logotype

18.05 - 22.05.2020

Maj, tydzień 3

 

18.05.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Łąka w maju

Temat: Wycieczka na łąkę

 

Cele ogólne:

•     wielozmysłowe poznawanie łąki wiosną,

•     rozpoznawanie kwiatów, ziół i zwierząt – mieszkańców łąki,

•     ogólnej budowy kwiatu.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

 

•     Zabawa orientacyjno-porządkowa Wielkoludy i krasnoludki.

•         

•          Rodzic wyklaskuje rytm ćwierćnut, a dzieci chodzą wyprostowane, z uniesiony­mi w górę rękami i w wysokim wspięciu na palcach – tak maszerują wielkoludy. Gdy słychać dźwięk ósemek – cichutko biegają krasnoludki.

•    

•     Zabawa z elementem czworakowania – Zaczarowane zwierzęta.

•    

•            Dzieci trwają nieruchomo w przysiadzie podpartym. Na sygnał – klaśnięcie – wszystkie budzą się i przemieszczają na czworakach po pokoju. Na dwa uderzenia w bębenek powoli unoszą się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzęta zostają odczarowane i stają się znów dziećmi.

•           

•     Ćwiczenia oddechowe.

 

Dzieci leżą tyłem w dowolnych miejscach, ramiona trzymają wyprostowane za głową. Przesuwają ramiona po podłodze w dół, do bioder, i z powrotem do góry. Po kilku powtórze­niach dołączają do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

 

2. Osłuchanie z piosenką „Bal na łące”

 

I. Kiedy świeci słoneczko,

to na łące nad rzeczką

świerszcze stroją skrzypeczki

do wiosennej poleczki.

II. Dylu – dylu już grają,

grube bąki śpiewają,

myszki tańczą poleczkę,

sapią przy tym troszeczkę.

III. A trzy małe biedronki

nie chcą tańczyć tej polki

i czekają na walca,

aby tańczyć na palcach.

3.  Rozmowa na temat piosenki. Zwracanie uwagi na elementy baśniowe.

 

•     O czym jest ta piosenka?

•     Wymień mieszkańców łąki.

•     Jakie rośliny rosną na łące?

•     Czy mieszkańcy łąki tak ,jak w piosence mogą jeździć na karuzegrać na instrumentach?

 

Określanie nastroju piosenki, zwrócenie uwagi na budowę zwrotkową. Powtarzanie trudniejszych fragmentów piosenki.

 

4. Ćwiczenie fonacyjne – Różne dźwięki.

 

 

Dzieci swobodnie maszerują w dowolnych kierunkach. Podczas przerwy w muzyce Rodzic wypowiada dowolną samogłoskę. Dzieci starają się zaśpiewać ją od tonów niskich do wysokich.

 

5. Zabawa kształcąca płynność ruchów w przestrzeni – Motyle.

 

https://www.youtube.com/watch?v=GC7PycSBILc

 

Muzyka o pogodnym charakterze zaprasza dzieci do dowolnych improwizacji ruchowych obrazu­jących ruchy motyla (obroty, powolne przejście do przysiadu, pozostanie przez chwilę w bezruchu, bieg na palcach, wykonanie obrotu na ugiętych kolanach).

6. Wycieczka na łąkę.

 

 

  • Obserwowanie kwiatów na łące. Rozpoznawanie i nazywanie znanych dzieciom gatunków/lub ZAŁĄCZNIK 1.

 

Dzieci spacerują po łące. Obserwują przez lupy i szkła powiększające rosnące na niej kwiaty. Nazy­wają znane gatunki roślin (np.: stokrotka, koniczyna, groszek wiosenny, pierwiosnek lekarski, nieza­pominajka). Wąchają je. Opisują swoje wrażenia. Jeśli nie potrafią rozpoznać kwiatów, wspólnie z R. szukają odpowiedniego zdjęcia w albumie/internecie. R. podaje nazwę rośliny i czyta ciekawostki na jej temat. Wykonuje zdjęcia. Dzieci zbierają rośliny, aby zrobić z nich zielnik.

 

  • Poszukiwanie ziół na łące. ZAŁĄCZNIK 1.

 

R. pokazuje zdjęcie babki lancetowatej, dziurawca zwyczajnego, rumianku i mniszka pospolitego. Dzieci szukają na łące ziół. Zbierają okazy do zielnika. Słuchają ciekawostek na ich temat.

 

Babka lancetowata ma bardzo cenne liście. Można je zasuszyć lub stosować świeże, zaraz po zerwa­niu. Liście ucina się przy ogonku, tuż nad ziemią. Można je przykładać na oparzenia, stłuczenia czy trudno gojące się rany. Najlepszym czasem na zbiory babki lancetowatej jest okres jej kwitnienia, czyli od maja do sierpnia.

Dziurawiec pospolity nazywany jest również zielem świętego Jana. Ma bar­dzo szerokie zastosowanie. Poprawia samopoczucie i działa przeciwbólowo. Ścina się górne części rośliny, wiąże w pęczki i suszy w ciepłym, przewiewnym, ale ciemnym miejscu. Zbiera się go od po­łowy czerwca.

Rumianek jest bardzo popularnym ziołem, często stosowanym w leczeniu dzieci, np. wtedy, gdy boli gardło, bolą dziąsła lub gdy została podrażniona skóra. Koszyczki rumianku zbiera się od maja do sierpnia. Suszy się je rozłożone w cieniu.

Mniszek pospolity pomaga np. gdy boli nas brzuch lub gdy nie mamy apetytu. Młode liście zbiera się na wiosnę. Można z nich zrobić sałatkę lub dodawać do innych sałatek.

Jeśli nie macie możliwości pójść na spacer na łąkę, obejrzycije proszę ten film:

 

https://www.youtube.com/watch?v=LKLf5EN1Ff4

 

SPRÓBUJCIE WYKONAĆ PRACĘ PLASTYCZNĄ ZAPROPONOWANĄ NA KOŃCU FILMU.

 

7. Poznawanie budowy kwiatu. Wskazywanie odpowiednich części.

 

Pomoce: lupy lub szkła powiększające.

 

Dzieci obserwują przez lupy i szkła powiększające np. kwiat mniszka pospolitego. Wymieniają i wska­zują poszczególne części rośliny. Sprawdzają, czy inne kwiaty mają taką samą budowę.

 

8. Obserwowanie życia zwierząt na łące.

 

Dzieci obserwują za pomocą lup lub szkieł powiększających zwierzęta, które żyją na łące (np.: żuka, mrówkę, biedronkę, motyla, pająka). Opisują ich wygląd i zauważone cechy, np.: sposób poruszania się, liczbę kropek na pancerzyku biedronki, kolory motyli. Zastanawiają się, które kwiaty są ulubień­cami owadów lub po co ptaki przylatują na łąkę. Odnajdują w albumie odpowiednie zdjęcie zwierzę­cia i porównują je z naturalnym okazem. Słuchają ciekawostek o wybranym zwierzęciu.

 

Swoje obserwacje odnotujcie na karcie z ZAŁĄCZNIKA 3 lub swtórzcie własną na jej wzór.

 

9. Słuchanie odgłosów dochodzących z łąki.

 

https://www.youtube.com/watch?v=IoC7WCfx6Z0

 

Dzieci kładą się, zamykają oczy i słuchają odgłosów łąki. Rozpoznają i nazywają dźwięki. Oddychają głęboko. Opisują swoje wrażenia słuchowe. Jeśli jesteście na prawdziwej łące, spróbujcie również poczuć wrażenia węchowe.

 

10. Rozwiązywanie zagadek o łące.

 

https://www.youtube.com/watch?v=LIsNWZUA8X4

 

11. Zabawa ruchowa z elementami ćwiczeń ortofonicznych – Rozmowy na łące.

 

ZAŁĄCZNIK 2

 

R. pokazuje zdjęcia: pszczoły, konika polnego, muchy. Wspólnie z dziećmi ustala, jakie dźwięki wydają przedstawione na zdjęciach zwierzęta, np.: pszczoła – bzzz, bzzz, konik polny – cyk, cyk, mu­cha – zzz, zzz. R. podnosi do góry wybrane zdjęcie. Dzieci naśladują ruchy i głos charakterystyczny dla przedstawionego na nim owada.

 

 

19.05.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Łąka w maju

Temat: Kwiaty na łące

 

Cele ogólne:

 

  • rozpoznawanie i nazywanie roślin występujących na łące,
  • poznawanie sposobów wykorzystywania łąki przez rolników,
  • rozwijanie sprawności fizycznej.

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

 

•     Zabawa orientacyjno-porządkowa Wielkoludy i krasnoludki.

•         

•          Rodzic wyklaskuje rytm ćwierćnut, a dzieci chodzą wyprostowane, z uniesiony­mi w górę rękami i w wysokim wspięciu na palcach – tak maszerują wielkoludy. Gdy słychać dźwięk ósemek – cichutko biegają krasnoludki.

•    

•     Zabawa z elementem czworakowania – Zaczarowane zwierzęta.

•    

•            Dzieci trwają nieruchomo w przysiadzie podpartym. Na sygnał – klaśnięcie – wszystkie budzą się i przemieszczają na czworakach po pokoju. Na dwa uderzenia w bębenek powoli unoszą się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzęta zostają odczarowane i stają się znów dziećmi.

•           

•     Ćwiczenia oddechowe.

 

Dzieci leżą tyłem w dowolnych miejscach, ramiona trzymają wyprostowane za głową. Przesuwają ramiona po podłodze w dół, do bioder, i z powrotem do góry. Po kilku powtórze­niach dołączają do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

 

2. Wprowadzenie do tematu.

 

https://www.youtube.com/watch?v=IoC7WCfx6Z0

 

R. włącza nagranie z odgłosami dochodzącymi z łąki. Pyta dzieci, gdzie można usłyszeć podobne głosy. Jeśli dzieci nie odgadną, że chodzi o łąkę, mówi zagadkę I. Fabiszewskiej.

 

Wiosną kolorowa, pełno kwiatów w koło.

Wiele tu owadów, wszystkim jest wesoło.

Trawa się zieleni, pszczoła nektar spija.

Dzieci grają w piłkę, czas tu szybko mija. (łąka)

 

3. Słuchanie wiersza B. Formy Łąka.

 

Powiał letni wietrzyk,

łąka zapachniała,

świeżą koniczyną

pokryła się cała.

Brzęczą głośno pszczoły,

pracują wytrwale.

Zapylają kwiaty,

nie nudzą się wcale.

Słońce ciepłe blaski

na ziemię wysyła.

Mienią się w nich skrzydła

pięknego motyla.

Na łące tej chciałbym

znaleźć się przez chwilę

i stać się prześlicznym,

barwnym motylem.

 

4. Rozmowa na temat wiersza.

 

R. pyta:

  • Jak wyglądała łąka?
  • Co robiły pszczoły na łące?
  • O czym marzyła osoba z wiersza?
  • Co można robić na łące?

 

5. Opowieść ruchowa Wycieczka na łąkę.

 

ZAŁĄCZNIKI 4

https://www.youtube.com/watch?v=hoWw2TMOlrA

 

R. zaprasza dzieci na kolejną majową wycieczkę. Włącza nagranie muzyki w rytmie marsza. Dzieci idą krokiem marszowym, przedzierają się przez zarośla (pochylają się i naśladują odgarnianie gałęzi), idą po wysokiej trawie (wysoko podnoszą nogi), siadają na trawie. Następnie R. pokazuje sylwety najbardziej znanych kwiatów ro­snących na łące, zakrywając wcześniej napisy z nazwami kwiatów. Obok układa kartoniki z nazwami kwiatów. Dzieci rozpoznają i nazywają kwiaty (5-latki), odszukują ich nazwy i umieszczają pod sylwetami kwiatów (6-latki). Liczą litery w poszczególnych nazwach. Wskazują wyraz, który ma najwięcej liter. R. przekazuje dzieciom podstawowe informacje na temat kwiatów, zwraca­jąc uwagę na ich znaczenie w przyrodzie i w życiu człowieka.

 

6. Zabawa ruchowa Kwiaty.

 

https://www.youtube.com/watch?v=rrVDATvUitA

 

Dzieci siedzą w siadzie klęcznym na podłodze. Schylają głowy i kładą ręce na kolanach – są kwiatami, które zwinęły swoje płatki w oczekiwaniu na słońce, śpią. R. włącza nagranie spokojnej muzyki. Pod­chodzi do dzieci, dotyka ich ramienia – kwiat budzi się do życia. Dzieci powoli podnoszą się do klęku, wyciągają ręce (płatki) do słońca. Kołyszą nimi w rytm muzyki. Na przerwę w nagraniu muzyki znowu zwijają swoje płatki. Ponownie układają głowę i ręce na kolanach.

7. Karty pracy

  • 5 latki str. 28-33
  • 6 latki str. 27-33.

8. Czarujemy kwiaty – ćwiczenia dłoni.

 

Chustki szyfonowe (jeśli nie ma, można zastosować do tego ćwiczenia bibułę lub gazety) dla każde­go dziecka.

R. rozdaje dzieciom po jednej szyfonowej chustce. Dzieci zwijają chustki i trzymają je w prawej, zaci­śniętej dłoni. Następnie bardzo powoli rozluźniają ucisk – kwiat się rozwija. Dzieci przekładają chust­kę do lewej dloni i powtarzają ćwiczenie. Zabawę powinno się kilkakrotnie powtórzyć.

9. Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 18 (metodą R. Labana).

 

https://www.youtube.com/watch?v=8cpw6rqzQTA

 

  • Zgodnie z muzyką.

Dzieci maszerują po obwodzie koła na palcach, kiedy nagranie muzyki jest głośne, a w przysiadzie, kiedy nagranie muzyki jest ciche. W czasie marszu R. rozdaje dzieciom złożone paski bibuły lub wstążki.

 

  • Tańczące bibułki.

 

Przy nagraniu dowolnej muzyki dzieci swobodnie tańczą i poruszają paskami bibułki trzymanymi najpierw w prawej, a potem w lewej ręce. Podczas przerwy w grze przykucają i układają na podłodze z bibułki dowolne kształty.

 

  • Po kole.

 

Dzieci układają na podłodze koła z bibułki i skaczą dookoła nich obunóż, w jedną i w drugą stronę.

 

  • Powitania bibułką.

 

Dzieci dotykają bibułką różnych części ciała wymienianych przez R.

 

  • Jak najwyżej.

 

Dzieci wyrzucają bibułkę do góry, obserwują jej opadanie i łapią ją tuż nad podłogą.

 

  • Sprytne palce.

 

Dzieci chwytają palcami stopy bibułkę leżącą na podłodze i podają ją sobie do rąk.

 

  • Rysujemy ósemkę.

 

Dzieci przekładają bibułki z ręki do ręki na kształt ósemki pomiędzy rozstawionymi nogami.

 

  • Lustro.

 

Rodzic tworzy z dzieckiem parę. Jedno z pary jest lustrem, które odbija ruchy partnera, naśladując je.

 

  • Wiatr i wiaterek.

 

Dzieci dmuchają na paski bibuły z większym i z mniejszym natężeniem.

 

  • Latające owady.

 

Dzieci zgniatają bibułki w kulki, rzucają przed siebie i podążają ich śladem. Na koniec wrzucają kulki do obręczy, którą przygotował R.

 

  • Marsz z muzyką.

 

Dzieci rytmicznie maszerują dookoła sali przy nagraniu marszowej melodii. Podczas przerwy w grze przykucają i wyskakują w górę.

 

10. Zabawa ruchowa z elementem pełzania – Ślimaki.

 

Pomoce: bębenek.

 

Dzieci stoją w rozsypce. R. zamienia je w ślimaki. Dzieci poruszają się w różnych kierunkach (pełzają po podłodze). Na sygnał R., np. uderzenie w bębenek lub klasnięcie, chowają się w swoich muszlach (zwijają się w kłębek).

11. Zabawy na łące – ćwiczenie orientacji na kartce papieru.

 

Pomoce: kartka w kolorze zielonym, mały kwiat wycięty z papieru kolorowego.

 

R. układa przed dziećmi kartki w kolorze zielonym i małe kwiaty wycięte z papieru kolorowego. Wy­daje polecenia, np.: Połóż zółty kwiatek w lewym górnym rogu, pośrodku krótszego boku kartki itp. Następnie polecenia wydaje dziecko, a R. układa kwiaty według jego wskazówek.

 

 

20.05.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Łąka w maju

Temat: Mieszkańcy łąki

 

Cele ogólne:

 

  • rozwijanie umiejętności dostrzegania symetrii w przyrodzie,
  • utrwalanie pojęcia owady oraz nazw owadów, mieszkańców łąki,
  • utrwalanie wiadomości na temat znaczenia barwy ochronnej w życiu zwierząt,
  • rozwijanie mowy,
  • opanowanie melodii i tekstu piosenki Bal na łące.

 

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzednich dni.

 

2. Wiosenne kwiaty – wykonywanie kwiatów z papieru. Przygotowanie pomocy do zajęć.

 

Pomoce: kolorowa kartka z bloku technicznego, ołówek, nożyczki, szablon kwiatka.

 

Dzieci odrysowują na kolorowych kartkach szablon kwiatka i go wycinają. Zaginają płatki do środ­ka. Wykorzystają kwiaty podczas jutrzejszych zajęć.

 

3. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Barwy ochronne.

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=77 str. 74-77.

 

Mała, zielona żabka siedziała na skraju wiosennej łąki i z zachwytem przypatrywała się bajecznie koloro­wym motylkom, które z trudem można było odróżnić od kwiatów rosnących w zielonej trawie.

– Jakie one piękne, kolorowe, cudne! – wzdychała raz po raz.

Postanowiła podejść bliżej, żeby się nacieszyć widokiem motyli. Zanim weszła w trawę, rozejrzała się trwożnie. Jak wszystkie żaby bała się długonogiego bociana, który na pewno chciałby ją zjeść. Nigdzie nie zobaczyła ani czerwonych nóg, ani czerwonego dzioba, ani białych skrzydeł. Śmiało więc ruszyła przez łąkę, aż doszła między barwne kwiaty i równie barwne motyle. Zadarła zielony łepek, żeby się im przyj­rzeć. Iskierki słonecznego światła tańczyły na płatkach kwiatów i na skrzydełkach motyli. To był przepięk­ny widok. Wtem na łąkę padł cień. Jeden, drugi, dziesiąty. „Bociany!” – przestraszyła się żabka. Zadarła

zieloną głowę jeszcze wyżej i odetchnęła z ulgą. Ptaki, które przyleciały nad łąkę, miały czarne pióra i były mniejsze od bocianów. Żabka mogła nadal podziwiać kolorowe motyle.

Ale gdzie się one podziały? Przed chwilą fruwały przed zielonym noskiem żabki, a teraz zniknęły. Jak to możliwe?

– Uważaj, nadepniesz na mnie. Co tu robisz? – spytał zielony pasikonik.

– Przepraszam. Szukam motyli – wyjaśniła żabka. – Dlaczego ukryłeś się pod liściem? Czy w pobliżu jest bocian? – zaniepokoiła się.

– Bociana na szczęście nie widziałem, za to widzę mnóstwo motyli. Udają kwiaty, żeby zmylić ptaki, które na nie polują.

– Naprawdę? – żabka nie mogła się nadziwić.

Rzeczywiście, pośród kwitnących kwiatów siedziały kolorowe motylki. Były tak barwne jak kwiaty, więc trudno je było zauważyć. Gdy tylko czarne ptaki odleciały, motyle poderwały się do lotu. Ich skrzydełka znów migotały w słońcu najpiękniejszymi barwami.

– Są kolorowe jak kwiaty, żeby oszukać tych, którzy na nie polują – zrozumiała żabka. – Też chciałabym być taka kolorowa – westchnęła z rozmarzeniem.

– Lepiej nie. Motyle mają swoje barwy ochronne, a ty i ja swoje. Chodźmy tam, gdzie jest bardziej zielono, tak będzie bezpieczniej.

– Naprawdę? – żabka nie mogła uwierzyć, że jest zielona nie bez powodu. Dopiero gdy zielony pasikonik usiadł między zielonymi źdźbłami trawy i całkiem przepadł żabce z oczu, uwierzyła, że sama też może się ukryć przed wzrokiem bociana.

– Teraz żaden bocian mnie nie zobaczy – szepnęła, wskakując w gęstą trawę.

– Nie zobaczy, chociaż na twoim miejscu nie bałbym się bociana aż tak bardzo. On woli myszy, dżdżow­nice, ryby i, niestety, pasikoniki. Żaby nie bardzo mu smakują.

– Naprawdę? – żabka aż otworzyła zielony pyszczek. Była malutka, więc to naturalne, że wciąż się dziwiła.

 

4. Rozmowa na temat opowiadania.

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=77 (s. 74–77)

 

Dzieci przyglądają się obrazkom w książce i opowiadają o łące w maju. Wymieniają nazwy kwiatów i zwierząt, które występują na łące. Odpowiadają na pytanie: Dlaczego motyle są kolorowe, a żaby i pasikoniki zielone? Jakie znacie jeszcze inne zwierzęta, które mają swój wygląd zewnętrzny (barwy) do­stosowany (dostosowane) do środowiska, w którym żyją? Czytają tekst umieszczony pod obrazkami (6-latki).

 

5. Utrwalanie pojęcia owady.

 

ZAŁĄCZNIK 2

 

Rodzic pyta: Jak można jednym słowem nazwać przed­stawione na zdjęciach zwierzęta? Pokazuje kartonik, na którym widnieje nazwa owady. Dzieci odczy­tują wyraz (6-latki). R. umieszcza kartonik z nazwą pod zdjęciami zwierząt. Podaje dzieciom najważ­niejsze informacje o owadach. Pokazuje zdjęcia innych, ciekawych owadów.

Owady to najliczniejsza grupa zwierząt. Bardzo różnią się od siebie wyglądem i wielkością, ale mają także cechy wspólne. Prawie wszystkie posiadają dwie pary skrzydeł. Jedynym wyjątkiem jest mu­cha, która ma jedną parę skrzydeł. Owady odgrywają w przyrodzie istotną rolę. Zapylają rośliny, oczyszczają glebę z różnych martwych organizmów, produkują np. miód. Wśród owadów są także szkodniki, które niszczą lasy, uprawy, zapasy zgromadzone przez ludzi. Często są także nosicielami różnych chorób.

 

6. Zabawa ruchowa Mieszkańcy łąki.

 

Dzieci stoją. R. wymawia kolejno nazwy owadów: pszczoły, żaby, ślimaka. Dzieci poruszają się w różnych kierunkach w sposób charakterystyczny dla zwierzęcia znajdującego się na zdjęciu.

 

7. Układanie zdań.

 

Zdjęcia dowolnych owadów. Mogą być z ZAŁĄCZNIKA 2

 

R. prosi, aby dzieci wybrały sobie zdjęcie jednego owada, który wydaje się im najbardziej interesu­jący. Dzieci układają krótkie zdania z nazwą wybranego owada. Przeliczają słowa w zdaniach i poka­zują ich liczbę na palcach.

 

8. Rozpoznawanie mieszkańców łąki.

 

Pomoce: zdjęcia dowolnych owadów, mogą być z ZAŁĄCZNIKA 2, białe kartki papieru do zasłonięcia jednej części zdjęć owadów, cienkie czarne paski krepiny.

 

Rodzic pokazuje kolejno zdjęcia owadów, np.: pszczoły, motyla, ważki, biedronki, mrówki, konika polnego. Jedna połowa zdjęcia jest zasłonięta. Dzieci od­gadują nazwę owada. R. odkrywa raz jedną, raz drugą połowę owada. Dzieci dochodzą do wniosku, że są one takie same. R. umieszcza pośrodku owada cienki czarny pasek symbolizujący oś symetrii. Wyjaśnia dzieciom, że pasek ten dzieli owada na dwie takie same połowy.

 

9. Dostrzeganie symetrii.

 

Zdjęcia przedstawiające wybrane owady, np.: pszczołę, motyla, ważkę, biedronkę, mrówkę, konika polnego,  lusterko,  biała kartka.

 

Dzieci oglądają zdjęcia przedstawiające owady (np.: pszczołę, motyla, ważkę, biedronkę, mrówkę, konika polnego, pająka). Wykorzystując lusterka, poszukują symetrii (przykładają lusterko w takim miejscu, aby zobaczyć w nim drugą połowę owada). Jeśli sprawia im to trudność, zasłaniają drugą połowę owada białą kartką, przykładają lusterko i wtedy obserwują odbicie.

 

 

10. Dalsze utrwalanie piosenki Bal na łące.

 

https://www.youtube.com/watch?v=VL-IW-Xy0Jo

 

11. Ćwiczenie wyrabiające prawidłową dykcję – Na łące.

 

Dzieci rytmicznie powtarzają trudne słowa i zdania proponowane przez R. Zwracają uwagę na dyk­cję oraz poprawne akcentowanie.

 

  • Żaby, chrabąszcze mieszkają na łące.
  • Mrówki i trzmiele mają na łące pracy bardzo wiele.
  • Chrabąszcze fruwają i spacerują. Nisko, wysoko żaby podskakują.
  • Żuki, żuczki spacerują, pożywienia poszukują.
  • Szumi trawa na łące, szur, szur wieje wietrzyk i grzeje słońce.

 

12. Zabawa w formie opowieści ruchowej przy muzyce – Pszczoły.

 

Dzieci są pszczołami. Zajmują dowolne miejsca na środku pokoju. R. rozpoczyna opowieść, podczas któ­rej dzieci obrazują treść ruchem.

 

Nastał ranek. Zaświeciło słoneczko. Pszczoły jak zwykle opuszczają ul i fruną na łąkę, do sadu i ogrodu (dzieci naśladują lot pszczół).

O! Ile kwiatów mała pszczółka siada na pachnącym dzwoneczku i rozpoczyna zbieranie nektaru (dzie­ci powoli poruszają rękami (skrzydłami), wykonują kilka kroków w miejscu, przysiad, układają ręce w kształcie koszyczka, naśladują zbieranie do niego nektaru, następnie ponowne naśladują lot).

Nagle pojawia się niedźwiadek (naśladują ruchy niedźwiadka, przenoszą ciężar z lewej nogi na prawą).

Niechcący potrąca dzwoneczek. Przerażona pszczółka unosi się wysoko ponad łąkę. Strasznie się dener­wuje i woła głośno do niedźwiadka: – Przeszkadzasz mi w pracy. Uciekaj stąd, bo pożałujesz (energicznie poruszają zaciśniętymi pięściami, biegną w miejscu i powtarzają: bz, bz).

Niedźwiadek odchodzi z opuszczoną głową. – Przepraszam (naśladują ruchy niedźwiadka).

Pszczoła wraca do ula i przez chwilę odpoczywa (biegną drobnymi krokami, poruszają skrzydłami; na zakończenie przechodzą do leżenia na dywanie, pozostają przez chwilę w bezruchu).

 

13. Malowanie muzyki – rozwijanie umiejętności oddawania nastroju muzycznego w pracy malarskiej.

 

https://www.youtube.com/watch?v=rrVDATvUitA

https://www.youtube.com/watch?v=jdLlJHuQeNI

 

Pomoce: duży arkusz szarego papieru, farby plakatowe lub pastele, pędzelek, kubeczek, fartuszek.

 

Dzieci słuchają nagrania muzyki klasycznej o wyrazistym charakterze. R. zadaje pytania dotyczące nastroju, instrumentów, na których jest wykonywany utwór, skojarzeń związanych z muzyką. Dzieci zajmują miejsca przed dużym arkuszaem szarego papieru. Farbami plakatowymi lub pastelami sta­rają się zobrazować muzykę na papierze.

 

 

 

21.05.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: Łąka w maju

Temat: Zabawy na łące

 

Cele ogólne:

 

 

  • rozwijanie sprawności rachunkowych,
  • utrwalanie liczb i znaków matematycznych oraz umiejętności dokonywania obliczeń,
  • rozwijanie orientacji przestrzennej,
  • rozwijanie umiejętności logicznego myślenia,
  • rozwijanie sprawności ruchowej.

 

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzednich dni.

 

2. Ćwiczenia oddechowe połączone z ćwiczeniami graficznymi – Dmuchawce.

 

Wydłużanie fazy wyde­chowej, wzmacnianie drobnych mięśni dłoni.

 

Pomoce: kawałki waty, kartka, kredki.

 

Dzieci otrzymują kawałki waty. Palcami rozrywają watę na strzępy. Następnie kładą na otwartej dło­ni, zdmuchują i obserwują powolne spadanie dmuchawców na podłogę. Po zabawie siadają przy stolikach i przedstawiają dmuchawce na papierze: stawiają na kartce dużą kropkę i rysują od niej we wszystkich kierunkach linie proste. Na koniec dorysowują łodyżkę i liście.

 

3. Poznawanie najczęściej występujących w Polsce motyli.

 

https://www.youtube.com/watch?v=zC7lJUB62YcN

Po obejrzeniu filmu Rodzic pyta czym różnią się motyle. Podaje jeszcze raz ich nazwy.

4. Omówienei budowy motyla na podstawie karty z ZAŁĄCZNIKA 5.

5. Zaproszenie do wiosennych zabaw na łące.

 

Pomoce: kwiaty z papieru wykonane wcześniej, zielona tkanina ze stojącymi na niej kę­pami traw wyciętymi z zielonej krepiny i przyklejonymi na kartkach z bloku technicznego oraz staw uformowany z niebieskiej tkaniny lub wycięty z niebieskiego papieru, płaskie sylwety papierowych kwiatów z różną liczbą płatków (od 1 do 10). (można je wykonać wycinając koła w dwóch kolorach np. żółtym i białym, do żółtych środków podoklejać odpowiednią liczbę płatków)

 

R. zaprasza dzieci do zabaw na łące. Prosi, aby dzieci wzięły wykonane wcześniej kwiaty. Rozkłada na dywanie zieloną tkaninę. Ustawia na niej wykonane z pa­pieru kępy zielonych traw. Obok łąki umieszcza niebieską sylwetę stawu. Następnie układa płaskie sylwety papierowych kwiatów – od zielonej tkaniny do miejsca, gdzie siedzą dzieci (kwiaty mają różną liczbę płatków). Jest to droga na łąkę.

 

6. Pokonywanie drogi na łąkę według wyznaczonych zasad.

 

Pomoce: kwiaty wycięte z papieru (płaskie, z różną liczbą płatków – od 1 do 10).

 

R. wyjaśnia, że droga na łąkę jest zaczarowana. Aby do niej dojść, należy tak przejść po kwiatach, aby w każdym kolejnym kwiatku, na którym staną dzieci, liczba płatków była o jeden większa niż w poprzednim (5-latki wybierają kwiaty z płatkami od 1 do 6, a 6-latki – z płatkami od 1 do 10).

 

7. Projektowanie łąki – układanie kwiatów, odszukiwanie biedronki. Utrwalanie liczebników porząd­kowych.

 

Kwiaty wykonane przez dzieci, 10 kolorowych, wyciętych z papieru płaskich kwiatów, sylweta bie­dronki.

 

R. prosi, aby dzieci, które pokonały zaczarowaną drogę, usiadły na podłodze przed zieloną tkaniną. Pyta: Czego brakuje na łące? Dzieci układają wykonane przez siebie kwiaty w dowolnym miejscu na tkaninie. R. przyłącza się do zabawy. Układa 10 kolorowych kwiatów na dole łąki, jeden obok dru­giego. Prosi, aby dzieci się odwróciły. Chowa pod wybranym kwiatkiem biedronkę. Informuje dzieci, że biedronka ukryła się np. pod piątym kwiatkiem z lewej strony. Dziecko wskazuje odpowiedni kwiat i odszukuje biedronkę. Liczy, ile biedronka ma kropek. Po zakończeniu zabawy dzieci układają sylwetę biedronki na łące.

 

8. Zaproszenie owadów do wspólnych zabaw.

 

Sylwety owadów (np.: ważki, pszczoły, pasikonika, motyla, mrówki – każdego gatunku po 10 - wydrukowany ZALĄCZNIK 2), sylwe­ty kwiatów wycięte z kolorowego papieru (średniej wielkości), koperty, kartoniki z liczbami od 1 do 10 i znakami matematycznymi: =, +, –.

 

R. układa obok łąki sylwety owadów (np.: ważki, pszczoły, pasikonika, motyla, mrówki). Mówi: Biedronce było smutno samej na łące. Zaprosiła inne owady. Układa na tkaninie cztery sylwety pasikoników. Pyta: Ile pasikoników zaprosiła? Dzieci liczą i układają odpowiednią liczbę sylwet kwiatów (5-latki) lub odpowiedni kartonik z liczbą (6-latki) R. prosi dzieci, aby zamknęły oczy. Dokłada dwie sylwety pasikoników (w małym odstępie od pozostałych). Mówi: Inne pasikoniki usłyszały odgłosy zabawy. Postanowiły przyłączyć się do niej. Ile pasikoników przybyło? Ile teraz jest pasikoników na łące? 5-latki odpowiadają na pytania, a następnie układają odpowiednią liczbę kwiatów, a 6-latki układają działanie matematyczne: 4 + 2 = 6, i odczytują je głośno. W ten sam sposób dzieci samodzielnie zapraszają inne owady i układają zadania.

 

9. Określanie położenia owadów.

 

Sylwety owadów (np.: ważki, pszczoły, pasikonika, motyla, mrówki).

 

R. informuje, że owady wybierają się na zwiedzanie najbliższej okolicy. Prosi, aby dziecko ułożyło owady w dowolnym miejscu w pokoju. Następnie dzieci określają położenie swojego owada, budując poprawne pod względem gramatycznym zdania, np.: Pszczoła usiadła za kwiatkiem. Motyl usiadł na półce. Mrówka weszła między książki.

 

10. Karty pracy.

  • 5 latki str. 34-37.
  • 6 latki dtr. 34 - 37.

 

11. Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Żuczki.

 

R. zamienia dzieci w żuczki. Wyznacza linie: startu i mety. Dzieci przemieszczając się na czworakach, toczą piłkę do mety, odpychając ją głową.

12. Zabawa wyrabiająca umiejętność modulowania głosem – Różne zdania.

 

Dzieci powtarzają różne zdania proponowane przez R.: zdanie pytające, zdanie oznajmujące, rozka­zujące, wykrzyknikowe.

Przykładowe zdania:

  • Na łące mieszka biedronka.
  • Wydaje mi się, że nad łąką gromadzą się deszczowe chmury.
  • Czy chrabąszcz potrafi fruwać?
  • Uwaga, osy! Uciekaj!

 

 

 

22.05.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Łąka w maju

Temat: Kolory wiosny 

 

Cele ogólne:

 

  • wzbogacanie wiadomości na temat zjawisk atmosferycznych charakterystycznych dla wiosny,
  • utrwalanie nazw wybranych roślin zielnych,
  • zachęcanie do samodzielnych doświadczeń i wyciągania wniosków,
  • rozwijanie umiejętności tworzenia kompozycji przestrzennych.

 

1. Ćwiczenia poranne z poprzednich dni.

 

2. Słuchanie wiersza I. R. Salach Tęcza.

 

Pomoce: kartka, pędzel, duży arkusz białego brystolu, farby w kolorach: czerwonym, niebieskim, żółtym, pomarańczowym, fioletowym, zielonym, granatowym.

 

R. recytując wiersz, maluje jednocześnie farbami akwarelowymi barwne łuki, zaczynając od dołu.

 

Tęcza ma siedem kolorów,

kolorów siedem ma.

Wymienił je Karolek,

wymienię je i ja.

Kolor fioletowy

pierwszy przyszedł mi do głowy.

Granatowy kolor ciemny

dla oka jest przyjemny.

Za nim będzie błękit

jak błękitne niebo.

Potem zieleń traw.

Nie pytaj mnie, dlaczego.

Barwa żółta jak słoneczko

i pomarańczowa,

na końcu czerwona –

i tęcza gotowa.

3. Rozmowa na temat wiersza.

 

R. pyta:

  • Ile kolorów ma tęcza?
  • Jakie kolory występują w tęczy?
  • Obok jakiego koloru znajduje się np. kolor pomarańczowy?

 

Pyta również o położenie innych kolorów.

 

4. Wyjaśnienie zjawiska powstawania tęczy.

 

Pomoce: zdjęcia z widoczną tęczą.

 

R. pyta: Co to jest tęcza? Jak powstaje tęcza? Jaki kształt ma tęcza? Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Poka­zuje zdjęcia, na których jest widoczna tęcza.

Tęcza to zjawisko optyczne i meteorologiczne. Powstaje na niebie wtedy, kiedy pada deszcz i świeci słońce. Dzieje się tak dlatego, że promienie słońca, kierując się w stronę ziemi, napotykają na swo­jej drodze krople wody. Przechodzą przez nie, w wyniku czego białe światło słoneczne zmienia się w wielobarwne widmo. Tworzy na niebie kolorowy most.

 

5. Poszukiwanie kolorów tęczy. Utrwalanie barw podstawowych i barw pochodnych.

 

Pomoce: trzy koła wycięte z bibuły, w kolorach podstawowych: żółtym, czerwonym i niebieskim.

 

R. wręcza dziecku trzy koła wycięte z bibuły, w kolorach podstawowych: żółtym, czerwo­nym i niebieskim. Dzieci nakładają je na siebie. Obserwują pod światło powstałe kolory pochodne i je nazywają: fioletowy, zielony, pomarańczowy. Przypominają, jakie kolory należało ze sobą połączyć, aby je otrzymać.

 

6. Przeprowadzanie doświadczeń Czarujemy tęczę.

 

Pomoce: paski krepiny w kolorach tęczy, płyta CD, biała kartka, klej, płaskie naczynie wypełnione niewielką ilością wody, małe lusterko i lusterko średniej wielkości, biała kartka, latarka, szklanka.

 

R. proponuje dziecku samodzielne wyczarowanie tęczy. Dzieci w zespołach manipulują przedmiotami tak, aby uzyskać tęczę.

 

  • Kolejno zanurzają lusterko w płaskim naczyniu wypełnionym niewielką ilością wody, tak aby było ono z jednej strony oparte o ściankę naczynia. Na zanurzoną powierzchnię lusterka kierują światło latarki. Przed lusterkiem trzymają białą kartkę tak, aby padało na nią odbite światło. Obserwują, jaki będzie efekt, wyciągają wnioski.
  • Biorą do rąk płytę CD i ustawiają ją tak, aby odbijało się od niej światło słoneczne. Obserwują, jaki będzie miało ono kolor. Wyciągają wnioski.
  • Przyklejają na kartce kolorowe paski krepiny tak, aby powstała tęcza. Zwracają uwagę na kolejność kolorów.
  • Wkładają do szklanki małe lusterko, ustawiając je tak, aby z jednej strony było oparte o dno, a z dru­giej strony – o ściankę (musi być pochylone). Wypełniają szklankę wodą do ¾ pojemności i ustawiają ją tak, aby promienie słońca padały bezpośrednio na powierzchnię lusterka. (Jeśli nie ma słońca, można do tego celu użyć latarki). Obserwują kolory odbijanego światła (najprawdopodobniej poka­że się ono na suficie).
  • Wyciągają wnioski.

 

7. Ćwiczenie mięśni dłoni – Ja i gałązka mięty.

 

Pomoce: łodygi mięty.

 

Dzieci toczą łodygi mięty czubkami palców prawej dłoni, a następnie lewej dłoni. Dzieci toczą dwie łodygi mięty palcami obu dłoni jednocześnie, w tym samym tempie. Po zakończeniu zadania wącha­ją swoje dłonie. Opisują wrażenia.

 

8. Wykonanie motyla z plastikowych kubeczków. Utrwalanie zjawiska symetrii.

 

Pomoce: kubeczki jednorazowe w różnych kolorach.

 

Dzieci układają na dywanie z plastikowych, kolorowych kubeczków jednorazowych sylwetę motyla. Zaczynają np. od czarnej linii, która stanowi oś symetrii. (R. przypomina, że ciało motyla jest podzie­lone na dwie identyczne części). Następnie po obu stronach czarnej linii (ta linia może mieć także inny kolor) ustawiają kubeczki w takich samych kolorach i w takiej samej konfiguracji.

 

9. Karty pracy:

  • 5 latki str. 38 - 41.
  • 6 latki str. 38 - 41.

 

10. Propozycja eksperymentów do wykonania:

https://www.youtube.com/watch?v=PReQua1cvjo

https://www.youtube.com/watch?v=SfVVFCAmSmY

https://www.youtube.com/watch?v=stg9EYDGn4g

11.05 - 15.05.2020

Maj, tydzień 2

 

11.05.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Moja miejscowość, mój region

Temat: Miejscowość, w której mieszkam

 

Cele ogólne:

 

  • rozwijanie zainteresowań miejscem zamieszkania (architekturą, zabytkami, ważniejszymi instytucja­mi, pięknem krajobrazu),

•     przestrzeganie zasad bezpiecznego poruszania się po drodze i właściwego zachowania się w miej­scach publicznych,

•     zapoznanie z położeniem swojej miejscowości i swojego regionu na mapie Polski,

•     rozwijanie mowy i spostrzegawczości wzrokowej.

 

 

Przebieg:

 

 

1.  Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=W8c6k4FGgHM

 

 

2. Rozbudzanie zainteresowań miejscem zamieszkania. Zachęcanie do gromadzenia pocztówek, zdjęć i obrazków z kalendarzy przedstawiających widok własnej miejscowości oraz wytworów sztuki regionalnej.

 

Dzieci przeglądają zgromadzone albumy, przewodniki dla podróżnych i mapy najbliższej okolicy/najbliższego regionu. R. zwraca uwagę na symbole znajdujące się na mapie (szlaki, ozna­czenia terenów zielonych, zabudowy). Wyszukuje w miejscowości/regionie najciekawsze miejsca, które warto odwiedzić. Zachęca dzieci do gromadzenia pocztówek, zdjęć, prasy lokalnej i ilustracji z kalendarzy przedstawiających widok własnej miejscowości, a także wytworów sztuki regionalnej.

 

3. Zabawa dydaktyczna Do kogo ta przesyłka? Utrwalanie swojego nazwiska i adresu zamieszkania. Przestrzeganie przed podawaniem adresu obcym osobom. Wykonanie wystawki pocztówek.

 

Pomoce: worek, pocztówki przedstawiające charakterystyczne budynki w miejscu/regionie zamieszkania dzieci (z zapisanymi różnymi adresami, w tym adresem dziecka).

 

R. informuje, że rano listonosz przyniósł worek z pocztówkami. (Pocztówki powinny przedstawiać charakterystyczne budynki znajdujące się w miejscowości/regionie zamieszkania dzieci).

N. losuje pocztówki z worka i odczytuje adresy: podaje nazwę miejscowości, nazwę ulicy, numer domu i mieszkania. Dziecko, które rozpozna swój adres, otrzymuje brawa. Rodzic przestrzega przed podawaniem adresu obcym osobom.

4. Słuchanie piosenki Mój dom.

 

https://www.youtube.com/watch?v=fuCnZ4iHmmM

 

Mój dom, to dom rodzinny,

Gdzie wszyscy bliscy są,

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom,

Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom x2

 

Mój drugi dom przedszkole,

Gdzie dzieci razem są,

Tu bawię się wesoło,

Tu jest mój drugi dom.

Tu bawię się wesoło,

Tu jest mój drugi dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom...x2

 

3. Mój dom to cała Polska,

Tam góry, rzeki są,

Tysiące miast i wiosek,

Tu Polskich dzieci dom.

Tysiące miast i wiosek,

Tu Polskich dzieci dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom...x2

 

5. Rozmowa na temat tekstu piosenki.

 

•     Nauka refrenu na zasadzie echa muzycznego. Określenie liczby zwrotek. Zaznaczenie klaśnięciem refrenu piosenki.

•     Ćwiczenia emisyjne na sylabach do, da, du.

•     Wyklaskiwanie rytmu wybranych fragmentów piosenki.

 

6. Poznajemy naszą miejscowość - wycieczka/spacer lub rozmowa nt ciekawych miejsc okolicy

 

•     Wprowadzenie.

Pomoce: mapa Polski, kolorowa pinezka.

Rodzic wskazuje na mapie Polski miejscowość, w której się znajdują (zaznacza ją kolorową pinezką). Ru­chem ręki zatacza obszar, wskazując region, w którym ta miejscowość się znajduje.

 

•     Omówienie trasy zwiedzania.

R. proponuje bliższe poznanie swojej miejscowości. Przeglądając wraz z dziećmi przewodnik i mapę okolicy, wytycza szlak wycieczki. Ustala, którymi ulicami przejdą (lub przejadą samochodem) i na co będą zwracać uwagę.

 

•     Zwiedzanie swojej miejscowości (swojego osiedla). Zwrócenie uwagi na architekturę, ruch uliczny, ciekawe obiekty, rośliny.

 

7. Film o Krakowie:

 

https://www.youtube.com/watch?v=kmut90425WI

 

W trakcie oglądania spróbujcie wymienić nazwy obiektów pokazanych na filmie, czy znacie je wszystkie?

 

8. Wysłuchanie wiersza I. R. Salach Dom.

 

Wiele wiosek, wiele miast

rozrzuconych w Polsce jest.

Takich małych, takich wielkich

bardzo pięknych miejsc.

Czy mieszkanie masz w Warszawie,

czy też domem twoim wioska,

wszyscy dobrze o tym wiedzą,

że to właśnie nasza Polska.

Każde dziecko bardzo kocha

zamieszkania swego miejsce:

domy, sklepy, parki, szkoły

i ulice – te najmniejsze.

Marzę, aby kraj swój poznać

od Bałtyku aż do Tatr,

a gdy zwiedzę Polskę całą,

to do domu wrócę.

 

•     Rozmowa na temat wiersza.

Rodzic pyta :

•     Jakie miejscowości leżą w Polsce?

•     Co najczęściej znajduje się w miejscowościach zamiesz­kania?

•     Gdzie najchętniej wracamy, gdy skończymy zwiedzać swój kraj?

•   Poznawanie nazw regionów w Polsce oraz nazwy swojej miejscowości. Oglądanie herbu miejscowo­ści/regionu, z której/z którego pochodzą dzieci.

 

Pomoce: mapa Polski, załącznik 1.

 

Rodzic prosi dziecko o przypomnienie, gdzie na mapie znajduje się miejscowość, w której miesz­kają, oraz jaki obszar stanowi region, w którym ta miejscowość leży. Podaje ich nazwy. Dzieci po­wtarzają nazwy miejscowości i regionu, dzielą je na sylaby, wyróżniają głoski w nagłosie. Dowiadują się, że miejsce ich zamieszkania to dla nich tak zwana mała ojczyzna. Poznają znaczenie tych słów. Rodzic pokazuje zdjęcie przedstawiające ich miejscowość, a następnie kartonik z jej nazwą. Następnie wyjaśnia, czym jest herb. Zwraca uwagę na to, z jakich elementów składa się herb. Pokazuje zdję­cie herbu miejscowości, w której mieszkają dzieci. Przekazuje ciekawostki na temat jego powstania i znaczenia przedstawionych na nim symboli.

 

9. Zabawa słownikowa Dokończ po mnie.

 

Dzieci kończą zdania rozpoczęte przez Rodzica:

Miejscowość, w której mieszkam, to…

Mieszkam w… przy ulicy…

Lubię swoją miejscowość, bo…

Moje przedszkole znajduje się w… przy ulicy…

 

10. Zabawa ruchowa Zwiedzamy nasz region i naszą miejscowość.

 

Rodzic opowiada o zwiedzaniu regionu i miejscowości zamieszkania (podaje na­zwy) różnymi środkami lokomocji – razem zwie­dzają okolicę samochodem, tramwajem, autobusem, rowerem – naśladują odpowiednie ruchy, wy­dają ustalone odgłosy pojazdów.

 

11. Praca plastyczna Album naszej miejscowości.

 

Pomoce: pocztówki i wycinki z czasopism i gazet, zdjęcia z kalendarzy przedstawiające ważne i ciekawe obiek­ty znajdujące się w miejscowości zamieszkania dzieci i w najbliższym regionie, kartki formatu A3, klej, kartonik z nazwą miejscowości, zdjęcie herbu.

 

Dzieci dokonują selekcji zgromadzonych materiałów. Następnie przyklejają je na kartkach formatu A3. Wykonują okładkę do albumu i ją ozdabiają – przyklejają kartonik z nazwą miejscowości oraz zdjęcie herbu.

 

 

 

12.05.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Moja miejscowość, mój region

Temat: Miasta, miasteczka

Cele ogólne:

 

 

  • poznawanie zalet życia w małych miejscowościach i w dużych miejscowościach,
  • nabywanie umiejętności skupiania uwagi na przekazie literackim,
  • rozwijanie ogólnej sprawności ruchowej.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=W8c6k4FGgHM

 

2. Wprowadzenie do tematu zajęć. Rozwiązanie zagadki słuchowej.

 

https://www.youtube.com/watch?v=A4lfbiDT8C8

 

Rodzic odtwarza nagranie odgłosów ulicy. Pyta dzieci: Dla jakiej miejscowości są charakterystyczne te od­głosy? Dzieci odgadują, że chodzi o duże miasto. R. pyta dalej: Jakie pojazdy spotykamy w dużym mie­ście? Następnie R. pyta: W jakich miejscowościach nie ma np. tramwajów? Dzieci odgadują, że chodzi o małe miejscowości, takie jak małe miasteczka czy wsie. R. zaprasza dzieci do wysłuchania opowiadania, w którym będzie mowa o dwóch takich miejscach.

 

3. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby A u nas...

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=70 (str. 68-71)

 

Olek mieszka w Warszawie od urodzenia i kocha to miasto. Lubi przyglądać się samochodom mknącym po szerokich ulicach, słuchać warkotu silników, zachwycają go wysokie budynki, z dumą myśli o Stadionie Narodowym. Przepada za wizytami w Centrum Nauki Kopernik, w pizzerii na Starym Mieście, w lodziarni na Saskiej Kępie. Lubi hałas, gwar, tłum. Jest przekonany, że Warszawa to najlepsze miejsce na świecie.

– Dlaczego? – spytał Felek, nowy kolega z klasy, który przeprowadził się z małej, cichej miejscowości.

– Co za pytanie? Bo jest duża – odpowiedział Olek.

– Co w tym takiego dobrego? U nas miałem blisko do szkoły, do kolegów i do sklepu, a tu wszędzie daleko – zauważył Felek.

– Za to do kina miałeś dalej. Było u was chociaż jedno multikino albo park rozrywki i kręgielnia? Na pewno nie. – Olek starał się przekonać Felka, że mieszkanie w stolicy ma same dobre strony. Mówił o placach za­baw, fontannach nad Wisłą, o teatrach dla dzieci, występach klaunów na placu Zamkowym, o muzeach, zabytkach, o pięknych pawiach w Łazienkach, na koniec wspomniał nawet o operze. Mimo to Felek nie był przekonany. „A u nas sami robimy teatr, amatorski”, marudził, „A u nas wszędzie jest zielono, nie tylko w parku”, „A u nas ptaki śpiewają jak w operze”, „A u nas wszyscy się znają”, „A u nas bażanty i zające przychodzą pod sam dom”.

Olek musiał przyznać, że Felek ma trochę racji. Mimo to uważał, że Warszawa nawet bez bażantów i za­jęcy pod oknem jest przepiękna. Wieczorem, gdy patrzył na oświetlone ulice i mosty, czuł się jak w zacza­rowanym świecie. Przed jego oczami rozgrywał się niezwykły pokaz świateł i cieni. Któregoś dnia zaprosił Felka do siebie, żeby mu pokazać najładniejsze zdjęcia nocnej Warszawy zrobione przez mamę i tatę.

– Wezmę piłkę, pogramy potem na podwórku – ucieszył się Felek.

Olek się zawahał. – U nas jest zakaz gry na podwórku – powiedział niechętnie.

– Naprawdę? – Felek szeroko otworzył oczy. Dopiero gdy zobaczył tabliczkę z zakazem na ścianie bloku kolegi, uwierzył, że to nie żart. – Rowerami też zakazują wam jeździć? – spytał ze współczuciem.

– Można jeździć po ścieżkach rowerowych – bąknął Olek. Zrozumiał, że nie będzie łatwo przekonać Felka do zachwytów nad Warszawą, więc zwrócił się o pomoc do rodziców. Po długiej naradzie wspólnie ułożyli pewien plan.

W sobotę cała rodzina Olka i zaproszony przez nią Felek pojechali do zoo. Felek nie mógł oderwać oczu od egzotycznych zwierząt, które dotąd widział tylko w telewizji. Ani razu nie powiedział „A u nas...”. Brzuchate słonie, pręgowane tygrysy, pękate hipopotamy i długoszyje żyrafy wprawiały go w zachwyt.

– Czytałem, że żyrafy śpią tylko dwie godziny na dobę – powiedział tata.

– Ciekawe, co robią po obudzeniu? – zastanawiał się Felek.

– Myją szyje – włączyła się do rozmowy Ada.

– To możliwe – zgodził się z nią Felek, zadzierając głowę, żeby spojrzeć żyrafie w oczy.

Olek był zadowolony z wrażenia, jakie zrobił na Felku ogród zoologiczny. Być może przekonał go, że mieszkanie w stolicy jest bardzo przyjemne. Spojrzał pytająco na kolegę.

– Podobało mi się – przyznał Felek. Jednak po namyśle dodał z figlarnym uśmiechem: – A u nas widziałem krowę w okularach.

 

4. Rozmowa na temat opowiadania.

 

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce i opowiadają o Warszawie. Odczytują, co mówi o Warsza­wie Olek. Następnie opowiadają o małych miejscowościach. Odczytują, co o małym mieście mówi Felek (6-latki). Wymieniają zwierzęta, jakie spotykamy w zoo. Odczytują tekst (6-latki). Nazywają zwierzęta spotkane w zoo. R. kontynuuje rozmowę na temat opowiadania. Pyta dzieci, co jeszcze możemy powiedzieć o Warszawie i o małej miejscowości. Uzupełnia informacje.

 

5. Praca z mapą Polski. Zabawy słownikowe – tworzenie nazw mieszkańców od nazw miejscowości.

 

Pomoce: mapa fizyczna Polski.

 

Rodzic pokazuje dzieciom, jakimi symbolami są oznaczone na mapie małe miasteczka i aglomeracje miej­skie (wyjaśnia pojęcie aglomeracja). Wskazuje, gdzie leży Warszawa – miasto, o którym m.in. była mowa w opowiadaniu. Następnie R. prosi dziecko o wskazanie na mapie Polski położenia miejscowości ich zamieszkania, a także miejscowości położonych najbliżej. Proponuje zabawę. Dziecko wskazuje palcem na mapie duże miasto. R. (lub dziecko 6-letnie) odczytuje nazwę tego miasta, a pozostałe dzieci tworzą nazwy mieszkańców od tej nazwy, np.: Wrocław – wrocławianin, Zakopane – zakopianin. Na koniec dzieci określają, czego na mapie jest więcej: małych miasteczek czy dużych miast.

 

6. Wypowiedzi na temat: Za co lubię swoje miasto (swoją miejscowość).

 

Pocztówka/obrazek przedstawiająca miejscowość zamieszkania dzieci.

Dzieci przyglądają się pocztówce, wypowiada­ją się o tym, za co lubią swoje miasto (swoją miejscowość).

 

7. Zabawa ruchowa Na wycieczce.

 

https://www.youtube.com/watch?v=gbWNQvhQe8E

 

Pomoce: klocki.

 

Rodzic rozrzuca na dywanie kilka lub kilkanaście klocków. Następnie włącza nagranie muzyki. Dziecko rytmicznie spaceruje mię­dzy klockami. Co pewien czas R. zatrzymuje muzykę, a dziecko musi wymienić charakterystyczny element swojej miejscowości lub swojego regionu zamieszka­nia (np.: pomnik przyrody, nazwę ulicy, budynku, zakładu pracy), po czym może wziąć jeden klocek. Zabawa może skończyć się po kilku razach lub kiedy skończy się muzyka. Po zakończonej zabawie policzcie wspólnie ile klocków udało się dziecku zebrać, ile zostało nadal na dywanie. Porównajcie, których jest więcej.

 

8. Karty pracy:

 

  • 5 latki: str. 3-6,

 

  • 6 latki: str. 3-6.

 

9. Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 17.

 

Pomoce: szarfa lub kawałek sznurka,

 

  • Zabawa orientacyjno-porządkowa Wiosenne kwiaty.

Dzieci spacerują swobodnie po pokoju, rozglądają się za słońcem, pierwszymi kwiatami. Na jedno ude­rzenie w bębenek (lub klaśnięcie) przykucają i naśladują zbieranie wiosennych kwiatów. Dwa uderzenia w bębenek są sygnałem do ponownego spaceru.

 

  • Zabawa ruchowa z elementem podskoku – Zajączki.

Dzieci swobodnie podskakują. Na hasło R.: Odpoczynek, wykonują przysiad, ręce unoszą w górę, dło­nie trzymają przy uszach.

 

  • Ćwiczenia mięśni grzbietu – Myjemy plecy.

Dzieci stają w rozkroku, lekko pochylając się w przód. Trzymając szarfę lub kawałek sznurka, oburącz za końce, przekładają ją za plecy – jedną rękę mają nad ramieniem, a drugą – pod ramieniem, przesuwają szarfę w górę i w dół. Ćwiczenie powtarzamy 3 razy.

 

  • Ćwiczenie wieloznaczne – Kto szybciej?

Dziecko otrzymuje szarfę i organizuje sobie dużo miejsca wokół siebie. Układa szarfę w kółecz­ko, wchodzi w nią i przyjmuje pozycję wyprostowaną. Na znak R. dzieci przewlekają szarfy pospiesz­nie od dołu do góry i ponownie układają je w kółko. Ćwiczenie powtarzamy 4 razy.

 

  • Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Chora noga.

Dzieci składają szarfę i wkładają pod kolano. Przemieszczają się, przesuwając się na rękach i podska­kując na jednej nodze. Na sygnał R. podnoszą nogę do góry.

  • Ćwiczenie z elementem rzutu – Napełniamy kosze.

Przed dzieckiem w odpowiedniej odległości znaj­duje się kosz. Na sygnał R. dzieci biorą woreczki i wrzucają je do koszy.

 

 

 

10. Kolorowanie rysunku konturowego przedstawiającego zoo.

 

Dzieci kolorują rysunek przedstawiający zoo.    ZAŁĄCZNIK 3

 

11. Lepienie z plasteliny figurki egzotycznego zwierzęcia.

 

Utrwalenie wiadomości na temat zwierząt spotykanych w zoo. Rozwijanie sprawności manualnej oraz umiejętności wypowiadania się.

 

Albumy przyrodnicze, dla każdego dziecka: podkładka, plastelina.

Rodzic prosi dziecko o wybranie sobie jednego egzotycznego zwierzęcia i przypomnienie sobie informacji na jego temat (dzieci mogą przejrzeć albumy przyrodnicze). Następnie R. proponuje ule­pienie zwierzątka z plasteliny z zachowaniem jego cech charakterystycznych, np. pasków na ciele. Po wykonaniu figurek dzieci prezentują zwierzęta np. poprzez wysłanie zdjęcia na grupę.

 

12. Nauka pierwszej zwrotki i refrenu piosenki Mój dom.

 

https://www.youtube.com/watch?v=fuCnZ4iHmmM

 

Mój dom, to dom rodzinny,

Gdzie wszyscy bliscy są,

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom,

Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom x2

 

 

 

13.05.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Moja miejscowość, mój region

Temat: Z wizytą w skansenie

Cele ogólne:

  • rozbudzanie zainteresowań historią i sztuką ludową swojej miejscowości i swojego regionu,
  • rozwijanie umiejętności słuchania i poprawnego wypowiadania się,
  • wykorzystanie naturalnych efektów perkusyjnych podczas śpiewu,
  • utrwalanie brzmienia i sposobu wydobywania dźwięków z instrumentów.

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=W8c6k4FGgHM

 

 

2. Oglądanie film edukacyjnego. Rozmowa na temat życia na wsi.

 

Rodzic wprowadza dziecko w tematykę filmów. Wyjaśnia pojęcie skansen (potoczne określenie muzeum na wolnym powietrzu, którego celem jest zaprezentowanie kultury ludowej danego regionu lub też ekspozycja obiektów zabytkowych). Następnie prosi, aby dziecko uważnie oglądało film i spróbowało odpowiedzieć na pytania:

  • czy obecnie życie na wsi wygląda tak samo, jak na filmie?
  • czym różnią się budynki i pomieszczenia w dawnych wiejskich domach od tych współczesnych?
  • czym zajmowali się dawniej ludzie na wsi?

 

https://www.youtube.com/watch?v=XYW2m5K315I

https://www.youtube.com/watch?v=T57BZ-Fcq8s

 

3. Karty pracy:

 

  • 5 latki: str. 7,

 

  • 6 latki: str. 7.

 

4. Utrwalanie pierwszej zwrotki i refrenu piosenki Mój dom.

 

Nauka kolejnych zwrotek na zasadzie echa muzycznego. Próby śpiewania piosenki.

 

5. Wesoła zabawa – łączenie śpiewu z różnymi źródłami dźwięku.

 

Dzieci tworzą własny układ do piosenki Mój dom” wykorzystując elementy tupania, klaskania, uderzenia o kolana.

 

Mój dom, to dom rodzinny,

Gdzie wszyscy bliscy są,

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom,

Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom x2

 

 

Mój dom, to dom rodzinny,

Gdzie wszyscy bliscy są,

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

Brat, siostra, mama, tata,

To mój prawdziwy dom.

 

Ref. Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom,

Mój dom, mój dom,

To właśnie jest mój dom x2

 

 

 

6. Powiał wietrzyk – ćwiczenie oddechowe.

 

Dzieci zajmują dowolne miejsca w sali. N. zwraca się do nich, a one powtarzają prezentowany przez niego tekst B. Formy:

 

Psotny wietrzyk wpadł do sali.         R. śpiewa tekst na dowolnej linii melodycznej,

Szu, szu, szu, sza, sza, sza.                 dzieci recytują,

Zdmuchnął z biurka pracę Ali,         R. śpiewa tekst na dowolnej linii melodycznej,

fru, fru, fru, fra, fra, fra.                  dzieci recytują,

Wszystkie książki poprzewracał,      R.,

tralala, tralala,                                 dzieci,

taka to już jego praca,                     R.,

bla, bla, bla, bla, bla, bla.                dzieci,

Zdmuchnął obrus, trzasnął drzwiami, R. śpiewa tekst na dowolnej linii melodycznej,

bum, bum, bum, bum, bum, bum,    dzieci,

i już nie ma wiatru z nami,               R. śpiewa tekst na dowolnej linii melodycznej,

rum, rum, rum, rum, rum, rum.       dzieci.

 

Po zakończeniu dzieci wciągają powietrze nosem, wypuszczają ustami.

 

7. Zabawa bieżna połączona z ćwiczeniami artykulacyjnymi i ortofonicznymi – Pojazdy.

 

Pomoce: obręcz/koło.

 

Rodzic wyklaskuje rytm (lub włącza dowolną muzykę) i wy­powiada nazwy pojazdów spotykanych w miejscu zamieszkania dzieci. Dzieci, kierując obręczami, naśladują dźwięk wydawany przez podany pojazd, np.: karetkę pogotowia: eo, eo, eo; pociąg: puf, puf; rower: dzyń, dzyń; motor: brm, brm.

 

Na przerwę w grze zatrzymują się i wykonują przysiad.

 

8. Zabawa dydaktyczna Miasto, wieś. Utrwalanie wiadomości na temat charakterystycznych cech mia­sta i wsi.

 

Dwie obręcze, napisy: miasto, wieś, obrazki przedstawiające elementy charakterystyczne dla wsi i dla miasta. ZAŁĄCZNIK 4

 

Rodzic układa na dywanie dwie obręcze. Eksponuje napisy do czytania całościowego: miasto, wieś, i umieszcza je nad obręczami. Dzieci dzielą nazwy na sylaby (z wyklaskiwaniem). Następnie losują z rozsypanki obrazkowej po dwa obrazki przedstawiające elementy charakterystyczne dla wsi i dla miasta. Nazywają je i wkładają do odpowiednich obręczy. Uzasadniają swój wybór.

 

9. "Jak bawiły się dzieci na wsi sto lat temu?"

https://www.youtube.com/watch?v=fsQmVJLZcqM

 

Rodzic po obejrzeniu filmu prosi dziecko, aby opowiedziało o dawnych zabawach dzieci. Pyta, która z zabaw podoba się dziecku najbardziej?

 

Ćwiczenia w wycinaniu – Serwetki. Rozwijanie sprawności manualnej.

Wykonywanie serwety łowickiej.

 

Dla każdego dziecka: kartka w kształcie koła lub kwadratu, kredki, nożyczki.

 

Dzieci rysują wzory na kartce w kształcie koła lub kwadratu, począwszy od środka. R. zaznacza na ser­wetce linie przerywane. Następnie dzieci z pomocą R. składają kartkę wzdłuż linii przerywanych i wy­cinają otwory w miejscach złożenia.

Alternatywny pomysł na zabawkę ludową:

https://www.youtube.com/watch?v=MWyHfoMQFTU

 

 

 

14.05.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: Moja miejscowość, mój region

Temat: Zawody w mojej miejscowości

 

Cele ogólne:

 

  • poznawanie zawodów charakterystycznych dla miejscowości zamieszkania; dostrzeganie korzyści dla mieszkańców z ich wykonywania,
  • rozwijanie umiejętności ważenia, porównywanie masy różnych przedmiotów,
  • rozwijanie ogólnej sprawności ruchowej.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

https://www.youtube.com/watch?v=vkwzFVN2Bds

2. Oglądanie zdjęć przedstawiających krajobrazy: miejski i wiejski.

 

Porównywanie wyglą­du obu krajobrazów, wskazywanie różnic. Wypowiadanie się na temat miejsca, które najbardziej po­doba się dzieciom, uzasadnianie dlaczego.

 

 

Dzieci oglądają zdjęcia przedstawiające krajobrazy: miejski i wiejski. Porównują wygląd tych krajobrazów, wskazują różnice. Następnie wypowiadają się na temat miejsca, które najbardziej im się podoba. Uzasadniają swoje zdanie.

 

3. Zabawa rozwijająca spostrzegawczość – Czy to miasto, czy to wieś? Rozpoznawanie i nazywanie figur geometrycznych.

 

Pomoce: obrazki przedstawiające krajobrazy: miasta i wsi (dowolnie wybrane z zadania powyżej), kolorowe kartki z wyciętym otworem w kształcie figury geometrycznej, kartki z imieniem dziecka, mazaki.

 

R. układa przed dziećmi obrazki przedstawiające widoki: miasta i wsi. Każdy obrazek jest zakryty ko­lorową kartką z naciętym (do otwierania) otworem w kształcie figury geometrycznej. Dziecko nazywa kolor figury, którą chciałoby, aby R. odsłonił, i stara się określić, czy na obrazku przedstawio­ne jest miasto, czy wieś.

 

Jeśli uda się dziecku odgadnąć, otrzymuje punkt. Dzieci oznaczają punkty kreskami na kartkach przy swoich imionach. Na koniec zliczają zdobyte punkty i ustalają, kto wygrał.

4. Słuchanie wiersza M. Strękowskiej-Zaremby Małe miasteczko.

 

W małym miasteczku nie ma wieżowców,

schodów ruchomych ni zoo,

lecz drzew tu więcej, kwiatów i ptaków,

które śpiewają wesoło.

Dokoła rynku stoi rząd domów

w siedmiu kolorach tęczy;

ruch jest nieduży, spokojnie, miło,

czasami pszczoła zabrzęczy.

Czyste powietrze pachnie zielenią,

na niebie świeci słoneczko,

wszędzie jest blisko, ludzie się znają,

dbają o swoje miasteczko.

 

 

5. Rozmowa na temat wiersza.

 

N. pyta dzieci: Czego nie ma w małym miasteczku? Czego w małym miasteczku jest więcej? Co to znaczy: dbać o swoje miasteczko?

 

Rodzic kontynuuje rozmowę. Odwołuje się do kiedyś odwiedzonych punktów usłu­chowych, ludzi wykonujących różne zawody. Pyta: Czym zajmują się dorośli w naszej miejscowości? Ja­kie wykonują zawody?

 

6. Zagadki obrazkowe Kto tu pracuje?

 

ZAŁĄCZNIK 5.

 

Rodzic stopniowo odsłaniania kartki, pod którymi zawiesiła wcześniejznajdują się zdjęcia. Dzieci nazywają obiekt przedstawiony na zdjęciu i podają nazwy zawodów, biorąc pod uwagę przed­stawione miejsce pracy, np.: sklep – sprzedawca, szkoła – nauczyciel, przychodnia – lekarz.

 

7. Zagadki dotykowe Komu to jest potrzebne?

 

Pomoce: pudełko, przedmioty związane z zawodami np. gwizdek, garnek, puste opakowanie po mące, szczotka, nożyczki, bandaż.

 

Dziecko wkłada rękę do pudełka, rozpoznaje za pomocą dotyku znajdujący się tam przed­miot i wymienia nazwę zawodu, w którym jest on niezbędny, np.: gwizdek – policjant, garnek – ku­charz, puste opakowanie po mące – piekarz.

 

8. "Kto tego potrzebuje?" Nazywanie atrybutów poszczególnych zawodów.

 

ZALĄCZNIK 6

 

Omówienie ilustracji, nazywanie poszczególnych atrybutów niezbędnych do wykonywania okrelśonej pracy.

 

9.  Co jest cięższe?

 

Dzieci swobodnie wypowiadają się na temat swoich obserwacji i doświad­czeń w dokonywaniu zakupów z rodzicami w sklepie. Rodzic informuje je, że różne towary w sklepie mają różną masę. Robiąc zakupy, nie możemy wybrać samych najcięższych produktów, gdyż moglibyśmy ich nie unieść. Pyta dzieci, po czym poznałyby, który produkt jest cięższy od innych. Dzieci wypowia­dają się swobodnie. Następnie R. zaprasza je do zabawy.

 

10. Odgadywanie masy dwóch przedmiotów.

 

Pomoce: pluszowa maskotka, gumowa zabawka.

 

Rodzic pokazuje dziecku pluszową maskotkę oraz gumową zabawkę. Dziecko dotyka je z każdej strony, po czym na oko szacuje ich masę; zastanawia się, który przedmiot jest cięższy. Następnie R. proponuje dziecku sprawdzenie masy w inny sposób.

 

11. Ważenie za pomocą samodzielnie skonstruowanej wagi.

 

Pomoce: wieszak na ubrania/patyk, dwie przezroczyste torebki, sznurek, pluszowa maskotka, klocki, kartka z obrazkami przedsta­wiającymi zabawkę pluszową i zabawkę gumową, mazak.

 

Rodzic wraz z dzieckiem konstruuje wagę za pomocą wieszaka/patyka, dwóch przezroczystych torebek oraz sznurka. Torebki za­wiesza na końcach patyka, na jego środku mocuje uchwyt. Do jednej torebki wkłada np. pluszową maskotkę, a do drugiej – po jednym klocku. Dokłada klocki dotąd, aż ramiona wagi się wyrównają. Na kartce, przy obrazku przedstawiającym pluszową zabawkę, R. rysuje odpowiednią liczbę kresek oznaczającą liczbę klocków użytych do zważenia. Podobnie R. waży gumową zabawkę. Na koniec prosi dziecko o przeliczenie kresek postawionych przy poszczególnych obrazkach i poda­nie ich liczby. Dzieci liczą kreski i dochodzą do wniosku, że cięższy przedmiot to ten, do którego zważenia użyto większej liczby klocków.

 

12. Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Po drodze do sklepu.

 

Pomoce: długa, szeroka wstążka, pojemnik, klocki.

 

Rodzic układa z wstążki ścieżkę. Dzieci ustawiają się na jej początku. Stawiając stopę za stopą, idą po wyzna­czonej ścieżce. Na jej końcu (w sklepie) kupują, np. pieczywo (biorą z pojemnika klocki), a następnie wracają na koniec kolejki. Zabawa się powtarza. R. określa, ile pieczywa mają kupić dzieci za danym razem.

 

13. Karty pracy:

 

  • 5 latki: str. 8-9,

 

  • 6 latki: str. 8-9.

 

 

 

15.05.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Moja miejscowość, mój region

Temat: Listy, pocztówki, adresy

Cele ogólne:

 

  • utrwalanie wiadomości na temat charakterystycznych cech różnych miejscowości,
  • wyjaśnianie pojęć adresat, nadawca; poznawanie znaczenia słowa petycja,
  • rozwijanie kompetencji matematycznych, w tym umiejętności klasyfikowania i przeliczania,
  • kształtowanie wyobraźni i inwencji twórczej, rozwijanie sprawności manualnej.

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=W8c6k4FGgHM

 

2. Zabawa Znam to miejsce i tę ulicę.

 

Pomoce: różne rośliny, np.: kwiaty, warzywa, owoce.

 

Poznawanie nazw wybranych ulic w miejscowości/regionie za­mieszkania dzieci i znajdujących się przy nich ważnych instytucji i ciekawych miejsc. Tworzenie nazw ulic od nazw przedmiotów.

Rodzic wymienia nazwy wybranych ulic leżących w miejscowości/regionie zamieszkania dzieci. Informu­je o znajdujących się przy nich ważnych instytucjach, ciekawych miejscach, np.: policja, szpital, dworzec, park. Następnie proponuje zabawę. Dziecko wybiera przedmiot, nazywa go i tworzy od jego nazwy nazwę ulicy, np. konwalia – Konwaliowa, groch – Grochowa, śliwka - Śliwkowa. Jednocześnie wspólnie próbują sobie przypomnieć czy w ich miejscowości/regionie jest taka ulica, a jeśli tak, to co się przy niej znajduje.

 

3. Zabawa Prawda – nieprawda. Utrwalanie wiadomości na temat swojej miejscowości.

 

Rodzic rozdaje dziecku przygotowane wcześniej karteczki z wesołą i smutną miną. Po usłyszeniu prawdziwej informacji dzieci podnoszą obrazek przedstawiający wesołą minę, przy nieprawdziwej – smutną. Przykłady zdań:

  • W miejscowości, w której mieszkam, są wieżowce.
  • W mojej miejscowości nie ma parku.
  • W mojej miejscowości jeździ dużo traktorów.
  • W mojej miejscowości jest metro.
  • W mojej miejscowości można pływać statkiem.
  • W mojej miejscowości nie ma świateł ulicznych.
  • W mojej miejscowości jest muzeum.
  • W mojej miejscowości nie ma parku wodnego, itd.

 

4. Rozwiązanie zagadek.

 

Prostokąt mamy,

w niego listy przed wysłaniem wkładamy. (koperta)

 

Od listonosza dostajesz,

widoki rozpoznajesz.

Mało jest do czytania,

więcej do oglądania. (pocztówka)

 

Rodzic pokazuje dziecku zaadresowaną kopertę, zwraca uwagę na umieszczone na kopertach adresy, znaczki pocztowe, stemple. Następnie prosi dziecko o wyjaśnienie znaczenia słów adresat i nadawca. R. informuje dzieci, że w niektórych bardzo małych miejscowościach nie ma ulic. Chcąc wysłać list do osoby mieszkającej na wsi, na kopercie pisze się tylko jej imię i nazwisko, nazwę miejscowości i numer domu.

 

5. Rozmowa na temat sposobów komunikowania się na odległość (pisanie listów, e-maili, esemesów, wysyłanie pocztówek, ememesów).

 

R. kontynuuje rozmowę. Pyta: Po co piszemy listy? Dlaczego wysyłamy pocztówki? Dzieci udzie­lają odpowiedzi. R. pyta dalej: W jaki jeszcze inny sposób możemy się komunikować z kimś, kto mieszka w innej miejscowości? Dzieci udzielają odpowiedzi. R. je uzupełnia. Informuje, że dzięki postępowi technicznemu obecnie coraz częściej stosowanymi formami komunikowania się są: dzwonienie do siebie, pisanie e-maili, wysyłanie krótkich wiadomości tekstowych zwanych esemesami, a także wy­syłanie zdjęć w formie ememesów.

6. Omówienie ilustracji. Próba odczytania napisów.

ZAŁĄCZNIK 7

7. Karty pracy:

 

  • 5 latki: str. 10-11,
  • 6 latki: str. 10-11.

 

8. Zabawa pobudzająco-hamująca Idziemy, stoimy.

 

Dzieci biegają ostrożnie w różnych kierunkach. Na hasło: Idziemy!, zatrzymują się, a potem spacerują. Na hasło: Stoimy!, zatrzymują się i stają w bezruchu. Dziecko, które się poruszy, kuca i pozostaje w ta­kiej pozycji do podania przez R. kolejnego hasła.

 

9. Masażyk List do babci.

 

Kochana babciu (Piszemy palcem na plecach dziecka).

KROPKA (naciskamy plecy w jednym miejscu)

Piszę Ci, że mamy w domu kotka (kontynuujemy pisanie).

KROPKA.

Kotek chodzi (kroczymy palcami).

kotek skacze („skaczemy”, opierając dłoń na przemian na przegubie i palcach),

kotek drapie (delikatnie drapiemy dziecko po plecach),

kotek chrapie (opieramy na nich głowę i udajemy chrapanie).

I choć straszny z niego psotek (łaskoczemy dziecko po plecach)

bardzo fajny ten mój kotek (przytulamy dziecko).

 

10. Karty pracy z ZAŁĄCZNIKA 8.

 

11. Nauka dalszych zwrotek piosenki "Mój dom".

 

12. Praca plastyczna podsumowująca tematykę minionego tygodnia.

 

Obejrzyjcie film poniżej. Zastanówcie się wspólnie, który strój podoba Wam się najbardziej.

https://www.youtube.com/watch?v=UgUs7-Yaj04

 

NastĘpnie w oparciu o poniższy link wykonajcie pracę plastyczną - "Strój ludowy".

 

https://www.youtube.com/watch?v=vJAcCqM8zig

27.04 - 30.04.2020

Kwiecień, tydzień 5

 

27.04.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: W świecie teatru

Temat: Bardzo ważna rola

 

Cele ogólne:

  • zachęcanie do samodzielnych doświadczeń i wyciągania wniosków,
  • rozwijanie mowy,
  • doskonalenie umiejętności uważnego słuchania tekstu literackiego,
  • rozwijanie sprawności fizycznej.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

 

  • Zabawa orientacyjno-porządkowa Wielkoludy i krasnoludki.

    

     Rodzic wyklaskuje rytm ćwierćnut, a dzieci chodzą wyprostowane, z uniesiony­mi w górę rękami i w wysokim wspięciu na palcach – tak maszerują wielkoludy. Gdy słychać dźwięk ósemek – cichutko biegają krasnoludki.

 

  • Zabawa z elementem czworakowania – Zaczarowane zwierzęta.

 

Dzieci trwają nieruchomo w przysiadzie podpartym. Na sygnał – klaśnięcie – wszystkie budzą się i przemieszczają na czworakach po pokoju. Na dwa uderzenia w bębenek powoli unoszą się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzęta zostają odczarowane i stają się znów dziećmi.

 

  • Ćwiczenia oddechowe.

 

Dzieci leżą tyłem w dowolnych miejscach, ramiona trzymają wyprostowane za głową. Przesuwają ramiona po podłodze w dół, do bioder, i z powrotem do góry. Po kilku powtórze­niach dołączają do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

 

2. Zabawa ruchowa Raz, dwa, trzy, Baba-Jaga patrzy!

 

Dzieci stają w szeregu w jednym końcu sali. Baba-Jaga w drugim końcu, odwrócona twarzą do ściany. Rolę Baby-Jagi może pełnić Rodzic. Baba-Jaga uderza pięścią o ścianę i wypowiada słowa: Raz, dwa, trzy, Baba-Jaga patrzy! W tym czasie dzieci próbują zbliżyć się do Baby-Jagi. Gdy skończy recytację, odwraca się i wyszukuje wzrokiem dzieci, które nie zdążyły znieruchomieć. Kto się rusza, tego Baba-Jaga odsyła na miejsce startu, po czym znów odwraca się do ściany i wymawia zaklęcie. Ten, kto pierwszy dojdzie do Baby-Jagi, może przejąć jej rolę.

 

3. Słuchanie opowiadania.

 

Starszaki coraz częściej myślały o szkole. Powoli wyrastały z przedszkola, tak jak się wyrasta z przyciasnych butów czy kusego ubranka. Wyobrażały sobie, jak będzie w nowym miejscu.

– Jesteśmy już prawie uczniami – powiedziała Zosia. – Zanim pożegnamy przedszkole, może warto pokazać młodszym kolegom, czego nauczyliśmy się tutaj. I starszaki w porozumieniu z panią postanowiły przygotować teatrzyk.

Dzieci przez wiele dni uczyły się swoich ról. Recytowały wierszyki, śpiewały piosenki i tańczyły różne tańce. Po kilku próbach starszaki znały swoje role na pamięć. Na scenie czuły się pewnie, jak prawdziwi aktorzy. Prawie wcale nie zapominały, co mają powiedzieć, i rzadko się myliły. Pomagały paniom z przedszkola w przygotowaniu kolorowych dekoracji i kostiumów.

– Będzie teatrzyk w przedszkolu – powiedziała Zosia przy kolacji.

– Teatrzyk? – zainteresował się braciszek Zosi. Misiek był w najmłodszej grupie tego samego przedszkola. Był bardzo dumny ze swej starszej siostry. Ona wszystko wiedziała, wszystko umiała i pomagała Miśkowi we wszystkim.

– Taki teatrzyk z kukiełkami? – spytał Misiek.

– Nie, bez kukiełek. Sami będziemy grali. Same starszaki!

– Ty, Zosiu, też?

– O tak! Będę grała Bardzo Ważną Rolę!

Nadszedł dzień uroczysty, niecierpliwie wyczekiwany w przedszkolu. W dużej sali przedszkol­nej kurtyna zasłaniała scenę. Przed zasłoną stanęły rzędy krzesełek dla widzów. Wszystkie grupy przedszkolne z wyjątkiem starszaków zasiadły na widowni. Wszystkie starszaki zniknęły w szatni, która zmieniła się w teatralną garderobę. Starszaki przebierały się w kostiumy spe­cjalnie przygotowane dla aktorów przedstawienia. Rozległ się gong i kurtyna odsłoniła scenę z kolorowymi dekoracjami. Rosła tam piękna, rozłożysta jabłoń. Za jabłonią było pole i łąka, a za łąką las. Między łąką a lasem płynęła rzeka. A w tej rzece pluskały się ryby. Między sceną a widownią stał duży zegar. Z tarczą podzieloną na cztery części i jedną wskazówką. Nie po­kazywał godzin, ale pory roku. Każda pora roku była w innym kolorze. Zima – biała, wiosna – zielona, lato – złote, jesień – brązowa.

Na scenę wbiegły starszaki i zaśpiewały piosenkę o porach roku. Bim! – zegar zadzwonił jeden raz. Wskazówka pokazała białe pole z napisem ZIMA. Rozległ się szum wiatru i sypnął śnieg. Na scenie zrobiło się biało. Gałązki jabłoni pokryły się szronem. Jabłonka trzęsła się z zimna i miała bardzo smutną minę. Po chwili, przykryta kołderką śniegu, zasnęła na stojąco.Na scenę wbiegły dzieci przebrane za leśne zwierzęta. Były tam sarenki, jelonki, zajączki i ptaki zimu­jące. Takie, co nie odleciały do ciepłych krajów. Bardzo smutne, zmarznięte i głodne zwierzęta drżały z zimna. Szukały pożywienia pod śniegiem.

Na scenę wbiegły dzieci w zimowych ubrankach i chłopiec przebrany za leśniczego. Dzieci sypały smakołyki dla ptaków do karmnika i wieszały słoninkę na gałęziach jabłonki. Leśniczy wykładał siano, marchew i kapustę dla czworonożnych mieszkańców lasu. Głodne zwierzęta najadły się do syta i zatańczyły z radości.

Misiek wpatruje się w scenę. Gdzie Zosia? Nigdzie jej nie ma. Jak to, przecież Zosia miała grać Bardzo Ważną Rolę!

Bim-bam! – zegar zadzwonił dwa razy. Wskazówka pokazała zielone pole z napisem WIOSNA. Zaczął padać deszcz. Śnieg na polach roztopił się. Wyparował szron z gałęzi jabłoni. Zaziele­niły się pola, łąki i drzewa w lesie. Jabłonka obudziła się i uśmiechnęła radośnie. Jej gałązki pokryły się białymi kwiatami i młodymi listkami. Wokół drzewa tańczyły dzieci przebrane za pszczoły i motyle. Z ciepłych krajów przyleciały jaskółki, żurawie i bociany.

Misiek obserwuje scenę. Coraz bardziej się niepokoi. Gdzie Zosia? Nigdzie jej nie ma! Jak to? Przecież Zosia miała grać Bardzo Ważną Rolę!

Bim-bam-bom! – zegar zadzwonił trzy razy. Wskazówka przesunęła się na złote pole z napisem LATO. Słońce świeciło coraz mocniej. Zieleń na polach i łąkach zastąpiły żółto-złote kolory dojrzewającego zboża i żółknących traw. Jabłonka miała bardzo zadowoloną minę. Pod prze­kwitającymi kwiatami pojawiły się zawiązki owoców. Szybko rosły jak nadmuchiwane baloniki. Zmieniały się w zielone jabłka. Po minie jabłonki widać było, że jest jej ciężko. Ciężar rosnących owoców przygina ręce – gałęzie jabłonki – do ziemi.

Misiek wypatruje Zosi na scenie. Zbiera mu się na płacz. Gdzie Zosia? Nigdzie jej nie ma! A przecież Zosia miała grać Bardzo Ważną Rolę!

Bim-bam-bom-bum! – zegar zadzwonił cztery razy. Wskazówka pokazała brązowe pole z napisem JESIEŃ. Zachmurzyło się. Las przybrał jesienną szatę z liści żółtych, czerwonych i brązowych. Powiał jesienny wiatr. Dzieci przebrane za kolorowe liście zatańczyły na scenie. Wiatr strąca dojrzałe, czerwone owoce z jabłoni. Im więcej owoców ląduje na ziemi, tym większa ulga maluje się na twarzy drzewa. Gdy spada ostatnie jabłko, jabłonka unosi ręce – gałęzie – do góry i tańczy radośnie. Dookoła niej tańczą pszczoły, motyle, ptaki i leśne czworonogi. Na scenę wchodzą dzieci z koszykami i, śpiewając, zbierają jabłka.

Wieje w polu psotny wiatr

i jabłonką trzęsie,

a z jabłoni jabłek grad

szur, szur przez gałęzie!

Starszaki z koszykami pełnymi jabłek schodzą ze sceny. Idą między widzów. Rozdają dzieciom dojrzałe, słodkie owoce.

Jabłko, co czerwienią lśni,

do przedszkola niosę.

Jeśli zechcesz, oddam ci,

weź jabłuszko, proszę!

Stojące na scenie drzewo jabłoni macha gałęziastą ręką do Miśka.

– Zosia! – woła uradowany chłopiec i biegnie do siostry. Wbiega na scenę i rzuca się w objęcia dziewczynki. – Nie poznałem cię, bo się przemieniłaś w jabłonkę! A przecież cały czas patrzyłem na ciebie, Zosiu! Nie mogę uwierzyć, że to ty!

– A Zosia na to: – Mówiłam, Michałku, że gram w przedstawieniu Bardzo Ważną Rolę!

 

3. Rozmowa na temat opowiadania.

  • Co postanowiły starszaki?
  • Jaką rolę miała grać Zosia, siostra Michała?
  • O czym było przedstawienie?
  • Czy Michał rozpoznał na scenie swoją siostrę?
  • Co grała Zosia?

 

4. Zabawa Jestem aktorem.

 

Dzieci przedstawiają pantomimicznie wybrane postaci z baśni, a pozostałe osoby muszą roz­poznać, kto to jest.

 

5. Zabawa "Czy znasz te postacie?"

 

ZAŁĄCZNIK 1

 

Oglądanie ilustracji, na których przedstawieni są aktorzy w różnych strojach teatralnych. Wspólna rozmowa z dzieckiem na temat postaci, które mogą odgrywać aktorzy znajdujący się na ilustracjach.

 

 

6. Zabawa ruchowa Ja i mój cień.

 

Dzieci i rodzic staje jedno za drugim. Druga osoba jest cieniem, który naśladuje swój wzór. Po chwili zamieniają się miejscami.

 

6. W teatrze - omowienie ilustracji

 

ZAŁĄCZNIK 2 - rodzic czyta dziecku informacje o rdzajach teatrów, dzielą się doświadczeniami, rozmowa o wizycie w teatrze, obejrzanych spektaklach.

 

7. Karta pracy - ZAŁĄCZNIK 3

 

Kolorowanie obrazka wg określonego kodu.

 

 

8. Film edukacyjny wprowdzający w tematykę teatru:

 

https://www.youtube.com/watch?v=TkBHN9TYP-0

 

 

9. Zabawa muzyczna:

https://www.youtube.com/watch?v=BEu1WLjOokY

 

Wpólna nauka tańca.

 

 

 

 

28.04.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: W świecie teatru

Temat: Paluszkowy teatrzyk

 

Cele ogólne:

 

  • umuzykalnianie dzieci,
  • rozwijanie wyobraźni,
  • doskonalenie aparatu artykulacyjnego,
  • rozwijanie sprawności manualnej.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=Vq4LxW6QX7I

https://www.youtube.com/watch?v=m2WsGrvCx_w

 

2. Ćwiczenia dykcyjne.

 

Dzieci za rodzicem powtarzają mówione przez niego zdania.

 

  • Król Karol kupił królowej Karolinie korale.
  • Gdzie mieszka Śnieżka?
  • Sasza szedł suchą szosą.
  • Stół z powyłamywanymi nogami.
  • W smoczej jamie syczy smok.

 

 

3.  Ćwiczenia inhibicyjno-incytacyjne.

 

Dzieci poruszają się po pokoju przy nagraniu skocznej melodii. Podczas pierwszej przerwy w nagra­niu zatrzymują się i klaszczą nad głowami. Podczas drugiej przerwy klaszczą pod uniesionymi do góry kolanami, a podczas trzeciej przerwy – klaszczą, uderzając dłońmi o swoje uda.

 

 

4. Układanie własnych melodii do słów:

 

Czy wy wiecie, czy nie wiecie – dobre wróżki są na świecie.

 

5. Słuchanie piosenki "Chmurkowy teatr Fruzi":

 

https://www.youtube.com/watch?v=1Buj3_gRvKQ

 

6. Rozmowa na temat piosenki.

 

  • Co lubi robić Fruzia?
  • Co można zobaczyć w chmurkach?
  • Co oznacza, że w chmurach można zobaczyć to, co tylko się chce?

 

 

7. "Co widzisz..."

 

Rozbudzanie wyobraźni - patrzenie w chmury, rodzic wraz z dzieckiem patrzy w chmury, wspólnie opowiadają sobe nawzajem, co dostrzegli.

 

8. Wykonanie pacynek do paluszkowego teatrzyku.

 

Dzieci dostają kartonik o długości 5–6 cm i wysokości 3 cm oraz koło o średnicy 3–4 cm. Na kole rysują głowę postaci lub głowę zwierzęcia, np. smoka. Przyklejają koło do kartonika i sklejają kartonik. Mogą w parach lub w grupie tworzyć swój paluszkowy teatrzyk.

 

9. Wypowiedzi dzieci na temat: Jak mogły wyglądać smoki?

 

Uwzględnienie wielkości, koloru i charakterystycznych cech postaci.

Opisanie miejsca, w którym mogły żyć.

 

10. Zabawa z wykorzystaniem rymowanki.

 

Rodzic czyta tekst rymowanki, dzieci poruszają się według niego.

 

Jestem smok, dobry smok,

w prawo krok, w lewo krok,

hop, hop, hop.

Jestem smok, zły smok,

hop, hop, hop,

w prawo krok, w lewo krok.

Hop, hop, hop.

 

11. PRACA PLASTYCZNA

Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy.

 

Dziecko dostaje tekturę, np. tył bloku rysunkowego. Rodzic przygotował materiały: np. kolorowy papier, ścinki materiałów, sznurki, koraliki, plastelinę, wełnę itp.

 

  • Przyklejanie na tekturze tła z kolorowego papieru.
  • Wycinanie sylwet smoka z wybranego materiału.
  • Wycinanie innych elementów – drzew, zamku, gór, słońca, chmur…
  • Przyklejanie wyciętych elementów na tekturce – tworzenie kompozycji.

 

12. Nauka I zwrotki i refrenu piosenki "Chmurkowy teatr Fruzi".

 

1. Fruzia często patrzy w chmury,

Lubi być w obłokach.

Mówi, że w nich można spotkać,

Księcia albo smoka.

 

Ref. Chmurkowy teatr

Najpiękniejszy na świecie.

W chmurkach zobaczycie

To co tylko chcecie.

 

Można w nich dojrzeć okręt,

okręt i zajączki,

wszystko to tworzą białe,

białe, małe obłoczki. (x2)

 

 

 

 

29.04.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: W świecie teatru

Temat: Paluszkowy teatrzyk

 

Cele ogólne:

 

  • mierzenie pojemności naczyń,
  • rozbudzanie chęci do wykowywania prostych eksperymentów,
  • doskonalenie myślenia przyczynowo-skutkowego,
  • rozwijanie sprawności fizycznej,
  • doskonalenie pamięci.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=ymigWt5TOV8

 

2. Określanie, ile wody jest w butelce.

 

Rodzic ustawia przed dziećmi zakręconą butelkę z wodą. Pyta dzieci, ile jest wody w bu­telce (dużo, mało). Potem przewraca butelkę i pyta, czy jest w niej tyle samo wody.

 

3. Ustawianie butelek według wzrastającej w nich ilości wody.

 

Rodzic ustawia przygotowane butelki na stoliku przed dzieckiem.

  • Dziecko określa, w której butelce jest najwięcej barwionej wody, a w której – najmniej.
  • Ustawiają butelki według ilości zawartej w nich wody – od tej z najmniejszą ilością, do tej z największą.
  • Dmuchanie w kolejne odkręcone butelki. Porównanie dźwięków wydawanych przez butelki.

 

4. Zapoznanie z jednostką objętości płynów.

 

Rodzic wyjaśnia, że objętość płynów mierzymy w litrach. Pokazuje butelki – 1-litrową i 2-litrową. Określa, ile wody się w nich mieści.

 

5. Sprawdzanie ilości napojów w dwóch różnych butelkach (jedna jest niska i szeroka, a druga – wąska i wysoka) za pomocą wspólnej miary.

 

Dzieci przelewają do szklanki wodę z jednej butelki, a potem – z drugiej butelki i liczą, ile szklanek wody było w jednej, a ile w drugiej butelce. Określają, gdzie było jej więcej (powinno być tyle samo).

 

6. Eksperymenty z wodą:

 

https://www.youtube.com/watch?v=DJfNgZLrT0g

https://www.youtube.com/watch?v=RXapKLAqmb4

 

7. Nauka dalszych zwrotek piosenki "Chmurkowy teatr Fruzi".

 

2. Fruzia widzi w białych chmurach

Bajkowe postacie,

Które z książek - tych dla dzieci,

Wszyscy dobrze znacie.

 

Ref. Chmurkowy teatr

Najpiękniejszy na świecie.

W chmurkach zobaczycie

To co tylko chcecie.

 

Można w nich dojrzeć okręt,

okręt i zajączki,

wszystko to tworzą białe,

białe, małe obłoczki. (x2)

 

 

 

 

 

30.04.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: W świecie teatru

Temat: W teatrze

 

Cele ogólne:

 

  • doskonalenie umiejętności uważnego słuchania tekstów literackich,
  • poznawanie rodzajów teatrów,
  • poszerzanie wiedzy na temat teatru,
  • rozwijanie sprawności fizycznej.

 

 

Przebieg:

 

1. Ćwiczenia poranne:

 

https://www.youtube.com/watch?v=q0U1A7ovy3I

https://www.youtube.com/watch?v=TI-Thsr9VFA

https://www.youtube.com/watch?v=S5TFdKc6TB4

 

2. Ilustracja ruchowa rymowanki Wielki smok.

 

Wielki smok szedł do przodu kroki trzy,

zrobił przysiad i wyszczerzył groźnie kły.

Skoczył w górę i rozłożył skrzydła swe,

latał w koło, by pogubić myśli złe.

W chłodnej wodzie pływał żabką też,

na czworakach chodził tak jak jeż.

Gdy się zmęczył, to zwinięty w kłębek spał,

kolorowe sny całą nockę miał.

 

3. Słuchanie wiersza M. Strękowskiej-Zaremby.

 

Gdy siedzę na widowni

i gasną światła w teatrze,

kurtyna idzie w górę,

wstrzymuję oddech i patrzę.

Nagle wszystko ożywa:

śpiewają drzewa z papieru,

drewniany słowik fruwa,

kot w butach zmierza do celu.

Przeżywam ich przygody,

niezwykłe – aż nie do wiary.

Teatr to takie miejsce,

w którym możliwe są czary.

Kiedy jestem już w domu,

wycinam tygrysa w paski

i gram teatr dla mamy,

i czekam na oklaski.

 

  • Czy wy czujecie się podobnie w teatrze?
  • Czy w domu robicie teatrzyk dla rodziców?

 

 

4. Omówienie ilustracji, na których znajdują się ilustracje związane z teatrem.

 

Rodzic pokazuje dziecku ilustracje, wspólnie omawiają znajdujące się na nich elementy.

ZAŁĄCZNIKI 4

 

5. "Jaka to bajka?"

Rodzic pokazuje dziecku ZAŁĄCZNIK 5, pyta z jaką bajką kojarzą mu się postacie i elementy. Jesli dziecko odpowie prawidłowo, rodzic prosi, aby dziecko opowiedziło mu tę bajkę.

 

6. Zabawa muzyczna do piosenki:

https://www.youtube.com/watch?v=UP-ctUE4DHo

 

7. "Kto występuje w teatrze?"

Prezentacja dziecku ZAŁĄCZNIKA 6, Rodzic czyta dziecku opis plansz. Pyta dziecko:

  • Jak nazywają się ludzie, którzy pracują w teatrze? (dziecko może wymienić kilka zawodów)
  • Czy pamiętasz jakieś przedstawienie, które widziałeś w teatrze?
  • Czy widziałeś, kiedyś przedstawienie, w którym występowały te postacie?
  • Kogo chcialbys zagrać w teatrze?

 

8. Aktorska gimnastyka buzi i języka:

 

https://youtu.be/MmHEqRnriYU

 

9. Oglądanie spektaklu pt. "Piotruś Pan"

 

https://www.youtube.com/watch?v=3ljqTy2xky0

04.05 - 08.05.2020

Maj, tydzień 1
 
04.05.2020r. (poniedziałek)
Temat kompleksowy: Moja ojczyzna
Temat: Jak Polska długa i szeroka
 
Cele ogólne:
 
• utrwalanie znajomości polskiego godła, barw narodowych i polskiego hymnu;  • kształtowanie poczucia tożsamości narodowej,  • wskazywanie na mapie Polski charakterystycznych miejsc, • poznawanie tradycji związanych z obchodzeniem świąt państwowych,  • stosowanie różnych technik plastycznych.  
 
Przebieg:
 
I. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 34. Potrzebne: nagranie spokojnej muzyki, butelki plastikowe, np. po wodzie mineralnej (dobrze jest wlać w nie trochę wody lub wsypać nieco piasku, aby były stabilniejsze), tamburyn.
• Zabawa orientacyjno-porządkowa Moje miejsce . R. rozdaje dzieciom plastikowe butelki. Dzieci stawiają je na podłodze, zwracając uwagę na zachowanie odległości między nimi. Siadają przed wybraną butelką skrzyżnie, z wyprostowanymi plecami. Kiedy R. gra na tamburynie, dzieci biegają pomiędzy butelkami. Starają się żadnej nie przewrócić. Na przerwę w grze odnajdują swoje butelki i siadają przed nimi w pozycji wyjściowej.
• Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Zabawy butelkami. Dzieci, w siadzie skrzyżnym, przekładają butelki nad głowami, z prawej ręki do lewej i odwrotnie. Następnie, w siadzie klęcznym, odsuwają butelki obiema rękami jak najdalej w przód i przysuwają je z powrotem do kolan. Należy zwrócić uwagę, aby dzieci nie podnosiły się z kolan.
• Ćwiczenie z elementem równowagi – Przełóż butelkę. Dzieci podnoszą przed sobą do góry jedną nogę, ugiętą w kolanie, i przekładają pod nią butelki. Ćwiczenie wykonują kilkakrotnie, raz podnosząc do góry lewą nogę, raz prawą nogę.

 
• Ćwiczenie uspokajające Kołyska.  
R. włącza nagranie spokojnej muzyki. Dzieci siedzą skrzyżnie. Kładą butelki na ugiętych rękach (tak jakby trzymały dziecko). Kołyszą je na boki (tak jakby usypiały dziecko). Po zakończeniu ćwiczeń odkładają butelki na miejsce wyznaczone przez R.
 
• Słuchanie piosenki,, Jestem Polakiem "
https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM
  Jeste ś my Polk ą i Polakiem Dziewczynk ą fajn ą i ch ł opakiem Kochamy Polsk ę z ca ł ych si ł
 Chcemy by ś równie ż kocha ł j ą i ty I ty
 
Ciuchcia na dworcu czeka
Dzi ś wszystkie dzieci pojad ą ni ą by pozna ć kraj Ciuchcia pomknie daleko I przygód wiele na pewno w drodze spotka nas
 
Jeste ś my Polk ą i Polakiem Dziewczynk ą fajn ą i ch ł opakiem Kochamy Polsk ę z ca ł ych si ł
 Chcemy by ś równie ż kocha ł j ą i ty I ty
 
Pierwsze jest Zakopane Miejsce wspania ł a Gdzie góry i górale s ą
 Kraków to miasto stare W nim pi ę kny Wawel Obok Wawelu mieszka ł smok
 
Jeste ś my Polk ą i Polakiem Dziewczynk ą fajn ą i ch ł opakiem Kochamy Polsk ę z ca ł ych si ł
 
Chcemy by ś równie ż kocha ł j ą i ty I ty
 
Teraz to ju ż Warszawa To wa ż na sprawa Bo tu stolica Polski jest
Wis ł a, Pa ł ac Kultury, Królewski Zamek I wiele innych, pi ę knych miejsc
 
Jeste ś my Polk ą i Polakiem Dziewczynk ą fajn ą i ch ł opakiem Kochamy Polsk ę z ca ł ych si ł
 Chcemy by ś równie ż kocha ł j ą i ty I ty
 
Toru ń z daleka pachnie
Bo s ł odki zapach pierników kusi mocno nas Podró ż sko ń czymy w Gda ń ski
St ą d szarym morzem mo ż na wyruszy ć dalej w ś wiat
 
Jeste ś my Polk ą i Polakiem Dziewczynk ą fajn ą i ch ł opakiem Kochamy Polsk ę z ca ł ych si ł
 Chcemy by ś równie ż kocha ł j ą i ty I ty /2x
 
• Rozmowa na temat tekstu. Wyjaśnienie pojęcia : Ojczyzna, rozmowa na temat miast             wymienionych w piosence. • Określenie charakteru melodii oraz metrum piosenki.  • Rytmiczne powtarzanie wybranych wersów piosenki prezentowanych przez R.  • Nauka refrenu piosenki na zasadzie echa muzycznego.  
 
Zajęcia 1. Polska i jej symbole narodowe – słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Dzień Flagi.  
 
• Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Dzień Flagi. Książka (s. 72–73) .  https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6
 
Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce, słuchają opowiadania czytanego przez R.

 Ada patrzy na pudełko nowych kredek z zachwytem w oczach. Dostała je od babci Halinki.                „Kredki w trzydziestu kolorach” – tak jest napisane na opakowaniu. Ada nie umie czytać, ale               wierzy babci. Ostrożnie dotyka paluszkiem kolejnych kredek. „Prześliczne!” – myśli. Wydaje się            Adzie, że kredki uśmiechają się do niej i zachęcają, żeby coś narysowała. Na przykład              różowego kota albo słonia w czterech odcieniach zieleni. A może żółtego królika? „Trudny             wybór” – myśli Ada i aż wzdycha.  Olek, który siedzi obok, przy biurku, podnosi głowę znad ćwiczeń do zerówki.  – Pożycz mi czerwoną kredkę – prosi siostrę. Ada wolałaby nie rozstawać się z żadną kredką nawet na chwilę, a szczególnie z czerwoną,               najpiękniejszą i najweselszą ze wszystkich kredek. – Dlaczego chcesz czerwoną? Buraczkowa też            jest ładna. I pomarańczowa też – podsuwa bratu inne kredki.  – Maluję polską flagę. Potrzebuję czerwonej kredki. Chyba wiesz, w jakich kolorach jest nasza              flaga? – pyta Olek.  Ada pospiesznie podaje bratu czerwoną kredkę. Niech sobie nie myśli, że ona nie wie takich               rzeczy. Potem w milczeniu przygląda się jego pracy i marszczy czoło.  – Dlaczego nasza flaga jest biało-czerwona? Na świecie jest więcej niż dwa kolory. Gdyby była               w trzydziestu kolorach, byłaby ładniejsza – mówi.  – Ja nie mogę! Słyszysz, tato?! – woła Olek.  Tata kiwa głową i zwraca się do Ady. – Nie będziemy zmieniać polskiej flagi, mimo że na                 świecie jest więcej niż dwa kolory, córeczko. Biel i czerwień to barwy polskiego herbu: białego               orła na czerwonym tle. Biel oznacza czystość i uczciwość, czerwień odwagę i waleczność.  – Aha – Ada robi poważną minę, żeby było wiadomo, że wszystko rozumie. – Ja też chcę                 rysować odwagę i waleczność – mówi.  Cała rodzina Ady włącza się do rysowania biało-czerwonych flag.  – Przydadzą się. Lada dzień będzie święto flagi – mówi mama.  W Dzień Flagi z samego rana Ada, Olek, mama i tata wychodzą przed blok podziwiać swoje                dzieło. Ich okna zdobią małe biało-czerwone flagi.  – Macie najładniej ozdobione okna w całym bloku – chwali sąsiadka z drugiego piętra.  – A wie pani, że na świecie jest więcej niż dwa kolory, ale biały i czerwony są najśliczniejsze –                   zapewnia ją Ada.  
 
• Rozmowa na temat opowiadania. Książka (s. 72–73)  https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6
 
Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce, odpowiadają na pytanie: Co oznaczają kolory naszej             flagi? Następnie dzieci 6-letnie czytają tekst umieszczony pod obrazkiem. Kończą zdanie.  
 
• Rozpoznawanie flagi Polski wśród flag innych narodów. Opisywanie godła Polski.           
Wskazywanie charakterystycznych cech wspólnych dla danego narodu.  Potrzebne: zdjęcia flag różnych państw, w tym flagi Polski i flagi Monako, godło Polski.  ( ZAŁACZNIK 3) R. układa na stoliku zdjęcia flag różnych krajów i prosi, aby dzieci wybrały zdjęcie              przedstawiające flagę Polski. Zwraca uwagę na flagę Monako. Dzieci wskazują różnice pomiędzy            tymi flagami. Następnie R. pokazuje im godło Polski. Prosi, aby dzieci opisały jego wygląd. Pyta:               Co łączy wszystkich Polaków? (Np. język, tradycja). Jakie znacie polskie tradycje? Zwraca uwagę             na stosowanie podczas wypowiedzi zwrotów: jesteśmy Polakami, mieszkamy w Polsce, mówimy           po polsku (6-latki).  
 
• Zapoznanie z hymnem narodowym.  Nagranie hymnu Polski, pozyskane przez N.  R. pyta: Co charakterystycznego oprócz flagi i godła ma każdy kraj? Jeśli dzieci nie znają               odpowiedzi, mówi zagadkę I. Fabiszewskiej.  Na baczność stoimy, kiedy go słuchamy.  O ciszę i powagę zawsze wtedy dbamy. (hymn)   https://www.youtube.com/watch?v=MyLFTSUWRy8
 
R. pyta: Co to jest hymn? Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Podaje tytuł hymnu Polski – Mazurek               Dąbrowskiego. Przypomina jego tekst. Zaprasza do wysłuchania pierwszej zwrotki i refrenu.           Wyjaśnia, że podczas śpiewania (słuchania) hymnu obowiązuje odpowiednia postawa. Dzieci          słuchają fragmentu hymnu, stojąc na baczność.  R. zwraca uwagę na słowa hymnu. Wyjaśnia, że napisano go bardzo dawno temu, dlatego są w                nim słowa, których już dzisiaj się nie używa. Następnie pyta: W jakich sytuacjach śpiewamy              hymn Polski? Prosi o podanie przykładów. Gdzie można zauważyć flagę Polski? Gdzie            widziałyście godło Polski?  Filmik o symbolach Narodowych https://www.youtube.com/watch?v=FJ83BRqFPBA
 
• Nauka refrenu hymnu Polski fragmentami, metodą ze słuchu .  Wspólne śpiewanie refrenu w postawie na baczność.  
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 12-13 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − oglądają zdjęcia, wypowiadają się na ich temat,  − czytają podpisy z R. − kolorują ramki zdjęć,  − rysują szlaczek po śladzie, a potem – samodzielnie.  

 • Karta pracy, cz. 5, nr 14 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci: − czytają z N. nazwy: Odra, Wisła, Bałtyk, stolica, Tatry, − wyjaśniają, co oznaczają nazwy: Odra, Wisła, Bałtyk, stolica, Tatry,  − rysują po śladzie drogę samochodu jadącego do miasta Nysa.
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 12-13 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:  − oglądają zdjęcia, wypowiadają się na ich temat,  − czytają podpisy  − kolorują ramki zdjęć,  − piszą po śladach znanych liter, czytają zdanie z R.  
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 14 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:  − naklejają w odpowiednich miejscach na mapie odszukane wśród naklejek wyrazy: Odra,            Wisła, Bałtyk, stolica, Tatry,  − wyjaśniają, co oznaczają nazwy: Odra, Wisła, Bałtyk, stolica, Tatry, − układają napis z wyrazów odszukanych wśród naklejek.
 
Zajęcia 2.  Dzień Flagi w mojej miejscowości – rysowanie na papierze ściernym.  • Wprowadzenie do tematu.  R. mówi dzieciom zagadkę I. Fabiszewskiej.  
 
Co to za święto, kiedy wszędzie flagi polskie powiewają,  i wszyscy Polacy ulice, okna, balkony nimi ozdabiają. (Dzień Flagi)   • Rozmowa na temat sposobu, w jaki obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. Potrzebny:  kalendarz ścienny. R. pyta: Kiedy obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej? Pokazuje w kalendarzu           odpowiedni dzień oraz zwraca uwagę na sposób, w jaki został on zapisany w kalendarzu. Pyta:               Dlaczego flaga ma swoje święto? Jak obchodzimy Dzień Flagi? Uzupełnia wypowiedzi dzieci.  
 
Flaga narodowa jest jednym z najważniejszych polskich symboli. Wywieszana jest na budynkach            urzędów państwowych (w tym także na budynku przedszkola) w czasie świąt i uroczystości             państwowych, a także podczas spotkań międzynarodowych. Dni, w których flaga państwowa           obowiązkowo musi być w tym miejscach wywieszona, są ściśle określone. Najczęściej są one             związane z wydarzeniami dotyczącymi utraty niepodległości lub odzyskaniem przez nasz kraj           
niepodległości. Poza tymi dniami flaga państwowa wywieszana jest w innych bardzo ważnych            dla naszego kraju momentach, zarówno dobrych, jak i złych. Jest to oznaka jedności narodu i               miłości do ojczyzny. Na domach prywatnych nie ma obowiązku wywieszania flagi, wielu ludzi             jednak robi to, aby wyrazić swoje patriotyczne uczucia. Wywieszając flagę, należy pamiętać o             tym, że nie może ona dotykać ziemi ani podłogi.  
 
• Zapoznanie z tematem pracy. Opisywanie charakterystycznych cech papieru ściernego.  Potrzebne: papier ścierny drobnoziarnisty w dowolnym kolorze.  R. proponuje dzieciom wykonanie pracy plastycznej na temat: Dzień Flagi w mojej miejscowości.             Wyjaśnia, że każdy może wyobrazić sobie ten dzień inaczej. Pamiętać jednak należy o tym, aby               na rysunku widoczne były flagi polskie, gdyż bez nich ten dzień odbywać się nie może.               Następnie pokazuje papier ścierny. Wyjaśnia, do czego jest przeznaczony. Informuje, że czasem            wykorzystywany jest również do prac plastycznych, gdyż rysowanie na nim kredkami           świecowymi daje bardzo interesujący efekt. Dzieci dotykają papieru ściernego, określają jego           fakturę oraz opisują swoje wrażenia. R., ze względu na szorstkość powierzchni papieru, zwraca             dzieciom uwagę na zachowanie ostrożności podczas rysowania.  
 
• Samodzielne wykonanie prac przez dzieci.  Dla dziecka: papier ścierny drobnoziarnisty w dowolnym kolorze, kredki świecowe.  Dzieci rysują na papierze ściernym kredkami świecowymi. Wykonują pracę na temat: Dzień Flagi             w moim mieście. Starają się zapełnić całą powierzchnię arkuszu papieru.   • Karta pracy, cz. 5, nr 15 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − słuchają czytanego przez R. tekstu, − kolorują flagę i godło Polski (według wzoru),  
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 15 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:  − czytają tekst,  − kolorują flagę,  − rysują szlaczki po śladach, a potem – samodzielnie.
 

 

 
 
05.05.2020r. (Wtorek)
Temat kompleksowy: Moja ojczyzna
Temat: Warszawa - stolica Polski
 
Cele ogólne:
 
• wyjaśnianie znaczenia słowa stolica, zapoznanie z herbem Warszawy,  • poznawanie ważnych i charakterystycznych miejsc znajdujących się w Warszawie,  • rozwijanie sprawności ruchowej.
 
Przebieg:
 
I. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 34.  lub propozycja: https://www.youtube.com/watch?v=3MUIZizxByY
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 16 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − oglądają zdjęcie, czytają z N. podpis,  − podają nazwę stolicy,  − słuchają nazwy najciekawszych miejsc w stolicy według Olka,  − rysują szlaczek po śladzie.
 
• (6 latki) Rysowanie na konturach domów odpowiedniej liczby okienek Potrzebne będzie: narysowany na kartce kontur czterech domów różniących się wysokością i            szerokością, kartoniki z liczbami. Pod każdym domem na kartce  R. umieszcza kartonik z inną liczbą. Dzieci rysują taką samą liczbę okien w poszczególnych              domach. Następnie, korzystając z wzoru, samodzielnie zapisują pod domami odpowiednie          liczby. Kolorują domy.  
 
• (5 latki) Rysowanie na konturach domów odpowiedniej liczby okienek Potrzebny będzie: narysowany na kartce kontur czterech domów różniących się wysokością i            szerokością, pod każdym domem jest narysowana inna liczba kresek.  R. rozdaje dzieciom kartki, na których są narysowane kontury domów. Pod każdym domem             znajduje się narysowana inna liczba kresek. Dzieci liczą kreski i rysują taką samą liczbę okien w                poszczególnych domach.
 
 
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 16 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:  
− rozwiązują krzyżówkę, odszukują wśród naklejek litery tworzące nazwy obrazków, o miejscu            ich naklejenia informują wyniki działań znajdujących się przy poszczególnych obrazkach,  − odczytują hasło,  − rysują wzory po śladach.   Zajęcia 1. Podróż do Warszawy  R. pokazuje dzieciom filmik przedstawiający zabytki Warszawy. https://www.youtube.com/watch?v=Klz_m44SJek
 
Dzieci opowiadają, które najbardziej im sie podobały, starają się wymienić jak najwięcej            zabytków, które zapamiętały z filmu.
 
Stare Miasto to najstarsza część Warszawy. Znajdują się tu piękne, stare kamienice. W czasie II               wojny światowej Stare Miasto było całkowicie zburzone. Zostało jednak odbudowane. Na           Starym Mieście przy placu Zamkowym znajduje się Zamek Królewski. Był siedzibą królów.            Podczas wojny został również zupełnie zniszczony. Polacy odbudowali zamek. Dzisiaj można           zwiedzać jego piękne wnętrza. Tuż obok zamku stoi kolumna Zygmunta III Wazy. To bardzo              wysoki pomnik, przedstawiający polskiego króla – Zygmunta III Wazę. Spogląda on z góry na              swoje miasto. W ręce trzyma miecz. Jest gotowy w każdej chwili ostrzec mieszkańców przed              niebezpieczeństwem i razem z nimi bronić miasta. Łazienki Królewskie to ogromny park. Było to              ulubione miejsce jednego z królów polskich – Stanisława Augusta Poniatowskiego. Spotykał się            on tutaj z bardzo ważnymi ludźmi. W Łazienkach można zobaczyć piękne budowle, np.: Pałac              na Wyspie, Amfiteatr. Są one otoczone bardzo bogatą roślinnością. W Łazienkach znajduje się             również pomnik bardzo znanego polskiego kompozytora – Fryderyka Chopina. W Pałacu           Kultury i Nauki znajdują się m.in. teatry, kina, muzea, księgarnia, kluby sportowe, wyższe             uczelnie, instytucje naukowe, sale koncertowe. Organizowane są wystawy, kiermasze, targi. W           Pałacu Kultury i Nauki odbywa się również wiele bardzo ciekawych zajęć dla dzieci. W budynku               Sejmu znajduje się siedziba najwyższych władz państwa. To tutaj zapadają bardzo ważne            decyzje dla wszystkich Polaków. Sejm obraduje systematycznie, pod przewodnictwem         marszałka. Jego obrady są jawne. Można je obejrzeć np. w telewizji lub usłyszeć w radiu.               Stadion Narodowy został zbudowany niedawno, na Mistrzostwa Europy w piłce nożnej – tak             zwane Euro 2012. Znajduje się nad Wisłą. Stadion jest w kolorach biało-czerwonych. Krzesełka             na Stadionie Narodowym są również w kolorze biało-czerwonym. Odbywa się na nim wiele             imprez sportowych i koncertów.  
 
• Poznawanie historii Warszawy. Zapoznanie z herbem Warszawy.  R. wyjaśnia dzieciom, że przed odwiedzeniem jakiegoś miejsca warto najpierw zapoznać się z             jego historią. R. prezentuje dzieciom legendę o powstaniu Warszawy.  https://www.youtube.com/watch?v=mmRzBf_2Hsc

 R. pokazuje dzieciom herb Warszawy ( ZAŁĄCZNIK WARSZAWA KARTY PRACY)
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 17 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − oglądają zdjęcie,  − rysują po śladach fal rzeki Wisły,  − słuchają tekstu czytanego przez 6-latki, − rysują szlaczek po śladzie, a potem – samodzielnie.
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 18 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − odszukują na dużym zdjęciu fragmenty umieszczone na dole karty,  − rysują w białych polach kropki – numery tych fragmentów − wypowiadają się na temat zdjęcia.
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 17 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci: − czytają cicho tekst umieszczony pod zdjęciem,  − czytają głośno tekst umieszczony pod zdjęciem,  − rysują wzory po śladach.
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 18 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:  − odszukują na dużym zdjęciu fragmenty umieszczone na dole karty,  − piszą w białych kołach numery tych fragmentów,  − wypowiadają się na temat zdjęcia.
 
Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne  Propozycje: https://www.youtube.com/watch?v=DBYZXW0PqmA https://www.youtube.com/watch?v=Zg7pCZOtMXo https://www.youtube.com/watch?v=EuCip5y1464&list=PLt3FJASYjFdZHGrQHchgQekf2a1GgeAy 0
 
• Polska - skąd nazwa ? Według znanych w Polsce legend założycielem naszego państwa był Lech, który podróżował            ze swoim ludem. Zdecydował się zamieszkać tam, gdzie orzeł zbudował swoje gniazdo.            Miejscu temu nadał nazwę Gniezno. Tereny wokół Gniezna nie wyglądały tak jak obecnie. Na              
Lecha i jego ludzi, którzy zajmowali się przede wszystkim rolnictwem, zaczęto mówić Polanie (od              pola). Później nazwa zmieniła nieco swoje brzmienie. O naszym kraju zaczęto mówić Polska.  
 
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 19 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − kolorują rysunek według podanego kodu,  − oglądają zdjęcia pomników warszawskiej Syrenki.
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 19 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:  − kolorują rysunek według podanego kodu,  − rysują szlaczki po śladach, a potem – samodzielnie.
 
• Ćwiczenie oddechowe – Chorągiewki.   Potrzebna: mała chorągiewka z cienkiej bibuły Dzieci dmuchają w chorągiewki. Nabierają powietrze nosem, następnie wypuszczają je ustami,           wprawiając chorągiewki w ruch (wydech ciągły lub przerywany).
 
 
 
 
 
 
 
06.05.2020r. (Środa)
Temat kompleksowy: Moja ojczyzna
Temat: W wielkim mieście
 
Cele ogólne:
 
• rozwijanie sprawności rachunkowych,  • utrwalanie liczb i znaków matematycznych oraz umiejętności dokonywania obliczeń,  • poznawanie zabudowy charakterystycznej dla miasta,  • wykonywanie układu ruchowego do piosenki,  • wyrabianie szybkiej reakcji na sygnał.
 
Przebieg:
 
I. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 34.  lub propozycja: https://www.youtube.com/watch?v=vklQnxEO1T8
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 20 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − kończą rysunki według wzorów,  − rysują szlaczek po śladzie.
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 20 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:  − kończą rysunki według wzorów,  − rysują szlaczek po śladzie.   Zajęcia 1. Budujemy miasto – zajęcia matematyczne inspirowane wierszem E. Stadtmüller Kim            jesteś?  
 
• Słuchanie wiersza E. Stadtmüller Kim jesteś?  Dzieci siedzą R. recytuje wiersz.  
 
Czy wiesz, kim jesteś? – To oczywiste!  Co ci jest bliskie? – Znaki ojczyste.  Ojczyste barwy – biało-czerwone.  Ojczyste godło – orzeł w koronie.  Ojczyste w hymnie mazurka dźwięki, no i stolica – miasto syrenki.  I jeszcze Wisła, co sobie płynie: raz po wyżynie, raz po równinie, i mija miasta prześliczne takie…  – Już wiesz, kim jesteś? – Jestem Polakiem.
 
• Rozmowa na temat wiersza.  R. pyta: O czym był ten wiersz? Jakie znaki są bliskie sercu każdego Polaka? Jak mówią o sobie                  ludzie, których ojczyzną jest Polska?    • Zaproszenie w podróż do dużego miasta. Praca z mapą.  Potrzebne będzie: mapa Polski.  R. przypomina dzieciom, że krajobraz Polski jest bardzo urozmaicony. Prosi, aby dzieci pokazały,             gdzie jest morze, gdzie są jeziora, góry, rzeki, duże miasta. Proponuje podróż do jednego z               miast. Dzieci wybierają miasto, do którego chcą podróżować.
 
• Zabawa ruchowa Wycieczka do dużego miasta.                                    R. zaprasza dzieci na wycieczkę do dużego miasta. Podczas podróży wskazuje na mapie góry – dzieci naśladują wspinanie się po górach, jeziora – dzieci siadają na dywanie, naśladują branie wioseł do rąk i przepływanie jeziora kajakiem, duże miasto – dzieci zamieniają się w samochody i kontynuują podróż.
• Budowanie osiedla mieszkaniowego.  
Potrzebne będzie: klocki (najlepiej drewniane, mogą być inne, dla dziecka 6-letniego 10 klocków, a dla 5-letniego – 6 klocków), kartki z bloku technicznego w formacie A3 (w kolorze żółtym dla dziecka 5-letniego, w kolorze niebieskim dla dziecka 6-letniego, w kolorze zielonym dla każdego dziecka), koperty, figury geometryczne wycięte z papieru kolorowego (6-latki po 10 figur geometrycznych jednego kształtu (np. prostokątów, kwadratów, kół, trójkątów), ale różnych rozmiarów, 5-latki po 6 takich samych figur, jakie mają 6-latki).
R. informuje dzieci, że dotarły już do wybranego miasta. Opowiada o tym, że miasta wciąż się rozwijają i powstają w nich nowe osiedla mieszkaniowe. Układa w sali kolorowe kartki z bloku technicznego (5-latki mają kartki w kolorze np. żółtym, a 6-latki – w kolorze niebieskim). Na środku ustawia skrzynię z klockami. Dzieci 6-letnie biorą z niej po 10 klocków, a 5-letnie po 6 klocków (jeśli ktoś będzie potrzebował więcej klocków, zawsze może podejść do skrzyni i dobrać). Klocki układają obok kartki. R. informuje, że będzie architektem projektującym nowe osiedle. Chce, aby znajdowały się w nim budynki o różnej wysokości. Dzieci będą wykonawcami projektów architekta. Do ich zadań będzie należała budowa zaprojektowanych domów. Przykłady projektów architekta:
- Na osiedlu, w miejscach oznaczonych kolorem żółtym, mają stanąć tylko budynki sześciopiętrowe (5-latki). W miejscach oznaczonych kolorem niebieskim mają stanąć tylko budynki dziesięciopiętrowe (6- latki). Dzieci budują takie budynki z klocków.
-  Architekt zmienia zdanie – w wysokich budynkach często psują się windy, budynki stojące na placu oznaczonym kolorem żółtym mają mieć cztery piętra, a te stojące na placu w kolorze
niebieskim – osiem pięter. Pyta: Co trzeba zrobić? Dzieci odejmują po dwa klocki. Liczą, ile pięter mają teraz  domy.  
-  Po prawej stronie budynku ma stanąć niższy budynek. Dzieci same decydują, ile pięter ma mieć dom. R. pyta każde dziecko: Ile pięter ma twój dom? Który z budynków jest wyższy? Który jest niższy?  
-  Architekt przygląda się domom i stwierdza, że chciałby wprowadzić zmiany. Oba budynki mają być takiej samej wysokości. Dzieci wykonują polecenie. N. pyta dzieci: Ile pięter trzeba było dobudować?  
-  Architekt prosi o wybudowanie po lewej stronie wyższego budynku. Dzieci podają, ile pięter ma ich dom.  
-  Architekt wyraża zadowolenie z postępu prac. Informuje, że budowa domów na tym osiedlu została zakończona. Teraz trzeba zadbać o zieleń. Rozdaje dzieciom kartki w kolorze zielonym oraz koperty, w których znajdują się wycięte z papieru figury geometryczne (6-latki mają po 10 figur geometrycznych, np.: prostokątów, kwadratów, kół, trójkątów, jednego kształtu, ale różnych rozmiarów, a 5-latki – po 6). Dzieci układają z nich kwiaty na zielonych kartkach (trawnikach). Po zakończeniu zadania informują, jakie figury były im potrzebne do wykonania kwiatów i ile ich potrzebowały.  
- Architekt wyraża zadowolenie z wykonanych prac. Mówi, że mieszkańcom tego osiedla tak spodobały się kolorowe trawniki, że teraz w swoich domach zawsze dbają o to, aby w wazonach były kwiaty.  
• Karta pracy, cz. 5, nr 21 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:                                                                                       − dorysowują kwiaty tak, żeby w każdym kolejnym wazonie było ich o jeden więcej, kolorują rysunki wazonów i kwiatów, − słuchają zadania czytanego przez R,                                                      − rysują odpowiednią liczbę pączków, odpowiadają na pytanie,                            − rysują szlaczek po śladzie.
• Karta pracy, cz. 5, nr 22 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:                                                                                         − uzupełniają pętle według podanych kodów,
− w każdym kolejnym polu rysują o jeden kwiatek więcej niż w poprzednim, − bawią się w sposób dowolny w mieście zbudowanym podczas zajęć.
 
• Karta pracy, cz. 5, nr 20 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:                                                                                        − wykonują działania samodzielnie lub z R.,                                                           − zapisują odpowiednie liczby na płatkach, − układają działanie matematyczne do zadania i wypowiadają je głośno,                                      − rysują szlaczek po śladzie, a potem – samodzielnie.

 • Karta pracy, cz. 5, nr 20 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:                                                                               − liczą kwiaty w pętlach, porównują ich liczbę, piszą w okienkach odpowiednie liczby i znaki,                  − rysują po śladach; rysują w ramkach tyle elementów, ile wskazują liczby,                                       − wpisują brakujące liczby.
 
Zajęcia 2. Zajęcia umuzykalniające. Zabawy z piosenką Jestem Polakiem. https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM
Dzieci wraz z rodzicem, wymyślają taniec w parze , do piosenki Jestem Polakiem.
 
• Karty pracy, cz. 5, nr 23 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − oglądają kwadraty z pokolorowanymi polami,  − kolorują te same miejsca na kwadratach po prawej stronie karty,  − w każdym kolejnym polu rysują o jeden kwadrat mniej niż w poprzednim.
 
• Karty pracy, cz. 5, nr 23 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2  Dzieci: − czytają zadania (z R. lub samodzielnie),  − wpisują do okienek  odpowiednie liczby i znaki,  − wpisują brakujące liczby.
 
 
 
 
 
 
 
07.05.2020r. (czwartek)
 
Temat kompleksowy: Moja ojczyzna
 
Temat: Poznajemy sąsiadów Polski
 
Cele ogólne: • poznawanie nazw państw sąsiadujących z Polską,  • stwarzanie okazji sprzyjających zdobywaniu wiedzy o świecie,  • zapoznanie z pojęciem Unia Europejska,  
• rozwijanie sprawności ruchowej.
 
Przebieg:
 
I. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 34.  lub propozycja: https://www.youtube.com/watch?v=hBFLp08y33Y
 
• Poznajemy herby polskich miast – ćwiczenia w sferze percepcyjnej.  Zdjęcia herbów polskich miast (w tym Warszawy i Krakowa). ZAŁACZNIK 3
 
Dzieci siedzą przy stolikach, oglądają zdjęcia przedstawiające herby polskich miast. Zastanawiają się, dlaczego mają taki wygląd. Wybierają najciekawszy herb. R. opowiada dzieciom historie wybranych herbów.  Herby przedstawiają charakterystyczne cechy danej miejscowości. Mogą to być elementy architektury, np.: wieże, kościoły, zamki oraz inne budynki. Przykładem takiego miasta jest np. Malbork lub Toruń. Mogą to być również postacie świętych, najczęściej patronów starych miejscowych kościołów, lub ich atrybuty, np. święty Piotr z kluczami do bram raju i czyśćca jest przedstawiony na herbie Ciechanowa. Herby mogą również informować o tym, kto założył dane miasto i kto był jego właścicielem. Herby mogą również nawiązywać swym znaczeniem do nazw miast, np. w herbie miasta Łodzi znajduje się łódź. Mogą się na nich również znajdować inne charakterystyczne dla danej miejscowości elementy, np.: krajobraz, środowisko przyrodnicze, elementy związane z legendą o powstaniu miasta.  
 
• Wykonanie flagi Polski.  Potrzebne: karta , czerwona farba, pędzelek, mocny klej, nożyczki, patyk.  Dzieci malują właściwą część polskiej flagi na czerwono z jednej strony. Po wyschnięciu malują drugą stronę flagi. Całkowicie suchą, pomalowaną część chorągiewki przyklejają do patyka.
 
Zajęcia 1. Z wizytą u naszych sąsiadów – zajęcia prowadzone metodami aktywizującymi.
 
• Wyjaśnienie znaczenia słowa sąsiad.  Potrzebne: wycięty z białego papieru kontur mapy Polski. (ZAŁĄCZNIK 3) R. mówi zagadkę I. Fabiszewskiej.  
 
Mieszka obok ciebie, więc się dobrze znacie. Czasem też się w domach swoich odwiedzacie. (sąsiad)
 
R. pyta: Kogo nazywamy sąsiadem? Znasz swoich sąsiadów? Następnie układa w środku koła
kontur mapy Polski. Pyta dzieci: Co to jest? Czy Polska ma sąsiadów? Gdzie mieszkają sąsiedzi Polski? (Poza granicami naszego kraju). Przypomina, co znaczą słowa granice państwa. Proponuje poznanie sąsiadów Polski.
 
• Zapoznanie z sąsiadami Polski .  Wycięty z białego papieru kontur mapy Polski, mapa Europy, kartoniki z nazwami państw graniczących z Polską: Niemcy, Czechy, Słowacja, Litwa, Białoruś, Rosja, Ukraina. (ZAŁĄCZNIK 3) R. umieszcza na dywanie mapę Europy. Dzieci z pomocą R. odnajdują na niej Polskę i wodzą palcem po jej granicach (6-latki). N. układa na dywanie kartoniki, na których są zapisane nazwy państw graniczących z Polską: Niemcy, Czechy, Słowacja, Litwa, Białoruś, Rosja, Ukraina. Dzieci (samodzielnie i z pomocą N.) czytają nazwy państw (6-latki). N. pokazuje te państwa na mapie. Dzieci kładą kartoniki z nazwami państw w odpowiednich miejscach przy konturze Polski.    • Zaproszenie w podróż do wybranych krajów naszych sąsiadów.  Potrzebne: nagranie dowolnej muzyki, chorągiewka przedstawiająca flagę Czech.  R. zaprasza w podróż do kraju jednego z naszych sąsiadów – do Czech. Włącza nagranie dowolnej piosenki, przy której dzieci podróżują samolotem (rozkładają ręce w bok i lecą, poruszając się po całej sali). Na przerwę w nagraniu muzyki R. podnosi do góry chorągiewkę przedstawiającą flagę Czech i informuje dzieci, że znajdują się na lotnisku w Czechach.  
 
• Wizyta w Czechach.  Zdjęcie flagi Czech, koperta i pocięte na części zdjęcie flagi Czech. ( ZAŁĄCZNIK 3) R. wita się z dziećmi, mówiąc: Ahoj. Dzieci odpowiadają tak samo. Następnie przemieszczają się za R. w tę część pokoju, która została oznaczona flagą Czech (można ją umieścić np. na ścianie). Dzieci opisują wygląd flagi. Poszukują podobieństwa do flagi Polski (np. czy jest na niej kolor czerwony lub biały). R. daje kopertę z pociętą na części flagą Czech. Dzieci układają flagę. . Pyta: Jakie miasto jest stolicą Czech? Jaki jest ulubiony przysmak Czechów? Opowiada dzieciom o czeskich knedlikach i pokazuje Pragę na mapie.
 
• Wizyta na Słowacji.  Potrzebne: zdjęcie flagi Słowacji, koperta i pocięte na części zdjęcie flagi Słowacji, zdjęcia słowackich Tatr,. Dzieci przemieszczają się samolotem do kolejnego sąsiada Polski – na Słowację. R. wita je słowami: Dobre rano. Podobnie jak w poprzednim ćwiczeniu dzieci idą za R. w odpowiednią część pokoju, opisują flagę Słowacji, porównują ją z flagą Polski i układają z elementów. R. pokazuje dzieciom zdjęcia słowackich Tatr. Wyjaśnia, że część tych gór leży po polskiej stronie, a część – po słowackiej. Opowiada legendę o Janosiku. https://www.youtube.com/watch?v=I0ZPgE2OYMY  
 
• Zapoznanie z Unią Europejską. R. wyjaśnia dzieciom, że chociaż każde z państw, które odwiedziły podczas zajęć, ma swój język, swoje tradycje i swą kulturę, to wszystkie mają również coś wspólnego. Leżą w Europie i są członkami jednej wielkiej rodziny, którą jest Unia Europejska. Polska również jest jej członkiem.
 
• Karty pracy, cz. 5, nr 24 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci: − czytają z nauczycielem, wskazują Polskę na mapie,  − słuchają nazw państw należących do Unii Europejskiej, czytanych R.; przyglądają się mapie,  − rysują szlaczek po śladzie.
 
• Karty pracy, cz. 5, nr 24 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci: − czytają napis, wskazują Polskę na mapie,  − czytają nazwy wybranych państw należących do Unii Europejskiej,  − wskazują nazwy państw, które są sąsiadami Polski.
 
Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne https://www.youtube.com/watch?v=OZ54i4ecwWA
 
• Karty pracy, cz. 5, nr 25 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − czytają wspólnie z R. nazwy państw,  − oglądają zdjęcia,  − mówią, z czego słyną te państwa,  − rysują to, z czego słynie Polska,  − rysują szlaczek po śladzie, a potem – samodzielnie. • Karty pracy, cz. 5, nr 25 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci: − odszyfrowują nazwy krajów według podanego kodu, odszukują litery wśród naklejek i naklejają je w odpowiednich miejscach,  − czytają te wyrazy,  − czytają nazwy wybranych państw Unii Europejskiej.
 
 
 
 
 
08.05.2020r. (piątek)
 
Temat kompleksowy: Moja ojczyzna
 
Temat: Jestem Europejczykiem
 
Cele ogólne: • zapoznanie z symbolami Unii Europejskiej,  • utrwalanie wiadomości na temat polskich symboli narodowych,  • poznawanie nowej techniki plastycznej – malowanie na podkładzie z kaszy jęczmiennej.
 
Przebieg:
 
I. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 34.  lub propozycja: https://www.youtube.com/watch?v=CEyba0BvBUE
 
• Poznawanie polskich strojów ludowych. R. włącza filmik o Polskich strojach ludowych. Dzieci oglądają, następnie opisują charakterystyczne cechy strojów. Odnajdują na mapie Polski (z pomocą R.) regiony właściwe dla danego stroju.  https://www.youtube.com/watch?v=UgUs7-Yaj04
 
Zajęcia 1. Poznajemy Unię Europejską – rozmowa przy mapie.
 
• Praca z mapą Europy.  Potrzebne: mapa Europy, napis Europa. ( ZAŁĄCZNIK 3)  R. pokazuje kartonik z napisem Europa do czytania całościowego, który odczytują dzieci 6-letnie. Pyta dzieci: Co to jest Europa? Wyjaśnia, że Europa to kontynent, na którym leży również Polska. Umieszcza na tablicy / stole mapę Europy. Pokazuje obszar Europy.
 
• Zapoznanie z Unią Europejską.  Potrzebne: flagi: Austria, Belgia, Bułgaria, Cypr, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Holandia, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niemcy, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Wielka Brytania, Chorwacja, Czechy, Hiszpania, Szwecja, Węgry, Włochy, i kartoniki z ich nazwami, skakanki, plastikowe pudełko. ( ZAŁĄCZNIK 3) R. wyjaśnia, że niektóre kraje leżące na kontynencie europejskim zawiązały tak zwaną unię, czyli porozumienie, układ, umowę. Kraje te współpracują ze sobą, pomagają sobie. R. porównuje Unię Europejską do domu, w którym wszyscy domownicy troszczą się o siebie wzajemnie.     R . informuje dzieci, że obywatele Wielkiej Brytanii w 2017 roku zdecydowali się na opuszczenie Unii Europejskiej. R. układa np. ze skakanek kontur domu. Następnie dzieci losują z pojemnika jeden kartonik z flagą i nazwą państwa – członka Unii Europejskiej – i odczytują nazwę samodzielnie lub z pomocą R. (6-latki). 5-latki (przy ewentualnej pomocy R.) – i umieszczają w konturze domu. R. wyjaśnia, że wszystkie państwa, których zdjęcia flag zostały umieszczone w domu, należą do Unii Europejskiej. Jedno państwo – Wielka Brytania – postanowiło opuścić Unię Europejską. Wkrótce przestanie być jej członkiem.  
 
• Poznawanie flagi Unii Europejskiej.  Potrzebne: Niebieski karton, żółte gwiazdki wycięte z papieru, zdjęcie flagi Unii Europejskiej. (ZAŁĄCZNIK 3)  R. wyjaśnia, że Unia Europejska ma również swoją flagę. Jest ona symbolem wszystkich państw wchodzących w skład UE. Pokazuje dzieciom zdjęcie flagi. Dzieci opisują jej wygląd, liczą z R.
gwiazdki na fladze. R. wyjaśnia, że na początku do Unii należało tylko 12 państw. Dlatego właśnie na fladze jest 12 gwiazdek. Liczba państw członkowskich zmieniła się – obecnie jest ich 28, ale liczba gwiazdek pozostała taka sama. Kiedy Wielka Brytania wystąpi już ostatecznie z Unii Europejskiej, pozostanie w niej 27 państw członkowskich. Istnieje jednak możliwość, że zostaną przyjęci nowi członkowie. R. układa na podłodze niebieski karton i żółte gwiazdki. Dzieci układają gwiazdki na kartonie w taki sam sposób, jak są one ułożone na fladze UE.
 
• Karty pracy, cz. 5, nr 27 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − czytają z R. nazwy wybranych państw Unii Europejskiej,  − układają nazwy państw z rozsypanki literowej według wzoru zamieszczonego w karcie pracy pod zdjęciami, − słuchają o znanych miejscach w tych państwach,  − słuchają tekstu czytanego przez R.,  − rysują szlaczek po śladzie, a potem – samodzielnie.
 
• Karty pracy, cz. 5, nr 27 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:  − słuchają, czytanych przez R., nazw państw należących do Unii Europejskiej,  − rozwiązują krzyżówkę, odszukują wśród naklejek litery tworzące nazwy obrazków, naklejają je w odpowiednich polach, odczytują hasło, − czytają tekst umieszczony pod krzyżówką, − rysują szlaczki po śladach, a potem – samodzielnie.
 
 
• Poznawanie kolejnych symboli Unii Europejskiej: hymnu oraz Syriuszy wybranych państw.
 Potrzebne: nagranie hymnu Unii Europejskiej , napis Syriusz, zdjęcia Syriuszy: Unii Europejskiej, Polski i np. Włoch, Holandii. (ZAŁĄCZNIK 3)
https://www.youtube.com/watch?v=lJZmpgqJ_mQ
R. wyjaśnia, że UE ma również swój hymn. Muzykę napisał bardzo znany niemiecki kompozytor Ludwig van Beethoven. Włącza dzieciom nagranie z hymnem UE. Dzieci opisują nastrój utworu. R. informuje, że Unia Europejska ma również swoją maskotkę – stonogę. Pokazuje kartonik z napisem Syriusz. Dzieci odczytują imię maskotki (6-latki). Została ona stworzona dla najmłodszych obywateli UE, czyli dla dzieci. Pokazuje dzieciom zdjęcie. Dzieci opisują Syriusza i uczucia, jakie on w nich budzi. Wskazują na cechy, po których można poznać, że Syriusz przedstawiony na zdjęciu jest symbolem UE. Następnie R. pokazuje zdjęcia Syriuszy z innych, wybranych krajów (w tym Polski). Dzieci odnajdują różnice między nimi.
Syriusze różnych państw różnią się od siebie. Każde państwo członkowskie ubiera Syriusza, nawiązując do własnej tradycji i kultury. Np. Syriusz holenderski trzyma w rękach bukiet tulipanów, Syriusz Włoch gra na banjo.  
• Karty pracy, cz. 5, nr 26 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1 Dzieci:  − kolorują rysunek flagi Unii Europejskiej,  − kolorują według wzoru rysunki flag wybranych państw należących do Unii Europejskiej, − rysują szlaczek po śladzie
 
• Karty pracy, cz. 5, nr 26 ( 6-latki) ZAŁĄCZNIK 2 Dzieci:  − kolorują rysunek flagi Unii Europejskiej,  − kolorują według wzoru rysunki flag wybranych państw należących do Unii Europejskiej, − rysują szlaczki po śladach.
 
Zajęcia 2. To Polska, moja ojczyzna – zajęcia plastyczne.
• Wprowadzenie.  
R. mówi rymowankę I. Fabiszewskiej:  
Ojczyzna to miejsce, które bardzo kochamy.  
Nazwę naszej ojczyzny głośno wymawiamy.
 Dzieci mówią słowo Polska.
 
• Wyjaśnienie sposobu wykonania pracy.  
Potrzebne: wycięty z papieru kontur mapy Polski. ( ZAŁĄCZNIK 3)
R. układa przed dziećmi wycięty z papieru kontur mapy Polski. Pyta: Co przypomina wam ten kształt? Proponuje dzieciom wykonanie pracy na temat: To Polska – moja ojczyzna. Wyjaśnia sposób wykonania pracy.  
• Samodzielna praca dzieci.  
Potrzebne: kontur mapy Polski wycięty ze sztywnego papieru lub z tektury, plastikowy pojemnik, kasza jęczmienna, mocny klej, np. wikol, biała farba i czerwona farba, pędzel.
R. wręcza dziecku wycięty z tektury lub sztywnego kartonu kontur mapy Polski. Dzieci pokrywają całą powierzchnię papieru mocnym klejem, a następnie posypują kaszą jęczmienną z
pojemniczków. Potrząsają kartonem, usuwając z niego zbędną część kaszy. Dzielą kontur mapy Polski na dwie części – górną część malują na kolor biały, a dolną – na kolor czerwony.
• Zabawa bieżna Orły.
Krążek dla każdego dziecka, tamburyn, bębenek, trójkąt. ( dowolne instrumenty, 2 łyżki , łyżka i garnek, ryż w słoiku)
R. rozkłada w sali krążki (gniazda). Dzieci są orłami. Poruszają się po sali przy dźwiękach tamburynu, bębenka lub trójkąta. Kiedy R. gra na tamburynie, dzieci naśladują lot orła (ręce wyciągnięte w bok) zgodnie z granym rytmem: szybko lub wolno. Kiedy R. gra na bębenku, orły latają nisko (dzieci pochylają się), kiedy gra na trójkącie, orły latają wysoko (dzieci biegają we wspięciu na palcach). Na przerwę w grze orły wracają do swoich gniazd.

20.04 - 24.04.2020

Kwiecień, tydzień 4

 

20.04.2020r. (poniedziałek)

Temat kompleksowy: Dbamy o przyrodę

Temat: Potęga wody

 

Cele ogólne:

 

• kształtowanie świadomości ekologicznej,

• odkrywanie litery h: małej, wielkiej, drukowanej i pisanej,

• rozpoznawanie i nazywanie poznanych liter – małych i wielkich, drukowanych i pisanych,

• wzbogacanie doświadczeń plastycznych poprzez zastosowanie techniki kolażu.

 

Przebieg:

 

I. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 32.

Potrzebne krążki: zielony i czerwony.

• Zabawa orientacyjno-porządkowa Samochody, do myjni.

Dzieci są samochodami. Biegają w jednym kierunku. Gdy R. uniesie zielony krążek, samochody jadą – dzieci naśladują odgłosy jadących samochodów. Gdy R. podniesie czerwony krążek, samochody wjeżdżają do myjni – dzieci zatrzymują się i milkną.

• Zabawa bieżna Drzewa i wiewiórki.

Dzieci dobierają się parami( z mamą, tatą czy rodzeństwem): jedno z nich jest drzewem, drugie – wiewiórką. Drzewa rosną, kołyszą się w jedną, w drugą stronę – dzieci wykonują skłony w prawo, w lewo. Wiewiórki biegają. Na hasło: Człowiek! – wiewiórki chowają się – szukają swojego drzewa i stają za nim. Podczas kolejnego powtórzenia hasła drzewa zmieniają miejsca, a wiewiórki muszą jak najszybciej odnaleźć swoje drzewo.

• Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Podlej kwiaty.

Dzieci dzielą się na dwie grupy – kwiaty i ogrodników ( dziecko jest kwiatem, rodzic czy rodzeństwo ogrodnikiem). Kwiaty rosną – dzieci powoli podnoszą się z przysiadu podpartego, unoszą ramiona, po czym opadają, wykonują skłon w przód. Wtedy ogrodnicy naśladują czynność podlewania kwiatów. R. prosi o zmianę ról i powtarza zabawę.

• Zabawa ruchowa z elementem skoku – Omiń ślimaka.

Dzieci maszerują. Na sygnał dźwiękowy wykonują przeskok obunóż w przód.

• Ćwiczenie uspokajające i odprężające – Na spacerze w lesie.

Dzieci maszerują po obwodzie koła, starając się cicho stawiać stopy. Wdychają powietrze nosem, z jednoczesnym unoszeniem ramion, a wydychają ustami, z jednoczesnym opuszczaniem ramion.

 

II. Zajęcia 1. Czysta woda zdrowia doda – rozmowa inspirowana wierszem J. Papuzińskiej Chora rzeka, połączona z eksperymentowaniem.

 

• Zagadki słuchowe.

Rozpoznawanie dźwięków wydawanych przez wodę. Nagrania dźwięków towarzyszących np.

-          szum wody z kranu

https://www.youtube.com/watch?v=P7zJmXauNVE 

- kapanie wody

   https://www.youtube.com/watch?v=tusfBTM3fFU

- plusk wody

   https://www.youtube.com/watch?v=_zrlYZVFnJc

- fale morskie

   https://www.youtube.com/watch?v=9RkrSrO6PTk

- nalewanie wody do wanny

   https://www.youtube.com/watch?v=TCjXU2F8uw4

- nalewanie wody do szklanki

   https://www.youtube.com/watch?v=-U5z0yLPxe8

- spuszczanie wody w toalecie

   https://www.youtube.com/watch?v=TF-hfUaP4sE

- szum deszczu

   https://www.youtube.com/watch?v=D0aCORBlQVA

 

R. odtwarza nagrania dźwięków. Dzieci wsłuchują się w odgłosy, próbują je rozpoznać i nazwać.

R. pyta dzieci, jakie napoje mają wodę w swoim składzie. Dzieci swobodnie wypowiadają się na zadany temat. Następnie R. zaprasza dzieci do przekonania się, co lubią pić Olek, Ada i ich rodzice.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 70 ( 5-latki) ZAŁĄCZNIK 1

Dzieci:

− mówią, co się dzieje na obrazku, 

− słuchają nazw podzielonych na małe cząstki (głoski) i mówią całe słowa,

− odczytują z R. tekst wyrazowo-obrazkowy,

− rysują szlaczek po śladzie.

 

• Karta pracy, cz. 4, nr 84 (6-latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

− mówią, co się dzieje na obrazku, 

− czytają tekst.

 

• Rozmowa na temat znaczenia wody w przyrodzie.

Potrzebne będzie: Spryskiwacz do roślin, butelka z wodą (ze szczelnie zakręconym korkiem), zdjęcia przedstawiające powódź i suszę, napis woda ( ZAŁACZNIK 3).

Dzieci siedzą z zamkniętymi oczami. R. rozpyla nad nimi wodę ze spryskiwacza do roślin. Prosi dzieci o opisanie ich doznań. Następnie pyta dzieci: Komu i czemu jest potrzebna woda? Co się dzieje w przyrodzie, gdy wody jest za dużo lub za mało? Dzieci balansują niepełną butelką wody, ze szczelnie zakręconym korkiem i odpowiadają na zadane przez R. pytanie. Następnie R. pokazuje zdjęcia przedstawiające powódź i suszę. Wprowadza do czytania całościowego wyraz woda i przyczepia go do mebli, ściany. Dzieci odczytują wyraz całościowo. Wyróżniają głoskę w nagłosie. Mówią, ile głosek słyszą w tym słowie. R. pyta dzieci, co wiedzą na temat wody.

R. uzupełnia wypowiedzi dzieci. Przekazuje ciekawostki na temat wody.

 

Woda to związek chemiczny, który może występować w stanie ciekłym, gazowym (para wodna) i stałym (lód). Woda jest niezbędnym składnikiem pokarmowym dla wszystkich organizmów na Ziemi. Bez wody człowiek przeżyje znacznie krócej niż bez jedzenia. Dla roślin i zwierząt niebezpieczne są okresy długotrwałych opadów i powodzi, a także suszy, które często zdarzają się wiosną i latem. Woda może być słona lub słodka. Słoną wodę zawierają oceany, w których jest zgromadzona większa część wody występującej na Ziemi. Słodkiej wody dostarczają nam głównie rzeki i jeziora. W wielu przypadkach słodka woda musi być najpierw uzdatniona, aby mogła być wykorzystana do bezpośredniego użytku przez człowieka, np. do picia i do mycia się.

R. pyta dzieci: Czy każdą wodę można pić? Co może świadczyć o tym, że woda jest czysta lub brudna? Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Zaprasza do wysłuchania wiersza.

 

• Wysłuchanie wiersza J. Papuzińskiej Chora rzeka.

 

Śniła się kotkowi rzeka,

wielka rzeka pełna mleka…

Tutaj płynie biała rzeka.

Jak tu pusto!

Drzewo uschło…

Cicho tak

– ani ptak, ani ważka, ani komar, ani pąk,

ani gad, ani płaz, ani ślimak,

ani żadna wodna roślina,

ani leszcz, ani płoć, ani pstrąg,

nikt nie żyje tutaj,

bo rzeka jest zatruta.

Straszy napis: „ZAKAZ KĄPIELI”.

Mętny opar nad wodą się bieli.

Chora rzeka nie narzeka, tylko czeka…

 

• Rozmowa na temat wiersza.

R. pyta dzieci: Co się śniło kotkowi? Jakiego koloru była rzeka? Dlaczego rzeka była biała? Co działo się z przyrodą przy białej rzece? Dlaczego w takiej rzece nie wolno się kąpać? Na co może czekać rzeka? 

 

• Część badawcza. Poznawanie wiadomości na temat zanieczyszczeń zawartych w wodzie i ich wpływu na środowisko.

Potrzebne będzie: słoik z wodą z kałuży, miska, czysta woda, olej, piórko, szklane naczynie, słoik, gaza, woda zanieczyszczona kamykami, patyczkami, trawą i piaskiem, zdjęcie przedstawiające oczyszczalnię ścieków ( ZAŁĄCZNIK 3).

- R. Przy stole organizuje serię eksperymentów.

- Badanie wody z kałuży.

R. pokazuje dzieciom słoik z wodą z kałuży. Dzieci oglądają wodę, obserwują, co w niej pływa. Mówią, jaka jest ta woda. R. pyta dzieci: Skąd się bierze woda w kałuży? Dlaczego woda w kałuży jest zanieczyszczona? Informuje dzieci, że padający deszcz łączy się z zanieczyszczeniami z powietrza (np. z dymem wydobywającym się z kominów) i opada na ziemię. Wyjaśnia pojęcie kwaśny deszcz i jego negatywny wpływ na środowisko.

 

Kwaśnymi deszczami nazywamy opady atmosferyczne o odczynie kwaśnym. Kwasy tworzą się w wyniku reakcji wody z utrzymującymi się w powietrzu zanieczyszczeniami i gazami, takimi jak: tlenki azotu, dwutlenek węgla i dwutlenek siarki, powstałymi m.in. w wyniku spalania paliw, produkcji przemysłowej czy wybuchów wulkanicznych.

 

- Badanie wody zanieczyszczonej olejem.

R. wlewa do miski czystą wodę, a następnie trochę oleju. Dzieci obserwują, jak olej utrzymuje się na powierzchni wody. Następnie R. zanurza w misce pióro i je wyjmuje. Dzieci obserwują, jak olej osadził się na piórze. R. pomaga im dojść do wniosku, że olej pływa na powierzchni, ponieważ jest lżejszy od wody. Pióro po wyjęciu z wody zmieszanej z olejem jest posklejane. R. wyjaśnia dzieciom, że oceany i rzeki, na których powierzchni pływają zanieczyszczenia oleiste, takie jak np. ropa naftowa, są niebezpieczne dla zwierząt, zwłaszcza ptaków. Ich pióra sklejają się i robią się cięższe, co uniemożliwia latanie i ptaki giną.

 

- Oczyszczanie wody.

R. ustawia na ceracie słoik bez wieczka, z umocowaną na jego wierzchu gazą (filtrem), oraz szklane naczynie z wodą zanieczyszczoną kamykami, patyczkami, trawą i piaskiem. Przelewa zanieczyszczoną wodę do słoika. Dzieci obserwują, jak zanieczyszczenia zatrzymują się na gazie. Dochodzą do wniosku, że filtr zatrzymuje zanieczyszczenia – oczyszcza wodę. R. mówi dzieciom, że ludzie dostrzegli niekorzystny wpływ zanieczyszczonej wody na środowisko i postanowili ją oczyszczać. Wyjaśnia znaczenie słowa ściek. Pokazuje na zdjęciu oczyszczalnię ścieków i przekazuje podstawowe informacje na temat jej działania.

 

• Ćwiczenie relaksacyjne Masaż wodny.

 

R. snuje opowieść o wodzie. Dzieci rysują palcem na plecach jednego z rodziców, czy rodzeństwa kropki, kreski: pionowe, poziome, linie faliste, stukają opuszkami palców itp. Na koniec wykonywania masażu dzieci naśladują strząsanie wody z rąk. ( następnie zamiana ról).

 

Zajęcia 2. Odkrywanie litery h: małej, wielkiej, drukowanej i pisanej. ( 6-latki)

 

• Wyodrębnienie wyrazu podstawowego – herbata.

R pyta: Co na obrazku pili Ada, Olek i tata?

 (Karta pracy, cz. 4, nr 84 6- latki ZAŁĄCZNIK 2).

 

• Analiza i synteza słuchowa słowa herbata.

Dzieci dzielą słowo herbata na sylaby oraz na głoski. Liczą, ile jest w słowie herbata sylab, a ile głosek. Wyróżniają pierwszą głoskę. Następnie wymieniają inne słowa, w których głoskę h słychać na początku, na końcu oraz w środku słowa.

 

• Budowanie schematu słowa herbata.

Potrzebne: białe kartoniki.

R. prosi, aby dzieci ponownie podzieliły słowo herbata na sylaby, układając i rozsuwając w odpowiedni sposób białe kartoniki. Dzieci układają kartoniki, wyklaskują sylaby i jednocześnie je wymawiają. R. prosi, aby zsunęły kartoniki i głośno wypowiedziały całe słowo. Następnie dzieci układają tyle kartoników, ile głosek słyszą w słowie herbata; wymawiają głoski głośno, dotykając kolejno kartoników. 

 

• Budowanie schematu słowa Henryk.

Potrzebne: białe kartoniki.

R. wymawia, głoskując, imię chłopca: H-e-n- r-y-k. Dzieci dokonują syntezy i wymawiają słowo głośno. Następnie samodzielnie dzielą słowo Henryk na sylaby oraz na głoski. Układają z kartoników schemat imienia.

 

• Budowanie modeli słów herbata, Henryk.

Potrzebne: czerwone kartoniki i niebieskie kartoniki.

Dzieci głośno wymieniają kolejne głoski w słowach herbata, Henryk. Określają, czy głoska h jest spółgłoską, czy samogłoską (wymawiają ją długo i krótko).

Pod schematami słów zaznaczają miejsca głoski h niebieskimi kartonikami. Wskazują pozostałe spółgłoski. Pozostałe głoski oznaczają czerwonymi kartonikami. To samogłoski. Kolejno je wybrzmiewają. Porównują liczbę samogłosek i spółgłosek w słowach. 

• Odkrywanie liter h, H.

Potrzebne: czerwone kartoniki i niebieskie kartoniki, litery h, H: mała i wielka.

R. umieszcza na stole modele słów herbata, Henryk. Pokazuje litery h, H: małą i wielką. Dzieci określają ich wygląd. Następnie umieszczają kartoniki z literami h, H we właściwych miejscach pod swoimi modelami słów herbata, Henryk. R. przypomina, że imiona rozpoczynają się wielką literą.

 

Karty pracy, cz. 4, nr 86.( 6- latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

− odczytują tekst,

− kreślą kształty liter pisanych h, H w powietrzu, na podłodze, na plecach kolegów/koleżanek,

− piszą po śladach liter h, H, a potem – samodzielnie.

 

Zajęcia 2. Ziemia przyszłości – kolaż. 5 i 6-latki

 

• Oglądanie filmów edukacyjnych.

 

https://www.youtube.com/watch?v=04jyuAwDxDc

https://www.youtube.com/watch?v=kHg_tid5mP4

 

Dzieci oglądają filmy, określają, co im się podoba, a co nie i dlaczego.

• Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy.

Potrzebne materiały: arkusz białego brystolu formatu A3, czarno-białe gazety, kolorowe czasopisma, mazaki i flamastry, węgiel rysunkowy, kolorowy papier, bibuła, ścinki materiałów, klej, farby, pędzle.

R. proponuje wykonanie pracy na temat: Ziemia przyszłości.

Pokazuje dzieciom zgromadzony materiał. Zachęca, by najpierw rozplanowały na całej kartce wybrane przez siebie elementy krajobrazu i wykorzystały jak największą liczbę materiałów.

Dzieci mogą przedstawić planetę zanieczyszczoną – dzieci np. wyrywają czarno-białe paski z gazet, przyklejają je na kartonie, doklejają fragmenty tkanin w ciemnych kolorach, a następnie rysują elementy flamastrami w ciemnych kolorach oraz węglem rysunkowym. Mogą też przedstawić planetę czystą – dzieci np. wyrywają paski z papieru kolorowego i bibuły i przyklejają je na kartonie. Dokładają ścinki materiałów oraz zdjęcia roślin i zwierząt wydarte z kolorowych czasopism. Dorysowują elementy pastelami olejnymi lub farbami w jasnych kolorach.

• Dzieci wykonują prace.

Wyrażają w nich własne wyobrażenia. Podczas pracy R. rozmawia z nimi na temat tego, co właśnie wykonują.

• Zabawa ruchowa przy muzyce – Krople deszczu.

R. włącza nagranie spokojnej muzyki i opowiada dzieciom o słonecznej pogodzie. Dzieci spacerują po sali. R. informuje je o chmurach i padającym deszczu i zatrzymuje muzykę. Dzieci kucają i stukają każdym palcem prawej, a następnie lewej dłoni o podłogę, powtarzając słowa: kap, kap, kap.

Karty pracy, cz. 4, nr 71 ( 5- latki) ZAŁĄCZNIK 1

Dzieci:

− mówią, co słychać na początku nazw obrazków, 

− obok każdych dwóch obrazków w szeregu rysują trzeci, którego nazwa rozpoczyna się tak samo (tą samą głoską),

− czytają z R. wyraz herbata,

 

Karty pracy, cz. 4, nr 87 ( 6- latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

− rozwiązują krzyżówkę,

− piszą litery tworzące nazwy obrazków w odpowiednich miejscach,

− piszą litery h, H po śladach, a potem – samodzielnie.

 

 

21.04.2020r. (wtorek)

Temat kompleksowy: Dbamy o przyrodę

Temat: Jestem przyjacielem przyrody

 

Cele ogólne:

• rozumienie konieczności ochrony środowiska przyrodniczego,

• ćwiczenie pamięci, prezentowanie wyuczonego wiersza,

• poznawanie zasad szanowania przyrody i zachęcanie do ich przestrzegania,

• rozwijanie sprawności fizycznej.

 

Przebieg:

 

I. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 32.

 

Lub taniec do piosenki

https://www.youtube.com/watch?v=rXz-hKkUvoM

Zajęcia 1. Piękno przyrody – wprowadzenie wiersza M. Buczkówny ,,Tylko jeden raz” do nauki na pamięć. 

Zabawa na powitanie – Relaks na łące.

Potrzebne: koc, nagrania odgłosów wydawanych przez mieszkańców

https://www.youtube.com/watch?v=IoC7WCfx6Z0

R. zaprasza dzieci na łąkę. Rozkłada koc i prosi dzieci o wygodne ułożenie się na nim. Włącza nagrania z odgłosami wydawanymi przez mieszkańców łąki, np.: pszczoły, pasikoniki. Dzieci z zamkniętymi oczami wyobrażają sobie pobyt na łące. Na koniec R. delikatnie muska dzieci trawką. Dzieci budzą się, siadają i opowiadają o swoich wyobrażeniach.

Karty pracy, cz. 4, nr 72–73 (5- latki) ZAŁĄCZNIK 1

Dzieci:

− słuchają wiersza M. Buczkówny Tylko jeden raz, 

− wymieniają nazwy zwierząt z wiersza, 

− odpowiadają na pytanie: Czy dostrzegasz piękno przyrody?

Karty pracy, cz. 4, nr 88–89 (6- latki) ZAŁĄCZNIK 2

Dzieci:

− słuchają wiersza M. Buczkówny Tylko jeden raz, 

− wymieniają nazwy zwierząt z wiersza, 

− odpowiadają na pytanie: Czy dostrzegasz piękno przyrody?

• Zabawy rozwijające pamięć i spostrzegawczość. Kilkakrotne powtarzanie wiersza.

Obrazki przedstawiające zwierzęta z wiersza: mrówki, żaby, żmije, pszczołę, pazia królowej, ślimaka, dżdżownicę, biedronkę, jaskółkę, pająka, pasikonika, świerszcza. ( ZAŁACZNIK 3)

- Ułóż w kolejności. R., począwszy od pierwszego zwierzęcia wymienionego w wierszu, zadaje pytania dotyczące wyglądu i sposobu życia poszczególnych zwierząt. Recytuje wiersz. Prosi dzieci o odszukiwanie obrazków wymienionych w nim zwierząt i układanie ich w jednej linii, w odpowiedniej kolejności. Następnie, wskazując kolejne obrazki zwierząt, prosi dzieci o wspólne powtarzanie wiersza. Zwraca uwagę, aby dzieci mówiły wiersz spokojnie, głośno i wyraźnie.

- Czy się zgadza?

R. prosi dzieci o zakrycie oczu dłońmi. W tym czasie zmienia ułożenie kilku obrazków zwierząt. Następnie pyta dzieci, czy wszystko się zgadza. Dzieci z pomocą R. ustalają kolejność występowania zwierząt w wierszu, potem patrzą na obrazki i ponownie recytują wiersz: R. recytuje początek wersu, a dzieci go kończą.

- Ja układam, a ty mówisz.

Przy trzecim powtórzeniu wiersza R. układa obrazki. Dzieci starają się wyrecytować poszczególne wersy wiersza samodzielnie.

• Quiz Czy jestem przyjacielem przyrody?

R. czyta zdania a dzieci podnoszą obrazek z uśmiechniętą minką, jeśli zachowania względem przyrody są prawidłowe, a obrazek ze smutną minką, jeśli zachowania są niewłaściwe. Minki w ZAŁACZNIKU 3

Przykłady zdań:

Śmieci wyrzucamy byle gdzie. Po umyciu rąk zakręcamy dokładnie kran. Zużytą baterię wrzucamy do pojemnika na szkło. Po zjedzeniu batonika papierek wyrzucamy do kosza. Widząc ślimaka na chodniku, omijamy go. Spacerując po parku, łamiemy gałązki i zrywamy kwiaty. Zbierając makulaturę, ratujemy drzewa i oszczędzamy energię.

Burza mózgów na temat: W jaki sposób możemy dbać o przyrodę? Ustalanie zasad Kodeksu przyjaciela przyrody.

Potrzebne: kartka, mazak, napis Kodeks przyjaciela przyrody, tabliczka z napisem Szanuj zieleń! R. pyta dzieci: W jaki sposób możemy dbać o przyrodę? Dzieci wypowiadają się. R. spisuje pomysły dzieci na dużym kartonie.

Przykłady zasad:

- Śmieci wyrzucamy do kosza.

- Segregujemy odpady, wrzucając je do odpowiednich pojemników.

- Używamy toreb wielokrotnego użytku.

- Oszczędzamy papier.

- Nie łamiemy gałęzi.

- Chodzimy po chodnikach.

- Nie depczemy roślin.

- Nie zrywamy roślin, które są pod ochroną.

- Sadzimy drzewa i kwiaty.

R. uzupełnia wypowiedzi, mówiąc, że można także brać udział w akcjach propagujących ochronę środowiska, takich jak np.: Sprzątanie świata, Dzień Ziemi, odgradzać tereny zielone, umieszczać tabliczki informujące innych, by szanowali zieleń. Wyjaśnia znaczenie słów Szanuj zieleń!

• Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Szanuj zieleń.

Potrzebne: dwa długie paski zielonej bibuły lub wstążki, sylwety kwiatów ( z kolorowego papieru, bądź wycięte z gazety) R. układa w sali dwa długie paski zielonej bibuły (trawniki), pozostawiając między nimi wąską dróżkę. Umieszcza na bibule sylwety kwiatów. Dzieci przechodzą wąską dróżką, stopa za stopą, uważając, aby nie nadepnąć na trawnik. R. zwraca im uwagę, aby pięta stopy wyprzedzającej dotykała palców stopy wyprzedzanej.

• Karty pracy, cz. 4, nr 72–73 ( 5- latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci zaznaczają na karcie zwierzęta z wiersza kolorowymi kółeczkami ( rysują kolorowe kółka)

• Karty pracy, cz. 4, nr 88–89 ( 6- latki) ZAŁACZNIK 2

Dzieci zaznaczają na karcie zwierzęta z wiersza kolorowymi kółeczkami ( rysują kolorowe kółka)

Zajęcia 2. Zajęcia gimnastyczne

https://www.youtube.com/watch?v=vkwzFVN2Bds

 

 

22.04.2020r. (środa)

Temat kompleksowy: Dbamy o przyrodę

Temat: Żabki, żaby, żabusie

 

Cele ogólne:

• podaje informacje na temat żab, ich wyglądu i pożyteczności; wymienia etapy rozwojowe żaby, wyjaśnia znaczenie ochronnego ubarwienia żaby,

• wypowiada się na temat związków przyczynowo - skutkowych zawartych w historyjce, układa obrazki historyjki zgodnie z kolejnością wydarzeń,

• posługuje się liczebnikami głównymi i liczebnikami porządkowymi, określa położenie przedmiotów w przestrzeni, stosując słowa: w, na, pod, za, obok,

• łączy proste ruchy taneczne ze śpiewem,

• reaguje odpowiednimi ruchami na zmiany akompaniamentu.

 

Przebieg:

 

I. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 32.

 

Lub propozycja

https://www.youtube.com/watch?v=iKeatJK181Q

https://www.youtube.com/watch?v=brj9NX4rPaA

Zajęcia 1. Poznajemy rozwój żaby – historyjka obrazkowa połączona z ćwiczeniami matematycznymi.

• Powitanie zagadką słuchową połączoną z ćwiczeniami ortofonicznymi.

Nagranie odgłosów wydawanych przez żaby.

https://www.youtube.com/watch?v=fxLkVDCyUVg

R. prosi dzieci o wsłuchanie się w ciszę. Następnie odtwarza nagrania odgłosów wydawanych przez żaby. Prosi dzieci o ich rozpoznanie. Zachęca je do naśladowania wypowiadanych przez nią (z różną intonacją) odgłosów żab, np.: kum, kum, kum, rech, rech, rech, rebek, rebek, rebek.

• Poznawanie i opisywanie wyglądu żaby.

R. pokazuje zdjęcie żab ( ZAŁACZNIK 3) a następnie prosi opisanie jej wyglądu. R. pyta dzieci: Czy wiedzą, dlaczego naśladowały odgłosy żab, wypowiadając różne słowa: rech, rebek, kum. Naprowadza dzieci, by uzyskać odpowiedź, że różne odgłosy mogły wydawać np. żabki młodsze, starsze i najstarsze. Pyta dzieci, który ich zdaniem odgłos należy do młodej żabki, który do starszej, a który – do dorosłego osobnika. Dzieci dokonują wyborów i je uzasadniają. R. zaprasza dzieci do zapoznania się z cyklem rozwojowym żaby.

• Karty pracy, cz. 4, nr 74 ( 5- latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci:

 − słuchają, jak rozwija się żaba,

− oglądają zdjęcia,

− z pomocą N. odczytują tekst.

• Karty pracy, cz. 4, nr 90 ( 6- latki) ZAŁACZNIK 2

Karta pracy, cz. 4, nr 90

Dzieci:

− opowiadają, jak rozwija się żaba,

− piszą po śladach poznanych liter, czytają tekst.

 

• Żaby i ich znaczenie w przyrodzie. Poznawanie ciekawostek na temat żab.

Zdjęcia przedstawiające różne gatunki żab, np.: żaby jeziorkowe, żaby wodne, żaby śmieszki, żaby moczarowe, żaby dalmatyńskie, żaby trawne. ( ZAŁĄCZNIK 3).

R. pokazuje dzieciom zdjęcie żaby i kontynuuje rozmowę na temat jej rozwoju. Pyta dzieci: Gdzie żaba składa swoje jajeczka? Co powstaje z tych jajeczek? Jak wygląda kijanka? Czy jest podobna do żaby? Jak się zmienia? Pyta dzieci, czy wiedzą, jakie znaczenie mają żaby w przyrodzie. Przekazuje ciekawostki na ich temat.

Żaby to rodzina płazów bezogonowych. W Polsce spotykamy żaby jeziorkowe, żaby wodne, żaby śmieszki, żaby moczarowe, żaby dalmatyńskie, żaby trawne. Mają długi język, którym łowią pożywienie. Charakterystycznym elementem ich budowy są też wydłużone tylne kończyny przystosowane do wykonywania skoków. Żaby lubią wygrzewać się na słońcu, częściowo zanurzone w wodzie lub na słonecznym brzegu. Gdy jest im gorąco – kąpią się. Jedzą owady (osy, muchy, mrówki...), pająki, małe ryby, ślimaki... Są pożywieniem jeży, dużo mniej chętnie jedzą je bociany (w czasie karmienia młodych zdarza im się łapać żaby). 

• Ćwiczenia matematyczne Liczymy z żabkami.

Potrzebne: koperta, a w niej po kilka sylwet żab każdego gatunku (np.: 6 żab jeziorkowych, 4 żabki wodne, 2 żabki trawne), kartony formatu A3, kartoniki z kropkami (od 1 do 6) – w układzie jak na kostce do gry, kartoniki z liczbami od 1 do 6 oraz znakami: +, =, zestaw sylwet żabek dla R. ( ZAŁĄCZNIK 3) Należy wydrukować odpowiednią liczbę żab.

 Dziecko otrzymuje od R. karton A3 i układa go przed sobą. R. wręcza dziecku kopertę. Dzieci:  − segregują żabki według gatunków i je nazywają; następnie liczą żabki każdego gatunku, posługując się liczebnikami głównymi; pokazują odpowiednią liczbę palców; przy każdym gatunku układają kartonik z odpowiednią liczbą kropek lub z odpowiednią liczbą (z odpowiednią liczbą kropek (5-latki) lub z odpowiednią liczbą (6-latki), − rozwiązują podawane przez R. zadania z treścią. R. układa sylwety żabek i mówi treść zadań, np.:

- Nad wodą bawiło się 5 żabek jeziorkowych. Doszła jeszcze jedna żabka. Ile żabek bawiło się razem? Dzieci liczą na palcach i układają na kartonie odpowiednio sylwety żabek. Następnie dzieci 5-letnie pod sylwetami żabek układają kartoniki z odpowiednią liczbą kropek, a dzieci 6-letnie – kartoniki z odpowiednimi liczbami i znakami. Po ułożeniu sylwet i kartoników R. sprawdza poprawność rozwiązania zadania, a następnie prosi dzieci o zdjęcie sylwet i kartoników i odłożenie ich na bok. Mówi kolejne zadanie:

- Do stawu wskoczyły 2 żabki wodne. Dołączyły do nich jeszcze 4 żabki. Ile żabek pływało w stawie?

- W odwiedziny do żabki trawnej przyszła jedna żabka tego samego gatunku. Ile żabek trawnych było razem?

R. kontynuuje zabawę. Mówi dzieciom, aby podały propozycje własnych zadań, układając najpierw kartoniki z kropkami lub z liczbami, np. 4 i 2.  Dziecko układa do tych kartoników treść zadania, a następnie układa na swoich kartonach sylwety żabek i odpowiednie kartoniki.

Na koniec dzieci układają w jednej linii sylwety wszystkich żabek. Liczą żabki w dostępnym dla siebie zakresie. Następnie chowają sylwety i kartoniki do kopert i odkładają je w wyznaczone miejsce. Wyklaskują rytmicznie rymowankę K. Wilk: Wiosna, wiosna zielona, dla żabek wymarzona.

• Zabawa ruchowa ze śpiewem – Żabki (melodia popularna).

Dzieci ilustrują treść piosenki gestami: pokazują dłonie, naśladują ruch skrzydeł (ręce ułożone w skrzydełka).

https://www.youtube.com/watch?v=TxzCBYr7PyQ

Myśmy żabki, myśmy żabki, my nie mamy nic ładnego:

jedna łapka, druga łapka, skrzydełka żadnego.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 75 ( 5- latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci:

− oglądają obrazki,

− dorysowują żabki w stawach tak, żeby w każdym stawie było ich sześć,

− kończą rysować żabki według wzoru, kolorują żabki.

• Karty pracy, cz. 4, nr 91 ( 6- latki) ZAŁACZNIK 2

Dzieci:

− oglądają sytuacje przedstawione na obrazkach,

− układają zadania do obrazków, 

− wpisują odpowiednie liczby i znak

− kończą rysować żabki według wzoru, kolorują żabki.

 

Zajęcia 2. Zajęcia umuzykalniające. Zabawa przy piosence ,, Moja planeta”

 

https://www.youtube.com/watch?v=cZ-nwKdwPc4

 

Moja planeta jest całkiem nie z tej ziemi
Moja planeta nie ma ceny
Moja planeta jest rano niewyspana
Moja planeta jest tam gdzie Ty i mama.

Moja planeta nie spadła tu z księżyca
Moja planeta to tajemnica
Moja planeta raz zimna raz przegrzana
Moja planeta jest tam gdzie Ty i mama.

SOS - to Ziemia woła ludzi
Jutro tlen już trudniej będzie zbudzić
SOS - ratujmy siebie sami
SOS - do siebie wysyłamy

Moja planeta miłości się nie boi
Moja planeta broń rozbroi
Moja planeta zna dobre obyczaje
Moja planeta nam wszystkim dłoń podaje

SOS - to Ziemia woła ludzi
Jutro tlen już trudniej będzie zbudzić
SOS - ratujmy siebie sami
SOS - do siebie wysyłamy

Tak to prawda…

 

Zadaniem dzieci jest wymyślenie układu tanecznego do piosenki.

 

• Segregujemy śmieci – reagowanie na zmiany akompaniamentu.

Potrzebne: nagrania różnych rodzajów akompaniamentu, duże kartony pomalowane przez dzieci na kolory: żółty, niebieski, zielony, brązowy, szarfy w kolorach kartonów, różne rodzaje odpadów: gazety, małe butelki z grubego szkła (w celach zachowania bezpieczeństwa), tektura, plastikowe butelki, gałązki.

https://www.youtube.com/watch?v=MadTiSUv4Jo

- Dla każdego koloru kartonu (kosza na śmieci) jest wybrany inny rodzaj akompaniamentu .

Kolor:

żółty – odpady z plastiku,   GITARA

niebieski – papiery, gazety, papierowe torebki, HARFA

zielony – słoiki, szklane butelki,   KASTANIETY

brązowy – resztki żywności, gałązki, liście. MARAKASY

W wyznaczonym miejscu na środku sali R. umieszcza zgromadzone odpady. W dowolnych miejscach rozkłada pomalowane wcześniej przez dzieci kartony (kontenery do segregacji). R. rozpoczyna opowiadanie według B. Formy.

 

Znam przedszkole, które jest położone bardzo blisko lasu. Dzieci razem z panią chodzą tam często na wycieczki. Kilka dni temu zrobiło się bardzo ciepło.

– Dzisiaj pójdziemy na leśną polanę. Powitamy panią Wiosnę – oznajmiła pani podczas śniadania.

Dzieci wesoło maszerują. Lecz co to? W lesie zamiast szumu drzew słychać szelest rozrzuconych reklamówek, worków i gazet. Na zielonej trawie leży pełno butelek i metalowych puszek.

– Kto to zrobił? Dlaczego ludzie nie dbają o miejsca, w których jest tak pięknie? – zawołała Agata.

– Musimy tutaj koniecznie posprzątać! – Marek jest bardzo przejęty.

– Macie rację – odezwała się pani, wyciągając z torby kolorowe worki i rękawiczki jednorazowe. – Byłam tutaj wczoraj. Bardzo mnie zasmucił ten widok. Dlatego postanowiłam, że razem coś wymyślimy. Proponuję pozbierać śmieci, odpowiednio je segregując.

Wszyscy zabrali się do pracy. Już po chwili leśna polana wyglądała jak dawnej. Zebrane śmieci przyniesiono do przedszkola i umieszczono w odpowiednich kontenerach.

 

Dzieci przechodzą do pozycji stojącej. R. prezentuje jeden z wybranych akompaniamentów, np. gitarę, która przypisana jest do żółtego kubła, podczas odtwarzania akompaniamentu dzieci wybierają odpowiedni rodzaj odpadów i umieszczają je w żółtym kartonie. Zabawa zostaje powtórzona. Zmiany akompaniamentu, zgodnie z ustaleniami, są sygnałem dla sprzątania kolejnych odpady i umieszczania ich w odpowiednich kartonach.

 

 

 

23.04.2020r. (czwartek)

Temat kompleksowy: Dbamy o przyrodę

Temat: Co nam daje las

 

Cele ogólne:

• poznawanie znaczenia drzew dla ludzi i środowiska,

• wzbogacanie słownictwa o nowe słowa, rozpoznawanie zwierząt i roślin charakterystycznych dla danego środowiska,

• poznawanie informacji na temat przejawów działalności ekologicznej człowieka,

• rozumienie konieczności szanowania przyrody i dbania o las,

• rozwijanie sprawności fizycznej.

 

Przebieg:

 

I. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 32.

Lub propozycja:

https://www.youtube.com/watch?v=CEyba0BvBUE

 

Zajęcia 1. Co nam daje las – rozmowa inspirowana wierszem A. Widzowskiej Strażnicy przyrody.

 

• Wprowadzenie do tematu zajęć. Rozwiązanie zagadki obrazkowej.

Potrzebny: obrazek przedstawiający las (zakryty), karton. ZAŁĄCZNIK 3

R. pyta dzieci, czy znają miejsce, w którym nie wolno hałasować. W razie trudności odkrywa część obrazka. R. pyta: Co jest przedstawione na obrazku? Co to jest las? Z czego wyrastają drzewa? Kiedy drzewa wytwarzają nasiona? Jak wyglądają nasiona drzew?

 

Poznawanie budowy drzewa. Słuchanie ciekawostek na temat drzewa wybranego gatunku – dębu.

Potrzebne: obrazki przedstawiające różne gatunki drzew, w tym obrazek dębu, sadzonka drzewa, żołądź, kasztan, szyszka z nasionami świerka, zdjęcie największego dębu w Polsce – Bolesława.

( ZAŁACZNIK 4)

R. omawia budowę drzewa, wskazując dąb na obrazku. R. pyta: Jakie części drzewa można wyróżnić? Mówi, jakie znaczenie mają poszczególne części rośliny dla jej wzrostu. Dzieci porównują wygląd dębu z wyglądem innych drzew na obrazkach. Wskazują pień, korzenie, koronę. Omawiają różnice. R. informuje dzieci, że drzewa wyrastają z niewielkich nasion. np.: żołędzia, kasztana, szyszki z nasionami świerka. R. prosi o opisanie tych nasion i odgadnięcie, z którego drzewa pochodzą. Następnie R. wskazuje żołędzia i pyta dzieci, co wiedzą na temat dębu. Dzieci swobodnie się wypowiadają. R. uzupełnia wypowiedzi dzieci. Pokazuje zdjęcie największego dębu w Polsce  i na jego przykładzie przekazuje ciekawostki na temat dębów.

 

Dęby są długowieczne. Ludzie chronią stare i okazałe drzewa, zaliczając je do pomników przyrody. Jednym z najstarszych dębów w Polsce jest dąb Bartek rosnący w pobliżu Kielc. Wiek tego dębu ocenia się na ponad 600 lat. R. wyjaśnia dzieciom powiedzenie Silny jak dąb.

 

• Szukanie odpowiedzi na pytanie: Za co cenimy las?

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 76 ( 5- latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci:

− oglądają zdjęcia, mówią, za co cenimy las, 

− uczą się z R. rymowanki o zachowaniu w lesie.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 93 ( 6- latki) ZAŁACZNIK 2

Dzieci:

− odczytują, za co cenimy las,

− słuchają rymowanki o zachowaniu w lesie,

− mówią rymowankę z różnymi emocjami.

 

• Praca z mapą fizyczną Polski. Gromadzenie informacji na temat znaczenia drzew w przyrodzie.

Potrzebne: mapa fizyczna Polski. ( ZAŁACZNIK 3)

Dzieci wskazują na mapie Polski duże skupiska zieleni – lasy, takie jak np.: Puszcza Białowieska, Puszcza Kampinoska, Świętokrzyski Park Narodowy, Tatrzański Park Narodowy. Z pomocą R. odnajdują park narodowy położony najbliżej miejsca ich zamieszkania. Poznają jego nazwę. R. pyta dzieci, jak rozumieją powiedzenie Lasy to zielone płuca Ziemi. Przekazuje dzieciom ciekawostki na temat lasów.

 

Lasy produkują tlen potrzebny do oddychania, zatrzymują także pył i kurz, oczyszczając powietrze. Drzewa iglaste (sosna, jodła, świerk) wydzielają olejki eteryczne, a z ich żywicy robi się syropy. Ludzie chronią lasy, tworząc parki narodowe i rezerwaty przyrody. Parki narodowe to duże obszary leśne zachowane w stanie naturalnym, objęte ochroną prawną, które posiadają szczególną wartość przyrodniczą, naukową, krajobrazową i kulturową. Ludzie dbają też o to, aby drzew było jak najwięcej. Wymyślili np. Dzień Drzew. W ramach tego święta organizują akcję sadzenia drzew.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 76 ( 5- latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci:

− rysują po śladzie nie odrywając kredki od kartki.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 92 ( 6- latki) ZAŁACZNIK 2

Dzieci:

− rysują po śladzie nie odrywając kredki od kartki.

 

Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne.

 

https://www.youtube.com/watch?v=L_A_HjHZxfI

 

• Rapowane zagadki – wyrabianie poczucia rytmu.

R. prezentuje dzieciom zagadki B. Formy o tematyce ekologicznej. Dzieci, po rozwiązaniu zagadek, najpierw z pomocą R., następnie samodzielnie, próbują rapować ich teksty.

 

Z dachu domu wystaje,

z niego czarny dym płynie,

wszyscy dobrze wiedzą, że mowa o…  (kominie)

 

Kiedy samochody z miejsc nagle ruszą,

one z rury wydechowej wydostać się muszą.  (spaliny)

 

Jest ich dużo w lesie, na nich liście, gałęzie.

Szum ich o każdej porze słychać w lesie wszędzie.  (drzewa)

 

 

24.04.2020r. (piątek)

Temat kompleksowy: Dbamy o przyrodę

Temat: Mali ekolodzy

 

Cele ogólne:

• poznawanie znaczenia nowych słów: ekolog, recykling,

• kształtowanie nawyków proekologicznych,

• rozwijanie sprawności rachunkowych,

• rozwijanie umiejętności manualnych i wyobraźni.

 

Przebieg:

 

I. Ćwiczenia poranne – zestaw nr 32.

Lub propozycja:

https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8

 

Zajęcia 1. Segregujemy śmieci – zabawy inspirowane opowiadaniem M. Strękowskiej-Zaremby Kosz. 

 

• Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Kosz.

Książka (s. 66–67) https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6

 

Dzieci słuchają opowiadania czytanego przez R.

Naprzeciwko budynku szkoły, między wysokimi blokami leżał park miejski. Wiosną zielenił się pośród białych budynków jak morze o połyskliwych wodach. W samym środku parku była fontanna, a dookoła niej stały ławki dla zmęczonych spacerowiczów. Obok jednej z ławek znajdował się kosz na śmieci. Nie różnił się niczym od innych koszy w parku. Wisiał na metalowym stojaku, więc czasami, gdy wiał silny wiatr, kołysał się, zgrzytając cicho.

Pewnego słonecznego dnia Grzesiek i Piotrek wracali ze szkoły przez park. Grzesiek poczęstował kolegę gumą do żucia. Piotrek podziękował. Obaj odwinęli gumy, ale tylko Grzesiek wrzucił papierek do kosza, Piotrek zaś rzucił swój na chodnik. Rozległo się nieprzyjemne zgrzytnięcie, jednocześnie coś błysnęło przed oczami Piotrka. Wydawało się mu, że kosz spojrzał na niego groźnymi, wężowymi ślepiami. Chłopiec zajrzał nawet do środka, żeby sprawdzić, czy w koszu nie ukryło się jakieś zwierzę. Na dnie leżał tylko papierek wrzucony przez Grześka.

– Czego tam szukasz? – zdziwił się kolega.

– Własnego rozumu – Piotrek zażartował sam z siebie.

W ciągu kolejnych dni przechodziło obok kosza wiele osób. Większość z nich postępowała ze swoimi śmieciami jak Grzesiek, ale niestety, byli i tacy śmieciarze jak Piotr. Nawet nie patrzyli, gdzie rzucają papierki, kartony czy butelki. Ania, ładna brunetka z zadartym nosem, rzuciła karton po soku w krzaki za koszem. Wojtek, wysoki jak koszykarz, rzucił torebkę po orzeszkach pod nogi. Jeden pan w kraciastych spodniach wrzucił foliową torebkę między kwiaty na rabatce. Kosz zgrzytał raz po raz, ale kto by się przestraszył zgrzytających zawiasów zwykłego kosza na śmieci.

Nocą jednak wszystkim, którzy śmiecili w parku, przyśnił się kosz. Łypał na nich zimnymi oczami, zrywał się z metalowego stojaka i zmieniał ich sny w przerażające koszmary. Panu w kraciastych spodniach przyśniło się, że ogromna, sprasowana kula śmieci wielkości piętrowego budynku toczy się wprost na niego, a on nie może się ruszyć. Wojtka, wysokiego jak koszykarz, sen uwięził w labiryncie, którego jedyne wyjście zasypały zwały śmieci. Anię, ładną brunetkę z zadartym nosem, oblazły śliskie larwy owadów, które wysypały się z przepastnego kosza z jej snu. To było straszne przeżycie! Kosz ze snu Piotrka zmienił się w gigantyczną, włochatą stonogę. Jej przerażająca paszcza rozwarła się nagle, Piotrek wrzasnął: „Ratunku!” i spadł z łóżka na twardą podłogę.

Sny powtarzały się wielokrotnie. Osoby, które zaśmiecały park, zapamiętały je na bardzo długo i nigdy więcej nie wyrzucały śmieci pod nogi, w trawę czy w krzaki. Nawet wtedy, gdy w parku wymieniono kosze na nowe, nie chciały ryzykować i zawsze wrzucały śmieci tam, gdzie ich miejsce. Każdy śmieć przypominał im koszmarne sny, których mogli uniknąć, gdyby dbali o czystość i porządek. 

 

• Rozmowa na temat opowiadania.

Książka (s. 66–67) https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oa_ks_56/mobile/index.html#p=6

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce i opowiadają, co robili ludzie ze śmieciami w parku. Z pomocą R. odczytują wypowiedzenia: Ale bałagan, ale brudno. Nikt tu nie dba o to, żeby odpady były na swoim miejscu. Wstyd! Tak nie robimy! Teraz w parku każdy odpad trafia w odpowiednie miejsce. Oby tak było dalej! Następnie liczą na palcach, z ilu słów składa się każde wypowiedzenie, i podają ich liczbę. Mówią, które z nich jest najdłuższe, a które – najkrótsze.

R. pyta także: Ile koszy na śmieci znajdowało się w parku? Co wyobrażały sobie osoby spacerujące po parku? R. pyta dzieci, jak można nazwać osobę, która dba o środowisko. Uzupełnia wypowiedzi dzieci. Wyjaśnia znaczenie słowa ekolog.

Ekolog to specjalista w dziedzinie ochrony przyrody. To osoba, która żyje w zgodzie z naturą, dba o środowisko, o zużycie wody i energii, segreguje odpady.

• Określanie kolorów pojemników na poszczególne odpady. Rozwiązywanie zagadek dotykowych Co to jest?

Potrzebne: trzy kosze, worek, kolorowe kartki, w tym w kolorach: niebieskim, żółtym i zielonym, gazeta, plastikowy kubek, puszka, słoik, napisy: papier, plastik, metal, szkło, klej.

R. ustawia trzy kosze. Dzieci wybierają spośród kolorowych kartek leżących na stoliku kartki w kolorach: niebieskim, żółtym i zielonym. R. prosi wybrane dzieci o przyklejenie na każdym koszu jednej kartki: żółtej, zielonej, niebieskiej. Pyta, czy dzieci widziały pojemniki w takich kolorach i czy wiedzą, do czego one służą. R. prosi dzieci o wyjęcie z worka jednego przedmiotu i odgadnięcie, co to jest. Dzieci wkładają rękę do worków i zgadują, co chwyciły, po czym kładą na stoliku wyjęte przedmioty: gazetę, plastikowy kubek, puszkę i słoik. R. pyta, z jakiego materiału są wykonane poszczególne przedmioty. Następnie wprowadza do czytania całościowego wyrazy: papier, plastik, metal, szkło. Prosi dzieci o przyporządkowanie napisów do odpowiednich pojemników i ich naklejenie: na żółtą kartkę napisu plastik i metal, na zieloną – szkło, na niebieską – papier. ZAŁACZNIK 3

• Zabawa w segregowanie śmieci.

Potrzebne: cztery torby, różne przedmioty: z plastiku, metalu (np. zszywki i spinacze), papieru i szkła, magnes, trzy kosze oznaczone napisami: papier, plastik, metal, szkło (napisy: plastik, metal na jednym koszu), skórki od banana, ogryzki po jabłkach, baterie, ubranie.

R. przynosi cztery torby wypełnione różnymi przedmiotami z plastiku, metalu, papieru i szkła (najlepiej w każdej torbie inne). Dzieci w  wysypują zawartość każdej torby po kolei i zastanawiają się, jak podzielić odpady. Segregują je na 4 stosiki (plastik, metal, papier, szkło). Aby sprawniej wybrać zszywki i spinacze, R. wręcza magnes i pokazuje, jak łatwo można oddzielić te przedmioty. Następnie dzieci przeliczają odpady każdego rodzaju. Kolejno podają ich liczbę i wrzucają je do odpowiednich pojemników. R. zwraca uwagę, że kartonowe i plastikowe opakowania przed wrzuceniem powinny być najpierw zgniecione, aby w koszu mogło się zmieścić więcej odpadów. Na koniec zabawy R. pokazuje dzieciom przyniesione przez siebie odpady, których nie można wrzucić do żadnego pojemnika (odpady organiczne, baterie oraz ubrania). Układa je na środku sali i pyta dzieci, czy wiedzą, co należy zrobić z takimi śmieciami. Dzieci próbują znaleźć odpowiedź. R. informuje, że:

• stare ubrania wrzuca się do pojemników na niepotrzebną odzież,

• baterie należy odnieść do punktu odbioru sprzętu elektrycznego i elektronicznego, do specjalnych pojemników w wyznaczonych miejscach, gdyż są bardzo szkodliwe dla środowiska i należy je utylizować (wyjaśnia to pojęcie) w specjalnych miejscach,

• takie odpadki, jak skórki od banana czy ogryzki po jabłkach, to tak zwane odpady biodegradowalne (wyjaśnia to pojęcie), które należy wrzucać do specjalnych pojemników. Najlepiej jednak byłoby zakopać je w ziemi, gdzie się rozłożą i użyźnią glebę. R. informuje dzieci, że wezmą te odpadki do ogrodu i zakopią w wyznaczonym miejscu.

 

• Zabawa w formie opowieści ruchowej Mali ekolodzy.

Kartki w kolorach: niebieskim, żółtym i zielonym, nagranie odgłosów ptaków.

https://www.youtube.com/watch?v=NFz4nfoB5dA

R. zawiesza w trzech miejscach sali kartki w kolorach: niebieskim, żółtym i zielonym. Następnie zaprasza dzieci na spacer do parku. Włącza nagranie i snuje opowieść, podczas której dzieci nasłuchują śpiewu ptaków, uśmiechają się, podskakują, spacerują, a następnie pochylają się, przykucają, naśladują zbieranie napotkanych śmieci (R. wymienia jakich) i wrzucanie ich do odpowiednich pojemników (R. wymienia kolory kartek – pojemników, do których dzieci podchodzą), a także sadzenie wyrwanych roślin, zbieranie złamanych gałązek, porządkowanie rozgrzebanego mrowiska itp.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 78 ( 5- latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci:

− odpowiadają na pytania: Dlaczego powinniśmy segregować śmieci? Czy słyszałeś o recyklingu?, 

− odczytują z R., co wrzucamy do przedstawionych pojemników,

− próbują wyjaśnić znaczenie znaków, 

− słuchają rymowanki.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 94 ( 6- latki) ZAŁACZNIK 2

Dzieci:

− odpowiadają na pytania: Dlaczego powinniśmy segregować śmieci? Czy słyszałeś o recyklingu?, 

− odczytują z R., co wrzucamy do przedstawionych pojemników,

− próbują wyjaśnić znaczenie znaków, 

− słuchają rymowanki.

 

• Rozmowa na temat recyklingu.

Potrzebne: gazeta, plastikowy kubek, puszka, słoik.

R. pyta dzieci: Co daje nam segregowanie śmieci? Czy znacie pojęcie recykling? Następnie wyjaśnia, co dzieje się z posegregowanymi odpadami. Bierze do ręki po jednym przedmiocie każdego rodzaju, np.: gazetę, plastikowy kubek, puszkę i słoik, i przekazuje informacje na temat tego, co dzieje się dalej z każdym z tych odpadów. Informuje, że są to surowce wtórne. Ludzie segregują je, gdyż mogą wyprodukować z nich nowe przedmioty.

 

Recykling to proces ponownego wykorzystania odpadów – wykonywanie nowych rzeczy ze starych. Jeśli zbierzemy razem odpady szklane lub metalowe, to po przerobieniu znów będą szkłem lub metalem.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 78 ( 5- latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci:

− rysują przed pojemnikami na śmieci odpowiednie przedmioty.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 94 ( 6- latki) ZAŁACZNIK 2

Dzieci:

− rysują przed pojemnikami na śmieci odpowiednie przedmioty.

 

Zajęcia 2. Projekt instrumentu muzycznego – wykorzystanie surowców wtórnych  – zajęcia plastyczno-techniczne.

 

Dzieci wykonują instrumenty muzyczne z surowców wtórnych. ZAŁĄCZNIK 3

 

• Zabawa ruchowa z elementem skłonu – Wyrzuć śmieci!

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych. Dzieci maszerują w różnych kierunkach. Co kilka kroków wykonują skłon i naśladują podnoszenie śmieci. Na hasło R.: Wyrzuć śmieci! dzieci odliczają, wykonują jeszcze trzy kroki, podnoszą kolejne śmieci, po czym prostują się i naśladują wrzucanie śmieci do kosza.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 77 ( 5- latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci:

− opowiadają, co robią dzieci przedstawione na obrazkach,

− rysują uśmiechnięte buźki przy tych tych obrazkach, gdzie dzieci postępują właściwie, a smutne – gdy niszczą przyrodę,

− rysują po śladach.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 93 ( 6- latki) ZAŁACZNIK 2

− opowiadają, co robią dzieci przedstawione na obrazkach,

− rysują uśmiechnięte buźki przy tych tych obrazkach, gdzie dzieci postępują właściwie, a smutne – gdy niszczą przyrodę,

− rysują po śladach.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 79 ( 5- latki) ZAŁACZNIK 1

Dzieci:

− słuchają, o czym czyta R.,

− słuchają, co mówi o sobie mniszek pospolity,

− słuchają wiersza A. Onichimowskiej Zielnik.

 

• Karty pracy, cz. 4, nr 96 ( 6- latki) ZAŁACZNIK 2

Dzieci grają z rodzicem w grę planszową.

Strefa rodzica