielkanoc

Temat: Życzenia wielkanocne

 

Cele ogólne:

 

• wzbogacanie wiadomości na temat zwyczajów wielkanocnych,

• rozwijanie sprawności rachunkowych,

• kształcenie umiejętności wykonywania ćwiczeń według instrukcji słownej.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 30 lub ,,Pani Kaja tańczy "

https://www.youtube.com/watch?v=3-G_oUXAW1Q&t=496s

 

Zajęcia 1. Zabawy kartami świątecznymi – zajęcia matematyczne.

 

•  Liczenie kart świątecznych.

Potrzebne będzie: duża koperta, 10 kart świątecznych. R. wręcza kopertę, w której znajduje się 10 kart świątecznych ,prosi, aby dziecko wyjęło zawartość koperty, ułożyło jedną kartę obok drugiej, policzyło karty (raz od prawej strony, raz od lewej strony) i pokazało wynik na palcach. R. zwraca uwagę na fakt, że – bez względu na kierunek liczenia – liczba kart się nie zmieniła.

 

• Budowanie domów z kart świątecznych. Liczenie wykorzystanych w tym celu kart.

 R. prosi, aby dziecko zbudowało dom, wykorzystując jak największą liczbę kart, i policzyło, ile kart wykorzystało w tym celu.

 

• Układanie z kart rytmu wygrywanego przez R.

R. wygrywa na bębenku prosty rytm. (R. przypomina, że przerwy między poszczególnymi dźwiękami należy zaznaczyć przez odsunięcie kart od siebie). Dzieci układają ten sam rytm, wykorzystując karty. Następnie dzieci wyklaskują go lub wytupują. W dalszej kolejności rytmy mogą wygrywać dzieci dla rodziców.

 

• Układanie zadań. Wykonywanie działań matematycznych na konkretach (kartach świątecznych).

R. mówi dzieciom zadanie: Ciocia postanowiła wysłać karty z życzeniami świątecznymi do babci Zosi, cioci Krysi, wujka Edka i pradziadka Adama. Dzieci układają odpowiednią liczbę kart. Niestety, zabrakło jej jednego znaczka. Odłożyła więc jedną kartę na bok i poszła do skrzynki pocztowej  tylko z tymi, na których nakleiła znaczki. Ile kart mama wrzuciła do skrzynki pocztowej?

6-latki zapisują działania matematyczne i je odczytują.

5-latki pokazują wynik na palcach.

R. zachęca dzieci do samodzielnego układania i rozwiązywania zadań. Dzieci, mówią treść zadania, a rodzic udzielić odpowiedzi. ( warto czasami popełnić błąd, aby dziecko mogło nas poprawić).

 

• Zabawa ruchowa Świąteczne życzenia.

Dzieci poruszają się po pokoju w rytm wygrywany przez R. na tamburynie. Na przerwę w grze podchodzą do zabawek, podają im rękę i wypowiadają słowa: Wesołych Świąt.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 56 ( 5 latki) ZAŁĄCZNIK 1

Dzieci:

− liczą pisanki po lewej i po prawej stronie, kolorują prostokąt przy tych pisankach, których jest więcej,

− kończą rysować szlaczek według wzoru.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 57 ( 5 latki) ZAŁĄCZNIK 1

Dzieci:

− kolorują rysunek pisanki według podanego kodu,

− słuchają rymowanki mówionej przez R., a następnie powtarzają ją podczas kolorowania,

− kończą rysować szlaczek według wzoru z poprzedniej karty.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 68 ( 6 latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

 − liczą pisanki, wpisują odpowiednie liczby i znaki, czytają zapisy,

 − kończą rysować szlaczek według wzoru.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 69 ( 6 latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

 − obliczają działania, kolorują odpowiednio rysunek pisanki,

 − słuchają rymowanki mówionej przez R., a następnie powtarzają ją podczas kolorowania,

 − kończą rysować szlaczek według wzoru z poprzedniej karty.

 

Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne

https://www.youtube.com/watch?v=Tc82wV1jV-4

 

• Utrwalanie piosenki ,,Święta z jajkiem i zającem"

Odtwarzacz nagranie piosenki

https://www.youtube.com/watch?v=xAhMOdXuujg&t=7s

 

 • Zabawa kształcąca poczucie rytmu i tempa – Papierowe kule.

Dzieci dostają kule uformowana z papieru. R. śpiewa piosenkę ,,Święta z jajkiem i zającem", dzięki czemu zadania mogą zostać wykonane w odpowiednim tempie, zgodnie z możliwościami dzieci. Dzieci zajmują miejsce na sywanie, w siadzie skrzyżnym. Przed dzieckiem leży papierowa kula. Podczas pierwszej zwrotki dzieci rytmicznie podrzucają papierowe kule. Podczas refrenu turlają kule wokół siebie. Podczas drugiej zwrotki przerzucają kule z dłoni do dłoni. Podczas kolejnego refrenu znowu turlają kule wokół siebie.

 

 

 

10.04.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Wielkanoc

Temat: Zwyczaje świąteczne

 

Cele ogólne:

 

• utrwalanie wiadomości na temat zwyczajów wielkanocnych,

• porównywanie długości i wysokości przedmiotów,

• rozwijanie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 30 lub propozycja

https://www.youtube.com/watch?v=VNtWgtAf8Pc

 

Zajęcia 1. Przygotowania do świąt – rozmowa inspirowana opowiadaniem B. Kosmowskiej

 Pamiętnik Kasi.

 

• Słuchanie opowiadania B. Kosmowskiej Pamiętnik Kasi.

Obrazki znajdują się w załączniku ZAŁĄCZNIK 4

R. czyta opowiadanie, robiąc przerwy. Prosi dzieci o znalezienie właściwych obrazków ilustrujących dany fragment.

Sobota Już niedługo Wielkanoc. Mama powiedziała, że jutrzejsza niedziela jest całkiem inna. Nazywa się ją Niedzielą Palmową. Nie wyjaśniła dlaczego. Za to obiecała, że wszystko się wyjaśni, gdy pójdziemy na przedświąteczny kiermasz. Niedziela

Z wrażenia nie mogłam zasnąć. A kiedy wstałam rano, od razu wyjrzałam przez okno, żeby sprawdzić, ile palm wyrosło w naszym ogrodzie. Nie było żadnej! Tata najpierw się śmiał z tych moich palm. Potem wytłumaczył, że tak się nazywa świąteczna ozdoba, którą kiedyś robiono z różnych gałązek. Dziś wyplata się palmy nawet z kolorowych słomek, traw i papierków. Zobaczyłam je na kiermaszu i bardzo mi się podobały. Jedną z nich kupiliśmy i została poświęcona. Mama uważa, że będzie chroniła nasz dom przed nieszczęściem albo złośliwymi sąsiadami. Czekamy z Krzysiem, kiedy palma zacznie działać cuda.

Poniedziałek

No i stało się! Palma wcale nie chroni przed nieszczęściem! Dziś mama ogłosiła wielkie porządki w całym domu! I jeszcze usłyszeliśmy, że sprzątanie jest świąteczną tradycją. To był dość męczący dzień, ale w naszym domu zapachniało wiosną.

Środa

Po południu przyszła pani Matysiak ze skargą, że Krzyś i ja zostawiamy rowery pod jej furtką. Postawiliśmy je tam na chwilę i to była niesłuszna pretensja. Musieliśmy kupić złotą palmę!

Piątek

Mama powiedziała, że jest post, a my bardzo chcieliśmy zjeść na obiad spaghetti z sosem! Na szczęście wieczorem bawiliśmy się w malarzy jajek! To wielka frajda przygotować ładny koszyk ze święconką. Krzyś patrzył z wielkim smutkiem na pęto kiełbaski w koszyku. I żałował, że trzeba na nią poczekać aż do świątecznego śniadania.

Pierwszy dzień świąt

Znowu jest niedziela, ale już świąteczna! Dziś możemy leniuchować i jeść pyszne dania. Robimy to z radością. Z pysznych dań najbardziej cieszy się tata. A my z Krzysiem mniej, bo po smacznych ciastach nic już nie możemy zjeść! Najbardziej uroczyste było śniadanie. Założyłam swoją nową sukienkę. Nawet Krzyś wyglądał tego dnia bardzo elegancko, jak powiedziała mama.

Poniedziałek

Tata mnie ostrzegał, abym uważała, idąc do Dorotki, bo choć nie pada deszcz, mogę nagle mieć mokrą sukienkę. Śmiałam się z taty. A już po chwili biegłam do domu, przemoczona do suchej nitki. Syn pani Matysiak i taki Robert z naprzeciwka wylali na mnie i moją nową sukienkę całe wiadro wody, krzycząc: – Śmigus-dyngus! Śmigus-dyngus!

Poskarżyłam się rodzicom, ale powiedzieli, że dziś jest lany poniedziałek. I tego dnia łatwo poznać, kto zna się na świątecznych zwyczajach, a kto nie!

– Można się oblewać wodą, ale delikatnie – powiedział tata.

– Kiedyś uważano, że oblana panienka szybciej wyjdzie za mąż, a jeśli się obraża, długo będzie szukała męża – dodała mama.

Pomyślałam, że tata ładnie oblał mamę wodą, skoro została jego żoną. I postanowiłam nigdy nie być żoną Roberta, choć Robert ma świetnego psa i siostrę Dorotkę, którą bardzo lubię. No… chyba że Robert nauczy się ładnie obchodzić święta!

 

• Rozmowa na temat opowiadania.

Układanie obrazków przedstawiających zwyczaje świąteczne według odpowiedniej kolejności. Obrazki lub zdjęcia przedstawiające wymienione w opowiadaniu zwyczaje świąteczne (święcenie palm, porządki przedświąteczne, święcenie pokarmów, śniadanie wielkanocne, śmigus-dyngus). R. prosi, aby dziecko opowiedziało o świątecznych zwyczajach, z zachowaniem odpowiedniej kolejności (święcenie palm, porządki przedświąteczne, święcenie pokarmów, śniadanie wielkanocne, śmigus-dyngus). Opisywanie wyglądu palm wielkanocnych. Palmy wielkanocne wykonane z różnych materiałów. R. pokazuje dzieciom film o palmach wielkanocnych wykonanych z różnych materiałów. Dzieci opisują ich wygląd, budując zdania poprawne pod względem gramatycznym.

 

Link do filmu

https://www.youtube.com/watch?v=MMVPXaXvHAc

 

• Zabawa ruchowa z elementem ćwiczeń ortofonicznych – Kwoka i kurczęta.

Dzieci (kurczęta) poruszają się za R. (kwoką). Idą drobnym krokiem w określony przez R. sposób: na palcach, na piętach, z rękami uniesionymi w górę lub opartymi na biodrach. Chicho popiskują: pi, pi, pi, pi.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 58 ( 5 latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci:

− przyglądają się tulipanom, wskazują różnice między nimi,

− kolorują tulipany,

− wskazują trzy najkrótsze tulipany i trzy najdłuższe tulipany,

− rysują po śladach rysunków tulipanów, kolorują je.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 59 ( 5 latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci:

− kolorują po prawej stronie na rysunku te miejsca, które po lewej zaznaczone są kropkami,

− kolorują koła według wzoru.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 70 ( 6 latki) ZAŁACZNIK 2

Dzieci:

− przyglądają się tulipanom, wskazują różnice między nimi,

− numerują tulipany według wielkości: od najmniejszego do największego,

− rysują szlaczki po śladach, a potem – samodzielnie.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 71 ( 6 latki) ZAŁACZNIK 2

Dzieci:

− kolorują po prawej stronie na rysunku te miejsca, które po lewej zaznaczone są kropkami,

− rysują szlaczki po śladach, a potem – samodzielnie.

 

Zajęcia 2. Kurczaczek wielkanocny – praca plastyczna.

 

• Omawianie symboli wielkanocnych. Odnajdywanie ich na kartach świątecznych.

Karty świąteczne związane z Wielkanocą ZAŁACZNIKI 3,4,5

R. pyta: Jakie zwierzęta najbardziej kojarzą się z Wielkanocą? Rozkłada przed dzieckiem wielkanocne karty świąteczne. Dzieci odnajdują na kartach wymienione przez siebie zwierzęta. Zastanawiają się, które zwierzę występuje na nich częściej: kurczątko, zajączek czy baranek, i dlaczego są one symbolami Wielkanocy.

 

Zajączek – symbol wiosny, odradzającej się przyrody, witalności i pokory. Powinien znaleźć się na wielkanocnym stole. Według tradycji śpi z otwartymi oczyma, dzięki czemu pierwszy zobaczył Zmartwychwstanie Pana.

Kurczaczek – symbol nowego życia, odrodzenia. Powinien znaleźć się wśród świątecznych dekoracji stołu wielkanocnego, gdyż oznacza radość.

Baranek - symbol zmartwychwstałego Chrystusa, czystości, pokory, niewinności, posłuszeństwa. Baranek przypomina o tym, że Jezus odkupił nasze grzechy i jesteśmy zaproszeni na Ucztę Pańską. Powinien mieć najważniejsze miejsce w koszyczku oraz świątecznym stole, by przypominał o najważniejszym przesłaniu Wielkiej Nocy.

 

• Wyjaśnienie sposobu wykonania pracy Kurczaczek.

Potrzebne będzie: klej, nożyczki papier kolorowy, bibuła. Propozycje prac plastycznych znajdują się w ZAŁĄCZNIKU 5

25 - 27.03.2020

 25.03.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Wiosenne przebudzenia

Temat: Pierwsze kwiaty wiosny 

 

Cele ogólne :

• zachęcanie do obserwowania zmian zachodzących w przyrodzie wiosną, wiązanie ich z aktualną porą roku,

 • wzbogacanie wiedzy na temat pierwszych wiosennych kwiatów,

• rozwijanie umiejętności uważnego słuchania oraz czytania ze zrozumieniem,

• rozwijanie sprawności ruchowej.

 

Przebieg:

Zajęcia 1. Szukamy oznak wiosny – słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego Oznaki wiosny.

  • Rodzic czyta zagadkę I. Fabiszewskiej, która wyjaśni dziecku, o jakiej porze roku będzie dziś rozmawiało.

 

Bociany z podróży wracają,

wokół kwiaty rozkwitają.

Motyle pojawiły się na łące,

ale dni nie są jeszcze gorące. (wiosna)

  • Czytanie ze zrozumieniem tekstu wyrazowo-obrazkowego (6-latki). Odnajdywanie w tekście słów potwierdzających nadejście wiosny. Książka (s. 53) 

Link do książki https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6

Rodzic  proponuje dziecku przeczytanie w książce tekstu, który wyjaśni mu, po czym można poznać, że już nadeszła wiosna. Dziecko otwierają książkę na wskazanej stronie. Czytając tekst wyrazowo-obrazkowy (6-latki), który 5-latki uzupełniają, podając nazwy obrazków. Następnie odnajduje            
  w tekście fragmenty mówiące o pierwszych oznakach wiosny. Kolejno je wymieniając. 

  • Słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego Oznaki wiosny. Książka (s. 54–55)

Link do książki https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6

Rodzic zachęca do wysłuchania opowiadania, w którym są zawarte informacje o tym, jakie oznaki wiosny zauważyli na spacerze z dziadkiem Ada i Olek. Dziecko  przygląda się ilustracjom w książce
i słucha opowiadania.

– Wstawajcie, śpiochy! – budził dziadek Olka i Adę. – Mamy już wiosnę! Od dzisiaj mamy tyle samo dnia co nocy, a od jutra dzień będzie coraz dłuższy, a noc coraz krótsza... Aż do wakacji!

– Wiosna, a spać się chce! Jestem senny – wiosenny!

 – Nie marudź, wstawaj szybko, a nie pożałujesz! I ty Ada, też!

– A mogę dośnić do końca moją bajeczkę?

– Dobrze, daję wam piętnaście minut na obudzenie i wyjście z łóżka!

 Po piętnastu minutach dzieci były na nogach, myły buzie i ręce w umywalce, czyściły zęby. – Ubierajcie się, wychodzimy!

 – A co będziemy robić? – spytała Ada.

– Wyruszamy na poszukiwanie wiosny!

– A jak wygląda wiosna? – spytała Ada.

 – Za chwilę ją zobaczysz!

 Ada wyobraziła sobie wiosnę jako panią w zielonej sukni, z wiankiem na głowie, niosącą koszyk pełen kwiatów.

Olek rozglądał się, szukając zwiastunów wiosny.

 – Ja tu widzę tylko zimę! Wszędzie śnieg, drzewa są gołe, bez liści, gdzie tu wiosna?

 – Tak myślisz? Rozejrzyj się, patrz uważnie, to zobaczysz wiosnę!

Nagle Ada się zatrzymała.

– O, jakie ładne, białe kwiatki! Wyrastają ze śniegu!

– To przebiśniegi! Widzisz, Olku, Ada pierwsza zauważyła wiosnę!

– O, a tam takie fioletowe kwitną! Ale ich dużo!

– To są przylaszczki! Dwa punkty dla Ady! Ada, dumna, rozglądała się wszędzie.

 – O, jeż wyłazi spod gałęzi!

 – Obudził się ze snu zimowego!

– O, bazie rosną na wierzbie!

– Brawo, Olku, to też oznaki wiosny!

Na polu, między płatami topniejącego śniegu, zieleniło się coś jak trawa.

– O zielone rośnie! – zawołał Olek.

 – To wschodzi ozimina – zboże zasiane jesienią, które przezimowało na polu!

 – O, lecą jaskółki!

 – Brawo! Jedna jaskółka nie czyni wiosny, ale całe stadko – tak! – powiedział dziadek.

– Jedna jaskółka mogła przezimować w norce u kreta, razem z v Calineczką! – stwierdziła Ada.

 – Wiosną niedźwiedzie budzą się z zimowego snu, wychodzą głodne ze swojej gawry i szukają tłustych małych dziewczynek do jedzenia! – zażartował Olek.

– Ale mnie nie zje, bo powiem, że jestem niesmaczna! – powiedziała Ada, ale na wszelki wypadek rozglądała się dookoła.

– Ada, nie słuchaj go, tu nie ma niedźwiedzi! Co najwyżej mogły się obudzić borsuki i chomiki!

– Ale one nie jedzą dzieci? – upewniła się Ada.

 – Z tego co wiem, to nie! – uśmiechnął się dziadek.

Dzieci usłyszały głośny dźwięk dochodzący znad podmokłych łąk.

– Co tak hałasuje? – zdziwił się Olek.

 – To żuraw! Jego klangor niesie się na wiele kilometrów!

– Żurawie przyleciały?

 – Już miesiąc temu! Zawsze przylatują, zanim zacznie się wiosna!

– O, bociany, bociany, bociany – zawołała Ada. Wysoko na niebie krążyły bociany.

Wracały do swoich gniazd.

– No, to już możemy być pewni, że wiosna nadeszła! – powiedział dziadek.

 

  • Rozmowa na temat opowiadania. Książka (s. 54–55)

 Dziecko przygląda się ilustracjom w książce. Czyta tekst umieszczony pod ilustracjami (6-latki). Odpowiadana pytanie ( 5,6 latki): Jakie oznaki wiosny widzieli Olek i Ada na wiosennym spacerze       
 z dziadkiem? Wskazuje na obrazku odpowiednie szczegóły. 

  • Zabawa ruchowa ,,Zwiastuny wiosny”

Rodzic rozkłada w pokoju na dywanie kartoniki z zwiastunami wiosny (bazie na gałęziach, kwitnące forsycje, przebiśniegi, motyle, bociany). Włącza nagranie dowolnej muzyki. Dziecko spaceruje pomiędzy kartonikami. Na przerwę w nagraniu dziecko zatrzymuje się przy dowolnym kartoniku, odwraca go i nazywa przedstawiony na nim zwiastun wiosny. Zabawę powtarzamy, aż zostaną zebrane wszystkie kartoniki.

  • Karty pracy dla 5-cio latków

Strona 32 załącznik 1

Dziecko czyta tekst z rodzicem. Nazywa kwiaty, podaje ich charakterystyczne cechy, rysuje po śladzie, nie odrywając kredki od kartki, koloruje rysunki.

Strona 33 załącznik 1

Dziecko czyta tekst z rodzicem. Nazywa ptaki, opisuje ich wygląd. Kontynuuje szlaczek z poprzedniej strony.

  • Karty pracy dla 6-cio latków

Strona 40 załącznik 2

Dziecko czyta tekst. Nazywa kwiaty, podaje ich charakterystyczne cechy, rysuje pośladzie, nie odrywając kredki od kartki, koloruje rysunki.

Strona 41 załącznik 2

Dziecko czyta tekst. Pisze po śladzie poznane litery, odczytuje wyrazy.

 

Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne

Plastikowe kręgle dla  dziecka (może być pusta butelka ), bębenek ( może być pokrywka od garnka), tamburyn lub jakiś dzwoneczek

 • Zabawa orientacyjno-porządkowa Posłuszne kręgle.

Dzieci poruszają się swobodnie po sali, trzymając kręgle w rękach. Na mocne uderzenie w bębenek zatrzymują się i manipulują kręglami: podają je sobie z jednej ręki do drugiej, z przodu, za plecami, pod kolanami; podrzucają je i łapią.

• Ćwiczenia mięśni brzucha – Jak najdalej w przód.

Dzieci w siadzie prostym, kręgle trzymają w obu rękach. Wykonują skłon tułowia w przód, sięgając rękami z kręglami jak najdalej w kierunku stóp (kolana mają proste).

• Skręty – Na prawo, na lewo.

Dzieci w siadzie skrzyżnym, trzymają kręgle na głowach, przytrzymując je rękami, łokcie mają skierowane na zewnątrz. Wykonują skręty tułowia w prawo i w lewo; co pewien czas wykonują kilka rzutów i chwytów kręgli.

• Skrętoskłony – Witamy stopy.

Dzieci w siadzie rozkrocznym, kręgle trzymają oburącz w górze; wykonują skrętoskłon do lewej stopy – przywitanie jej kręglem, wyprost; wykonują skrętoskłon do prawej stopy – przywitanie jej, wyprost (podczas ćwiczenia dzieci starają się nie zginać kolan, kręgle trzymają obiema rękami).

• Ćwiczenie mięśni grzbietu – Oglądamy kręgle.

Dzieci w leżeniu przodem, trzymają kręgle w obu rękach przed głową. Unoszą głowę, prostują ręce; oglądają kręgle, wytrzymują przez chwilę. Potem powracają do leżenia – odpoczywają.

• Ćwiczenie mięśni brzucha – Spotkanie.

Dzieci w leżeniu tyłem, trzymają kręgle w obu rękach wyciągniętych za głową. Jednocześnie wznoszą obie nogi i ręce – dążą do spotkania nóg z kręglami; potem powracają do pozycji wyjściowej.

 • Ćwiczenie mięśni grzbietu i brzucha – Z nóg do rąk.

 Dzieci w leżeniu tyłem, kręgle trzymają pomiędzy stopami. Przekazują kręgle nogami do rąk, za głowę, i powracają do siadu. Ponownie wkładają kręgle pomiędzy stopy i wykonują ćwiczenie od nowa.

• Ćwiczenia przeciw płaskostopiu – Sprytne stopy.

Dzieci w siadzie prostym podpartym, kręgiel mają ułożony pomiędzy stopami (pionowo). Krążą obunóż w prawo i w lewo. Wałkują kręgle: raz jedną stopą, raz drugą stopą. W siadzie podpartym – chwytają stopami kręgle i podnoszą je do góry.

  • Wydzieranka ,, KROKUS” – rozwijanie sprawności manualnej.

Rodzic pokazuje zdjęcia przedstawiające krokusy (w różnych kolorach, np.: białym, żółtym, fioletowym). Dziecko opisuje ich wygląd. Rodzic zwraca uwagę na fakt, że krokus nie boi się śniegu ani mrozu. Gdy nie ma słońca, a leży śnieg, krokusy tylko leciutko przez niego przebijają. Gdy jest słońce, rozwijają swoje kwiaty. Wyjaśnia, że krokusy są pod ochroną. Dziecko dostaje białe kartki, szablony krokusa, ołówki, papier kolorowy, klej, kredki. Dziecko odrysowuje na kartce szablon, drze papier kolorowy na małe części, a następnie wypełniają nimi kontur krokusa. Na koniec wycina kwiat.

 

 

 

 26.03.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: Wiosenne przebudzenia

Temat: Szukamy wiosny w parku

Cele ogólne:

• dostrzeganie zmian zachodzących w przyrodzie w związku z nadejściem wiosny,

• utrwalanie nazw roślin charakterystycznych dla środowiska parku,

• rozwijanie umiejętności poruszania się w przestrzeni (w rytmie muzyki),

• wyrabianie reakcji na zmiany tempa.

 

Przebieg:

Zajęcia 1. Wiosna idzie przez park – praca z obrazkiem, inspirowana wierszem B. Formy Nadeszła wiosna.

  • Powitanie.

Dzieci witają się z Rodzicami, wypowiadając rymowankę i wykonując następujące ruchy: Grzecznie się witamy – kłaniają się sobie wzajemnie, w kółeczku siadamy – siadają w kole. Plecy prostujemy – prostują plecy, nogi krzyżujemy – siadają skrzyżnie.

  • Słuchanie wiersza B. Formy Nadeszła wiosna.

Spojrzał w okno mały Paweł,

a w ogrodzie wiosna,

świeżą trawkę, przebiśniegi

w koszu nam przyniosła.

Obudziła pąki kwiatów

w parku i w ogrodzie.

Zapomnijcie, moi mili,

o śniegu i chłodzie.

Pożyczyła od słoneczka

garść ciepłych promieni,

gdy ogrzeje nimi ziemię,

świat się zazieleni.

  • Rozmowa na temat wiersza.

 Rodzic pyta: Jaką porę roku dostrzegł za oknem Paweł? Jakie zmiany w przyrodzie przyniosła wiosna? Dzieci wymieniają oznaki wiosny przedstawione w wierszu.

  • Karty pracy 5-cio latki strona 34-35 załącznik 3

Dziecko przygląda  się obrazkowi, wypowiadają się na jego temat, odszukują wśród naklejek kolorowe, kółeczka ( z powodu braku naklejek proszę zakreślić w kółko oznaki wiosny np. lecące bociany, szpak na drzewie, kwitnąca wierzba, kwitnąca leszczyna, krokusy, kępki trawy, podbiał, sasanki, zawilce, kra na rzece) , rysuje szlaczek po śladzie, a potem – samodzielnie.

  • Karty pracy 6-cio latki strona 42-43 załącznik 4

Dziecko przygląda  się obrazkowi, wypowiadają się na jego temat, odszukują wśród naklejek liczby od 1 do 10 ( z powodu braku naklejek proszę zakreślić w kółko i napisać liczby od 1 do 10, przy  oznakach wiosny np. lecące bociany, szpak na drzewie, kwitnąca wierzba, kwitnąca leszczyna, krokusy, kępki trawy, podbiał, sasanki, zawilce, kra na rzece) , rysuje szlaczek po śladzie, a potem – samodzielnie.

  • Zabawa ruchowa ,,Wiosenny taniec”.

Rodzic daje dziecku chusteczkę, apaszkę, w zależności co mamy. Włącza nagranie utworu A. Vivaldiego Cztery pory roku. Wiosna. Dziecko wykonują improwizacje taneczne według własnego pomysłu.

Link do utworu

https://www.bing.com/videos/search?q=cztery+pory+roku+wiosna+vivaldi&view=detail&mid=C50CEE343022B84C9032C50CEE343022B84C9032&FORM=VIRE

  • Rozpoznawanie i nazywanie pierwszych oznak wiosny. Utrwalanie poznanych liter (6-latki). Budowanie zdań poprawnych pod względem gramatycznym.

Rodzic jest Paniom Wiosną, siada na krzesełku przed dzieckiem. Dzieci podchodzi do Wiosny i pyta: Co nam przynosisz, Wiosno? Wiosna odpowiada: Tu obrazki mam. Weź i zobacz sam. Wyciąga w stronę dziecka rękę, w której trzyma koszyk. Dziecko losuje jeden obrazek z  koszyka (5-latek) i wyjaśnia dzieciom, co jest na nim przedstawione, budując poprawne pod względem gramatycznym zdanie (np. Wiosna przyniosła nam krokusy),6-latek losuje jeden obrazek  i czyta wyraz, a następnie układa z nim zdanie .

  • Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Z kwiatka na kwiatek.

Rodzic rozkłada na podłodze, w niewielkiej odległości od siebie, kolorowe, papierowe kółka  (kwiaty). Dzieci (motyle) przefruwają z kwiatka na kwiatek (nie mogą dotknąć podłogi, muszą przejść bezpośrednio z jednego krążka na drugi).

  • Utrwalanie nazw drzew i krzewów występujących wiosną w parku.

Rodzic pyta: Gdzie był Olek na wycieczce? Układa przed dzieckiem zdjęcia drzew najczęściej spotykanych w parku, które mają już liście. Pyta: Jakie drzewa rosną w parku? Dziecko wymienia nazwy drzew i odszukują odpowiednie zdjęcia. Rodzic pyta: Jak wczesną wiosną wyglądają te drzewa? Czy są takie jak na obrazku? Czym się różnią? Następnie pokazuje zdjęcie kwitnącej forsycji. Prosi o podanie nazwy rośliny. Pyta: Czy forsycja to drzewo czy krzew? Po czym można odróżnić drzewo od krzewu? Jak wygląda forsycja wczesną wiosną? Następnie pokazuje dziecku zdjęcia innych krzewów, które rosną w parkach. Podaje ich nazwy i opowiada o nich ciekawostki. Dziecko opisuje wygląd krzewów.

Bukszpan to roślina znana od bardzo dawna. Ma skórzaste ciemnozielone liście, a od kwietnia do maja zdobią go żółto-białe kwiaty. Bardzo często bukszpan jest przycinany w różne, bardzo ciekawe wzory. Nadaje się na obwódki, labirynty i żywopłoty. Jaśminowiec jest krzewem liściastym, który kwitnie na biało późną wiosną i latem. Pięknie pachnie. Jego kwiaty nie są jednak zbyt chętnie odwiedzane przez pszczoły. Zdecydowanie bardziej lubią one bukszpan. Śnieguliczka biała jest krzewem bardzo wytrzymałym na mrozy i suszę. Ma cienkie gałązki i ciemnozielone liście (od spodu jaśniejsze). Kiedy jej biało-różowe kwiaty przekwitną, pojawiają się białe kuliste owoce, które pozostają na gałązkach prawie całą zimę. Dla człowieka są one trujące.

  • Rozpoznawanie odgłosów wiosny.

 Nagrania odgłosów wiosny, np.: rechotania żab, klekotania bociana, śpiewu ptaków. Rodzic włącza nagrania, na których są różne odgłosy wiosny. Dziecko rozpoznają je, nazywa, naśladuje słyszane dźwięki.

Rechotanie żaby

https://www.bing.com/videos/search?q=rechotanie+%c5%bcaby&&view=detail&mid=415C670A0BD7E6D62E7F415C670A0BD7E6D62E7F&&FORM=VRDGAR&ru=%2Fvideos%2Fsearch%3Fq%3Drechotanie%2B%25c5%25bcaby%26FORM%3DHDRSC3

klekotanie bociana

https://www.bing.com/videos/search?q=klekotanie+bociana&ru=%2fvideos%2fsearch%3fq%3dklekotanie%2520bociana%26qs%3dn%26form%3dQBVDMH%26sp%3d-1%26pq%3dklekotanie%2520bociana%26sc%3d2-18%26sk%3d%26cvid%3d5399D4CDEBA44F1080D289F86FB2E966&view=detail&mid=29B146440A2F453EF85F29B146440A2F453EF85F&&FORM=VDRVRV

śpiew ptaków

https://www.bing.com/videos/search?q=spiew+ptak%c3%b3w+wiosna&&view=detail&mid=D42511A2D7C9374AB948D42511A2D7C9374AB948&&FORM=VRDGAR&ru=%2Fvideos%2Fsearch%3Fq%3Dspiew%2520ptak%25C3%25B3w%2520wiosna%26qs%3Dn%26form%3DQBVDMH%26sp%3D-1%26pq%3Dspiew%2520ptak%25C3%25B3w%2520wiosna%26sc%3D1-19%26sk%3D%26cvid%3D6C15AF6DC483411CA802515E6C16D6A7

Zajęcia 2. Zajęcia umuzykalniające. Zabawy przy piosence ,,Maszeruje wiosna”

  • Dziecko słucha nagrania piosenki i interpretuje ją ruchem.

Link do piosenki

https://www.youtube.com/watch?v=yNLqW1kp9Pw

  • Dzieci na spacerze – wyrabianie reakcji na zmiany tempa.

Do zabawy, będą potrzebne marakasy, można je zrobić nasypując ryż do mp. Opakowania po Kinder niespodziance, do malej plastikowej butelki .

 Przed rozpoczęciem zabawy Rodzic wspólnie z dzieckiem utrwala zdania związane z nadchodzącą porą roku – wiosną. Podczas ich prezentacji zwraca uwagę na prawidłową dykcję. Wypowiada zdania coraz głośniej lub coraz ciszej.

Kiedy deszcz wiosenny pada, rosną kwiaty, rośnie trawa. Słoneczko promykami ziemię ogrzewa, zielenieje trawa, zielenieją drzewa. Każde dziecko o tym pamięta: gdy nastaje wiosna, budzą się zwierzęta. 

 Dzieci wyruszają na wiosenny spacer – maszerują w rytmie marakasów. Kiedy akompaniament staje się szybszy, pada wiosenny deszcz – zatrzymują się, naśladują rękami spadające krople deszczu, równocześnie wypowiadając zdanie: Kiedy deszcz wiosenny pada, rosną kwiaty, rośnie trawa. Ponownie maszerują. Kiedy akompaniament staje się wolny, zatrzymują się i wypowiadają w wolnym tempie zdanie: Słoneczko promykami ziemię ogrzewa, zielenieje trawa, zielenieją drzewa. Powracają do marszu. Kiedy usłyszą tremolo ( szybkie , naprzemienne poruszanie 2 marakasami) , zatrzymują się i recytują w umiarkowanym tempie słowa: Każde dziecko o tym pamięta: gdy nastaje wiosna, budzą się zwierzęta. Zabawę powtarzamy kilka razy. Recytację można połączyć z tupaniem, klaskaniem

  • Ćwiczenie oddechowe – Wiosenne kwiaty.

 Na środku podłogi Rodzic rozrzuca kolorowe papierowe kwiaty. W rytmie bębenka dziecko maszeruje między nimi. Na sygnał – mocne uderzenie – dziecko podnosi najbliżej leżący kwiatek i go wącha. Wciąga powietrze nosem, wypuszcza ustami.

  • Karty pracy 5-cio latki strona 36 załącznik 3

Dzieci:

− rysują po śladach, 

− kolorują rysunki,

− opowiadają, jak rozwijał się bocian,

− słuchają wyrazów czytanych przez Rodzica, wskazują w nich pierwszą głoskę.

  • Karty pracy 6-cio latki strona 44 załącznik 4

Dzieci:

 − rysują po śladach, 

− kolorują rysunki,

− opowiadają, jak rozwijał się bocian, opowiadają ciekawostki na jego na temat (jeśli je znają),

 − czytają wyrazy.

 

 

 27.03.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Wiosenne przebudzenia

Temat: Wiosenne symetrie

Cele ogólne :

• przybliżenie efektu odbicia i symetrii,

• dostrzeganie regularności w kształtach różnych przedmiotów i na zdjęciach zwierząt,

• rozwijanie obustronnej koordynacji ruchowej i sprawności manualnej.

Przebieg:

Zajęcia 1. W poszukiwaniu wiosennych symetrii – zajęcia matematyczne.

  • Przygotowanie.

Lusterka, tacki, zestaw kartoników o wymiarach pocztówki, z naklejoną na środku kolorową figurą geometryczną (prostokątem, kwadratem, trójkątem, trapezem, kołem).

Rodzic  kładzie tackę z lusterkiem i kartonikami, na których są naklejone kwadraty, prostokąty, trójkąty, koła i trapezy. Dziecko samodzielnie obserwuje w lusterku efekt odbicia i symetrii. Nazywa to co dostrzega.

  • Dostrzeganie regularności w innych obiektach.

Zdjęcia: tulipana, parasola, gałązki świerka, motyla, biała kartka.

Rodzic przykleja do ściany czy mebli  zdjęcia: motyla ( zwiastun wiosny, czyli motyl cytrynek), parasola (przydatny wczesną wiosną z powodu częstej zmiany pogody), gałązki świerka (nie zmienia swojego wyglądu w kolejnych porach roku). Rodzic przykłada białą kartkę do zdjęcia tak, aby zakryć jego połowę. Widać więc tylko połowę motyla, połowę parasola i połowę gałązki świerka. Zakrywa kolejno raz jedną połowę, raz drugą połowę. Dziecko je obserwuje i dochodzi do wniosku, że są one takie same.

  • Zabawa ruchowa Znajdź drugą połowę swojego obrazka.

Obrazek przecięty na pół, przedstawiający np. ,tulipana, parasol, gałązki świerka, motyla.

Rodzic rozmieszcza w pokoju połówki obrazków. Dziecku wręcza  przecięty na pół obrazek. Dziecko poruszają się w rytm wygrywany przez Rodzica na dowolnym instrumencie. Na przerwę w grze odnajdują drugą połowę obrazka. Zabawę powtarzamy do momentu aż zostaną połączone wszystkie obrazek.

  • Poszukiwanie w pokoju obiektów, w których można zaobserwować zjawisko symetrii.

Klocki w kształcie figur geometrycznych, pluszowe zabawki, np.: kot, pies, butelki, instrumenty muzyczne, garnki i sztućce.

Dzieci odnajdują w pokoju przedmioty, w których występuje zjawisko symetrii. Wskazują oś symetrii, czyli linię dzielącą obiekt na dwie równe części. 

  • • Układanie symetrycznych obrazków.

Tacki, piasek, różnorodny materiał do tworzenia kompozycji: guziki, kasztany, fasola, korale, figury geometryczne wycięte z papieru.

Dzieci siedzą przy stołach. Rodzic ustawia na stole  tackę z piaskiem ( może być kasza manna) oraz różnorodny materiał, z którego można tworzyć kompozycje. Dzieci układają, np. z guzików, kasztanów, fasoli, symetryczne obrazki. Po zakończeniu pracy Rodzic ogląda powstałe  prace                  i sprawdza, czy zadanie zostało wykonane poprawnie.

Zajęcia 2. Oznaki wiosny – zajęcia plastyczne

  • Dzieci oglądają film pt; ,,WIOSNA – pierwsze oznaki w przyrodzie”

Na podstawie  filmu dzieci wykonują pracę plastyczna ,,Oznaki wiosny” . Prace można wykonać kredkami, farbami, pastelami.

Link do filmu

https://www.youtube.com/watch?v=Wjo_Q1OYTmY

 

30.03.2020 - 03.04.2020

30.03.2020r. (poniedziałek)
Temat kompleksowy: Wiosenne powroty
Temat: Jajko i jego tajemnice

Cele ogólne:
zachęcanie do samodzielnych doświadczeń i wyciągania wniosków,
zapoznanie z właściwościami jajka,
rozwijanie słuchu fonematycznego,
poznawanie i stosowanie różnych technik plastycznych.


Przebieg:

1. Ćwiczenia poranne zestaw nr 29:

Zabawa orientacyjno-porządkowa Słońce – deszcz.

Rodzic rozkłada w pomieszczeniu krążki z papieru. Na klaśnięci i hasło: Słonko świeci wesoło – dziecko biega między krążkami. Na tupnięcie i hasło: Deszcz pada, otwórz parasol– dziecko podnosi krążek i kładzie go na głowie. Ponowny dźwięk klaśnięcia i hasło: Słonko świeci wesoło jest sygnałem do położenia krążka w dowolnym miejscu na podłodze i poruszania się biegiem między krążkami.

Ćwiczenie tułowia – Witamy powracające ptaki.

Dziecko siedzi skrzyżnie na podłodze. Krążek układa przed sobą. Dłonie splata z tyłu. Na raz – stara się dotknąć czołem krążka – wita ptaki wracające z ciepłych krajów, na dwa – prostuje się, podnosi głowę do góry – rozgląda się, czy widać nadlatujące ptaki.

Zabawa bieżna Ptaki i gniazda.

Dziecko układa krążki na podłodze. To jego gniazdo. Dziecko (ptak) siedzi w swoim gnieździe (siada skrzyżnie na krążku). Przy dźwiękach dowolnej muzyki ptak porusza się po pomieszczeniu – wyla­tuje na poszukiwanie pożywienia. Na przerwę w grze wraca do swoich gniazd. Siada w nim skrzyż­nie, prostuje plecy, dłonie układa na kolanach.

Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Czapla.

Dziecko spaceruje po pomieszczeniu pomiędzy leżącymi na podłodze krążkami, wysoko unosząc nogi. Na hasło: Czapla – podnosi krążek, staje na jednej nodze, a drugą, ugiętą w kolanie, podnosi do góry. Ukła­da krążek na kolanie i stara się utrzymać równowagę.

Zabawa ruchowa z elementem skoku i podskoku – Szpaki na trawie.

Dziecko (szpak) porusza się pomiędzy leżącymi na podłodze krążkami (kałużami). Stopy ma złą­czone. Skacze lekko, cicho, sprężycie. Na sygnał Rodzica– uderzenie klaśnięcie/tupnięcie/uderzenie widelcem o szklankę– zatrzymuje się obok kałuży, wykonuje siad skulny i pije wodę.

Ćwiczenie uspokajające.

Dziecko maszeruje po obwodzie koła. Krążek układa na głowie. Na raz – klaszcze w dłonie.

Zajęcia 1. Doświadczenia z jajkiem – zabawy badawcze.

2. Wprowadzenie do tematu.

Rozmowa z dzieckiem w oparciu o jego doświadczenia i wiedzę na temat zwierząt, które wykluwają się z jajek.
Wspólne oglądanie książek i albumów ze zwierzętami, rozmowa na temat sposobu ich narodzin.


3. Porównywanie jajek: surowego i ugotowanego. Opisywanie budowy jajka.

Pomoce: Plastikowy pojemnik, lignina, surowe jajko, ugotowane jajko, dwie szklanki, talerzyk.


Rodzic wraz z dzieckiem gotuje jajko. Po wystudzeniu wspólnie oglądają zarówno to ugotowane, jak i surowe, potrząsają nimi, starając się porównać dźwięki, jakie wydają. Wskazują różnice. Rodzic wpro­wadza oba jajka w ruch obrotowy. Dziecko obserwuje jajka i wskazuje to, które kręciło się szybciej. Wspólnie zastanawiają się nad przyczyną.

Jajko surowe obraca się tylko przez chwilę, a potem się zatrzymuje. Dzieje się tak, dlatego, że ma płyn­ny środek, który porusza się wewnątrz skorupki w różne strony. Uniemożliwia to szybkie poruszanie się jajka.


Następnie Rodzic rozbija surowe jajko. Oddziela żółtko od białka. Prosi, aby dziecko powiedziało, z czego składa się jajko (skorupka, białko, żółtko). (ZAŁĄCZNIK 1)

4. Doświadczenia z jajkiem.

Pomoce: 2 jajka surowe, 2 jajka gotowane, przezroczysta miska lub słoik z szerokim otworem,  sól, łyżki, woda, woda w dzbanku, butelka coca-coli, zaparzone i wystudzone herbata i kawa, plastikowe po­jemniki (do wlania do nich coca-coli, kawy, herbaty, wody i umieszczenia w nich jajek), opcjonalnie dodatkowo barwniki spożywcze, sekundnik- np. w telefonie,



Dziecko wraz z rodzicem bada zachowanie w wodzie jajka surowego i jajka gotowanego – wkładają jajko do plastiko­wej, przezroczystej miski lub słoika z szerokim otworem.
Następnie badają zachowanie jajka surowego w wodzie po dodaniu do niej soli. (Najpierw wlewają do słoika trochę wody, wkładają jajko, potem dosypują stopniowo około 10 łyżek soli, uzupełniają wodę, wlewając ją ostrożnie, po ściankach naczynia, i obserwują, co się dzieje).
Tym razem badają, co dzieje się z ugotowanym na twardo jajkiem zanurzonym w coca-coli, herbacie, kawie, wodzie z dodanym do niej barwnikiem spożywczym (zanurzają w nich jajko).

Skorupka jajka zbudowana jest z wapnia, podobnie jak nasze zęby. Takie same przebarwienia jak na skorupkach jajek pozostają na naszych zębach, jeśli nieodpowiednio dbamy o higienę jamy ustnej i nie myjemy zębów.

Zawody. Rodzic i dziecko kręcą ugotowanym na twardo jaj­kiem. Rodzic mierzy czas. Po zakończeniu zawodów ogłasza zwycięzcę.
Badanie właściwości jajka ugotowanego na twardo: Rodzic z dzieckiem obierają jajko, kroją je plastikowym nożykiem na pół, nazywają poszczególne części jajka (skorupka, żółtko, białko), określają wygląd, smak, zapach. Porównują budowę jajek: surowego i gotowanego. Zastanawiają się, co się zmieniło i dlaczego.
Porównywanie wielkości jajek różnych ptaków. (ZAŁĄCZNIK 2) Rodzic z dzieckiem ogląd zdjęcia, na których znajdują się jajka: przepiórki, strusia, kury, oraz zdjęcia kury, przepiórki, strusia. Dzieci układają zdjęcia według wielkości jajek – od najmniejszego do największego. Następnie łączą w pary obrazki jajek z obrazkami odpowiednich ptaków.

Największym jajem u zwierząt lądowych jest jajo strusia czerwonoskórego. Może ważyć nieco ponad około 1,6 kg. Mieści się w nim około 25 jaj kurzych, a skorupa jest o 10 razy grubsza. Ugotowanie go na twardo zajmuje od 45 minut do około 2 godzin. Jednym z najmniejszych jaj ptasich jest jajko koliberka hawańskiego.



5. Zabawa ruchowa – Jajeczny slalom.

Pomoce: Dwie łyżki, dwie piłeczki do ping-ponga (dwa jajka- wersja dla odważnych rodziców :) ), klocki/butelki(coś, co pomoże wyznaczyć slalom).

Rodzic i dziecko chwytają łyżkę z ułożoną na niej piłeczką. Na sygnał pokonują slalom/tor przeszkód.

6. Karty pracy:.

Dzieci młodsze (5 latki): załącznik nr 3
Dzieci starsze (6latki): załącznik nr 4



DZIECI STARSZE (6 LATKI)

Zajęcia 2. Odkrywanie litery j: małej, wiel­kiej, drukowanej, pisanej.

Wyodrębnienie wyrazu podstawowego – jajka.

Rodzic czyta dziecku zagadkę I. Fabiszewskiej.
Gdy skorupka pęknie, pisklę się wykluje.
Ale najpierw w gnieździe ptak je wysiaduje.
(jajko)

Analiza i synteza słuchowa słowa jajka.

Dziecko dzieli słowo jajka na głoski. Liczy, ile jest w słowie sylab, a ile głosek. Wymienia kolejno wszystkie głoski. Następnie wymienia inne słowa, w których głoskę j słychać na początku, na końcu oraz w środku słowa.

Budowanie schematu słowa jajka.

Pomoce: 8 dowolnych przedmiotów (mogą być np. łyżeczki, kawałki kartki, klocki)

Dziecko układa tyle kartoników, ile sylab słyszy w słowie jajka – rozsuwa kartoniki i wyma­wia głośno sylaby. Następnie układa tyle przedmiotów, ile głosek słychać w słowie; wyma­wia głoski głośno, dotykając kolejno przedmiotów.

Budowanie schematu słowa Jola.

Pomoce: 8 dowolnych przedmiotów (mogą być np. łyżeczki, kawałki kartki, klocki)


Rodzic wymawia, głoskując, imię dziewczynki: J-o-l-a. Informuje, że Jola jest koleżanką Olka z przedszkola. Wspólnie z nim chciałaby obser­wować bocianie gniazdo. Dziecko dokonuje syn­tezy i wymawia słowo głośno. Następnie sa­modzielnie dzieli słowo Jola na sylaby oraz na głoski. Układa z przedmiotów schemat imienia.

Budowanie modeli słów jajka, Jola.

Pomoce: czerwone i niebieskie klocki (po 5 szt.)

Dziecko głośno wymienia kolejne głoski w sło­wach. Określa, czy głoska j jest spółgłoską, czy samogłoską. Pod schematami słów zazna­cza miejsca głoski j niebieskimi klockami. Wskazuje kolejne spółgłoski. Porównuje liczbę samogłosek i spółgłosek w słowach.

Odkrywanie liter j, J.

Pomoce: czerwone i nie­bieskie klocki, litera i: mała, wielka (napisana przez rodzica na kartce), talerz, kasza manna/mąka/sól.

Rodzic pokazuje literę j: małą, wielką. Dziecko określają jej wygląd. Umieszczają karteczki z literą we właściwych miejscach pod swoimi modelami słów jajka, Jola. Rodzic przypomina, że imiona roz­poczynają się wielką literą.


7. Pracy plastyczna (dla wszystkich)


Wprowadzenie do tematu.

Rodzic pyta:
- Czyje gniazdo obserwowali Olek z dziad­kiem?
- Jak wygląda bocian?
Dziecko opisuje z pa­mięci wygląd bociana.

Wykonanie pracy plastycznej. (ZAŁĄCZNIK 2)


Pomoce: kartki lub papiery kolorowe: biała, czarna, czerwona, niebieska; klej, nożyczki, rolka po papierze toaletowym, mazak.



31.03.2020r. (wtorek)
Temat kompleksowy: Wiosenne powroty
Temat: Poznajemy budowę ptaka

Cele ogólne
wzbogacanie wiadomości na temat ptaków,
rozbudzanie zainteresowań przyrodniczych oraz chęci obserwowania otaczającego świata,
rozwijanie umiejętności czytania,
rozwijanie sprawności ruchowej.


Przebieg:

1. Ćwiczenia poranne:

Propozycja: Yoga dla Rodziców i Dzieci  lub zestaw ćwiczeń porannych nr 29.

https://www.youtube.com/watch?v=X655B4ISakg


Zajęcia 1. Co słychać, panie Bocianie? – słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Ptaki.


2. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Ptaki.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=58

Dziecko przygląda się ilustracjom w książce, słucha opowiadania czytanego przez Rodzica.

Zadzwoniła babcia, ta, która mieszka pod miastem, na wsi, i powiedziała, że upiekła ulubione ciasteczka Ady. – Przyjedziecie do nas? – zapytała.
– No pewnie! – zapewniła Ada i dotąd namawiała rodziców, aż się zgodzili na wspólny wyjazd.
– Gdzie ciasteczka? – zapytała, gdy tylko zobaczyła babcię.
Olek nie był smakoszem ciasteczek, za to lubił towarzystwo dziadka. Odnalazł go w sadzie obok domu. Dziadek obserwował niebo przez lornetkę. Olek zadarł głowę. W oddali zobaczył jakieś drobne punkciki.
– Bociany wracają. Co za widok! – dziadek uśmiechnął się promiennie.
– Naprawdę?! – Olek rzucił się biegiem do samochodu po swoją lornetkę. Po chwili był już z powrotem. – Zdążyłem?! Jeszcze je widać?! – pytał zdyszany.
Trzeba wam wiedzieć, że lornetki przybliżają i powiększają obraz, więc widok był niezwykły. Olek tak bardzo zagapił się w niebo, że nawet nie zauważył Ady, która przybiegła za nim z własną malutką lor­netką. Patrzył na szybujące po niebie bociany. Widział ich rozłożone skrzydła, długie, wyciągnięte szyje, czerwone dzioby, a gdy poprawił ostrość, zobaczył nawet pojedyncze pióra w ogonach. Ptaki prawie nie poruszały skrzydłami, a jednak sunęły po niebie jak papierowe samoloty albo małe szybowce niesione wiatrem.
– Też chciałbym tak latać. Szkoda, że nie mam skrzydeł – westchnął.
Dziadek się uśmiechnął. – Ptaki mogą latać nie tylko dzięki skrzydłom. Ich waga też jest ważna. Są lżejsze niż my, bo mają lekkie dzioby i nieduże głowy. No i nie posiadają zębów, żeby mniej ważyć.
Na niebie było tłoczno jak na autostradzie. Nie tylko bociany wracały do domu na wiosnę. Leciały szpaki, pliszki i zięby. Jedne zawzięcie trzepotały skrzydełkami, inne machały nimi tylko od czasu do czasu.
– Mógłbym na nie patrzeć bez końca. Żałuję, że tak późno poświęciłem się obserwowaniu przyrody. Wierzcie mi, że jest to wyjątkowa przyjemność – mówił dziadek. – Nawet nie wiecie, co wyprawiają zwie­rzęta, gdy sądzą, że nikt ich nie widzi. Takich zabaw, psot i tańców nigdzie indziej nie zobaczycie.
Olka najbardziej zainteresowały zwierzęce psoty. – Pokażesz nam te psoty? – spytał.
– Oczywiście, wybierzemy się do lasu jutro z samego rana. Babcia pomoże nam przygotować kanapki i termos z ciepłą herbatą. Zabierzemy też mapę terenu i to, co najważniejsze dla obserwatorów przyrody... – dziadek spojrzał pytająco na wnuki.
– Ciasteczka! – wykrzyknęła Ada.
Olek popatrzył na siostrę z politowaniem. – Lornetki – poprawił ją.
Ich głosy wywabiły z domu tatę. Spojrzał w niebo na szybujące ptaki i westchnął, podobnie jak wcześniej Olek: – Chciałbym latać jak ptaki.
– Lepiej nie. Musiałbyś wyrwać wszystkie zęby, a i tak byłbyś za ciężki – mądrze zauważył Olek.
– Głowę też masz za dużą – dodała Ada.
– Nie mówiąc o braku skrzydeł – dorzucił rozbawiony dziadek.


Praca z ilustracją:
dziecko opowiada, co dzieje się na obrazku,
słucha tekstu czytanego przez Rodzica lub podejmuje samodzielne próby czytania,
odpowiada na pytania związane z przeczytanym tekstem: Gdzie było gniazdo bocia­na? Do czego Olkowi była potrzebna lornetka? Jakie znane ci kwiaty dostrzegasz na ilustracji?

3. Poznawanie budowy ptaka. (ZAŁĄCZNIK 3)


Rodzic pyta: Dlaczego ptaki umieją latać, a ludzie nie potrafią?
Uzupełnia wypowiedzi dziecka.

Natura cały organizm ptaka wyposażyła w cechy, które umożliwiają mu latanie, np. kości ptaka są zupełnie inne niż kości innych zwierząt. Są dużo lżejsze, gdyż znajduje się między nimi wiele pu­stych przestrzeni. Ptaki nie mają zębów, co także zmniejsza ich ciężar ciała. Pokryte są piórami, które spełniają wiele funkcji. Ptak ma skrzydła, które wykorzystuje do radzenia sobie z oporem powietrza.

4. Karty pracy:.

Dzieci młodsze (5 latki): załącznik nr 1
Dzieci starsze (6 latki): załącznik nr 2



5. Zabawa ruchowa Bocian i wrony.


Odtwarzacz CD, nagranie muzyki w rytmie marsza, np. https://www.youtube.com/watch?v=z0XvaNyqMnc

Rodzic włącza nagranie muzyki w rytmie marsza. Dziecko maszeruje w różnych kierunkach. Na przerwę w nagraniu R. podaje hasło: Bocian. Dziecko staje na jednej nodze, wyciągają przed siebie wyprosto­wane ręce, tworząc długi dziób, i mówią: kle, kle, kle. Na hasło: Wrona – dziecko wykonuje przysiad i mówi: kra, kra, kra.

6. Wskazywanie różnic w budowie ciała wybranych ptaków, ze szczególnym zwróceniem uwagi na dzioby. Porównywanie ptasich dziobów i rozpoznawanie ptaków po dziobach.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=61

Rodzic prosi, aby dziecko wy­mieniło różnice w wyglądzie zewnętrznym ptaków, np. wielkość, ubarwienie, kształt kończyn, ogona, dzioba. Szczególną uwagę zwraca na dzioby.
Pyta: Jak myślisz, dlaczego ptaki mają różne dzioby?

Następnie prosi, aby dziecko wskazało, który ptak ma najdłuższy dziób, który – najkrótszy dziób, i taki, który jego zadaniem jest najmocniejszy. Zapoznaje dzieci z ciekawostkami na temat ptaków. Zachęca do uważnego odsłuchania odgłosów ptaków.

https://www.youtube.com/watch?v=W5ACbMU15R4

Ptaki różnią się zewnętrznie wielkością, ubarwieniem, kończynami, ogonami i dziobami. Najmniej­szym ptakiem na świecie jest koliber, a największym – struś afrykański. Najbardziej kolorowymi pta­kami w Polsce są m.in. kraska, bażant, wilga, dzięcioł, szczygieł, sójka. Najdłuższy dziób ma pelikan australijski. Dzioby ptaków są dostosowane do rodzaju spożywanego pokarmu. Dziób wszystkożercy szpaka czy wrony jest niezbyt duży, ostry na końcu i przeważnie czarny. Dziób ziarnożercy, np. wró­bla, jest krótki i szeroki. Służy do rozłupywania twardych nasion. Dziób owadożercy, np. jaskółki, jest podobny jest do dzioba ziarnożercy. Dzięki niemu ptak może łapać niewielkie owady. Dziób ptaków drapieżnych, np. orła, jest masywny i mocno zagięty. Umożliwia schwytanie zdobyczy. Dziób ptaków, które kują w drewnie, jest średniego rozmiaru, ale na końcu bardzo ostry. Musi bowiem przekuć korę drzewa. Bocian zaś ma dziób długi, bo poluje na zwierzęta, które zamieszkują podmokłe łąki.

7. Układanie historyjki obrazkowej (ZAŁĄCZNIK 4)

8. Poznawanie zwyczajów bociana.

Rodzic  nawiązuje do opowiadania.
Pyta: Czyje gniazdo chcieli obserwować Olek i dziadek? Jaki dziób ma bocian? Dlaczego dziób bociana jest taki długi? Co wiesz na temat bocianów?
Wspólne oglądanie filmu edukacyjnego o bocianach:

https://www.youtube.com/watch?v=PMUUm7Xx-Fw

Bociany są gatunkiem chronionym w Polsce. Wracają z ciepłych krajów w marcu lub w kwietniu. Za­mieszkują tereny, na których znajduje się dużo pól, lasów, łąk. Po przylocie natychmiast biorą się za przebudowę starego gniazda lub budują nowe. Najczęściej robią to w pobliżu siedzib ludzkich, np. na dachach, słupach, budynkach gospodarczych. Znoszą materiał, układają gałązki i pilnują, aby gniazda nie zajął inny bocian. Kiedy gniazdo jest gotowe, samica składa jaja. Wysiaduje je na zmianę z samcem. Kiedy jeden ptak jest w gnieździe, drugi zajmuje się zdobywaniem pożywienia. Bociany jedzą wyłącznie zwierzęta, np.: pasikoniki, dżdżownice, ślimaki, gryzonie, małe ryby, węże, krety, łasi­ce, gronostaje, młode zające i pisklęta ptaków. Żaby wcale nie są ich ulubionym pokarmem.


Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne

Pomoce: piłka, materac/koc/mata.

https://www.facebook.com/ZdroweSprawneDzieci/videos/259910488341879/
https://www.facebook.com/ZdroweSprawneDzieci/videos/681004772658400/
https://www.facebook.com/ZdroweSprawneDzieci/videos/520234308911349/


9. Nauka piosenki "Żabie kroczki" (1 zwrotka oraz refren)

https://www.youtube.com/watch?v=DwwpCoM0sHg

1. To nie lada, lada gratka,
Kiedy z boćkiem tańczy żabka.
Bociek żabce patrzy w oczy,
Raźnym krokiem za nią kroczy.
Bociek żabce patrzy w oczy,
Raźnym krokiem za nią kroczy.

Ref. Sia-ba-da-ba, sia-ba-da-ba,
Wzdycha bociek – co za żaba!
Sia-ba-da-ba, sia-ba-da-ba,
Wzdycha bociek – co za żaba!
Sia-ba-da-ba, sia-ba-da-ba,
Wzdycha bociek – co za żaba!


01.04.2020r. (środa)
Temat kompleksowy: Wiosenne powroty
Temat: Ptasie gniazda

Cele ogólne

poszerzanie doświadczeń i wiadomości dotyczących tworzenia barw pochodnych,
rozwijanie słuchu fonematycznego,
poznawanie i nazywanie małych liter i wielkich liter,
wzbogacanie doświadczeń plastycznych.

Przebieg:

1. Ćwiczenia poranne (propozycja):


Ćwiczenia wzmacniające gorset mięśniowy kręgosłupa
Autor: Dorota Świdurska, pedagog, fizjoterapeuta

A. Rodzic i dziecko lub dzieci w parach leżą na przeciwko siebie:

Podawanie do siebie piłki rękami (ramiona ułożone w bok, łokcie uniesione)
Siłowanie – obie osoby trzymają piłkę. Na sygnał każdy ciągnie piłkę do siebie licząc np. do pięciu. Wygrywa ten, kto zabierze piłkę.
Klaskanie – dziecko powtarza rytm, którą rodzic pokaże (przy uniesionych łokciach).
Dmuchanie – podawanie  do siebie piłeczki ping-pongowej dmuchając ją.

B. Rodzic i dziecko lub dzieci w parach leżą obok siebie
Rzucanie – rzucamy jak dalej oburącz woreczek (lub np. kulkę papierową). Następnie czołgamy się po woreczek.
Ślizganie – leżąc na podłodze (lub na kocyku) ślizgi na brzuchu (ważne, by ręce odpychały się równocześnie). Zabawę można przeprowadzić w formie zawodów rodzic – dziecko.

C. Rodzic i dziecko lub dzieci w parach leżą na plecach, głowami do siebie
Z kijkiem – chwytamy rękami za wspólny kijek (nad głową), nogi podnoszą się dotykając go stopami i wracają na podłoże.
Z kijkiem nr 2 – chwytamy rękami za wspólny kijek (nad głową), ciągniemy kijek do siebie (kto silniejszy)



2. Oglądanie zdjęć przedstawiających lecące ptaki (sznurem, kluczem, gromadą).

Pomoce: zdjęcia przedstawiające ptaki lecące kluczem, gromadą, małe sylwety ptaków przedstawionych na zdjęciach. (ZAŁĄCZNIK 1)

Rodzic układa na stole/dywanie zdjęcia przedstawiające ptaki lecące sznurem, kluczem i gromadą. Wyjaśnia, dlaczego tak się dzieje. Zwraca uwagę na współpracę ptaków, zwłaszcza tych lecących kluczem. Następnie daje dziecku sylwety ptaków. Prosi dziecko, aby ułożyło je na kartce według przedstawionego na zdjęciu wzoru, a następnie nazwało formację, którą utworzyły ptaki.
 
Ptaki lecące kluczem, np. żurawie, gęsi, mniej się męczą niż podczas samodzielnego lotu. Wykorzy­stują wiry powietrza i odpowiednio do nich poruszają skrzydłami. Ptak lecący z przodu najbardziej się męczy, więc ptaki często zmieniają się na swoich pozycjach.

Ciekawe linki:
 https://www.medianauka.pl/dlaczego-ptaki-leca-w-kluczu

Film edukacyjny: Skąd ptaki wiedzą, dokąd mają lecieć?

https://www.youtube.com/watch?v=dLgZrIJQwc4


Zajęcia 1. Poznajemy ptaki – rozmowa na temat obrazków, inspirowana wierszem K. Datkun­-Czerniak Ptaszek opowiada.

3. Słuchanie wiersza K. Datkun-Czerniak Ptaszek opowiada.

Zielenią się listki
na smukłej topoli
i ptaszek tam śpiewa.
Opowiada listkom
o swojej wędrówce:
co widział, co słyszał
w obcych krajach, hen!
Ile przebył gór i mórz,
aby wreszcie wrócić już.
Bo tu jego dom,
tu kochane drzewa,
wśród gałęzi tutaj
najpiękniej się śpiewa!
 
4. Rozmowa na temat wiersza. Poznawanie drogi, którą pokonują ptaki podczas swoich wędrówek. Pra­ca z mapą. Wyjaśnienie roli ptaków w życiu człowieka.

Pomoce: kolorowy sznurek, mapa świata, taśma przezroczysta.

Rodzic pyta:
O czym ptaszek opowiadał listkom?
Dlaczego ptaki do nas wracają?

Rozkłada mapę świata. Pyta:
Gdzie zimują ptaki?
Jaką drogę pokonują podczas wiosennych podróży?

Dziecko, przy ewentualnej pomocy Rodzica, odszukuje na mapie Afrykę, gdzie zimują np. bociany, i Europę, a w niej Polskę. Pokazują razem, jaką drogę musiały pokonać ptaki, aby wrócić ponownie do naszego kraju.

Zaznaczają sznurkiem trasę przelotu ptaków. Rodzic informuje dziecko o innych miejscach, w których zimują ptaki. Pokazuje je na mapie świata, wspólnie oznaczają innym kolorem sznurka trasy ich prze­lotu. Następnie Rodzic pyta:
Jaką rolę odgrywają ptaki w życiu człowieka?

Jaskółki zimują w Afryce i w tropikalnej części Azji. Żurawie spędzają zimę w Azji, w Afryce i na Pół­wyspie Iberyjskim. Skowronek zimuje w basenie Morza Śródziemnego i w Europie Zachodniej. Jerzyk zaś zimą przebywa w Afryce.

5. Rozpoznawanie ptaków na obrazkach. Opisywanie charakterystycznych cech ptaków oraz zwycza­jów związanych z ich migracją. Czytanie tekstu.
 
https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=61

Dziecko otwiera plik, przygląda się uważnie ptakom przedstawionym na zdjęciach. Nazywa znane gatunki. Opisuje wygląd ptaków, wskazując na ich charakterystyczne cechy. Kierując się kształ­tem dzioba, wymieniają rodzaj pożywienia ptaków. (ZAŁĄCZNIK 2) Czyta z pomocą Rodzica nazwy ptaków oraz tekst umieszczony pod obrazkami (6-latki). Rodzice informuje, że wszystkie przedstawione na obrazkach ptaki znajdują się w Polsce pod ochroną. Prosi o wyjaśnienie, co to znaczy. Zapoznaje dziecko z terminami wiosennych migracji.

Najwcześniej, bo czasem już w lutym, wracają do nas skowronki, żurawie, czajki i szpaki. Są one pierwszymi zwiastunami wiosny. Trochę później – w marcu – przy­latują bociany i zięby. W kwietniu z radością witamy kukułkę. Najpóźniej wracają jerzyki i jaskółki – dopiero w maju.

6. Poznawanie zwyczajów ptaków związanych z budowaniem gniazd.

Pomoce: zdjęcia przedstawiające różne rodzaje gniazd, np. skowronka, bociana, jaskółki, jerzyka, oraz zdjęcia odpowiednich ptaków. (ZAŁĄCZNIK 3)

https://slideplayer.pl/slide/55843/

Rodzic pokazuje dziecku zdjęcia przedstawiające różne rodzaje gniazd, np. skowronka, bociana, jaskółki, jerzyka, oraz zdjęcia odpowiednich ptaków.  (ZAŁĄCZNIK 3)
Pyta:
Co ptaki robią po powrocie z ciepłych krajów?

Następnie prosi, dziecko, aby połączyło w pary zdjęcie ptaka oraz obrazek jego gniazda. Jeśli dziecko nie potrafią wykonać zadania, podaje ciekawostki o miejscu i sposobie budowy gniazda przez skowronka, jerzyka i ziębę.

Informacje o jaskółce i bocianie stara się uzyskać od dziecka. Po wysłuchaniu informacji o każdym ptaku dziecko ponownie wykonuje zadanie. Jeśli za pierwszym razem udało mu się poprawnie połączyć zdjęcie ptaka z obrazkiem przedstawia­jącym jego gniazdo, słucha ciekawostek o gniazdowaniu ptaków i sprawdzają, czy nie popełniło pomyłki.

Skowronek to skromnie ubarwiony ptak, który pięknie śpiewa. Zamieszkuje pola uprawne, łąki i pastwiska. Gniazdo buduje bezpośrednio na ziemi, w płytkim dołku, który wyściela tra­wą, włosiem końskim i cienkimi korzonkami. Dobrze je ukrywa. Gdy wraca do gniazda, nigdy nie ląduje w jego pobliżu. W ten sposób stara się, aby nikt nie podejrzał, gdzie się ono znajduje. Jerzyk jest najlepszym lotnikiem wśród ptaków. Jest podobny do jaskółki, ale większy i ma brunatno­-czarne ubarwienie. Prawie cały dzień spędza w powietrzu. Ma bardzo małe nogi, co sprawia, że trud­no mu się chodzi po ziemi i ma trudności z wystartowaniem do lotu z ziemi. Gniazdo najczęściej budu­je w szczelinie muru, pod dachem lub w dziupli. Jako materiału używa wełny, włosia, drobnych traw.

Ciekawe linki:
https://www.youtube.com/watch?v=9qTkJ6xJtuM
https://www.youtube.com/watch?v=2R_YAS_kvxo

7. Zabawa z pokazywaniem przy piosence:

https://www.youtube.com/watch?v=h5D90wYVX-0


8. Zapoznanie z popularnymi przysłowiami związanymi z ptakami. Wyjaśnianie ich znaczenia.

Rodzic zapoznaje dziecko z przysłowiami, które są związane z ptakami. Prosi o ich wyjaśnienie.

Gdy gęś dzika w marcu przybywa, ciepła wiosna bywa.
Jak przylecą żurawie, można bydło paść na trawie.
Widzisz bociana w wodzie, nie myśl o pogodzie.
Gdzie bocian na gnieździe siedzi, tam piorun nie uderzy.
Wybiera się jak sójka za morze.

9. Karty pracy:

Dzieci młodsze (5 latki): załącznik nr 4
Dzieci starsze (6latki): załącznik nr 5


Zajęcia 2. Zajęcia umuzykalniające. Zabawy przy piosence Bocianek.

10. Utrwalanie drugiej zwrotki piosenki Żabie kroczki na zasadzie echa.

https://www.youtube.com/watch?v=DwwpCoM0sHg

2. Żabka w koło podskakuje,
Bociek nogą wymachuje.
Wciąż się kłania małej pannie
W lewo, w prawo, nieustannie.
Wciąż się kłania małej pannie
W lewo, w prawo, nieustannie.


Ref. Sia-ba-da-ba, sia-ba-da-ba,
Wzdycha bociek – co za żaba!
Sia-ba-da-ba, sia-ba-da-ba,
Wzdycha bociek – co za żaba!
Sia-ba-da-ba, sia-ba-da-ba,
Wzdycha bociek – co za żaba!



Nauka pozostałych zwrotek na zasadzie osłuchania.

3. Bocianowi wciąż za mało,
Jeszcze tańczyć mu się chciało.
Złapał żabkę za dwa boczki,
W przód, do tyłu robią kroczki.
Złapał żabkę za dwa boczki,
W przód, do tyłu robią kroczki.

Ref. Sia-ba-da-ba, sia-ba-da-ba,

4. Kiedy sobie tak tańczyli
Do stawiku się zbliżyli,
Żabka do wody wskoczyła
I zabawa się skończyła.
Żabka do wody wskoczyła
I zabawa się skończyła.


Gdzie mieszkają bociany – reagowanie na sygnały: ustne i dźwiękowe.

Pomoce: piosenka Żabie kroczki, pokrywki.

Dziecko (mały bocian) maszeruje w rytmie muzyki:

Na sygnał – uderzenie w pokrywki – małe bociany wracają do gniazda, gromadzą się przy Rodzicu (bocianiej mamy).
Na hasło: Bociany są zmęczone – dziecko przechodzi do leżenia na dywanie.
Na sygnał – dwa uderzenia w pokrywki – wyspane bociany wychodzą na spacer – dziecko splata ręce z tyłu, maszeruje za Rodzicem, unosząc wysoko kolana.
Na hasło: Bociany stoją – zatrzymuje się, opuszcza ręce, próbuje utrzymać równowagę, stojąc na jednej nodze.
Na hasło: Bociany klekoczą – wypowiada kle, kle, ręce dziecko naśladuje otwieranie i zamykanie dzioba.
Na hasło: Bociany biegną – dziecko wyciągają ręce na boki, wykonuje ruchy naśladujące ruchy skrzydeł ptaka.

11. "Ptaki" - lepienie z plasteliny.

02.04.2020r. (czwartek)
Temat kompleksowy: Wiosenne powroty
Temat: Ptasie koncerty

Cele ogólne



rozwijanie umiejętności posługiwania się (w celowo stworzonych sytuacjach) liczebnikami w aspek­tach kardynalnym i porządkowym w zakresie 6, w zakresie 10,
porównywanie liczebności zbiorów,
usprawnianie aparatu artykulacyjnego,
rozwijanie sprawności ruchowej.

Przebieg:

1. Ćwiczenia poranne (propozycja):
 
https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8&t=106s


Zajęcia 1. Leśny koncert – zajęcia matematyczne z elementami ćwiczeń artykulacyjnych.

2. Słuchanie nagrania śpiewu wybranych ptaków.

https://www.youtube.com/watch?v=mimkPNKl5po

Dziecko leży na dywanie z zamkniętymi oczami. Rodzic włącza nagrania głosów ptaków. Dziecko rozpoznaje je, podaje nazwy ptaków. Opowiada o tym, co czuje, kiedy słuchaj ptasich koncertów.

3. Określanie położenia ptaków na drzewie. Liczenie ptaków, samodzielne układanie pytań.

Pomoce: sylweta drzewa narysowana na kartce, z kilkoma gałęziami po obu stronach, zdjęcia ptaków (ZAŁĄCZNIK 1), napisane na kartonikach nazwy ptaków: jerzyk, jaskółka, żuraw, bocian, skowronek, kukułka.

Rodzic umieszcza na dywanie/stole sylwetę drzewa. Na dywanie układa (odwrócone tyłem) zdjęcia ptaków, np.: wróbla, skowronka, jaskółki, szpaka, wrony, kukułki. Dziecko wybiera jedno ze zdjęć. Pokazuje samodzielnie lub z Rodzicem podaje nazwę ptaka. Następnie umieszcza zdjęcie na dowolnej gałęzi drze­wa. (zdjęcie bociana umieszcza obok drzewa). Rodzic pod każdym zdjęciem umieszcza nazwę ptaka. Dziecko odczytuje ją samodzielnie lub z pomocą.
Kiedy wszystkie sylwety zostaną już rozmieszczone na drzewie, Rodzic pyta:
Na której gałęzi znajduje się skowronek?
Ile ptaków sie­dzi na drzewie?
Ile ptaków siedzi na drugiej gałęzi?
Jaki ptak siedzi pod/nad/obok...

Dziecko może również samodzielnie zadawać pytania i prosić Rodzica o odpowiedź.

4. Ustalanie i porównywanie liczebności ptaków poszczególnych gatunków.

Pomoce: zdjęcia ptaków (ZAŁĄCZNIK 1 wydrukowany kilka razy, wycięty),  liczmany: nakrętki/klocki/fasolki - około 20, kartoniki z liczbami/kropkami.

Dziecko losuje kilkanaście ptaków, podają informacje Rodzicowi, a on zapisuje je na kartce. Rodzic podsumowuje, mówiąc np.: Na koncert przybyło pięć skowronków, dwa jerzyki, cztery żurawie, jedna kukułka, trzy bociany i sześć jaskółek. (Wypowiedź Rodzica musi być zgodna ze stanem faktycznym). Następnie wspólnie z dzieckiem grupują ptaki. Rozdaje dziecku kartoniki z kropkami od 1 do 6 (5-latki) lub kartoniki z liczbami od 1 do 10 (6-latki).
Rodzic prosi, aby dziecko pod każdą grupą ptaków, ułożyło odpowiednią ilość liczmanów.
Rodzic pyta:
Których ptaków było najmniej?
Których ptaków było najwięcej?
Ile było razem kukułek i jaskółek?
O ile mniej było bocianów niż żurawi? itp.


5. Karty pracy:

Dzieci młodsze (5 latki): załącznik nr 2
Dzieci starsze (6latki): załącznik nr 3

6. Zabawa ruchowa rozwijająca refleks i koncentrację uwagi – Kukułka podrzuca jajko.

Pomoce: pętle/kartki/kawałki materiałów/, dowolna mała piłeczka np.ping-ponga, dowolna piosenka np. https://www.youtube.com/watch?v=DqNDn9NdL34&t=92s

Dziecko układa na podłodze "gniazda" z dowolnych przedmiotów. Rodzic jest Kukułką, która nie ma gniazda, więc staje z boku. W ręce trzyma piłeczkę pingpongową (jajeczko). Dziecko zajmuje miejsce w gnieździe. Kiedy Rodzic włączy muzykę, ptak fruwa pomiędzy gniazdami, a kukułka stara się podrzucić jajko do dowolnego gniazda. Kiedy ptak zobaczy, że kukułka znajduje się blisko jakiegoś gniazda, stara się jak najszybciej do niego wrócić. Może jednak przebywać w gnieździe tylko przez chwilę, po czym musi odlecieć w celu znale­zienia pożywienia. Dziecko musi starać się chronić gniazd. Zabawę kończymy w momencie, kiedy Kukułka podrzuci jajo, do któregoś z gniazd.

7. Ćwiczenia słownikowe – układanie zdań. Liczenie słów w zdaniach.

Zdjęcia ptaków (dowolne, może być ZAŁACZNIK 1).

Rodzic układa na stole zdjęcia kilku ptaków. Dziecko wybierają jedno zdjęcie, które najbardziej mu się podo­ba. Uzasadnia swój wybór. Następnie układa zdanie z nazwą ptaka, którego zdjęcie wybrało. Liczy słowa w zdaniu i je wyklaskuje.

8. Rozpoznawanie, którego ptaka brakuje – ćwiczenie spostrzegawczości.

Sylweta drzewa z rozłożystymi gałęziami (namalowana na kartce), zdjęcia ptaków (ZAŁACZNIK 1).

Rodzic układa na stole kartkę z namalowaną sylwetą drzewa z rozłożystymi gałęziami oraz zdjęcia czte­rech ptaków. Prosi, aby dziecko podało ich nazwy, a następnie zamknęło oczy. Zdejmuje z drzewa zdję­cie jednego z ptaków. Dziecko odgaduje, który ptak odfrunął. Jeśli dziecko nie ma problemu z wyko­nywaniem zadania, Rodzic może zwiększyć liczbę ptaków, które znajdują się na drzewie. W wersji dla 6-latków na drzewie zamiast zdjęć mogą znajdować się nazwy ptaków umieszczone na różnych ga­łęziach.

9. Utrwalanie piosenki Żabie kroczki.
 
10. Ćwiczenie oddechowe – Wyścig piórek.

Pomoce: piórka.

Rodzic z dzieckiem ustalają dwa punkty START i METĘ. Obydwoje stają na starcie, umieszczają swoje piórka na podłodze. Ich zadaniem jest dodmuchanie piórka do mety. Wygrywa osoba, której piórko, jako pierwsze dotrze do METY.


03.04.2020r. (piątek)
Temat kompleksowy: Wiosenne powroty
Temat: Ptasie koncerty

Cele ogólne:

wzbogacanie wiadomości na temat ptaków – utrwalanie koloru upierzenia wybranych gatunków ptaków oraz znaczenia piór w ich życiu,
rozwijanie wrażliwości dotykowej,
rozwijanie sprawności manualnej – poznawanie sposobu wykonania pracy plastycznej za pomocą wyszywania na papierze.

Przebieg:

1. Ćwiczenia poranne (propozycja):
 
https://www.youtube.com/watch?v=9iOLdoHhLpc

2. Utrwalanie wiadomości na temat budowy ptaków.

Zdjęcia przedstawiające ptaki. (ZAŁĄCZNIK 1)

Rodzic pokazuje dziecku zdjęcia ptaków. Pyta:
Jak jednym słowem możemy nazwać przedstawione na zdjęciach zwierzęta?
Jakie są charakterystyczne cechy ptaków?
Czym różnią się ptaki między sobą?
Dlaczego ptaki mają różne ubar­wienie?

3. Porównywanie ubarwienia ptaków.

Pomoce: wycięte ptaki z ZAŁĄCZNIK 1, kartka podzielona ołówkiem na kilka części (w zależności o ilości ptaków), nożyczki, ołówek, kredki.


Rodzic układa przed dzieckiem białą kartki, podzieloną ołówkiem na kilka części (kratek), i kredki. W każdej części kartki znajduje się kontur ptaka (odrysowany przez Rodzica). Rodzic pyta:
Jak myślisz, który z ptaków przedstawionych na zdjęciach ma najbardziej kolorowe piórka?
Dzie­cko próbuje odgadnąć. Następnie Rodzic proponuje zabawę. Wskazuje zdjęcie wybranego ptaka. Dziecko odnajduje jego cień i w odpowiedniej kratce stawia kreskę takim kolorem kredki, jaki dostrzega w jego upierzeniu. Następnie liczą kreski. Podają nazwę najbardziej kolorowego ptaka.

4.Poznawanie różnego rodzaju piór.

Pomoce: ZAŁĄCZNIK 2, nożyczki.

Rodzic układa przed dzieckiem różnego rodzaju pióra (wycięte z ZAŁĄCZNIKA 2). Dziecko opisuje wygląd piór. Stara się zgadnąć, kto jest ich właścicie­lem. Następnie Rodzic prosi, aby dziecko dokładnie przyjrzało się budowie pióra. Wskazuje na piórku jego podstawowe części: stosinę, chorągiewkę i dutkę. Prosi, aby dziecko wskazało je na swoim piórku.

5. Ćwiczenia oddechowe.

Pomoce: piórko.

Dziecko podrzucają piórka do góry i za pomocą wydychanego powietrza próbuje utrzymać je jak naj­dłużej w górze. Następnie kładzie się na dywanie na brzuchu, umieszczają piórko przed sobą i starają się dmuchać na nie jak najmocniej.

6. Poznawanie znaczenia piór.

Rodzic pyta:
Po co ptakom są potrzebne pióra?

Uzupełnia wypowiedź dziecka (np. do lotu, zabezpieczają przed zimnem, pomagają utrzymać się na wodzie, zabezpieczają przed drapieżnikami, pomagają chronić się przed zimnem, utrzymują stałą temperaturę ciała).

Ciekawy link:
https://www.youtube.com/watch?v=WRLxt1ltLM8

7. Poznawanie wpływu zanieczyszczeń wód na ptasie pióra.

Pomoce: piórka, szklanka, olej, łyżki, obrazek przedstawiający zbiornik wodny zanieczyszczony np. ropą naf­tową.

Rodzic pokazuje dziecku ilustracje zanieczyszczonego zbiornika wodnego np. ropą naftową. (ZAŁĄCZNIK 3). Pyta:
Co się stanie z ptakiem, który będzie pływał po takiej wodzie?

Rodzic zaprasza do wykonania doświad­czenia. Ustawia na  stole ustawia szklankę z wodą, do której dziecko wle­wa dwie łyżki oleju. Obserwują, co dzieje się z olejem. Wkładają piórko do wody w taki sposób, aby cała jego powierzchnia była zanurzona. Po wyjęciu z wody przyglądają się, jak wygląda piórko (jest posklejane). Dziecko stara się odpowiedzieć na zadane przez Rodzica pytanie. Rodzic uzupełnia wypowiedź.

 Pióra ptaka po zetknięciu z zanieczyszczoną wodą stają się ciężkie. Ptak nie może wte­dy latać i ginie. Dlatego tak ważne jest, abyśmy dbali o czystość naszych wód.

Ciekawy link:
https://epodreczniki.pl/a/ptaki/Dm2nUR4Uo

8. Karty pracy:

Dzieci młodsze (5 latki): załącznik nr 4
Dzieci starsze (6 latki): załącznik nr 5


Zajęcia 2. Ptaki – zajęcia plastyczne. (ZAŁĄCZNIK 6).

Strefa rodzica